
Terry Pratchett
Brytyjski pisarz fantasy i science fiction, najbardziej znany jako autor cyklu Świat Dysku. Inne jego dzieła to m.in. Trylogia Johnny’ego Maxwella i Trylogia Nomów. Współpracował także przy adaptacjach swojej twórczości na potrzeby sztuk teatralnych i gier komputerowych.
Jego pierwsza powieść Dywan została opublikowana w 1971. Pierwsza książka z serii Świat Dysku – Kolor magii – ukazała się w 1983 i od tego momentu autor kończył średnio dwie książki rocznie.
Książki Pratchetta były w latach 90. najlepiej sprzedającymi się książkami w Wielkiej Brytanii. Do lutego 2007 roku sprzedał na całym świecie ok. 50 milionów książek, a jego dzieła zostały przetłumaczone na 33 języki. Obecnie jest drugim najchętniej czytanym pisarzem w Wielkiej Brytanii, a w USA siódmym najchętniej czytanym pisarzem niepochodzącym ze Stanów Zjednoczonych.
Terry Pratchett w 1998 „za zasługi dla literatury” został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie Officer. Jego powieść Zadziwiający Maurycy i jego edukowane gryzonie zdobyła w 2001 nagrodę Carnegie Medal za najlepszą książkę dla dzieci. Książki Pratchetta są często określane jako „kultowe”. W 2008 otrzymał tytuł honorowy Sir.
Terry Pratchett urodził się w 1948 w Beaconsfield, jako syn Davida i Eileen Pratchett z Hay-on-Wye. Jego wczesne zainteresowania obejmowały m.in. astronomię, zbierał karty herbaty Brooke Bond o kosmosie, posiadał teleskop i pragnął zostać astronomem, nie miał jednak wystarczających zdolności matematycznych. Ta pasja spowodowała, że zainteresował się brytyjską i amerykańską prozą science fiction, co z kolei doprowadziło go do uczestnictwa w konwentach science fiction od około 1963/1964. Przestał w nich brać udział parę lat później, gdy dostał pierwszą pracę. Początkowo czytał prace H.G. Wellsa i Arthura Conana Doyle’a i „każdą książkę, którą powinno się przeczytać”.
W wieku 13 lat Pratchett opublikował w gazetce szkolnej swoje pierwsze opowiadanie – The Hades Business. Pierwsza komercyjna publikacja jego pracy nastąpiła, gdy miał 15 lat.
W wieku 17 lat Pratchett opuścił szkołę i zaczął pracować jako dziennikarz Bucks Free Press. W tym czasie ukończył także kurs dziennikarstwa.
Około 1968 roku, podczas swojej pracy jako dziennikarz, Pratchett przeprowadzał wywiad z Peterem Banderem van Durenem, współdyrektorem niewielkiego wydawnictwa. Podczas spotkania Pratchett wspomniał, że napisał powieść Dywan. Bander van Duren i jego partner biznesowy, Colin Smythe, opublikowali książkę ilustrowaną obrazami autorstwa pisarza w 1971 roku. Powieść otrzymała kilka bardzo dobrych recenzji. Kolejnymi dziełami Pratchetta były książki science fiction Ciemna strona Słońca i Warstwy wszechświata, opublikowane w 1976 i 1981 roku.
Po kilku zmianach miejsca pracy, w 1983 roku Pratchett zatrudnił się jako rzecznik prasowy w Central Electricity Generating Board (CEGB – Centralnego Zarządu Elektroenergetyki),w oddziale, na obszarze którego znajdowały się trzy elektrownie jądrowe. Pisarz żartował później, że wybrał idealny moment na rozpoczęcie tej kariery – tuż po wypadku w elektrowni jądrowej Three Mile Island w Pensylwanii. Mówił także, że napisałby książkę o doświadczeniach z tej pracy, gdyby uważał, że ktokolwiek mu uwierzy.
