Warszawianka

Okładka książki Warszawianka
Ida Żmiejewska Wydawnictwo: Skarpa Warszawska Cykl: Warszawianka (tom 1) kryminał, sensacja, thriller
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Cykl:
Warszawianka (tom 1)
Wydawnictwo:
Skarpa Warszawska
Data wydania:
2019-08-14
Data 1. wyd. pol.:
2019-08-14
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366195196
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,3 / 10
584 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
340
119

Na półkach: , ,

Intryga w Warszawie z pocz. XX w. Zamożna adwokacka rodzina. Rosyjscy oficerowie, skandale obyczajowe. Wszystko to czyta się jak powieść starej daty. Z przyjemnością polecam.

Intryga w Warszawie z pocz. XX w. Zamożna adwokacka rodzina. Rosyjscy oficerowie, skandale obyczajowe. Wszystko to czyta się jak powieść starej daty. Z przyjemnością polecam.

Pokaż mimo to

avatar
771
730

Na półkach:

Dobrze było przenieść się do XIX wieku, lubię takie podróże, ale… Tyle dobrego przeczytałem na temat tej powieści, że rozbudziła mój apetyt to niewyobrażalnych rozmiarów. I może dlatego aż tak się nie zachwyciłem? To bardzo dobra książka, lecz nie na tyle, bym mlaskał z rozkoszy. Były momenty, jak dla mnie, przegadane i zbędne. No ale po kolejny tom kiedyś sięgnę.

Dobrze było przenieść się do XIX wieku, lubię takie podróże, ale… Tyle dobrego przeczytałem na temat tej powieści, że rozbudziła mój apetyt to niewyobrażalnych rozmiarów. I może dlatego aż tak się nie zachwyciłem? To bardzo dobra książka, lecz nie na tyle, bym mlaskał z rozkoszy. Były momenty, jak dla mnie, przegadane i zbędne. No ale po kolejny tom kiedyś sięgnę.

Pokaż mimo to

avatar
141
104

Na półkach: , ,

http://neavecreations.com/recenzja-32/

O czym jest „Warszawianka”? Fabuła rzuca nas do XIX-wiecznej Warszawy, w której wraz z młodym policjantem Aleksandrem Woroninem podążamy ścieżkami ku odkryciu kto stoi za zabójstwem znanego polskiego adwokata. Podczas śledztwa Aleksander poznaje córkę zamordowanego – Leontynę Rapacką, z którą znajduje pewną dozę porozumienia pomimo ogólnej niechęci Polaków do Rosjan. Smaczku dodaje fakt, że Lenoczka, jak mówi na nią Aleksander, ma narzeczonego socjalistę, osadzonego w Cytadeli w oczekiwaniu na wyrok. Co też nam ugotuje z tego galimatiasu autorka?

Ida Żmiejewska prowadzi nas przez zawiłości śledztwa, dorzucając sporą dawkę detali XIX-wiecznej Warszawy, racząc nas słowami, dawno nie używanymi w języku polskim – zamtuz, lupanar, policmajster. Wciągając nas tym samym w sam środek tej atmosfery, klimatu, który panował w tym polskim mieście pod rosyjskim zaborem. Możemy poczuć namacalnie niechęć Polaków do Rosjan, i czasem kompletne niezrozumienie tej niechęci przez samych Rosjan, nie widzących co złego robią. Dbałość o detal, o każdy szczegół, szczególik to coś za co powinniśmy gorąco dziękować autorce. Jakież to było niezwykłe czytać o znanych miejscach po których jeżdżą właśnie dorożki i tramwaje konne. Mogłabym zwiedzać Warszawę z „Warszawianką” w ręku i odkrywać na nowo miejsca, które znam z codziennego poruszania się po mieście. Zresztą sami powiedzcie, czy nie zachwycają Was takie zdania:
W świetle gazowych latarni można było dostrzec jasny fronton i pyszniący się nad bramą kuty balkon.
Panna z dobrego domu musi wiedzieć wszystko o gospodarstwie.
Mnie zachwycają i mogłabym je czytać godzinami. Podobnie jak same imiona czy nazwiska bohaterów. Sasza Woronin jak nic przywołuje w myśli Karenina z Anny Kareniny, zaś przy Michaile Kaługinie moje myśli biegną ku księciu Kuraginowi (Rafał Wiśniewski dziękuję za wyłapanie tego błędu), wielkiej miłości hrabiny Violet Crawley z Downton Abbey (który to serial gorąco Wam polecam jeśli lubicie seriale historyczne, chcielibyście poćwiczyć swój angielski). Jednak to nie jedyne pozytywne skojarzenia. Sposób w jaki Ida Żmiejewska prowadzi nas przez historię Woronina przypomina mi serię o Eraście Fandorinie autorstwa Borisa Akunina. Z pewnością czasookres miał tu sporo wspólnego – zarówno powieść Warszawianka, jak i Azazel (1szy tom serii o Fandorinie) rozpoczynają się pod koniec XIX-wieku, a obaj bohaterowie trafiają na swoje pierwsze sprawy jako młodzi policjanci. Piszę Wam o tym nawiązaniu, skojarzeniu z Akuninem nie bez powodu. Każda z powieści o Fandorinie stanowi zamkniętą całość, zagadka i szarady związane z morderstwem zostają rozwiązane, jednocześnie dając nam wycinek historii samego Fandorina. Mamy uczucie zamkniętej całości, która być może zostanie kiedyś pociągnięta dalej, jeśli takie będzie życzenie autora, ale nie jesteśmy pozostawienie z zagadką, z pytaniami, które sprawiają, że brakuje nam tej finalnej konkluzji.
Dzieło napisane przez Idę Żmiejewską, jest dla mnie takim majstersztykiem iż jedyni autorzy, do których mogłabym przyrównać ten kunszt to, wspomniany już, Boris Akunin i Agatha Christie.

