Nie pozwól mu odejść

W ostatnich dniach tego roku towarzyszyła mi powieść Tomasza Kieresa „Nie pozwól mu odejść”. Czy to było udane spotkanie?

Lena – to kobieta z przeszłością, która wyrusza w podróż by zdystansować się do swojego życia. On, wyjeżdża do wakacyjnego kurortu by rozliczyć się z tym, co już było.
Spotykają się przypadkiem i nawiązują znajomość, a potem płomienny romans, który chcąc nie chcąc przeradza się w coś, czego nie potrafią nazwać głośno. A może nie chcą.

„Nie pozwól mu odejść” to bardzo dziwna pozycja. Same dialogi między Leną, a jej nowopoznanym znajomym też są nietypowe – pełne niedopowiedzeń, niedomówień, jakichś skrótów myślowych. Często też pojawiają gierki słowne. Te rozmowy są niby zabawne, niby poważne. Takie przypominające zabawę w kotka i myszkę. Gdy kotek jest blisko, to myszka ucieka. Rzecz w tym, że to trwa przez większą część fabuły. Jak dla mnie to zdecydowanie za długo.

Nie ukrywam, że ta lektura była dla mnie za mocno poplątana. Wielu rzeczy musiałam się domyślać, nie rzadko się gubiłam w całości, nie wiedziałam o co tak właściwie chodzi.

Mam tylko nadzieję, że inne powieści tego autora będą napisane znacznie lepiej.

W ostatnich dniach tego roku towarzyszyła mi powieść Tomasza Kieresa „Nie pozwól mu odejść”. Czy to było udane spotkanie?

Lena – to kobieta z przeszłością, która wyrusza w podróż by zdystansować się do swojego życia. On, wyjeżdża do wakacyjnego kurortu by rozliczyć się z tym, co już było.
Spotykają się przypadkiem i nawiązują znajomość, a potem płomienny romans, który...

"On nie oddał się całkowicie, on nie był szczery. Na początku chciał nawet uwierzyć, że tak może być. Zanurzył się w tym śnie, o sobie i o niej. Sen nie trwał długo. Nie mógł pociągnąć jej za sobą na dno. Nie zrobił tego ani żonie, ani córce, tym bardziej nie mógł tego zrobić jej. Kobiecie marzeń. Nie zasłużyła sobie".

Lena i Kamil poznają się na lotnisku. I w tym momencie chyba żadne z nich nie podejrzewa, że ta znajomość przerodzi się w coś więcej. Ale los zgotował im niespodziankę .... lecą tym samym samolotem i spotykają się w tym samym hotelu. Dwoje dojrzałych ludzi z dużym życiowym bagażem, rozumieją się bez słów i świetnie się uzupełniają. Spędzają razem cudowny tydzień wakacji, a ich przypadkowa znajomość przeradza się w coś więcej. Wspólne dni i noce, cudowne i upojne chwile, ale urlop się kończy i przychodzi moment rozstania. Lena liczy na dalszy ciąg znajomości, ale telefon Kamila milczy. Dlaczego?

Trochę obawiałam się tej lektury bo pierwsza książka tego autora, którą czytałam nie przypadła mi do gustu. Ta mnie zaskoczyła i bardzo mi się podobała, a szczególnie jej pierwsza część. Autor pięknie pokazał miłość i namiętność dwojga dojrzałych ludzi. Druga część troszkę mnie nudziła, za dużo było w niej przemyśleń. Jednak ogólnie historia bardzo ciekawa, pełna emocji, zaskakujących zwrotów akcji i tajemnic. Piękna opowieść o dojrzałym uczuciu, trudnych wyborach i przewrotności losu. I zakończenie, które bardzo mnie zaskoczyło. Polecam

"On nie oddał się całkowicie, on nie był szczery. Na początku chciał nawet uwierzyć, że tak może być. Zanurzył się w tym śnie, o sobie i o niej. Sen nie trwał długo. Nie mógł pociągnąć jej za sobą na dno. Nie zrobił tego ani żonie, ani córce, tym bardziej nie mógł tego zrobić jej. Kobiecie marzeń. Nie zasłużyła sobie".

Lena i Kamil poznają się na lotnisku. I w tym...

Życie jest o wiele łatwiejsze, kiedy mówi się dokładnie to, co się myśli.

Prawda była najlepsza, może nie najłatwiejsza czasami, ale bezwzględnie najlepsza.

Niesamowite, jak bardzo nie doceniamy swoich dzieci, za wszelką cenę próbujemy je chronić, a one chcą tylko być traktowane tak, jak na to zasługują.

Nieważne, ile dni w twoim życiu, ważne, ile życia w twoich dniach.

Rzadko schodził z raz obranej drogi. Za podejmowane decyzje należało ponosić odpowiedzialność, a nie zmieniać je przy każdej dogodnej okazji albo kiedy bywało ciężko.

Może tak jest czasem lepiej, nie wiedzieć wszystkiego. Pogodzić się z losem, nie znając prawdy.

Życie jest o wiele łatwiejsze, kiedy mówi się dokładnie to, co się myśli.

Prawda była najlepsza, może nie najłatwiejsza czasami, ale bezwzględnie najlepsza.

