rozwińzwiń

Warszawianka

Okładka książki Warszawianka autorstwa Ida Żmiejewska
Okładka książki Warszawianka autorstwa Ida Żmiejewska
Ida Żmiejewska Wydawnictwo: Skarpa Warszawska Cykl: Warszawianka (tom 1) kryminał, sensacja, thriller
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Warszawianka (tom 1)
Data wydania:
2019-08-14
Data 1. wyd. pol.:
2019-08-14
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788366195196
Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie, w 1885 roku. Oś intrygi stanowi śledztwo w sprawie śmierci znanego adwokata, którego pewnej listopadowej nocy zamordowano w miejskim burdelu. Sprawę – wraz z sędzią śledczym – prowadzi młody rosyjski policjant, który zaledwie przed kilkoma dniami przyjechał do Warszawy z Petersburga. Policjant podczas wykonywania obowiązków, poznaje córkę zmarłego; mimo początkowej niechęci, między młodymi nawiązuje się nić porozumienia, która z czasem przeradza się w poważne uczucie. Problem tkwi jednak w tym, że panna ma narzeczonego-socjalistę, który czeka w Cytadeli na proces, zaś związki polsko-rosyjskie są w Nadwiślańskim Kraju uznawane niemal za zdradę...
Średnia ocen
7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Warszawianka w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Warszawianka



1729 381

Oceny książki Warszawianka

Średnia ocen
7,2 / 10
848 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Warszawianka

avatar
48
11

Na półkach:

To bardzo przyjemny kryminał, który czyta się lekko i bez wysiłku. Historia wciąga, ale nie przytłacza, dzięki czemu sprawdza się idealnie na spokojniejsze czytanie.Największym plusem są bohaterowie .Naturalni, sympatyczni i tacy, których naprawdę łatwo polubić i którym chce się kibicować. Całość daje dużo frajdy i zostawia po sobie dobre wrażenie. Warto sięgnąć.

To bardzo przyjemny kryminał, który czyta się lekko i bez wysiłku. Historia wciąga, ale nie przytłacza, dzięki czemu sprawdza się idealnie na spokojniejsze czytanie.Największym plusem są bohaterowie .Naturalni, sympatyczni i tacy, których naprawdę łatwo polubić i którym chce się kibicować. Całość daje dużo frajdy i zostawia po sobie dobre wrażenie. Warto sięgnąć.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
2249
677

Na półkach: ,

Uwielbiam kryminały retro, a "Warszawianka" Idy Żmijewskiej pozytywnie mnie zaskoczyła.
Akcja dzieje się w Warszawie będącej pod zaborem rosyjskim w 1885 roku. Pewnej listopadowej nocy zostaje zamordowany w miejskim burdelu znany adwokat. Śledztwo prowadzi przybyły niedawno z Petersburga młody policjant. Między nim, a córką zamordowanego Leontyną Rapacką nawiązuje się nić sympatii, która z czasem przeradza się w uczucie. Tymczasem Leontyna ma narzeczonego, który czeka w Cytadeli na wyrok za sprawy polityczne, a poza tym związek Polki i Rosjanina uznany byłby za zdradę i skazywałby kobietę na ostracyzm przez bliskie jej środowisko.
Opowiedziana historia bardzo mi się podobała, choć wątek miłosny Leontyny i Aleksandra uznaję za dosyć średni (ze dwa razy się widzieli, a on się już zakochał) i nie kibicowałam temu uczuciu. Po co młody, przystojny facet łazi po burdelach jak ma wiele innych opcji? Bardzo dobrze i lekko mi się czytało, wciągnęłam się i autorka mnie zaskoczyła. Nie domyśliłam się kto zamordował mecenasa Rapackiego.
Jeśli chodzi o minusy to nie za bardzo za to czułam klimat XIX wiecznej Warszawy, może dlatego, że książka została napisana współcześnie.
"Warszawianka" to bardzo dobry kryminał retro i warto po niego sięgnąć. Na pewno będę kontynuować tę serię.