http://neavecreations.com/recenzja-32/

O czym jest „Warszawianka”? Fabuła rzuca nas do XIX-wiecznej Warszawy, w której wraz z młodym policjantem Aleksandrem Woroninem podążamy ścieżkami ku odkryciu kto stoi za zabójstwem znanego polskiego adwokata. Podczas śledztwa Aleksander poznaje córkę zamordowanego – Leontynę Rapacką, z którą znajduje pewną dozę porozumienia pomimo...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
644
594

Na półkach:

Intryga ciekawa, realia historyczne oddane z pieczołowitością, wątek romansowy... dramatyczny, ale mało przekonujący - jak dla mnie. Ogólne wrażenie pozytywne i sięgnę po kolejne tomy, ale... nie lubię u pisarzy (czy też redaktorów) pewnego rodzaju religijnej ignorancji. Nie istnieje jakiś tam pan o imieniu Bóg - to Imię własne, zatem piszemy "Pan Bóg", tak jak - tyle razy pojawiająca się w powieści "Święta Przeczysta" - chodzi o Matkę Bożą, gdyby ktoś nie wiedział:).

Intryga ciekawa, realia historyczne oddane z pieczołowitością, wątek romansowy... dramatyczny, ale mało przekonujący - jak dla mnie. Ogólne wrażenie pozytywne i sięgnę po kolejne tomy, ale... nie lubię u pisarzy (czy też redaktorów) pewnego rodzaju religijnej ignorancji. Nie istnieje jakiś tam pan o imieniu Bóg - to Imię własne, zatem piszemy "Pan Bóg", tak jak - tyle razy...

więcej Pokaż mimo to

avatar
480
165

Na półkach: , , ,

Mimo bardzo dobrych opinii tutaj, ta pozycja jakoś mnie nie wciągnęła. Nie było tu zbyt interesującej zagadki, emocji czy zwrotów akcji, a przynajmniej ja ich nie czułam. Intryga kryminalna jest dosyć lekko zaznaczona, tak naprawdę akcja trochę zagęszcza się dopiero pod koniec, kiedy odkrywamy więcej faktów, które okazują się wiązać ze sprawą. Wcześniej można się trochę wynudzić. Niewątpliwie wątek zakazanej miłości Polki i Moskala jest ciekawy i ma potencjał, ale jednak autorka go nie wykorzystała i jest to pomysł dość oklepany, używany w książkach z akcją osadzoną w czasach wojennych. Sama postać Aleksandra Woronina jest pierwszoplanowa i całkiem interesująca, przez co znajdująca się nieco na drugim planie Leontyna wydaje się dosyć nieciekawa albo po prostu za mało ją znamy.
Nie wiem, czy sięgnę po kolejny tom. Czytało się po prostu średnio.

Mimo bardzo dobrych opinii tutaj, ta pozycja jakoś mnie nie wciągnęła. Nie było tu zbyt interesującej zagadki, emocji czy zwrotów akcji, a przynajmniej ja ich nie czułam. Intryga kryminalna jest dosyć lekko zaznaczona, tak naprawdę akcja trochę zagęszcza się dopiero pod koniec, kiedy odkrywamy więcej faktów, które okazują się wiązać ze sprawą. Wcześniej można się trochę...

więcej Pokaż mimo to

avatar
422
59

Na półkach: , ,

Wyzwanie Czytelnicze Maj 2022 - Przeczytam grubą książkę (mającą minimum 400 stron)

Wyzwanie Czytelnicze Maj 2022 - Przeczytam grubą książkę (mającą minimum 400 stron)

Pokaż mimo to

avatar
60
60

Na półkach:

"Warszawianka" to opowieść, której akcją rozgrywa się pod koniec XIX wieku w zaborze rosyjskim.
W noc listopadową w miejskim lupanarze dochodzi do morderstwa znanego warszawskiego adwokata.Śprawę przejmuje młody rosyjski policjant Aleksander Woronin, który niedawno przyjechał do Warszawy z dalekiego Petersburga. W toku śledztwa poznaje córkę zmarłego, Leontynę Rapacką. Dziewczyna przeżywa skutki rodzinnego skandalu, sama oczekuje na zbliżający się proces narzeczonego, socjalisty, oskarżonego o działalność rewolucyjną, osadzonego w Cytadeli.
Czy sprawa adwokata łączy się z działalnością partii Proletariat? Gdzie podział się majątek rodziny Rapackich? Na te pytania musi odpowiedzieć młody policjant, nawet jeśli nim a Leontyna nawiązuje się coś więcej niż porozumienie...

