INNA

Przychodzę do Was z ciekawą propozycją książki autorstwa Agnieszki Łepki, - ,,Inna". To nie tylko obyczajówka, po którą sięga się w przerwie między innymi lekturami. To powieść, która poruszy czułe struny i pokaże, z jak wielu ,,uczuciowych barw" składa się człowiek.
To debiut, który otuliłam wyjątkowym sentymentem.
Zanim historia zostanie naniesiona na ramy życia głównych bohaterów, Autorka uświadamia nas w jakim domu wychowywała się tytułowa bohaterka - Lena.
Dorastanie pozbawione rodzicielskich uczuć i zrozumienia stało sie dla dziewczyny torturą. Ciągłe krytykowanie, manipulowanie i sterowanie budzi w niej potrzebę posmakowania samodzielności.
Wraz ze stronami powieści przenosimy się do lat dziewięćdziesiątych, kiedy kraj uczył się żyć na nowych zasadach, burząc dawny mur poglądów. W tych okolicznościach poznajemy dwoje bohaterów o odmiennych przekonaniach.
Lenka - młoda kobieta, stojąca u bram dorosłości oraz Antek, który tylko pozornie tworzy solidny fundament.
Lena postanawia wyjść naprzeciw oczekiwaniom rodziców i pieczętuje zwiazek z Antkiem. Mężczyzna jest doceniany przez rodzinę Leny, co stanowi zaletę w relacjach.
Jak to w bajkach dla dorosłych bywa, Lenie i Antkowi rodzi się dziecko. Pomimo nowego oblicza życia w kraju, rodzina wiąże koniec z końcem. Jednak gdy małżonków szybko dotyka proza życia, to świat zaczyna jawić sie w zupełnie innej tonacji. Codzienne obowiązki, opieka nad dzieckiem, praca oraz myśli o przyszłości spoczywają na kobiecie.
Dodatkowo Lena nie kryje swojej niechęci do macierzyństwa, co wywołuje falę oburzenia.
Antek przepełniony jest pychą związana z prowadzeniem firmy, wykorzystując swój status, podąża drogą zdrady. Z natury ma bardzo luzackie podejściem do życia, a pracę traktuje jako karę.
Lenę rujnuje wewnetrznie ta sytuacja, jednak nie potrafi wymóc na mężu obowiązków, gdyż ten stale się wykręca. Stereotypy wychodzą na się światło dzienne i kierują młodymi w walce o rację.
Utarte przekonania spoczywają na barkach kobiety, nadając jej wyznaczone zadania, których mężczyzna nie będzie wykonywać.
Zachowanie obojga jest niedojrzałe, czego dowodzi nieadekwatne do sytuacji podeście do życia.
Czy wybory, jakich dokonała Lena, będą stanowić kwintesencję jej życia?
Na wyjaśnianie nie musiałam długo czekać, od początku stanowiło ,,oczywistą oczywistość".
Mocnym atutem książki jest przedstawienie obrazu kobiety, która nie ma prawa głosu.
Od najmłodszych lat my kobiety budujemy własną autonomię, która niczym linie papilarne stanowi unikatowy symbol istnienia. W świecie pełnym stereotypów nasze wartości znikają. Z czasem stają się kroplą w morzu łez.
Istotnym aspektem było przedstawienie reakcji i wpływu, jaki mieli na zachowanie bohaterowie drugoplanowi.
Nie szukajcie w tej książce spokojnego lub lekkiego głosu, którym mówi Autorka. To przesłanie pełne kontrowersji. Przedstawia problematykę, w której otwartość, dzielenie się swoim poglądami i podejmowane decyzje mogą doprowadzić do wykluczenia społecznego.
W fabule spodobała mi się wielobarwność emocje, których głębie odczuwałam do ostatniej strony. Agnieszka chwyta za serce swoim piórem. To wspaniała pisarka i człowiek przepełniony empatią.
Polecam i to bardzo gorąco.
10 za fabułę, która jest bardzo bliska memu sercu!

Przychodzę do Was z ciekawą propozycją książki autorstwa Agnieszki Łepki, - ,,Inna". To nie tylko obyczajówka, po którą sięga się w przerwie między innymi lekturami. To powieść, która poruszy czułe struny i pokaże, z jak wielu ,,uczuciowych barw" składa się człowiek.
To debiut, który otuliłam wyjątkowym sentymentem.
Zanim historia zostanie naniesiona na ramy życia...

