My Sister, the Serial Killer

Momentami dobra ale czegoś mi tu zabrakło w zakończeniu

Momentami dobra ale czegoś mi tu zabrakło w zakończeniu

Świetna książka, która leżała mi na półce i świeciła okładką (jest pięknie wydana).

Historia Korede i jej szalonej siostry Ayool'i była interesująco zaprezentowana, intensywna i genialna.

Wiem już jak posprzątać żeby nikt nie miał zastrzeżeń, gdzie nie chciałabym się wychować i jakiej siostry nigdy bym nie chciała.

Choć początkowo czarny humor mnie zachwycił i stwierdziłam, że to świetna i lekka książka, tak sam koniec mnie przygniótł, bo w całości historia sióstr jest tu najistotniejsza i trudna.

Bardzo dobrze kończę styczeń, a książka warta przeczytania, jej krótkie rozdziały porywają czytelnika.

Świetna książka, która leżała mi na półce i świeciła okładką (jest pięknie wydana).

Historia Korede i jej szalonej siostry Ayool'i była interesująco zaprezentowana, intensywna i genialna.

Wiem już jak posprzątać żeby nikt nie miał zastrzeżeń, gdzie nie chciałabym się wychować i jakiej siostry nigdy bym nie chciała.

Choć początkowo czarny humor mnie zachwycił i...

Przyjemna lektura. Akcja wciągająca, nie było nudno. Siostra głównej bohaterki nieco głupia, irytująca, ale takie było jej wykreowanie, co zdecydowanie przypadło mi do gustu.

Przyjemna lektura. Akcja wciągająca, nie było nudno. Siostra głównej bohaterki nieco głupia, irytująca, ale takie było jej wykreowanie, co zdecydowanie przypadło mi do gustu.

Jak tylko zapoznałam się z opisem tej książki to wiedziałam, że muszę ją przeczytać, bo to coś dla mnie. To czarna komedia, która zapewniła mi przednią rozrywkę, a jej fabuła mocno mnie wciągnęła.
Korede pracuje jako pielęgniarka w szpitalu i skrycie kocha się w jednym z lekarzy. Sen z powiek spędza jej siostra Ayoola - piękna i mająca olbrzymie powodzenie u mężczyzn, których morduje, gdy jej się już znudzą zamiast z nimi zerwać. Na pomoc w pozbyciu się ciał wzywa siostrę (pielęgniarkę),dla której więzy rodzinne są najważniejsze, więc pomaga Ayooli zamiast wezwać policję. Sytuacja się komplikuje, gdy Ayoola zaczyna się interesować lekarzem, którego Korede sekretnie kocha. Będzie musiała dokonać wyboru co jest dla mniej ważniejsze: rodzina, czy przystojny pan doktor?
Pomimo, że to pozycja rozrywkowa to zmusiła mnie do refleksji, czy więzy rodzinne są ważniejsze niż przestrzeganie prawa i moralność? Pomimo, że zachowanie Korede miejscami mnie irytowało i miałam nadzieję, że w końcu doniesie na siostrę, albo zrobi coś by prawda wyszła na jaw, ale czy większość z nas nie postąpiłoby tak jak ona?
Bardzo mi się ta książka podobała, choć niektóre wątki nie zostały do końca wyjaśnione, jak np. śmierć ojca sióstr, do tego trochę rozczarowujące zakończenie, więc wyżej ocenić nie mogę.
Cieszę się, że zaczynam Nowy Rok od tak dobrej książki. Oby więcej takich pozycji. Polecam.

Jak tylko zapoznałam się z opisem tej książki to wiedziałam, że muszę ją przeczytać, bo to coś dla mnie. To czarna komedia, która zapewniła mi przednią rozrywkę, a jej fabuła mocno mnie wciągnęła.
Korede pracuje jako pielęgniarka w szpitalu i skrycie kocha się w jednym z lekarzy. Sen z powiek spędza jej siostra Ayoola - piękna i mająca olbrzymie powodzenie u mężczyzn,...

Bardzo dobra - o kobietach, lojalności, siostrzenstwie i tym, jak dobrze posprzątać łazienkę po morderstwie

Bardzo dobra - o kobietach, lojalności, siostrzenstwie i tym, jak dobrze posprzątać łazienkę po morderstwie

Początek mnie delikatnie zniechęcił ale później zaczęło robić się ciekawie i postanowiłem podejść do książki z otwartą głową i okazało się że warto było. Można sympatyzować z główna bohaterką. Krótkie rozdziały robią tu niesamowicie dobrą robotę. Przez książkę leci się jak burza dzięki temu i polecam na zastój czytelniczy. Troszkę rozczarowało mnie zakończenie. Tzn ma sens i koresponduje z całą fabułą ale chyba chciałbym trochę więcej ognia. Nie traktowałbym książki jak typowy thriller a może jednak dramat obyczajowy z elementami thrillera. Niemniej jednak bardzo mi się podobało i mogę polecić z czystym sercem.

Początek mnie delikatnie zniechęcił ale później zaczęło robić się ciekawie i postanowiłem podejść do książki z otwartą głową i okazało się że warto było. Można sympatyzować z główna bohaterką. Krótkie rozdziały robią tu niesamowicie dobrą robotę. Przez książkę leci się jak burza dzięki temu i polecam na zastój czytelniczy. Troszkę rozczarowało mnie zakończenie. Tzn ma sens...

