Wielkie nadzieje

Bardzo dobra książka, świetne pióro i wyśmienicie się czytało.

Bardzo dobra książka, świetne pióro i wyśmienicie się czytało.

Trochę przedobrzona, ale wciągnęła mnie całą, a na koniec nawet uroniłam łezkę.

Trochę przedobrzona, ale wciągnęła mnie całą, a na koniec nawet uroniłam łezkę.

Pan Dickens tworzył w XIX wieku i to czuć w naiwności fabuły, naiwności bohaterów, naiwności dialogów, oraz wielu niesamowitych zbiegów okoliczności. Dwieście lat temu mogło to wywoływać wypieki na twarzy, dziś mam wrażenie, że ten schemat wykorzystują brazylijskie oraz tureckie telenowele.

Pan Dickens tworzył w XIX wieku i to czuć w naiwności fabuły, naiwności bohaterów, naiwności dialogów, oraz wielu niesamowitych zbiegów okoliczności. Dwieście lat temu mogło to wywoływać wypieki na twarzy, dziś mam wrażenie, że ten schemat wykorzystują brazylijskie oraz tureckie telenowele.

Trochę ciężko ocenić taką książkę. W momencie, gdy powstawała to pewnie przecierała szlaki i była czymś świeżym. Czytając dzisiaj jest mało interesująca. Przekaz dość prosty, intrygi i zwroty akcji z dzisiejszej perspektywy tandetne, mało ciakawych bohaterów, tło historyczne też skromne. Nie wiem jak z tłumaczeniem, może ono też pozbawiło tę historię życia.

Trochę ciężko ocenić taką książkę. W momencie, gdy powstawała to pewnie przecierała szlaki i była czymś świeżym. Czytając dzisiaj jest mało interesująca. Przekaz dość prosty, intrygi i zwroty akcji z dzisiejszej perspektywy tandetne, mało ciakawych bohaterów, tło historyczne też skromne. Nie wiem jak z tłumaczeniem, może ono też pozbawiło tę historię życia.

Zaczęłam tę książkę jeszcze w wakacje zeszłego roku. Czytałam… odkładałam… próbowałam wrócić i nic. Po prostu mnie nie wciągnęła.
W końcu stwierdziłam, że dam jej ostatnią szansę — w wersji audiobooka. I mam wrażenie, że tylko dzięki temu dotarłam do końca tej historii.
I teraz tak:
✨ Opowieść o dwóch miastach — uwielbiam.
🎄 Opowieść wigilijna — klasyk, który zawsze działa.
A Wielkie nadzieje… no nie. Coś tu do mnie nie przemówiło.
Momentami historia leciała mi gdzieś w tle, fabuła była dla mnie mało porywająca, a całość — szczerze? trochę dziwna. Mam przepiękne papierowe wydanie, ale nawet ono nie uratowało tej relacji. Czegoś mi zabrakło: emocji, tempa, zaangażowania.
Może to po prostu nie ten Dickens dla mnie 🤷‍♀️

Zaczęłam tę książkę jeszcze w wakacje zeszłego roku. Czytałam… odkładałam… próbowałam wrócić i nic. Po prostu mnie nie wciągnęła.
W końcu stwierdziłam, że dam jej ostatnią szansę — w wersji audiobooka. I mam wrażenie, że tylko dzięki temu dotarłam do końca tej historii.
I teraz tak:
✨ Opowieść o dwóch miastach — uwielbiam.
🎄 Opowieść wigilijna — klasyk, który zawsze...

Świetnie się czytało. Polecam.

Świetnie się czytało. Polecam.

Trochę tu za dużo dziwnych zbiegów okoliczności, ale jestem skłonna przymknąć na nie oko, bo ta powieść mnie urzekła. Widywałam ten tytuł w różnych zestawieniach klasyków, które należy znać, i rozumiem już, dlaczego się tam znajduje.
Ja przemianowałam ją na "Słoik - the origin story".

Trochę tu za dużo dziwnych zbiegów okoliczności, ale jestem skłonna przymknąć na nie oko, bo ta powieść mnie urzekła. Widywałam ten tytuł w różnych zestawieniach klasyków, które należy znać, i rozumiem już, dlaczego się tam znajduje.
Ja przemianowałam ją na "Słoik - the origin story".

Nie wiem, czy to kwestia tłumacza, czy Dickens tak nierówno pisał. Momentami książka brzmi super, już-już mam się zachwycać, kończy się rozdział i zaliczamy szuranie po dnie.
To moje kolejne spotkanie z autorem i znów męczy mnie jego machanie palcem do czytelnika i moralizowanie. Z jednej strony wiem, po co i skąd to się wzięło, ale z drugiej — litości!
W sumie cała historia to wielka sinusoida, moralizowanie czytelnika, Pipa, wszystkich innych.

Nie wiem, czy to kwestia tłumacza, czy Dickens tak nierówno pisał. Momentami książka brzmi super, już-już mam się zachwycać, kończy się rozdział i zaliczamy szuranie po dnie.
To moje kolejne spotkanie z autorem i znów męczy mnie jego machanie palcem do czytelnika i moralizowanie. Z jednej strony wiem, po co i skąd to się wzięło, ale z drugiej — litości!
W sumie cała...

Audiobook. 8.5 Dobrze, że był ktoś taki jak Dickens

Audiobook. 8.5 Dobrze, że był ktoś taki jak Dickens

Miałem "wielkie nadzieję", że to będzie jakieś wielkie arcydzieło. A to jest owszem bardzo dobrze napisana książka, życiowa - opowiadająca o przewrotności losu, o dobru i złu, o miłości, o wytrwałości uporze. Z całą pewnością musze przyznać, że język Dickensa ma coś w sobie - w pozytywnym znaczeniu. Sama książka bardzo dobra, ale bez większego wow i zachwytu. Po prostu bardzo dobra powieść.

Miałem "wielkie nadzieję", że to będzie jakieś wielkie arcydzieło. A to jest owszem bardzo dobrze napisana książka, życiowa - opowiadająca o przewrotności losu, o dobru i złu, o miłości, o wytrwałości uporze. Z całą pewnością musze przyznać, że język Dickensa ma coś w sobie - w pozytywnym znaczeniu. Sama książka bardzo dobra, ale bez większego wow i zachwytu. Po prostu...