Po przeczytaniu "Pokochaj mnie wreszcie", sięgnęłam po debiutanką powieść Autorki. Zawsze jestem ciekawa debiutów, uważam, że mają w sobie swoistą świeżoość spojrzenia. Tak mnie historia Lenki zdenerwowała, że miałam ochotę ją udusić, ale pomyślałam: zaraz, zaraz, a kto w życiu choć raz nie wplątał się w uczucie, które nie miało szans zmienić się w trwały, udany związek? Takie fatalne i wymazujące z głowy rozsądek? No cóż, muszę się przyznać, że ja, owszem, tak. Ponadto bohaterka, wbrew ogólnemu trendowi w powieściach, gdzie gloryfikuje się macierzyństwo jest 'inna', ponieważ rola Matki Polki ją uwiera jak kamień w bucie i do niej nie pasuje. Autorka podejmuje więc odważny temat skrzętnie zamiatany pod dywan - macierzyństwo jest niejednokrotnie przereklamowane i dobrze byłoby akceptować i takie postawy jak Leny. Tolerujmy, a nie piętnujmy! Ponadto, ach, te lata dziewięćdziesiąte, kiedy Polska wychodzi z komuny i otwiera się na Zachód. Możecie przypomnieć sobie, a młodsi czytelnicy poznać wiele realiów tamtego okresu i to całkiem fajnie opisanych. Reasumując : jeśli chcecie doznać naprawdę intensywnych emocji, to sięgnijcie po tą powieść. Serdecznie polecam!

Po przeczytaniu "Pokochaj mnie wreszcie", sięgnęłam po debiutanką powieść Autorki. Zawsze jestem ciekawa debiutów, uważam, że mają w sobie swoistą świeżoość spojrzenia. Tak mnie historia Lenki zdenerwowała, że miałam ochotę ją udusić, ale pomyślałam: zaraz, zaraz, a kto w życiu choć raz nie wplątał się w uczucie, które nie miało szans zmienić się w trwały, udany związek?...

Dla mnie super. Denerwowała mnie Lena i jednocześnie ją rozumiałam. Jakże ciężko nam wyjść poza stereotypy. Mam nadzieję, ze ułoży sobie życie, że nie wpadnie w kolejne problemy.

Dla mnie super. Denerwowała mnie Lena i jednocześnie ją rozumiałam. Jakże ciężko nam wyjść poza stereotypy. Mam nadzieję, ze ułoży sobie życie, że nie wpadnie w kolejne problemy.

Książka daleka od typowego "romansidła", też jest o miłości i związku dwojga młodych ludzi, jednak porusza ważne problemy w małżeństwie. Skłania do refleksji i na pewno czegoś uczy. Polecam szczególnie dla młodego czytelnika.

Książka daleka od typowego "romansidła", też jest o miłości i związku dwojga młodych ludzi, jednak porusza ważne problemy w małżeństwie. Skłania do refleksji i na pewno czegoś uczy. Polecam szczególnie dla młodego czytelnika.

*współpraca reklamowa z Agnieszką Łepki*

To książka, która była mi potrzebna, poruszony w niej jest temat problemów małżeńskich ale przede wszystkim podejścia do posiadania dzieci. W naszym kraju nieposiadanie dzieci jest niekiedy wręcz piętnowane, jednak nie każda kobieta jest gotowa, czy w ogóle nie jest pewna czy chce kiedykolwiek mieć dzieci. Ja pomimo tego, że sama jestem matką, to za dziećmi nie przepadam. Za swoimi oczywiście nawet w ogień bym wskoczyła, ale od cudzych zdecydowanie stronię, jednak macierzyństwo nigdy nie było dla mnie priorytetem. Ta książka opowiada historię wielu kobiet, które głośno nie potrafią mówić na ten temat, a wewnątrz bardzo się męczą.

