Anioł łez. Podcięte skrzydła

"Anioł łez" opowiada historię 17-letniej Diany, która od kilku lat przebywa w rodzinie zastępczej. Dziewczyna jest zamknięta w sobie. W domu, który miał dać jej trochę miłości i bezpieczeństwo dostaje przemoc fizyczną i psychiczną.
Dziewczyna ma problem z nawiązywaniem kontaktów z innymi. Jąka się. Jest to spowodowane stresem i niewiarą w siebie.
Od jakiegoś czasu wodzi oczami za pewnym chłopakiem niewiele starszym od niej. Kiedy pewnego dnia Daniel ją zauważa i postanawia do niej zagadać Diana jest w euforii i nie wierzy, że taki chłopak zwrócił uwagę akurat na nią.
To właśnie ten chłopak powoli zaczął ciągnąć ją ku górze. Nie pozwolił by przepadła w ciemność przez sytuację w domu.
Bardzo podobało mi się jak pokazane było zachowanie Diany która doświadczała przemocy. Te sytuację powodowały, że kilka razy wzruszyłam się. Nie mogłam się doczekać momentu kiedy ona uwolni się z tego "piekła".
Jednak kiedy to nastąpiło już tak ciekawie nie było.
Po 1 dlatego, że zamieszkała w domu chłopaka a jego rodzice od razu nieznajomą przyjęli pod swój dach i traktowali jak swoją.
Po 2 więcej zaczęło być wątku mafijnego, który mi tu w ogóle nie pasował.
Daniel i jego dobra znajoma zajmowali się mafijnymi sprawami. Strzelanki, narkotyki itd. Było to bardzo naciągnięte. Szkoda, że ta książka nie skupiała się na samej historii Diany i Daniela, którzy razem pokonują wszelkie przeszkody.

"Anioł łez" opowiada historię 17-letniej Diany, która od kilku lat przebywa w rodzinie zastępczej. Dziewczyna jest zamknięta w sobie. W domu, który miał dać jej trochę miłości i bezpieczeństwo dostaje przemoc fizyczną i psychiczną.
Dziewczyna ma problem z nawiązywaniem kontaktów z innymi. Jąka się. Jest to spowodowane stresem i niewiarą w siebie.
Od jakiegoś czasu wodzi...

Może być, chociaż jakoś szczególnie mnie nie porwała...

Może być, chociaż jakoś szczególnie mnie nie porwała...

Pierwsza część trylogii urzeka,zachwyca i mnie przekonałam do przeczytania,zachwyciła głęboko utkwiła zapadła w pamięć,wzruszyła do łez.
Opowiadająca historia o dziewczynie,która w ataku terrorystycznym WTK straciła swoich rodziców, wraz z bratem trafili do rodziny zastępczej dziewczyna z powody szoku straciła zdolność mówienia mowy,traumę i ogromny uraz przechodziła po tym jak utraciła kochających rodziców.
Miała problem z nawiązaniem kontaktu z rówieśnikami,była skryta,cicha.
Z wzruszeniami mocnymi czytałam i to połknęłam tę całą lekturę.Przyjemny styl autorka posiada,ładne pióro
Poruszająca,piękna i rewelacyjna książka autorki.

Pierwsza część trylogii urzeka,zachwyca i mnie przekonałam do przeczytania,zachwyciła głęboko utkwiła zapadła w pamięć,wzruszyła do łez.
Opowiadająca historia o dziewczynie,która w ataku terrorystycznym WTK straciła swoich rodziców, wraz z bratem trafili do rodziny zastępczej dziewczyna z powody szoku straciła zdolność mówienia mowy,traumę i ogromny uraz przechodziła po tym...

[ współpraca reklamowa ]