Uwielbiam kryminały retro, a "Warszawianka" Idy Żmijewskiej pozytywnie mnie zaskoczyła.
Akcja dzieje się w Warszawie będącej pod zaborem rosyjskim w 1885 roku. Pewnej listopadowej nocy zostaje zamordowany w miejskim burdelu znany adwokat. Śledztwo prowadzi przybyły niedawno z Petersburga młody policjant. Między nim, a córką zamordowanego Leontyną Rapacką nawiązuje się nić...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
7675
7652

Na półkach:

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

2045 użytkowników ma tytuł Warszawianka na półkach głównych
  • 1 290
  • 729
  • 26
320 użytkowników ma tytuł Warszawianka na półkach dodatkowych
  • 164
  • 29
  • 29
  • 27
  • 25
  • 23
  • 23

Inne książki autora

Ida Żmiejewska
Ida Żmiejewska
Pasjonatka historii XIX wieku. Varsavianistka. Autorka kryminałów retro i powieści historyczno-obyczajowych. Za debiutancką „Warszawiankę” otrzymała w 2020 roku Nagrodę Specjalną im. Janiny Paradowskiej na 17. Międzynarodowym Festiwalu Kryminału we Wrocławiu, nominowana do Nagrody Wielkiego Kalibru. Jej publikacje można znaleźć m.in. w czasopismach „Skarpa Warszawska”, „Science Fiction, Fantasy & Horror”, „Esensja” i „Qfant”. Doradczyni zawodowa i fanka skoków narciarskich – prezesuje Oficjalnemu Fanklubowi Dawida Kubackiego. Mieszka w Warszawie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Sekret rodziny von Graffów Bożena Gałczyńska-Szurek
Sekret rodziny von Graffów
Bożena Gałczyńska-Szurek
„Sekret rodziny von Graffów” Bożeny Gałczyńskiej – Szurek to powieść, którą czyta się szybko, jednak po lekturze mam mieszane uczucia. Akcja rozgrywa się współcześnie w Berlinie i w okolicach Zamościa. Maria, znana dziennikarka i wnuczka skrajnie prawicowego niemieckiego polityka oraz guru partii neonazistowskiej, wyrusza do Polski w poszukiwaniu wojennej przeszłości przodków. Robi to, chociaż jej lewicowe i postępowe poglądy pozostają w sprzeczności z rasistowskimi przekonaniami leciwego Hansa von Graffa. W Zamościu nie zdradza, oczywiście, prawdziwego powodu przyjazdu. Wszystkim opowiada o serii artykułów, jakie faktycznie zamierza napisać. Tematem przewodnim ma być wojenne niemieckie osadnictwo na Zamojszczyźnie. Dopiero po poznaniu Andrzeja, sympatycznego muzealnika, dowiaduje się przymusowych „wysiedleniach”, o obozie zagłady w Bełżcu, o Dzieciach Zamojszczyzny… Dotychczas sądziła, że jedyną fabryką śmierci był Auschwitz. Poszukiwanie prawdy o przeszłości własnej rodziny okazuje się niezwykle skomplikowane, ale ostatecznie udaje się ją poznać. Sekret jest zaskakujący. Trzeba przyznać, że śledzenie drogi do odkrycia tajemnicy jest interesujące, ale… No właśnie, jest tu nawet kilka tych „ALE”. Przede wszystkim liczne informacje o wojennej i przedwojennej historii Zamościa i okolic podane są w rażąco encyklopedyczny sposób. Momentami odnosiłam wrażenie, jakbym czytała fragmenty jakiegoś leksykonu albo szkolnego podręcznika. A szkoda, bo to ciekawy temat, wart przypominania i odsłaniania. Niektóre wątki wydały mi się naciągane, np. fakt, że współcześnie dziadek-neonazista wysłał wnuczkę na studia do Polski, by poznała język wroga. Jakoś to do mnie nie przemawia, podobnie jak nikła wiedza dziennikarki na temat obozów zagłady i obozów koncentracyjnych w Polsce, zwłaszcza, że kiedyś napisała ona cykl głośnych artykułów o Auschwitz – Birkenau. Nie spodobały mi się też niektóre dialogi – banalne i nijakie. Pomysł na powieść – świetny, gorzej z realizacją. Było to moje pierwsze spotkanie z prozą Bożeny Gałczyńskiej-Szurek. Może następnym razem będzie lepiej…
allison - awatar allison
ocenił na62 lata temu
Liliowe opium Julia Gambrot
Liliowe opium
Julia Gambrot