Lena uwielbiała stan zakochana, chciała czuć te emocje i motyle w brzuchu, jednak od zakochania do miłości daleka droga, a młoda dziewczyna będąca na utrzymaniu rodziców i będąca w ciąży, nie do końca wie w co się pakuje zgadzając się na małżeństwo. Lena zagubiła się w swoich uczuciach i po latach małżeństwa czuje się po prostu zmęczona udawaniem. Zachowanie kobiety jest niezrozumiałe dla przyjaciół i rodziny, wszyscy ją oceniają nie mając pojęcia o tym co dzieje się w ich domu, w którym żona jest kurą domową, a mąż może wszytko. Gdy Lena poznaje Marcela ponownie wpada w euforię zakochania, nauczona jednak doświadczeniem boi się czy kolejny mężczyzna okaże się tym jedynym.

Uwielbiam takie życiowe książki. Tutaj mamy przedstawione sytuacje rodem wzięte z codzienności wielu osób, ja sama znam osoby, które mogłabym przypisać na miejsca stworzonych przez autorkę bohaterów. To książka obyczajowa, pokazująca problemy małżeńskie i rodzinne, w której walczy się ze schematami i stereotypami, a ten który nie pasuje do określonego schematu jest piętnowany i szykanowany. Autorka pokazuje nam inne oblicze życia, nie takie jak w powieściach romantycznych, gdzie wszystko się wspaniale układa, a miłość wciąż się rozwija. Skupiamy się na codzienności, nudnej, szarej, pełną przyzwyczajeń, których bohaterowie nie potrafią, bądź nie chcą zmieniać, przez co coraz bardziej na własne życzenie komplikują swoje życia.

Polubiłam główną bohaterkę, co prawda nie we wszystkim się z nią zgadzam, i nie popieram kilku jej zachowań, ale rozumiem jej punkt widzenia. Na jej przykładzie można poznać punkt widzenia kobiet, które nie widzą się w roli matki czy żony, a takich mamy w społeczeństwie coraz więcej. Autorka pokazuje, że to nie powód do wstydu, ani pretekst do kpin. Każda kobieta ma prawo do wyrażania siebie, Lena zagubiła się w swoim życiu i czytając tą powieść można się dobrze zirytować, patrząc na to, co ta kobieta wyprawia, ale z drugiej strony w ten, a nie inny sposób próbuje coś zmienić.

Jakbym miała określić tę książkę jednym słowem, była by to kontrowersja. Niemal wszystkie poruszane przez autorkę tematy są kontrowersyjne, posiadanie dzieci, problemy małżeńskie, zdrada, rozwód, opieka nad dzieckiem, rozwój zawodowy kobiety i wiele, wiele innych tematów, na które można dyskutować godzinami. Bardzo ważnym aspektem tej książki jest pokazanie by nie mylić stanu zakochania, który choć piękny jest przejściowy, z miłością zbudowaną na trwałych fundamentach, bo gdy przychodzi proza życia i związek popada w codzienność euforia to za mało. To także historia o toksycznych relacjach, oraz nierównym podziale obowiązków domowych czy ogólnie podziale tego co damskie i męskie oraz podwójnych standardach.

To była pierwsza książka autorki jaką przeczytałam i jestem jej niezmiernie wdzięczna za to, że mogłam poznać tą historię, w której poniekąd mogłam się utożsamić z główną bohaterką, i która uświadomiła mi, że moja niegdyś podjęta decyzja była słuszna. To opowieść o szukaniu i zrozumieniu siebie, o walce nie tylko ze schematami ale też o siebie i poczucie własnej wartości. Autorka sama zauważyła, że traktuje tą powieść trochę po macoszemu, a to moim zdaniem ogromny błąd, bo tą historię powinna przeczytać każda wchodząca w dorosłość kobieta, bo dzięki niej może uniknąć wielu błędów, nauczyć się asertywności i walki o siebie, oraz nauczy się, że jej dobro i zdanie też jest ważne. Jestem pod ogromnym wrażeniem lektury i szczerze zachęcam do lektury.

*współpraca reklamowa z Agnieszką Łepki*

To książka, która była mi potrzebna, poruszony w niej jest temat problemów małżeńskich ale przede wszystkim podejścia do posiadania dzieci. W naszym kraju nieposiadanie dzieci jest niekiedy wręcz piętnowane, jednak nie każda kobieta jest gotowa, czy w ogóle nie jest pewna czy chce kiedykolwiek mieć dzieci. Ja pomimo tego, że sama...

Czytając tę pozycję miałam galopadę uczuć do bohaterki. Złość, że nie widzi albo nie chce widzieć, współczucie, że jest czasami naiwna. Jeśli jednak rozejrzę się wokół, to takich innych znajdę bardzo wiele. Warto przeczytać.

