Londyn. Przewodnik popkulturowy

Nie traktujcie tej książki jako przewodnika turystycznego - srogo się zawiedziecie. Nie podchodźcie do niej jak do opowieści o mieście. Nie dowiecie się, ile Londyn ma mieszkańców, jak się po nim poruszać, gdzie i co warto zjeść. Robert Ziębiński napisał książkę dla miłośników kultury popularnej w najlepszym wydaniu. Prowadzi czytelnika po Londynie szlakiem tanich horrorów, potworów, Kuby Rozpruwacza, Jamesa Bonda. U mnie lektura książki skończyła się powstaniem obszernej listy tytułów powieści, filmów i piosenek, z którymi należy się zapoznać. Sam uwielbiam zwiedzać dane miejsce szlakiem kultury popularnej - Robert Ziębiński ma tak samo, a swoją miłością dzieli się w pasjonujący sposób.

Nie traktujcie tej książki jako przewodnika turystycznego - srogo się zawiedziecie. Nie podchodźcie do niej jak do opowieści o mieście. Nie dowiecie się, ile Londyn ma mieszkańców, jak się po nim poruszać, gdzie i co warto zjeść. Robert Ziębiński napisał książkę dla miłośników kultury popularnej w najlepszym wydaniu. Prowadzi czytelnika po Londynie szlakiem tanich horrorów,...

Pierwsze 2-3 rozdziały zapowiadały się ciekawie. Później wszystko okazało się ponaciągane, w tym historia z młodo co zaślubioną parą. Nie każdy interesuje się tak bardzo wyszukaną muzyką czy filmami. Trochę nudno się to wszystko czytało. Takie baju baj dla naiwnych... średnio polecam. Lepiej już przeczytać przewodnik, chociaż autor tego nie poleca.

Pierwsze 2-3 rozdziały zapowiadały się ciekawie. Później wszystko okazało się ponaciągane, w tym historia z młodo co zaślubioną parą. Nie każdy interesuje się tak bardzo wyszukaną muzyką czy filmami. Trochę nudno się to wszystko czytało. Takie baju baj dla naiwnych... średnio polecam. Lepiej już przeczytać przewodnik, chociaż autor tego nie poleca.

Przebrnąłem, bo wciąż myślałem, że poczytam o czymś ciekawym. Ale to lektura zdecydowanie nie dla mnie. Przed sięgnięciem po tę książkę warto sobie zadać pytanie, czy czujemy szybsze bicie serca (lub choćby zainteresowanie) jeśli ktoś chce nam zrelacjonować swoje wrażenia na przykład o:
- duchach na stacjach metra;
- bandytach, kibolach lub gangsterach;
- miejscach, gdzie kiedyś było błoto, a dziś nie ma;
- miejscach gdzie kiedyś było kino porno i miejsce spotkań męskich prostytutek, a dziś nie ma;
- miejscach, gdzie kręcono niektóre ujęcia do "Bondów";
- miejsc gdzie powstawały horrory (których nigdy nie widziałem, a pewnie i o nich nawet nie słyszałem np. "Drakula. Książę ciemności" czy "Kobieta-wąż");
- miejsc, gdzie przebywali, a może i grali bliżej (mi) nieznani (np. Ray Davis, Jarvis Cocker) muzycy (lub tacy, którzy są uznawani nie wiedzieć czemu za "bogów" - np. Bruce Springsteen).

Jeśli odpowiedź, na któreś z pytań brzmi "tak", książkę można poczytać. Jeśli (jak w moim przypadku) odpowiedź na wszystkie brzmi "nie" - szkoda czasu. Może po prostu trzeba być bardziej wyrobionym popkulturowo niż ja. Albo być z innego pokolenia? Albo mieć inny gust?

Londyńskie popkulturowe poszukiwania autora chyba najlepiej oddaje cytat: "zamiast tablicy upamiętniającej pierwsze zabójstwo Kuby Rozpruwacza, widzę wielką reklamę Sainsbury’s".

Przebrnąłem, bo wciąż myślałem, że poczytam o czymś ciekawym. Ale to lektura zdecydowanie nie dla mnie. Przed sięgnięciem po tę książkę warto sobie zadać pytanie, czy czujemy szybsze bicie serca (lub choćby zainteresowanie) jeśli ktoś chce nam zrelacjonować swoje wrażenia na przykład o:
- duchach na stacjach metra;
- bandytach, kibolach lub gangsterach;
- miejscach, gdzie...

Dla miłośników Londynu pozycja idealna. Trasa śladami Kuby Rozpruwacza, kulisy słynnej wytwórni horrorów Hammera, czy brytyjski agent 007 - mocne akcenty, ciekawe historie, widoczna fascynacja tym miastem. Szkoda, tylko, że przewodnik zbyt krótki!

Dla miłośników Londynu pozycja idealna. Trasa śladami Kuby Rozpruwacza, kulisy słynnej wytwórni horrorów Hammera, czy brytyjski agent 007 - mocne akcenty, ciekawe historie, widoczna fascynacja tym miastem. Szkoda, tylko, że przewodnik zbyt krótki!

Taki przewodnik to ja lubię. Bez nudnego zwiedzania, oklepanej trasy dla turystów. Nawet słowa o królowej. Tylko muzyka, duchy i gangsterzy. Szkoda, że tak krótko.

Taki przewodnik to ja lubię. Bez nudnego zwiedzania, oklepanej trasy dla turystów. Nawet słowa o królowej. Tylko muzyka, duchy i gangsterzy. Szkoda, że tak krótko.

7 za wkład pracy autora w napisanie ksiązki-przewodnika śladami popkultury. Czasami przydlugie opowieści, z mnóstwem szczegółów, które trudno zapamiętać ale na mnie zrobiła wrażenie ogromna miłość i zafascynowane Londynem.

7 za wkład pracy autora w napisanie ksiązki-przewodnika śladami popkultury. Czasami przydlugie opowieści, z mnóstwem szczegółów, które trudno zapamiętać ale na mnie zrobiła wrażenie ogromna miłość i zafascynowane Londynem.

Świetna lektura, bardzo dobry pomysł przedstawienia Londynu od strony popkulturowej, a nie turystycznej. Zdecydowanie przeczytałabym takie przewodniki po innych miastach. Trochę na minus za krótki rozdział o rockowym Londynie, ale całościowo warto polecić.

Świetna lektura, bardzo dobry pomysł przedstawienia Londynu od strony popkulturowej, a nie turystycznej. Zdecydowanie przeczytałabym takie przewodniki po innych miastach. Trochę na minus za krótki rozdział o rockowym Londynie, ale całościowo warto polecić.

Ani jednego muzeum. Zamiast tego rock n' roll, bracia Kray, James Bond i tajemnicze metro. W międzyczasie sporo książek i kinematografii. Polecam wszystkim, którzy zamiast zwiedzać nowe miasta, wolą je poznawać. "London calling to the underworld..."

Ani jednego muzeum. Zamiast tego rock n' roll, bracia Kray, James Bond i tajemnicze metro. W międzyczasie sporo książek i kinematografii. Polecam wszystkim, którzy zamiast zwiedzać nowe miasta, wolą je poznawać. "London calling to the underworld..."