Niesamowite, jak bardzo nie doceniamy swoich dzieci, za wszelką cenę próbujemy je chronić, a one chcą tylko być traktowane tak, jak na to zasługują.

Nieważne, ile dni w twoim życiu, ważne, ile życia w twoich...

Polecam

Polecam

Przeciętna. Dotrwałam do końca.

Przeciętna. Dotrwałam do końca.

Książka o interesujących zwrotach w fabule. Pełna tęsknoty za uczuciem, bliskością, poczuciem spełnienia przy drugiej osobie. Autor zmusza do zastanawienia się nad swoim życiem i co byśmy zrobili będąc na miejscu głównego bohatera

Książka o interesujących zwrotach w fabule. Pełna tęsknoty za uczuciem, bliskością, poczuciem spełnienia przy drugiej osobie. Autor zmusza do zastanawienia się nad swoim życiem i co byśmy zrobili będąc na miejscu głównego bohatera

Sięgnęłam po tę książkę z pobudek osobistych, gdyż tytuł do mnie przemówił. Błąd. Kto tu, komu miał i na co nie pozwolić ? Nie wiem. Wyidealizowana Lena przeżywa wakacyjny romans z Kamilo-Robertem, który niby niczego nie szuka. Autor stawia byłą żonę i kochankę obok siebie i chyba chce zasygnalizować, że obie powinny stworzyć trójkąt. I nie zdziwię się, jak powstanie taka druga część. No cóż - to napisał facet.

Sięgnęłam po tę książkę z pobudek osobistych, gdyż tytuł do mnie przemówił. Błąd. Kto tu, komu miał i na co nie pozwolić ? Nie wiem. Wyidealizowana Lena przeżywa wakacyjny romans z Kamilo-Robertem, który niby niczego nie szuka. Autor stawia byłą żonę i kochankę obok siebie i chyba chce zasygnalizować, że obie powinny stworzyć trójkąt. I nie zdziwię się, jak powstanie taka...

Wielka miłość, która jest wspaniałym darem, w tym przypadku obojgu przyniosła jeszcze więcej bólu. 54 letni Kamil Robert ukrywa swoją śmiertelną chorobę. Zamknął sprawy rodzinne..nieplanowany tygodniowy romans z Leną. Przepiękna, wzruszająca historia 🙂

Wielka miłość, która jest wspaniałym darem, w tym przypadku obojgu przyniosła jeszcze więcej bólu. 54 letni Kamil Robert ukrywa swoją śmiertelną chorobę. Zamknął sprawy rodzinne..nieplanowany tygodniowy romans z Leną. Przepiękna, wzruszająca historia 🙂

Pierwszy raz miałam okazję przeczytać książkę Pana Tomasza i jestem zachwycona,piękna opowieść,realna i wzruszająca.
Jak ważna jest miłość i bliskość drugiego człowieka w trudnych chwilach,nie chcąc martwić bliskich ,nie zdajemy sobie sprawy jak wielką krzywdę robimy im jak i sobie.
Oczywiście warta przeczytania jak najbardziej.To zdecydowanie nie będzie ostatnia moja przygoda z twórczością owego autora .

Pierwszy raz miałam okazję przeczytać książkę Pana Tomasza i jestem zachwycona,piękna opowieść,realna i wzruszająca.
Jak ważna jest miłość i bliskość drugiego człowieka w trudnych chwilach,nie chcąc martwić bliskich ,nie zdajemy sobie sprawy jak wielką krzywdę robimy im jak i sobie.
Oczywiście warta przeczytania jak najbardziej.To zdecydowanie nie będzie ostatnia moja...

Tę książkę mam od dawna. Kupiłam ją na promocji w Biedronce, za dziesięć złotych i ta cena jest adekwatna do treści. Długo ją czytałam, zaczęłam ją prawie trzy lata temu, lecz po początku odłożyłam na półkę, z nikłą nadzieją na kontynuację. Jednak ostatnio doszłam do wniosku, że wraz z końcem roku należy zmniejszać swój ,,stos hańby'' i ponownie wzięłam się do lektury.
Książka nie jest przesadnie dobra, żeby nie powiedzieć, że słaba. Ciężko w nią uwierzyć. Rozumiem, że to tylko fikcja, rozumiem, że świat jest mały, ale żeby aż tak? Choćby i samo spotkanie w hotelu Leny i Kamila, może nie jest przesadnie prawdopodobne, ale to, że nowa psiapsióła Leny okazała się być byłą żoną faceta, który ją zostawił?
Lena była okropnie irytującą postacią, momentami miałam ochotę nią potrząsnąć, aby się ogarnęła.
Ale koniec jest najlepszym fragmentem, dawno się tak nie cieszyłam kończąc książkę.

Tę książkę mam od dawna. Kupiłam ją na promocji w Biedronce, za dziesięć złotych i ta cena jest adekwatna do treści. Długo ją czytałam, zaczęłam ją prawie trzy lata temu, lecz po początku odłożyłam na półkę, z nikłą nadzieją na kontynuację. Jednak ostatnio doszłam do wniosku, że wraz z końcem roku należy zmniejszać swój ,,stos hańby'' i ponownie wzięłam się do...