Czytając tę pozycję miałam galopadę uczuć do bohaterki. Złość, że nie widzi albo nie chce widzieć, współczucie, że jest czasami naiwna. Jeśli jednak rozejrzę się wokół, to takich innych znajdę bardzo wiele. Warto przeczytać.

"Inna" to portret małżeństwa, a raczej tego, jak nie powinno ono wyglądać. To także, a może przede wszystkim, historia Leny, kobiety na starcie życia, uwikłanej w społeczne schematy i konwenanse, walczącej ze stereotypami, do bólu, wręcz egoistycznie szczerej, i ta szczerość bynajmniej nie przysparza jej popularności i przyjaciół. Po drugiej stronie mamy też obraz Antka - męża Leny - szowinisty, seksisty, obłudnika, prezentującego postawę skrzywdzonego męczennika...

Te dwie skrajnie różne sylwetki bohaterów, dwie postawy, dwa charaktery i dwa odmienne podejścia do życia stanowią tak rażący kontrast, że aż nie chce się wierzyć, że między tą dwójką mogło do czegokolwiek dojść, a szczególnie do małżeństwa. Autorka obdarzyła swoje postaci wszelką gamą emocji, zwłaszcza wypowiedzi Leny są nimi przesiąknięte, pełne ekspresji, tłumionej złości i nie zawsze wypowiedzianego żalu.

Po trosze to również opowieść o rodzinie, o tym jak różne wzorce wynosimy z domu, jak kształtuje nas dzieciństwo i młodość i jakie efekty wychowawcze osiągają rodzice.

Polecam przeczytać „Inną” – to nie słodka książka o miłości, to często brutalna prawda o tym, jak ta „miłość” nie powinna wyglądać…

"Inna" to portret małżeństwa, a raczej tego, jak nie powinno ono wyglądać. To także, a może przede wszystkim, historia Leny, kobiety na starcie życia, uwikłanej w społeczne schematy i konwenanse, walczącej ze stereotypami, do bólu, wręcz egoistycznie szczerej, i ta szczerość bynajmniej nie przysparza jej popularności i przyjaciół. Po drugiej stronie mamy też obraz Antka -...

Książka "Inna", jakże inna, przełamująca tabu, szczera do bólu. Dlaczego wszystkie musimy kochać dzieci?! A może mamy baby blues, depresję poporodową lub cierpimy na całkowity zanik instynktu macierzyńskiego.
Czy to powód do pogardy, nienawiści, współczucia, czy też mamy problem z akceptacją i tolerancją inności?! Nie, nie wszystkie dzieci są nasze!
Madki z bombelkami... sio, psik!

Książka "Inna", jakże inna, przełamująca tabu, szczera do bólu. Dlaczego wszystkie musimy kochać dzieci?! A może mamy baby blues, depresję poporodową lub cierpimy na całkowity zanik instynktu macierzyńskiego.
Czy to powód do pogardy, nienawiści, współczucia, czy też mamy problem z akceptacją i tolerancją inności?! Nie, nie wszystkie dzieci są nasze!
Madki z bombelkami......

"Inna" Agnieszki Łepki to książka, którą warto przeczytać bo jest jedyna w swoim rodzaju jak każda z nas.
Każda z nas wywodzi się z innego domu, ma inne korzenie, ma inne cechy, przeżywa wszystko inaczej i każda ma inne potrzeby, ale każda z nas jest wyjątkowa i chce kochać i być kochana.
Pytanie kogo spotkamy na swojej ścieżce i czy będzie wart tej miłości. Z tej książki dowiecie się jak Lena bohaterka radzi sobie ze swoją drogą do miłości i czy trafiła ten los na loterii, o który każdej z nas chodzi. Polecam Marzena

"Inna" Agnieszki Łepki to książka, którą warto przeczytać bo jest jedyna w swoim rodzaju jak każda z nas.
Każda z nas wywodzi się z innego domu, ma inne korzenie, ma inne cechy, przeżywa wszystko inaczej i każda ma inne potrzeby, ale każda z nas jest wyjątkowa i chce kochać i być kochana.
Pytanie kogo spotkamy na swojej ścieżce i czy będzie wart tej miłości. Z tej książki...

Warto przeczytać :)

Warto przeczytać :)