Po skończeniu "Anioła łez. Podcięte skrzydła" tak naprawdę nie wiem do końca, co mogłabym o nim napisać. Trudno mi ocenić tę książkę, ponieważ to pierwszy przypadek, gdy powieść nie była ani zła, ani dobra, ani też nie powiedziałabym, aby była średnia. Na pewno jednak mogę powiedzieć, że dała mi ona vibe takich starych historii z wattpada i to wcale nie jest minusem. Miło było się cofnąć do starych, dobrych czasów. Czytanie takich historii dawało mi dużo szczęścia, a do tego świetnie się przy nich bawiłam. Pierwszy raz też możecie usłyszeć ode mnie, że nie przeszkadzało mi to, że motyw z gangami był jedynie gdzieś w tle. Jest to jednak uwarunkowane tym, że ja się po prostu nastawiałam na romans, a nie coś innego. Muszę przyznać, że jak gdzieś przeczytałam, że będzie taki wątek to aż się zdziwiłam, bo jakoś tak mi nie pasował. Spodziewałam się starszych bohaterów, a nie dzieciaków ze szkoły średniej (dla wszystkich zbulwersowanych tym określeniem pragnę powiedzieć, że ja mówię o tym z perspektywy czasu, 18letnia ja dla mnie to teraz taki dzieciak),ale jakoś specjalnie mi ich wiek nie przeszkadzał. Owszem czasem miałam wrażenie, że zachowują się lekko dziecinnie, jednak po chwili dochodziłam do namysłu, że nie jest tak źle. Akcja historii była prosta, dość znana, dobrze napisana, bez jakiegoś efektu wow. Nie przeszkadzało mi to jednak, potrzebowałam chyba czegoś takiego. Pojawiła się pewna rzecz w "Aniele łez", która dla mnie wyszła na minus. Chodzi mi tutaj o rodzinę zastępczą Diany. Mamy tutaj obraz rodziny chrześcijańskiej, która pod pretekstem wiary znęca się nad swoimi dziećmi. I okay, są takie rodziny, nie będę temu przeczyć, ale tu zabrakło mi pokazania tego, że nie wszystkie takie są i przez to odczułam to tak, jakby wiara była czymś złym. Zbrakło mi właśnie takiego elementu, który zredukowałby takie negatywny wydźwięk, np. rodziny osób niewierzących, która także by się tak zachowywała, czy też pokazania, że nie wszyscy wierzący tacy są. Wystarczyłoby samo wspomnienie, a z tego co pamiętam go nie było. Ktoś może mi powiedzieć, że w tej chwili się czepiam, ale próbuję być po prostu szczera w swoich odczuciach. Książka sama w sobie była na dość dobrym poziomie, podobała mi i myślę, że jeśli wyjdzie następna część (nie wiem czy to seria, ale zaliczenie wskazuję dla mnie, że może być coś dalej) to po nią sięgnę.

[ współpraca reklamowa ]

Po skończeniu "Anioła łez. Podcięte skrzydła" tak naprawdę nie wiem do końca, co mogłabym o nim napisać. Trudno mi ocenić tę książkę, ponieważ to pierwszy przypadek, gdy powieść nie była ani zła, ani dobra, ani też nie powiedziałabym, aby była średnia. Na pewno jednak mogę powiedzieć, że dała mi ona vibe takich starych historii z wattpada i to...

Anioł łez. Podcięte skrzydła autorstwa Layli Wheldon to książka, która wciąga od pierwszych stron dzięki swojej mrocznej, emocjonującej fabule. Jest to powieść, która porusza ważne tematy, takie jak trauma, miłość, zdrada i poszukiwanie własnej tożsamości, a także ukazuje wewnętrzną walkę bohaterów z własnymi demonami.
Główna bohaterka, której życie jest pełne nieoczekiwanych zwrotów akcji, staje w obliczu trudnych decyzji i wyzwań. Wheldon kreuje postać, która pomimo bolesnych przeżyć, stara się znaleźć sens w świecie pełnym chaosu. To książka, która ukazuje, jak przeszłość wpływa na teraźniejszość, oraz jak trudne doświadczenia mogą kształtować przyszłość bohatera.
Autorka wykorzystuje motyw aniołów, nie tylko dosłownie, ale także metaforycznie, wskazując na to, jak ludzie mogą być zarówno „aniołami”, którzy niosą pomoc i nadzieję, jak i „demonami”, którzy ciągną innych w dół. Jest to historia o złamanych marzeniach, nadziei na odbudowę oraz o trudnej drodze do wewnętrznej przemiany.
Styl pisania Wheldon jest pełen emocji, wciągający, ale i niepozbawiony pewnej mroczności. Z każdym rozdziałem napięcie narasta, a czytelnik nie może się doczekać, co wydarzy się dalej. Dialogi są naturalne, a opisy bardzo plastyczne, co pozwala wczuć się w przedstawioną rzeczywistość.
Choć książka porusza trudne i czasami mroczne tematy, jest także pełna nadziei i ukazuje siłę człowieka do przezwyciężania przeciwności. Anioł łez. Podcięte skrzydła to opowieść, która ma w sobie coś głębokiego i uniwersalnego – o tym, jak można na nowo odnaleźć skrzydła, nawet po największych życiowych upadkach.
Podsumowując, to książka dla tych, którzy szukają literatury pełnej emocji, refleksji nad ludzkimi słabościami i siłą, ale również z nutą nadziei na odrodzenie i ponowne odkrycie siebie. Wciągająca, pełna zwrotów akcji i głęboko poruszająca.

Anioł łez. Podcięte skrzydła autorstwa Layli Wheldon to książka, która wciąga od pierwszych stron dzięki swojej mrocznej, emocjonującej fabule. Jest to powieść, która porusza ważne tematy, takie jak trauma, miłość, zdrada i poszukiwanie własnej tożsamości, a także ukazuje wewnętrzną walkę bohaterów z własnymi demonami.
Główna bohaterka, której życie jest pełne...

Pomimo że książka jest napisana ładnym językiem, to historia jest zbyt słodko pierdząca. W teorii pojawia się nuta mroku i brutalności, to wszystko jest tak nie wiem, nijakie. Nie przywiązałam się do żadnej postaci, bo wszystkim brakowało charakteru. Wszystkie dziewczyny były klonami i do końca książki nie wiedziałam, o której jest mowa. Skończyłam tylko dlatego że słuchałam audiobooka. Tak bym zostawiła ją już na początku. Jedyne co to zaskoczyło mnie zakończenie i ukryte ważne pytanie, którego wątek nie został poruszony. Był to jeden z nielicznych, bardzo nielicznych momentów kiedy słuchałam książki dłużej niż w czasie podróży tramwajem. Zazwyczaj sięgam po kolejne części, nawet jak coś nie ma potencjału, bo uważam że trzeba dać drugą szansę. Tutaj sobie jednak odpuszczę. Nie czuję że klimat się zmieni, bohaterowie ewoluują a opowieść czymś mnie zaskoczy.