Świetna konstrukcja książki. Pomimo tego, że rozdziały są naprawdę krótkie, to wręcz tutaj powinny takie być. Nie brakuje w nich informacji, robią to, co mają robić. Budują fabułę, dopełniają historię. Mam wrażenie, że każde zdanie jest po coś.
Historia opowiadana jest w perspektywy jednej siostry, konsekwentnie poznajemy jej myśli, jak również całą historię. Mamy wgląd w innych bohaterów poprzez nią. Każdy z nich jest jakiś, bardzo realny i bardzo prawdziwy. Relacja między siostrami jest po prostu trudna. Rozterki Korede stają się naszymi własnymi - a co ja bym zrobił/a w takiej sytuacji. Świetna postać pacjenta w roli mędrca.
Pozycja jest krótka, ale przede wszystkim wciągająca. Przeczytana w oryginale.

Świetna konstrukcja książki. Pomimo tego, że rozdziały są naprawdę krótkie, to wręcz tutaj powinny takie być. Nie brakuje w nich informacji, robią to, co mają robić. Budują fabułę, dopełniają historię. Mam wrażenie, że każde zdanie jest po coś.
Historia opowiadana jest w perspektywy jednej siostry, konsekwentnie poznajemy jej myśli, jak również całą historię. Mamy wgląd w...

Historię poznajemy z perspektywy Korede, pielęgniarki, która ponad wszystko stawia więzi rodzinne. Dlatego, gdy jej młodsza siostra Ayoola dzwoni przerażona, że zabiła swojego chłopaka w samoobronie, Korede bez wahania rusza jej na pomoc. Problem w tym, że nie jest to pierwszy raz… A kiedy Ayoola zaczyna interesować się mężczyzną, w którym zakochana jest Korede, bohaterka staje przed dramatycznym wyborem między siostrą a własnym sercem.

Rzadko sięgam po tytuły, które zdradzają fabułę, bo często okazują się przewidywalne. Tutaj jednak było inaczej. To nie był mrożący krew w żyłach thriller, jakiego się spodziewałam, ale wciąż czytałam tę książkę z dużym zaciekawieniem. Na zaledwie 200 stronach autorka stworzyła dwie bardzo złożone bohaterki, a wraz z rozwojem fabuły coraz wyraźniej przyglądamy się ich dysfunkcyjnej relacji. Krótkie rozdziały i dynamiczna akcja sprawiają, że czyta się ją lekko i szybko. Zakończenie początkowo mnie rozczarowało, ale po dłuższym namyśle uznałam, że doskonale pokazuje, w jakim nieprzerwanym, patologicznym schemacie tkwią siostry.

Polecam tę książkę wszystkim fanom thrillerów psychologicznych.

Moja ocena: 4/5 ⭐️

ig: @o.kwiatecka

Historię poznajemy z perspektywy Korede, pielęgniarki, która ponad wszystko stawia więzi rodzinne. Dlatego, gdy jej młodsza siostra Ayoola dzwoni przerażona, że zabiła swojego chłopaka w samoobronie, Korede bez wahania rusza jej na pomoc. Problem w tym, że nie jest to pierwszy raz… A kiedy Ayoola zaczyna interesować się mężczyzną, w którym zakochana jest Korede, bohaterka...

„Moja siostra morduje seryjnie” to książka, która na moim regale pojawiła się całkowicie przypadkowo i już od jakiegoś czasu czekała na swoją kolej. Niepozorna, niewielka, niespecjalnie rzuca się w oczy – tonie w oceanie innych tytułów. Znika, odgrywając rolę drugoplanową, podobnie jak główna bohaterka – jest, ale się nie wyróżnia. Może właśnie dlatego tak mi się spodobała.

Główna bohaterka pozostaje w cieniu własnej siostry – pięknej, uwodzicielskiej, ale też... niebezpiecznej. To jej historia wypełnia narrację, to ona dominuje, mimo że nie jest narratorką. A jednak to z tej drugiej perspektywy – z punktu widzenia siostry seryjnej morderczyni – poznajemy całą historię.

Dostajemy tu opowieść o współuzależnieniu, lojalności, którą trudno nazwać moralną, i o wyborach, które nie mają oczywistych odpowiedzi. To nie jest thriller, który trzyma w napięciu akcją. To raczej powieść psychologiczna o tym, jak trudno odciąć się od bliskich – nawet gdy ich czyny są nie do zaakceptowania.

To książka, która nie krzyczy. Ale zostaje na długo.

„Moja siostra morduje seryjnie” to książka, która na moim regale pojawiła się całkowicie przypadkowo i już od jakiegoś czasu czekała na swoją kolej. Niepozorna, niewielka, niespecjalnie rzuca się w oczy – tonie w oceanie innych tytułów. Znika, odgrywając rolę drugoplanową, podobnie jak główna bohaterka – jest, ale się nie wyróżnia. Może właśnie dlatego tak mi się...

Dziwna, ale wciągająca.

Dziwna, ale wciągająca.