Głównym atutem tej powieści jest świat przedstawiony. Autorka w sprawny sposób prezentuje czytelnikowi obraz XIX wiecznej Warszawy z niemal chirurgiczną precyzją. A jeśli są w tym przedstawieniu jakieś nieścisłości, kompletnie tego nie czuć. Plusem jest również klimat w jaki nas wprowadza. Jest tajemniczo, ekscytująco. Intryga kryminalna trzyma w napięciu a rozwiązanie zaskakuje.

Ciekawym wątkiem jest romans jaki powoli nawiązuje się między Leontyną a Woroninem. Rosjanin od początku nie był mile widziany w domu Rapackich. W Kraju Nadwiślańskim kontakty z zaborcą uznawane były za zdradę. Wkrótce jednak dziewczyna dostrzega w Aleksandrze szczerą chęć złapania sprawcy. Ich relacja się rozwija: od niechęci do silnego uczucia. A losy tych dwoje śledziłam z wielką przyjemnością.

Autorka stworzyła wielu interesujących, wyrazistych bohaterów. Począwszy od samego Woronina. Jest to człowiek w pełni zaangażowany w prowadzoną sprawę, honorowy. Zdobył moją sympatię. Leontyna to typowa lady w opałach, ale z pazurem niepodobnym do dziewcząt epoki wiktoriańskiej, Bardzo polubiłam również postać Szustra, Polaka, pomocnika Woronina. Młody, ambitny chłopak nie miał uprzedzeń do pracy z Rosjaninem i ich współpraca układała się dobrze. Moje sceptyczne uczucia budził brat Leontyny, Ludwik oraz mecenas Lewiński.

Już od pierwszej strony książkę czytało mi się dobrze. Autorka ma lekkie pióro, które przyciąga czytelnika i nie pozwala się oderwać od lektury. Z wielką chęcią sięgnę po kolejną część cyklu.

"Warszawianka" to współczesny kryminał z wartką akcją i ciekawymi bohaterami w oryginalnym klimacie wiktoriańskiej Warszawy. Zabierze nas w świat intryg, zdrad okresu zaborów, opisując na tym tle obraz zakazanej, pięknej miłośći.

Moja ocena: 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥/10

Jesli spodobała ci się moja recenzja, polub ją na:
Facebooku: https://www.facebook.com/czytamytu/
Instagramie: https://www.instagram.com/czytamytu/

"Warszawianka" to opowieść, której akcją rozgrywa się pod koniec XIX wieku w zaborze rosyjskim.
W noc listopadową w miejskim lupanarze dochodzi do morderstwa znanego warszawskiego adwokata.Śprawę przejmuje młody rosyjski policjant Aleksander Woronin, który niedawno przyjechał do Warszawy z dalekiego Petersburga. W toku śledztwa poznaje córkę zmarłego, Leontynę Rapacką....

więcej Pokaż mimo to

avatar
60
12

Na półkach:

Piekna powieść, zajmującą, ciekawa, interesująca. Wciągająca od pierwszych stron niejednoznaczna, zaskakująca. Bardzo polecam :-)

Piekna powieść, zajmującą, ciekawa, interesująca. Wciągająca od pierwszych stron niejednoznaczna, zaskakująca. Bardzo polecam :-)

Pokaż mimo to

avatar
282
121

Na półkach: , ,

Rewelacyjna! ,,Warszawianka” to historia niezwykle wciągająca! To połączenie kryminału i powieści obyczajowej z nutką delikatnego romansu. Jest zbrodnia, jest mnóstwo tropów, są wyraziste i różnorodne postaci oraz duch epoki. A zakończenie! Zakończenie jest takie, że od razu ma się chęć sięgnąć po kolejną część.

Rewelacyjna! ,,Warszawianka” to historia niezwykle wciągająca! To połączenie kryminału i powieści obyczajowej z nutką delikatnego romansu. Jest zbrodnia, jest mnóstwo tropów, są wyraziste i różnorodne postaci oraz duch epoki. A zakończenie! Zakończenie jest takie, że od razu ma się chęć sięgnąć po kolejną część.

Pokaż mimo to

avatar
46
36

Na półkach:

Całą trylogię połknęłam w trzy dni.
Historia, kryminał, obyczaj i wątek miłosny - wszystko zgrabnie poprowadzone we wszystkich trzech częściach. Pełnokrwiste postacie, moja kochana Warszawa sprzed wieku, no naprawdę nie mogłam się oderwać.
Gorąco polecam.

Całą trylogię połknęłam w trzy dni.
Historia, kryminał, obyczaj i wątek miłosny - wszystko zgrabnie poprowadzone we wszystkich trzech częściach. Pełnokrwiste postacie, moja kochana Warszawa sprzed wieku, no naprawdę nie mogłam się oderwać.
Gorąco polecam.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej
Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej
Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd