Świerszcz za kominem

"Gdy świerszcz zagospodaruje się przy ognisku, to błogosławieństwo dla domu!"

Magiczny świerszcz stał się strażnikiem szczęścia rodzinnego w skromnym domu Jana i Dot. Jego wesołe ćwierkanie było dobrą przepowiednią. Dodawało otuchy i odwagi w trudnej codzienności, odsuwało przykre myśli w chwilach samotności, rozweselało i napełniało czułością i wzajemną miłością serca małżonków.
.
"Świerszcz za kominem" to ckliwa i sentymentalna opowiastka o szczęściu, bliskości i przyjaźni oraz różnych barwach miłości. W nastrojowy sposób ukazuje wnikliwą obserwację niższych warstw społeczeństwa, tak trafnie uchwyconą przez Dickensa.

Początkowo miałam problem z tą historią. Trudno było mi ją poczuć i zachwycić się tak, jak "Opowieścią wigilijną". Jednak z każdą kolejną stroną zaczęłam doceniać ironiczny humor Autora, dostrzegać jego przesłanie i moralizatorski wydźwięk, ale przede wszystkim podkreślenie ważnych w życiu człowieka wartości, takich jak uczciwość, pracowitość, wzajemny szacunek i okazywanie uczuć.

Dom staje się miejscem budowania więzi rodzinnych i oazą bezpieczeństwa, a bohaterowie tej opowiastki wzbudzają dużą nić sympatii. (A niektórzy z nich przechodzą nawet spektakularną przemianę!)

Piękne wydanie książki w edycji kolekcjonerskiej zachęca, by sięgnąć po nią w świątecznym czasie i poczuć tę "magię domowego ogniska, która ogrzewa serca od pokoleń".

"Gdy świerszcz zagospodaruje się przy ognisku, to błogosławieństwo dla domu!"

Magiczny świerszcz stał się strażnikiem szczęścia rodzinnego w skromnym domu Jana i Dot. Jego wesołe ćwierkanie było dobrą przepowiednią. Dodawało otuchy i odwagi w trudnej codzienności, odsuwało przykre myśli w chwilach samotności, rozweselało i napełniało czułością i wzajemną miłością serca...

"Świerszcz za kominem" to jedna z tych opowieści, w których fabuła schodzi na drugi plan, a najważniejszy staje się nastrój. Dickens stawia tu na domowe ciepło, bliskość i prostą wiarę w to, że dobro potrafi przetrwać nawet w momentach zwątpienia. Całość ma bardzo bajkowy, momentami wręcz sentymentalny charakter, ale nie jest to nachalne — raczej takie ciche, kojące tło.

Nie jest to Dickens w swojej najmocniejszej, społecznie zaangażowanej odsłonie. Nie ma tu dramatów na miarę jego największych powieści, za to jest dużo spokoju, delikatnego humoru i symboliki, która może wydawać się naiwna, ale dobrze wpisuje się w klimat historii. Świerszcz jako strażnik domowego szczęścia brzmi trochę jak baśń, jednak właśnie dzięki temu książka ma w sobie coś bardzo ciepłego i „świątecznego”.

Czyta się ją szybko i lekko, najlepiej bez pośpiechu, raczej dla przyjemności niż z potrzeby analizy. To idealna lektura na zimowy wieczór, kiedy ma się ochotę na coś krótkiego, spokojnego i budującego. Dla mnie to nie jest najlepsza książka Dickensa, ale jako klasyka w wersji nastrojowej sprawdza się bardzo dobrze i zostawia po sobie miłe wrażenie.

"Świerszcz za kominem" to jedna z tych opowieści, w których fabuła schodzi na drugi plan, a najważniejszy staje się nastrój. Dickens stawia tu na domowe ciepło, bliskość i prostą wiarę w to, że dobro potrafi przetrwać nawet w momentach zwątpienia. Całość ma bardzo bajkowy, momentami wręcz sentymentalny charakter, ale nie jest to nachalne — raczej takie ciche, kojące...

Qui pro quo. Umówmy się dość ckliwe, ale w końcu to historia jak się utarło bożonarodzeniowa. Wydała mi się bardzo sceniczna.

Qui pro quo. Umówmy się dość ckliwe, ale w końcu to historia jak się utarło bożonarodzeniowa. Wydała mi się bardzo sceniczna.

Dosyć dziwaczna książka. Żeby podsumować ją jednym zdaniem: "Opowieść wigilijna" to to nie jest.

Dosyć dziwaczna książka. Żeby podsumować ją jednym zdaniem: "Opowieść wigilijna" to to nie jest.

W tej niewielkiej, świątecznej opowieści Dickensa jest coś z ciepła domowego ogniska, które czuć już od pierwszych stron. Zamiast wielkich dramatów dostajemy historię pełną drobnych gestów i uczuć, które składają się na prawdziwą bliskość. Szczególnie przyjemnie wypada motyw tytułowego świerszcza, działającego jak mały opiekun domowego szczęścia. Całość ma w sobie lekko baśniowy klimat, ale bez przesadnej cukierkowatości. Po lekturze zostaje wrażenie spokojnej, zimowej pociechy — takiej, która poprawia humor nawet po ciężkim dniu.