Pierwsza powieść ze Świata Dysku – Kolor magii – została wydana w 1983 roku przez Colina Smythe’a (w twardej oprawie) i przez wydawnictwo New English Library (w miękkiej oprawie). Prawa do wydań w miękkiej oprawie zostały wkrótce odkupione przez wydawnictwo Transworld, które publikuje książki Pratchetta do dziś. Pratchett zdobył popularność po tym, jak program Woman’s Hour nadawany w BBC Radio 4 wyemitował sześcioodcinkowy serial radiowy na podstawie Koloru magii. Stał się bardziej znany po wydaniu jego kolejnej powieści Blask fantastyczny w 1986 roku. W późniejszym czasie prawa do wersji w twardej oprawie zostały wykupione przez duże wydawnictwo Victor Gollancz, które publikuje Pratchetta do dziś, a Smythe został agentem literackim pisarza. Pratchett był pierwszym pisarzem fantasy wydawanym przez Gollancza. Okładki do obu tych książek namalował Josh Kirby, co zapoczątkowało wieloletnią współpracę obu artystów trwającą aż do śmierci malarza w 2001 roku.
Pratchett rzucił pracę w CEGB w 1987 roku po publikacji czwartej powieści ze Świata Dysku – Morta, by całkowicie skupić się na pisarstwie. Sprzedaż jego powieści szybko wzrastała i wiele książek jego autorstwa okupowało szczyty list bestsellerów. Według „The Times” Pratchett był najlepiej sprzedającym się autorem z Wielkiej Brytanii w 1996. Niektóre jego książki były wydawane przez Doubleday, inne przez Transworld. Obecnie w USA Pratchett jest publikowany przez HarperCollins.
Według raportu Bookseller’s Pocket Yearbook z 2005, w 2003 Pratchett zdobył 3,4% rynku wydawniczego fantastyki w twardych oprawach, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych egzemplarzy i 3,8% jeśli chodzi o ich wartość, co dało mu drugie miejsce po J.K. Rowling (odpowiednio 6% i 5,6%),podczas gdy na rynku książek z miękką oprawą Pratchett zajmuje piąte miejsce z 1,2% w liczbie i 1,3% w wartości sprzedanych książek (po Jamesie Pattersonie (1,9% i 1,7%),Alexandrze McCall Smisie, Johnie Grishamie i Tolkienie). W Wielkiej Brytanii jego książki sprzedają się w 2,5 miliona egzemplarzy rocznie.
W 1968 Terry Pratchett poślubił Lyn. W roku 1970 przeprowadzili się do Rowberrow w hrabstwie Somerset, a w 1976 roku urodziła się tam ich córka Rhianna. W 1993 r. rodzina przeniosła się na południowy zachód do Salisbury w hrabstwie Wiltshire, gdzie żyli do śmierci pisarza.
Rhianna Pratchett jest dziennikarką i „przypadkową kolekcjonerką kotów”, napisała także opowiadanie fantasy pod tytułem Child of Chaos, rozpowszechniane wraz z grą cRPG Beyond Divinity. Pracowała też przy scenariuszach do kilku gier, m.in. Mirror’s Edge, Heavenly Sword i Overlord. Jest członkiem Writers’ Guild of Great Britain.
Pratchett opisywał swoje sposoby spędzania wolnego czasu jako pisanie, spacery, komputery, życie.
Terry Pratchett był także znany ze swojego zamiłowania do noszenia czarnych kapeluszy. Jako dziecko chciał zostać astronomem i zrealizował to marzenie, budując obserwatorium astronomiczne w swoim ogrodzie. Pratchett był ateistą i stronnikiem British Humanist Association; był jednym z sygnatariuszy listu otwartego, który sprzeciwiał się nadawaniu honorów państwowych wizycie papieża Benedykta XVI w Wielkiej Brytanii.
31 lipca 2005 Pratchett skrytykował reportaże mediów o autorce Harry’ego Pottera J.K. Rowling, stwierdzając, iż niektórzy pracownicy mediów wydają się myśleć, że wywyższanie J.K. Rowling może być osiągnięte jedynie kosztem innych pisarzy. Jednakże nigdy nie wypowiedział się negatywnie o samych książkach tej pisarki.
Zainteresowanie Pratchetta orangutanami, którego przejawem jest jedna z najpopularniejszych postaci ze Świata Dysku, Bibliotekarz, było związane z pracą pisarza jako zarządcy w Orangutan Foundation UK. Jego działalność obejmowała wizytę na Borneo, gdzie w 1995 wraz z ekipą telewizyjną z Channel 4, kręcącą epizod programu „Jungle Quest”, obserwował orangutany w ich naturalnym środowisku. Podążając za przykładem Pratchetta, grupy fanowskie, takie jak the Discworld Conventions, uznały Orangutan Foundation za preferowaną organizację dobroczynną.