Pomimo że książka jest napisana ładnym językiem, to historia jest zbyt słodko pierdząca. W teorii pojawia się nuta mroku i brutalności, to wszystko jest tak nie wiem, nijakie. Nie przywiązałam się do żadnej postaci, bo wszystkim brakowało charakteru. Wszystkie dziewczyny były klonami i do końca książki nie wiedziałam, o której jest mowa. Skończyłam tylko dlatego że...

"Anioł łez" to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Dlatego trochę się jej obawiałam, nie wiedziałam czego mogę spodziewać. I mogę odetchnąć z ulgą, bo przypadła mi ona do gustu.

Fabuła od samego początku mnie wciągnęła, jest ciekawa. Tą historię się chłonie. Nie zauważyłam kiedy się skończyła. Poznajemy dwójkę młodych ludzi. Są jak lód i ogień. On- z dobrego domu, ma wszystko czego chce. Ona- wychowana w rodzinie zastępczej, przez co jest zamknięta w sobie.
Życie nastoletniej Diany nie jest usłane różami. Jest dosyć smutne. Współczułam jej. Natomiast Daniel nie docenia co ma, ciągle mu mało. Czym mnie irytował. Uważam, że ich relacja rozwijała się za szybko. Ale ogólnie podobała mi się ta powieść. Wzbudza emocje.

"Anioł łez" to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Dlatego trochę się jej obawiałam, nie wiedziałam czego mogę spodziewać. I mogę odetchnąć z ulgą, bo przypadła mi ona do gustu.

Fabuła od samego początku mnie wciągnęła, jest ciekawa. Tą historię się chłonie. Nie zauważyłam kiedy się skończyła. Poznajemy dwójkę młodych ludzi. Są jak lód i ogień. On- z dobrego...

Daniel i Diana, bohaterowie którzy pochodzą z dwóch różnych światów. Ona egzystuje w rodzinie zastępczej, on ma super rodzinę i dobre życie, ona unika kłopotów a on się w nie wplątał. Jednak coś między nimi zaiskrzyło i mają wspólne zainteresowania i po prostu zakochują dię. Jednak czy to ma szansę przetrwać, co i kto będzie stawac im na drodze ?

Daniel i Diana, bohaterowie którzy pochodzą z dwóch różnych światów. Ona egzystuje w rodzinie zastępczej, on ma super rodzinę i dobre życie, ona unika kłopotów a on się w nie wplątał. Jednak coś między nimi zaiskrzyło i mają wspólne zainteresowania i po prostu zakochują dię. Jednak czy to ma szansę przetrwać, co i kto będzie stawac im na drodze ?

Książka jest mistrzowska, tyle na nią czekałam!.
Po korekcie jest rozbudowana, przeszła dużo zmian.
Dla osoby, która czyta ja pierwszy raz jest spokojną książką z wartościami miłości, wiary w lepsze jutro oraz potędze przyjaźni! Autorka ma swój styl mianowicie ukazywania w piękny sposób zakrętów życia.
W opowieść o miłości 17-stolatki, można z łatwością się zakochać i zatracić bo któż nie marzył o takiej miłości i o takim chłopaku <3
Gorąco polecam!!!

Książka jest mistrzowska, tyle na nią czekałam!.
Po korekcie jest rozbudowana, przeszła dużo zmian.
Dla osoby, która czyta ja pierwszy raz jest spokojną książką z wartościami miłości, wiary w lepsze jutro oraz potędze przyjaźni! Autorka ma swój styl mianowicie ukazywania w piękny sposób zakrętów życia.
W opowieść o miłości 17-stolatki, można z łatwością się zakochać i...

Książka średnio przypadła mi do gustu. Mimo że czytało mi się ją dość szybko to momentami mnie irytowała. Relacje między bohaterami rozwijały się według mnie zbyt szybko i były moim zdaniem zbyt idealne. Nie przypadł mi również do gustu wątek związany z gangiem, gdyż siedemnastolatkowie będący członkami gangu - to nie brzmi dla mnie zbyt realistycznie. Zakończenie wzbudziło we mnie zainteresowanie tym, co będzie dalej, ale raczej nie sięgnę po kolejną część.

Książka średnio przypadła mi do gustu. Mimo że czytało mi się ją dość szybko to momentami mnie irytowała. Relacje między bohaterami rozwijały się według mnie zbyt szybko i były moim zdaniem zbyt idealne. Nie przypadł mi również do gustu wątek związany z gangiem, gdyż siedemnastolatkowie będący członkami gangu - to nie brzmi dla mnie zbyt realistycznie. Zakończenie wzbudziło...