W tej niewielkiej, świątecznej opowieści Dickensa jest coś z ciepła domowego ogniska, które czuć już od pierwszych stron. Zamiast wielkich dramatów dostajemy historię pełną drobnych gestów i uczuć, które składają się na prawdziwą bliskość. Szczególnie przyjemnie wypada motyw tytułowego świerszcza, działającego jak mały opiekun domowego szczęścia. Całość ma w sobie lekko...

Charlesa Dickensa kojarzę przede wszystkim z "Opowieścią Wigilijną", która bardzo lubię. Dlatego pełna dobrych myśli sięgnęłam po kolejną książkę tego autora. Nie wiedziałam czego się spodziewać. Ale dostałam króciutka opowiastkę, pełną dobroci, miłości, wdzięczności do życia i innych osób. Kropka mnie urzekła totalnie, ale również i niewidoma Berta i jej wspaniały ojciec Kaleb zachwycili mnie swoją relacją i dobrocią. Motyw Miłości w tej książce, pięknie ukazany i na wielu różnych płaszczyznach.. bardzo przyjemna lektura.

Charlesa Dickensa kojarzę przede wszystkim z "Opowieścią Wigilijną", która bardzo lubię. Dlatego pełna dobrych myśli sięgnęłam po kolejną książkę tego autora. Nie wiedziałam czego się spodziewać. Ale dostałam króciutka opowiastkę, pełną dobroci, miłości, wdzięczności do życia i innych osób. Kropka mnie urzekła totalnie, ale również i niewidoma Berta i jej wspaniały ojciec...

Jedna z najpiękniejszych książek dla dzieci jaką czytałam w życiu.

Jedna z najpiękniejszych książek dla dzieci jaką czytałam w życiu.

Klimat wiejskiej trzeszczącej chaty w zimie. Bohaterami targają silne, przeciwstawne emocje. Bardzo prawdziwa. Bardzo naturalistyczna opowieść o tajemniczym zakończeniu.

Klimat wiejskiej trzeszczącej chaty w zimie. Bohaterami targają silne, przeciwstawne emocje. Bardzo prawdziwa. Bardzo naturalistyczna opowieść o tajemniczym zakończeniu.

Dzieło Charlesa Dickensa czaruje urzekającym klimatem ciepła, dobroci, miłości i skromności.
To prawdziwie harmonijne opowiadanie z elementami magii, które dodatkowo zasila i ożywia tę poruszającą historię. Bohaterowie książki szybko zjednują sobie sympatię, albowiem są prostymi ludźmi, zmagającymi się z rozmaitymi niedoskonałościami i własnymi defektami, mimo to, nikomu nie czynią krzywdy a swoje decyzje podejmują w taki sposób, w jaki dyktuje im serce. Ciepło domowego ogniska oświetla duszę i roznosi się na wszystkie partie ciała, rozgrzewając je i powodując wypieki na twarzy. Jego blask daje do zrozumienia, że dla prawdziwej miłości zawsze warto się pojednać, zrozumieć ją, że to panaceum na życiowe dolegliwości i droga do znalezienia szczęścia. Nie zawsze jest pięknie, pojawiają się schody i przeszkody, nieżyczliwi ludzie a i tak warto o nią walczyć, warto dbać i pielęgnować bo tylko wtedy może pojawić się cud. Przekaz bijący z tej historii jest niezwykle naturalny, to prawdziwie piękna muzyka dla uszu i balsam dla ukojenia duszy.

Dzieło Charlesa Dickensa czaruje urzekającym klimatem ciepła, dobroci, miłości i skromności.
To prawdziwie harmonijne opowiadanie z elementami magii, które dodatkowo zasila i ożywia tę poruszającą historię. Bohaterowie książki szybko zjednują sobie sympatię, albowiem są prostymi ludźmi, zmagającymi się z rozmaitymi niedoskonałościami i własnymi defektami, mimo to, nikomu...

„Świerszcz za kominem” to naprawdę piękna historia o cudownej i prostej miłości pomimo różnych przeciwności losu,które spotykają bohaterów, którzy są poczciwi i wielkoduszni,a sam świerszcz jest opiekunem domowego ogniska, który ukazuje bohaterom to co powinni widzieć, i to co jest naprawdę ważne. Jest to historia, w której dobro zawsze zwycięża nad złem, a bohaterowie oprócz „czarnego charakteru” nie mają żadnych wad, kierują się sercem i zawsze są pozytywni. Całe opowiadanie ma niecałe sto stron i chociaż może wydawać się to bardzo mało, to ta książka, mimo że rzeczywiście jest krótka to jest bardzo treściwa, w tych kilkudziesięciu stronach zawarte jest wszystko co zawarte być powinno, aby historia była ciekawa, miała w sobie trochę magii i dobrze się ją czytało, pomimo tego, że na początku ciężko przywyknąć do archaicznego stylu pisania autora, przez co książka na samym początku wydaje się nudna. Bardzo liczyłam na to, że będzie to książka tak bardzo świąteczna jak „opowieść wigilijna”, ale niestety nie jest to typowa historia ze świętami w tle, raczej jest to książka z kategorii tych zimowych tylko przez to, że akcja dzieje się zimą.

„Świerszcz za kominem” to naprawdę piękna historia o cudownej i prostej miłości pomimo różnych przeciwności losu,które spotykają bohaterów, którzy są poczciwi i wielkoduszni,a sam świerszcz jest opiekunem domowego ogniska, który ukazuje bohaterom to co powinni widzieć, i to co jest naprawdę ważne. Jest to historia, w której dobro zawsze zwycięża nad złem, a bohaterowie...