Zobacz stronę autora
OPINIE i DYSKUSJE o książce Kapelusz pełen nieba
Powieść „Kapelusz pełen nieba” jest swoistym krokiem naprzód autora, ponieważ los bohaterki Tiffany Obolałej zaczyna dotykać nieco poważniejszych tematów o niepokoju, dojrzewaniu, odpowiedzialności i samotności.
Tiffany wyrusza w świat, by uczyć się czarodziejskiego rzemiosła i już tutaj następuje zderzenie oczekiwań z rzeczywistością, ponieważ miał być zaklęcie, rytuały, a są brud, choroby i ludzie. Autor znakomicie rozbija mit czarownic jako potężnych i niezwykłych, bo tutaj magia to ciężka i często niewdzięczna praca i bycie tą ostatnią, która zostaje, gdy inni już odeszli.
Jednak ta powieść ma nawet jak na standardy Sir Terry’ego coś niezwykłego, jest w niej „coś” bezcielesna istota wnikająca w umysł, przejmująca tożsamość wypierając własne „ja” i właśnie za sprawą tej metafory książka ta jest tak wyjątkowa. Tutaj autor dotyka tematów arcy trudnych jak depresja, utrata kontroli nad sobą i tego momentu kiedy człowiek traci poczucie własnej jaźni i samego siebie. Pratchetta jak to ma w zwyczaju, pisze na ten temat niezwykle trafnie z niesamowitą analityczną precyzją. Niepokój tej powieści polega na tym, że bohaterka z tym wszystkim musi zmierzyć się sama, niezawodna Weatherwax tym razem niestety nie może jej uratować. Nikt nie jest w stanie pomoc, gdy atakowana jest dusza, a nie ciało. Historia jest niezwykle brutalną lekcją dorastania i lekcją, że gdy nie można posiłkować się autorytetami, niezbędną siłę trzeba wykrzesać z samego siebie.
Pomimo mroku autorowi udało się wszystko zbalansować humorem i cepem, jednak nie jest to powieść lekka. To historia na tematy znacznie poważniejsze, jak budowanie tożsamości, utraty samego siebie i granicach empatii. Emocjonalnie jest to powieść bardzo intensywna, która po analizie może mieć całkiem sporo z psychologicznego horroru. Mimo wszystko jest to powieść fantasy jednak ze sporą dawką niepokoju.
Powieść „Kapelusz pełen nieba” jest swoistym krokiem naprzód autora, ponieważ los bohaterki Tiffany Obolałej zaczyna dotykać nieco poważniejszych tematów o niepokoju, dojrzewaniu, odpowiedzialności i samotności.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTiffany wyrusza w świat, by uczyć się czarodziejskiego rzemiosła i już tutaj następuje zderzenie oczekiwań z rzeczywistością, ponieważ miał być zaklęcie, rytuały,...
Bardzo fajna książka, raczej dl amłodszego czytelnika. Od poprzednich tomów odróżnia ją brak wydumanych problemów, niepotrzebnej komplikacji wątków i bardzo fajne, optymistyczne zakończenie.
naprawdę duże zaskoczenie w świecie dysku.
Bardzo fajna książka, raczej dl amłodszego czytelnika. Od poprzednich tomów odróżnia ją brak wydumanych problemów, niepotrzebnej komplikacji wątków i bardzo fajne, optymistyczne zakończenie.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tonaprawdę duże zaskoczenie w świecie dysku.
Według mnie zdecydowanie najgorszy Pratchett.
Według mnie zdecydowanie najgorszy Pratchett.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZdecydowanie lepsze niż poprzednia część o Tiffany, a dodatkowo dostajemy sporo Babci Weatherwax. Bardzo dobrze się czytało.
Zdecydowanie lepsze niż poprzednia część o Tiffany, a dodatkowo dostajemy sporo Babci Weatherwax. Bardzo dobrze się czytało.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDo lektury tej TP namówiła mnie córka, jestem jej ogromnie wdzięczna TP to autor który opisuje nasza rzeczywistość abstrakcyjnie, podczas lektury jego książek mój mózg działa tak samo jak w dzieciństwie, kolorowo trojwymiarowo i bez gorsetu uprzedzeń i form społecznych.
