Gliny z innej gliny

Nie zainteresowały mnie.

Nie zainteresowały mnie.

Jak wszystko, co ma wiele tomów nie ma już tej świeżości, ale trzyma poziom.

Jak wszystko, co ma wiele tomów nie ma już tej świeżości, ale trzyma poziom.

Strasznie mnie znudziła ta historia komisarza Maciejewskiego. Daje 6 na pożegnanie z bardzo fajnym i plastycznym bohaterem.

Strasznie mnie znudziła ta historia komisarza Maciejewskiego. Daje 6 na pożegnanie z bardzo fajnym i plastycznym bohaterem.

Dawno już tak się nie wynudziłam, słuchając książki. Dla mnie ten tom opowiadań został napisany na siłę, aby jakoś zamknąć cykl. Większość opowiadań była do bólu przewidywalna i niczym nie zaskakiwała. Przyznaję się, że gdy słyszałam, jak Zyga Maciejewski otwiera pudełko zapałek, zaczynałam zgrzytać zębami. Może kiedyś sięgnę po inne książki z tego cyklu, gdyż niektóre były interesujące.

Dawno już tak się nie wynudziłam, słuchając książki. Dla mnie ten tom opowiadań został napisany na siłę, aby jakoś zamknąć cykl. Większość opowiadań była do bólu przewidywalna i niczym nie zaskakiwała. Przyznaję się, że gdy słyszałam, jak Zyga Maciejewski otwiera pudełko zapałek, zaczynałam zgrzytać zębami. Może kiedyś sięgnę po inne książki z tego cyklu, gdyż niektóre były...

Fajnie napisane, krótkie opowiadania na pożegnanie z komisarzem Maciejewskim. Szczególnie miło się czyta teksty pozostałych autorów, przygody Zygi prowadzone są z duża znajomością całego oryginalnego cyklu o Maciejewskim, zarówno jeżeli chodzi o jego charakter słabości, jak i wydarzenia z poprzednich książek Wrońskiego. Szkoda, że to już koniec.

Fajnie napisane, krótkie opowiadania na pożegnanie z komisarzem Maciejewskim. Szczególnie miło się czyta teksty pozostałych autorów, przygody Zygi prowadzone są z duża znajomością całego oryginalnego cyklu o Maciejewskim, zarówno jeżeli chodzi o jego charakter słabości, jak i wydarzenia z poprzednich książek Wrońskiego. Szkoda, że to już koniec.

I skończyło sie. Żal i tęsknota, miło było tropić zbrodnie i intrygi z komisarzem Maciejewskim na ulicach strego Lublina, niezły myk z tym połączeniem sił 4 autorów. Trzeba będzie wrócić i od początku zacząć przygodę.

I skończyło sie. Żal i tęsknota, miło było tropić zbrodnie i intrygi z komisarzem Maciejewskim na ulicach strego Lublina, niezły myk z tym połączeniem sił 4 autorów. Trzeba będzie wrócić i od początku zacząć przygodę.

Całkiem ok

Całkiem ok

Rewelacja! Trzyma poziom. A forma krótkich opowiadań bardzo do mnie przemówiła. Zaproszeni koledzy pisarze też dają radę. Szkoda, że to już koniec Zygi, Olek dzielnie próbował przejmować pałeczkę. Duży plus za właściwe potraktowanie panów z PiS:). Pozdrawiam Pana Pisarza. I gratuluję warsztatu.

Rewelacja! Trzyma poziom. A forma krótkich opowiadań bardzo do mnie przemówiła. Zaproszeni koledzy pisarze też dają radę. Szkoda, że to już koniec Zygi, Olek dzielnie próbował przejmować pałeczkę. Duży plus za właściwe potraktowanie panów z PiS:). Pozdrawiam Pana Pisarza. I gratuluję warsztatu.

... I koniec...

... I koniec...

Kryminały to mój żywioł, a Zyga z miejsca został moim ulubionym bohaterem literackim. Świetnie mi się to czytało, strasznie go polubiłem, trafił w mój gust. To jest pierwsza książka której udało się mnie rozśmieszyć w jednym rozdziale lepiej niż w nie jednej komedii. Musiałem sobie zrobić przerwę od czytania żeby się wyśmiać 😅 Zyga Kozak, ale Olka też bardzo polubiłem. Książka super, mega trafiony prezent urodzinowy. Tyle że zacząłem od d*py strony, bo trafiłem na zwieńczenie historii 😅 Jednak to mnie tylko zmotywowało żeby przeczytać całą trylogię Pana Marcina Wrońskiego od początku.

Kryminały to mój żywioł, a Zyga z miejsca został moim ulubionym bohaterem literackim. Świetnie mi się to czytało, strasznie go polubiłem, trafił w mój gust. To jest pierwsza książka której udało się mnie rozśmieszyć w jednym rozdziale lepiej niż w nie jednej komedii. Musiałem sobie zrobić przerwę od czytania żeby się wyśmiać 😅 Zyga Kozak, ale Olka też bardzo polubiłem....