,,Liliowe opium" to kolejna po ,,Różanym eterze" powieść opowiadająca o losach czterech młodych kobiet, które na początku XX wieku rzuciły wyzwanie męskiemu światu i postanowiły zostać lekarzami. Obecnie, po skończeniu studiów każda z nich znalazła swoją niszę i z determinacją, na przekór konwenansom wykonują wymarzony zawód. Większość z nich zawarła też związki małżeńskie, jedynym wyjątkiem jest Lilia von Schiller. Młoda kobieta długo się opiera ale gdy pojawia się dawny adorator postanawia ulec presji i przyjąć oświadczyny, zdając sobie od początku sprawę, że będzie to małżeństwo z rozsądku. Jej małżeństwo zbiega się w czasie z serią wydarzeń: miastem wstrząsają brutalne zabójstwa kobiet, pojawia się zaginiona córka zmarłego brata a w oddali pobrzmiewają echa zbliżającej się Wielkiej Wojny. ,,Liliowe opium" zapowiadało się na powieść, od której ciężko będzie się oderwać. Kojarzyłam już styl pisarki i miałam nadzieję na opowieść mieszającą style i zawieszoną gdzieś pomiędzy baśnią a powieścią gotycką. Tylko, że tym razem autorka poszła w zupełnie innym kierunku. W powieści jest kilka naprawdę ciekawych wątków, jednak wszystko musi ustąpić miejsca medycynie. Nagromadzenie różnych, zarówno nieoczywistych jak i zupełnie zwyczajnych przypadków medycznych jest potężne. Właściwie przytłaczające. Gdyby powieść miała być stylizowana na dziennik pracy lekarza z początku XX wieku, byłoby to oczywiste. Jednak tutaj mamy po trochu do czynienia z kryminałem, powieścią obyczajowo-historyczną oraz romansem. Wszystko to musi zejść na drugi plan na rzecz medycyny. Ja czułam się momentami mocno przytłoczona i znudzona oraz wybijałam się z wątków. Zresztą mam wrażenie, że autorka też bo najciekawsze wątki zakończyła pośpiesznie mimo, że wcześniej udawało się jej całkiem nieźle budować napięcie. Zdecydowanie ,,Liliowe opium" jest powieścią przegadaną. Spokojnie można by wyciąć połowę treści bez szkody dla fabuły. Ciekawie obserwuje się codzienność kobiet-medyków ale kumulacja co rusz to innego przypadku medycznego jest przytłaczająca. Również wybory i decyzje samej głównej bohaterki momentami bywają dyskusyjne. Zdecydowanie najciekawiej wypada pokazanie życia w pruskim mieście w czasie Wielkiej Wojny. Z ogromnym zainteresowaniem obserwowałam wydarzenia I wojny światowej z tej perspektywy. Całościowo mam wrażenie, że w tej powieści jest za dużo wszystkiego, przez co szybko nuży. Ma jednak kilka plusów, kilka tajemnic, które nie pozwalają odłożyć jej przed końcem.
deana - awatar deana
oceniła na62 miesiące temu
Niespokojne lata Wiktoria Gische
Niespokojne lata
Wiktoria Gische
Książka bardzo ciekawa, wciągająca. Czytałam z ciekawością co będzie dalej... Pięknie opisany Kraków z ówczesnego okresu, obyczaje panujące szczególnie wśród wyższych sfer, obrazowały mi tworzące się w mojej głowie porównania do czasów teraźniejszych, co daje do myślenia i refleksji nad tym jak było kiedyś, a jak jest dziś. Zabrakło mi trochę rozwinięcia ze strony autorki kwestii walki kobiet o prawa do wolności. Tutaj jestem trochę zawiedziona, bo myślałam, że będzie ten temat bardziej rozwinięty, czekałam na to bardzo wertując stronę po stronie, jednak nie znalazłam tego czego oczekiwałam. Miałam niedosyt, zamiast rozpraw o balach i ploteczkach czekałam właśnie na te konkretne zwroty akcji sufrażystek, a tego niestety było mało. Brakowało mi też bardzo obramowania czasowego, dat konkretnie. Szczerze powiedziawszy te przeskoki nie umiejscowione datami choćby, sprawiały mi dyskomfort podczas czytania, bo nie wiedziałam czy minął miesiąc, pół roku, czy rok w poszczególnych momentach tej historii. To wprowadziło mnie w swego rodzaju chaos czytelniczy. Przeniosłam się w czasie poznając Kraków z początku XX wieku, sam opis ówczesnego miasta sprawił, że oczami wyobraźni widziałam to, co czytałam. I-sza wojna światowa, opisy walki, pracy lekarzy, pielęgniarek w szpitalach, na froncie. Walka o przetrwanie, o doczekanie każdego kolejnego dnia z nadzieją, że to się w końcu skończy. Tutaj... refleksja. Ogólnie książka mi się podobała, jednak brak tych ogniw, które by mi spoiły całość i zaspokoiły niedosyt sprawił, że iskierka, która mogła wzniecić ogień, przygasła i tylko tliła się delikatnie zamiast płonąć w całej swej okazałości...