Do lektury tej TP namówiła mnie córka, jestem jej ogromnie wdzięczna TP to autor który opisuje nasza rzeczywistość abstrakcyjnie, podczas lektury jego książek mój mózg działa tak samo jak w dzieciństwie, kolorowo trojwymiarowo i bez gorsetu uprzedzeń i form społecznych.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTiffany Obolała jest gotowa zostać czarownicą. Panna Tyk przyjechała po nią i razem udały się w góry, aby tam mogła terminować u jednej z czarownic. Spodziewała się magii, nauki zaklęć, a dostała co najwyżej możliwości pomagania innym. Do tego podąża za nią bezcielesna istota. I gdzie się podziali Nac Mac Feeglowie?
Uwielbiam Wolnych Ciut Ludzi. Nac Mac Feegle są po prostu genialne w swojej kreacji. I to właśnie dzięki nim książka wiele zyskuje. Oni są humorem samym w sobie.
Muszę zaznaczyć, że u mnie książki Pratchetta mają indywidualną skalę oceny. Bo na tle twórczości innych autorów, ta pozycja jest rewelacyjna i dostarczyła mi wiele wspaniałej zabawy. Jednak na tle innych pozycji autora, tej czegoś zabrakło, pewnego dreszczyku. Może to kwestia głównej bohaterki? Pratchett stworzył już tyle niesamowitych postaci, że młodziutkiej Tiffany trudno się przebić. Po prostu na ich tle wypada blado.
Jeżeli nie znacie twórczości Pratchetta, to nie polecam zaczynać od tej pozycji. Przede wszystkim bez znajomości Wolnych Ciut Ludzi trudno nam będzie zrozumieć Tiffany, a nawet część fabuły. Warto więc zacząć od wspomnianej pozycji.
Tiffany Obolała jest gotowa zostać czarownicą. Panna Tyk przyjechała po nią i razem udały się w góry, aby tam mogła terminować u jednej z czarownic. Spodziewała się magii, nauki zaklęć, a dostała co najwyżej możliwości pomagania innym. Do tego podąża za nią bezcielesna istota. I gdzie się podziali Nac Mac Feeglowie?
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUwielbiam Wolnych Ciut Ludzi. Nac Mac Feegle są po...
Chyba moja ulubiona książka z serii o Tiffany i możliwe że jedna z ulubionych ksiażek Prattchetta.
Chyba moja ulubiona książka z serii o Tiffany i możliwe że jedna z ulubionych ksiażek Prattchetta.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzy to nie jest o dojrzewaniu? O przejściu do świata odpowiedzialności i troski?
Czy to nie jest o dojrzewaniu? O przejściu do świata odpowiedzialności i troski?
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoje drugie spotkanie z Tiffany Obolałą. Zwaną w tej wersji tłumaczenia Akwilą Dokuczliwą. Co bywa irytujące, gdy się już przyzwyczaiło do wersji Piotra Cholewy.
W tym tomie więcej jest humoru niż satyry, dużo baśni, a nawet myśli filozoficznej. Dużo w tym współczucia, samoświadomości, wiary w solidarność i podziwu dla kobiet. Podanego tak, że sama czuję się dumna z bycia jedną z nich. Co jest wrażeniem niezwykle rzadkim w świecie, w którym "baba" to obelga.
Moje drugie spotkanie z Tiffany Obolałą. Zwaną w tej wersji tłumaczenia Akwilą Dokuczliwą. Co bywa irytujące, gdy się już przyzwyczaiło do wersji Piotra Cholewy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW tym tomie więcej jest humoru niż satyry, dużo baśni, a nawet myśli filozoficznej. Dużo w tym współczucia, samoświadomości, wiary w solidarność i podziwu dla kobiet. Podanego tak, że sama czuję się dumna z bycia...
Cykl o czarownicach. Tiffany w roli głównej, a tym razem mierzy się z Ulnikiem, który potrafi zawładnąć słabszymi umysłami i sprawić, że staną się potężne.
Cykl o czarownicach. Tiffany w roli głównej, a tym razem mierzy się z Ulnikiem, który potrafi zawładnąć słabszymi umysłami i sprawić, że staną się potężne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to