Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej

Wyjątkowa ksiazka, bo opisuje podejście do autyzmu jako wzorca rozwojowego i całościowe jego traktowanie w sposób wyjątkowy, a który powinien być standardem. Aśka Ławicka wyznacza standard, choć tak oczywisty dla kazdej
osoby neuroatypowej, to jednak wciąż tak rzadko spotykany w naszej bezmyslnej kulturze i większościowym spoleczenstwie. Jest to obowiązkowa pozycja do przeczytania o autyzmie, a tym samym o człowieku w ogóle. Uważam, że KAŻDY powinien przeczytać tę książkę. Będę do niej wracać.

Wyjątkowa ksiazka, bo opisuje podejście do autyzmu jako wzorca rozwojowego i całościowe jego traktowanie w sposób wyjątkowy, a który powinien być standardem. Aśka Ławicka wyznacza standard, choć tak oczywisty dla kazdej
osoby neuroatypowej, to jednak wciąż tak rzadko spotykany w naszej bezmyslnej kulturze i większościowym spoleczenstwie. Jest to obowiązkowa pozycja do...

Książka autorstwa p. Ławickiej to głos, przynajmniej w Polsce, wciąż słabo słyszalny i przez wielu pedagogów odrzucany, mimo że zgodny z aktualnym stanem wiedzy. Nauka już od dawna posługuje się terminologią "neuroróżnorodności", a nawet powoli odchodzi od określania autyzmu mianem "zaburzenia" (mimo że w klasyfikacji ICD oraz DSM nadal figuruje jako zaburzenie). Osoby w spektrum autyzmu często doświadczają większej ilości trudności chociażby już z tego powodu, że są w mniejszości i - jak każda mniejszość - borykają się z niezrozumieniem i różnego rodzaju barierami, ponieważ świat, siłą rzeczy, dostosowany jest do większości. Podobnie jeszcze do niedawna było z osobami leworęcznymi - czterdzieści lat temu "leczone", potem pozostawione same sobie, aż w końcu (rynek wyczuł oczywiście szansę zarobku) pojawiły się dostosowania w formie chociażby nożyczek czy myszek dla leworęcznych.
Niepokojące objawy u osób w spektrum zazwyczaj wynikają z rozwijających się u nich dodatkowo problemów natury psychicznej, m. in. o podłożu traumatycznym, na które są bardziej narażone.
Autorka zwraca uwagę na to, że autyzm nie definiuje ostatecznie człowieka, w spektrum mogą być osoby o różnym "profilu": ponad przeciętnie inteligentne oraz z niepełnosprawnością intelektualną, z wadami wzroku, słuchu (niewidomi, Głusi),z mózgowym porażeniem dziecięcym czy z zespołem Downa, heteroseksualne i homoseksualne, o zupełnie różnych zainteresowaniach. Niby wydaje się to oczywiste, tylko dlaczego w praktyce o tym zapominamy?
Autorka oprócz teorii podaje przykłady rozwiązań konkretnych sytuacji, w których brała udział albo, których była świadkiem. Rozwiązania tego typu są rzadko stosowane (zwłaszcza w placówkach państwowych),ale nie z powodu poziomu ich skomplikowania (bo skomplikowane nie są),ale raczej ich nietypowości. Z jednej strony czasem trudno wpaść na niesztampowy pomysł, z drugiej - bywa, że takie pomysły wywołują sceptycyzm i opór. Opisana została sytuacja z napadami agresji w klasie, podczas których na zewnątrz wyprowadzana jest klasa (aby kontynuować lekcję),a dziecko "burzące lekcję" zaopiekowane i wyciszane w sali, a nie usuwane i siłą doprowadzane do gabinetu psychologa. Inny przykład związany był z chłopcem masturbującym się na lekcjach w chwilach stresu - wydawałoby się, że to przykład ekstremalny, nierozwiązywalny na poziomie szkoły, a jednak podane przez Autorkę metody postępowania okazały się wyjątkowo skuteczne i korzystne nie tylko dla klasy, ale i dla owego chłopca.
Gorąco polecam, jest to wyjątkowo ważna książka, pomaga spojrzeć inaczej na pewne kwestie, nie tylko te dotyczące spektrum autyzmu.

Książka autorstwa p. Ławickiej to głos, przynajmniej w Polsce, wciąż słabo słyszalny i przez wielu pedagogów odrzucany, mimo że zgodny z aktualnym stanem wiedzy. Nauka już od dawna posługuje się terminologią "neuroróżnorodności", a nawet powoli odchodzi od określania autyzmu mianem "zaburzenia" (mimo że w klasyfikacji ICD oraz DSM nadal figuruje jako zaburzenie). Osoby w...

Bardzo ważna książka dla rodziców, terapeutów, osób w spektrum, pokazująca, jak niestety nadal wsparcie osób autystycznych opiera się na przymusie, przemocy, odbieraniu decyzyjności i stereotypach. Ta książka to ważny głos pokazujący jak istotna jest relacja, empatia i bazowanie na zasobach, aby prowadzić dzieci i dorosłych ku samodzielności i samostanowieniu.

Bardzo ważna książka dla rodziców, terapeutów, osób w spektrum, pokazująca, jak niestety nadal wsparcie osób autystycznych opiera się na przymusie, przemocy, odbieraniu decyzyjności i stereotypach. Ta książka to ważny głos pokazujący jak istotna jest relacja, empatia i bazowanie na zasobach, aby prowadzić dzieci i dorosłych ku samodzielności i samostanowieniu.

Ciekawa, lekko napisana książka o tym czym jest i czym nie jest autyzm, czyli o całkiem poważnych, a nawet trudnych sprawach.
Nie jest to podręcznika, w ścisłym znaczeniu tego słowa, to raczej elementarz, w sensie dobrze napisane i wyjaśnione podstawy tego jak być empatycznym w stosunku do tzw. innych, czyli w tym przypadku dzieci i dorosłych ze spectrum autyzmu.
Autorka wyjaśnia, w bardzo prosty i zrozumiały sposób, że tzw. autyści nie są popsuci, i nie trzeba ich naprawiać. Nie trzeba siłą, przemocą, groźbą i strachem zmuszać ich do udawania że są tacy sami, jak inni, bo nie są tacy sami. Raczej trzeba się zastanowić jak im zapewnić możliwość pełnego, samodzielnego i w udanego życia, na miarę oczywiście ich możliwości.

Obecnie szacuje się że jest ich ok 1-3% w społeczeństwie, ale ja myślę że jest ich o wiele więcej. Oczywiście ci, którzy sa niewerbalni, czy upośledzeni umysłowo lub fizycznie szybciej czy później są wyłapywani przez system i poddawani terapii. Zazwyczaj szokowej, jak wynika z książki.

Ale wielu po prostu stara się, z całych sił udawać że są tacy jak wszyscy. I wymyślają tysiące powodów dlaczego nie mogą uczestniczyć we wspólnych aktywnościach oraz dlaczego robią wiele nieakceptowalnych rzeczy, takich jak zatykanie uszu, gdy jest za głośno (to niegrzeczne) lub gaszenie światła w swoim pokoju gdy jest za jasno (to niedorzeczne, bo WSZYSCY inni mają zapalone),odmowa zakładania niektórych ubrań (nie przesadzaj, nikomu innemu to nie przeszkadza).
Terapia dzieci autystycznych to przecież nie jest prawdziwe wsparcie, ale rodzaj warunkowania przypominającego eksperymenty Pawłowa czy Skinnera.

W czasach gdy grzeczne, ciche dziecko , które dużo czyta i dobrze się uczy, a może jeszcze jest świetne z matematyki i komputera -to przecież skarb, wielu dzieciom udaje się uniknąć zdiagnozowania, i jakoś sobie żyją, mniej czy bardziej odrzucane przez otoczenie.

Ogólny wydźwięk książki jest jednak przygnębiający.
Tzw. normalni ludzie w Polsce, zazwyczaj boją się "innych", "dziwnych" "kosmitów" i wolą ich wyłapywać i poddawać terapii/przycinaniu do odpowiedniego wzorca oraz trzymać w zależności, zamiast wspierać w samodzielnym życiu.
I myślę, że to się nie zmieni jeśli nie zmieni się polski system szkolnictwa, który zaczyna się już w przedszkolu, w którym dąży się żeby wszystkie dzieci były takie same.

Ciekawa, lekko napisana książka o tym czym jest i czym nie jest autyzm, czyli o całkiem poważnych, a nawet trudnych sprawach.
Nie jest to podręcznika, w ścisłym znaczeniu tego słowa, to raczej elementarz, w sensie dobrze napisane i wyjaśnione podstawy tego jak być empatycznym w stosunku do tzw. innych, czyli w tym przypadku dzieci i dorosłych ze spectrum autyzmu.
Autorka...

Lektura obowiązkowa dla nauczycieli, terapeutów i rodziców osób w spektrum autyzmu.

Lektura obowiązkowa dla nauczycieli, terapeutów i rodziców osób w spektrum autyzmu.

Książka „Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej” Joanny Ławickiej zaprasza czytelnika w świat polskich realiów autyzmu.
Książkę napisała osoba posiadająca takie zaburzenie, które uświadamia nas o niedostrzeganiu takich osób wśród nas. Zmaganie się z brakiem akceptacji, złe postrzeganie autyzmu i niewiedza prowadzą do wielu nieporozumień.
Autorka uświadamia czytelników jak dużo krąży mitów, a jakie są fakty. Pamiętajmy, nie wszyscy są tacy sami. Nie ma dwóch takich samych osób i nie można wszystkich wrzucić do worka zwanego autyzmem.
Serdecznie polecam.

Książka „Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej” Joanny Ławickiej zaprasza czytelnika w świat polskich realiów autyzmu.
Książkę napisała osoba posiadająca takie zaburzenie, które uświadamia nas o niedostrzeganiu takich osób wśród nas. Zmaganie się z brakiem akceptacji, złe postrzeganie autyzmu i niewiedza prowadzą do wielu nieporozumień.
Autorka...

Ogromnie ważna pozycja w świecie spektrum autyzmu. Pokazująca polskie realia i odzierająca spektrum że stereotypów, błędnych założeń. Przykra, acz potrzebna lektura.

Ogromnie ważna pozycja w świecie spektrum autyzmu. Pokazująca polskie realia i odzierająca spektrum że stereotypów, błędnych założeń. Przykra, acz potrzebna lektura.

Bardzo ważny "podręcznik" czyli książka zawsze pod ręką.

Bardzo ważny "podręcznik" czyli książka zawsze pod ręką.

Bardzo dobra książka dla wszystkich tych, dla których autyzm jest codziennością oraz dla tych, którzy chcą pogłębić swoja wiedzę psychologiczną.

Bardzo dobra książka dla wszystkich tych, dla których autyzm jest codziennością oraz dla tych, którzy chcą pogłębić swoja wiedzę psychologiczną.

[...]
Joanna Ławicka jest pedagożką oraz terapeutką, osobą w spektrum autyzmu. Ma już na swoim koncie książkę dla młodzieży Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera, teraz opublikowała zaś kolejną. Przeznaczoną dla dorosłego czytelnika – rodziców, terapeutów, nauczycieli, pedagogów. Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej. Autorka walczy aktywnie o prawa osób w spektrum, o to by zauważono w każdej z nich człowieka, a nie cel terapeutyczny. Walczy o zrozumienie mechanizmów wzorca rozwojowego, według którego przebiega rozwój osób ze spektrum. Jest przeciwko “usprawnianiu”, “normalizowaniu”, wbrew realnym potrzebom dzieci, młodzieży i dorosłych.

"W pogoni za “usprawnianiem”, otoczenie daje sobie prawo do stosowania wobec dziecka lub osoby dorosłej w spektrum autyzmu technik edukacyjnych, wychowawczych, czy quasi-terapeutycznych, które naruszają jego dobrostan i paradoksalnie zakłócają rozwój w kluczowych obszarach."
[...]
całość:
https://www.speculatio.pl/czlowiek-w-spektrum-autyzmu/

[...]
Joanna Ławicka jest pedagożką oraz terapeutką, osobą w spektrum autyzmu. Ma już na swoim koncie książkę dla młodzieży Nie jestem kosmitą. Mam zespół Aspergera, teraz opublikowała zaś kolejną. Przeznaczoną dla dorosłego czytelnika – rodziców, terapeutów, nauczycieli, pedagogów. Człowiek w spektrum autyzmu. Podręcznik pedagogiki empatycznej. Autorka walczy aktywnie o...