Aguśka - awatar Aguśka
oceniła na78 miesięcy temu
Gruzowisko Katarzyna Maludy
Gruzowisko
Katarzyna Maludy
Katarzyna Maludy w swojej powieści „Gruzowisko” zabiera nas do Warszawy, która nie jest już polem bitwy, ale wciąż przypomina otwartą ranę. Akcja osadzona jest w roku 1946 – w czasie, gdy stolica Polski stanowiła surrealistyczny krajobraz uformowany z ton cegieł, pyłu i traumy. To tło historyczne nie jest jedynie dekoracją; to żywy, duszny organizm. Autorka po mistrzowsku odmalowuje obraz miasta zawieszonego między niebytem a gorączkową odbudową, gdzie nowe komunistyczne porządki brutalnie ścierają się z niedobitkami dawnego świata, a zapach wapna miesza się z odorem rozkładających się pod ruinami wspomnień. Fabuła koncentruje się wokół zagadki kryminalnej, która staje się pretekstem do głębszej analizy polskiej kondycji powojennej. Gdy w morzu gruzów zostają odnalezione zwłoki, sprawa szybko przestaje być zwykłym dochodzeniem. Bohaterowie, uwikłani w sieć zależności, muszą mierzyć się nie tylko z mordercą, ale i z własną przeszłością. Główna postać to postać tragiczna, naznaczona wojennym doświadczeniem, próbująca odnaleźć resztki godności w rzeczywistości, w której granica między dobrem a złem uległa całkowitemu zatatarciu. Postacie drugoplanowe – od szabrowników po urzędników nowego aparatu władzy – tworzą barwną, choć mroczną galerię typów ludzkich, z których każdy niesie swój własny bagaż win. Klucz do nastroju tej powieści kryje się w jednym z fragmentów: „Warszawa nie była już miastem domów, lecz miastem szczelin. W każdej z nich czaił się ktoś, kto przeżył, i ktoś, kto nigdy nie powinien zostać odnaleziony”. Ten cytat idealnie oddaje paranoiczną atmosferę „Gruzowiska”, gdzie zaufanie jest towarem deficytowym, a każdy krok po niepewnym gruncie może odsłonić tajemnicę, która powinna pozostać pogrzebana. Moja ocena to solidne 7/10. Maludy stworzyła dzieło niezwykle plastyczne i gęste emocjonalnie. Warsztat pisarski autorki pozwala niemal fizycznie poczuć pył osiadający na ubraniach. Dlaczego nie wyżej? Momentami konstrukcja intrygi kryminalnej ustępuje miejsca opisom obyczajowym, co nieco osłabia dynamikę thrillera. Nie zmienia to jednak faktu, że „Gruzowisko” to jedna z najciekawszych literackich prób zmierzenia się z mitem Warszawy wstającej z kolan. To książka o tym, że budowanie nowego życia na fundamentach kłamstwa i gruzu zawsze niesie ze sobą ryzyko katastrofy. Lektura obowiązkowa dla tych, którzy w historii szukają czegoś więcej niż tylko dat i faktów – szukają prawdy o człowieku w godzinie prób.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na72 miesiące temu

Cytaty z książki Warszawianka

Więcej

Nie ma nic gorszego dla kobiety niż związek z mężczyzną owładniętym ideą. Chyba że sama tę ideę podziela.

Nie ma nic gorszego dla kobiety niż związek z mężczyzną owładniętym ideą. Chyba że sama tę ideę podziela.

Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej

Bo jak kobieta, a zwłaszcza Polka, postanowi się poświęcić, nic nie pomoże!

Bo jak kobieta, a zwłaszcza Polka, postanowi się poświęcić, nic nie pomoże!

Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej

Czasem dla kogoś porzuca się rodzinę, odchodzi z domu...(...) I okazuje się, że to pomyłka, a nie miłość. Że nie było warto. A powrotu nie ma... Albo kosztuje zbyt wiele.

Czasem dla kogoś porzuca się rodzinę, odchodzi z domu...(...) I okazuje się, że to pomyłka, a nie miłość. Że nie było warto. A powrotu nie m...

Rozwiń
Ida Żmiejewska Warszawianka Zobacz więcej
Więcej