Za zamkniętymi drzwiami

"To straszne, kiedy człowiek jest całkowicie uzależniony od drugiego człowieka".
Nie wyobrażam sobie takiego uzależnienia. Czytając trudno mi było nie zaangażować się emocjonalnie.
Autorka funduje nam cały wachlarz emocji - smutek, rozgoryczenie, bezsilność, strach. Chociaż nie przepadam za thrillerami, to ten, przeczytałam do końca. Udało Jej się utrzymać moje zaciekawienie do samego końca, a samo zakończenie zdecydowanie mnie nie zawiodło. Polecam, dla osób o silnych nerwach, ja staram się unikać thrillerów, ale ten jakoś przeżyłam.

"To straszne, kiedy człowiek jest całkowicie uzależniony od drugiego człowieka".
Nie wyobrażam sobie takiego uzależnienia. Czytając trudno mi było nie zaangażować się emocjonalnie.
Autorka funduje nam cały wachlarz emocji - smutek, rozgoryczenie, bezsilność, strach. Chociaż nie przepadam za thrillerami, to ten, przeczytałam do końca. Udało Jej się utrzymać moje...

sponiewierała mnie psychicznie

sponiewierała mnie psychicznie

Świetna książka, trzymająca w napięciu od początku do końca. I jak to w przypadku historii od tej autorki zakończona genialnym plot twistem.

Świetna książka, trzymająca w napięciu od początku do końca. I jak to w przypadku historii od tej autorki zakończona genialnym plot twistem.

Rozumiem, iż kiedyś szokowała, jednak ja nie znalazłam w niej nic wyjątkowego 😔 Często była dla mnie nielogiczna, a zakończenie to dla mnie totalna abstrakcja…

Rozumiem, iż kiedyś szokowała, jednak ja nie znalazłam w niej nic wyjątkowego 😔 Często była dla mnie nielogiczna, a zakończenie to dla mnie totalna abstrakcja…

Idealny obraz, który parzy w oczy
​Początek to klasyczny motyw „małżeństwa idealnego”. Jack i Grace są piękni, bogaci, a ich dom wygląda jak z katalogu. Jednak autorka bardzo szybko zrzuca maski. Siła tej książki nie leży w wielkiej tajemnicy, którą odkrywamy na końcu, ale w narastającym poczuciu bezsilności. Paris genialnie operuje kontrastem między tym, co widzą znajomi pary na wystawnych kolacjach, a horrorem, który dzieje się, gdy goście wychodzą.
​Co najbardziej uderza w tej lekturze?
​Psychologia strachu: Jack nie jest typowym filmowym mordercą. To socjopata, który czerpie przyjemność z samego strachu ofiary. To sprawia, że książka jest bardziej przerażająca niż krwawe kryminały – tu cierpienie jest czysto psychiczne.
​Narracja dwutorowa: Skakanie między „kiedyś” a „teraz” buduje napięcie w sposób mistrzowski. Dowiadujemy się, jak Grace dała się wciągnąć w tę pułapkę, co jest bolesną lekcją o tym, jak łatwo przeoczyć „czerwone flagi”.
​Motyw bezradności: Postać Millie, siostry Grace z zespołem Downa, dodaje historii ogromnego ciężaru emocjonalnego. To ona jest kartą przetargową w tej okrutnej grze, co budzi w czytelniku czysty, ludzki gniew.
​Czy są jakieś słabe punkty?
​Bądźmy szczere – momentami trzeba mocno zawiesić niewiarę. Niektóre zachowania Grace mogą irytować (pytanie „dlaczego po prostu nie krzyczała?” pojawia się w głowie co dziesięć stron),a konstrukcja Jacka jako „zła wcielonego” jest nieco jednowymiarowa. Finał dla wielu może wydać się zbyt filmowy lub wręcz nieprawdopodobny, biorąc pod uwagę wcześniejszą skrupulatność oprawcy.
​Werdykt
​To nie jest książka o wielkim śledztwie. To książka o utracie kontroli. Jeśli szukasz lektury, która:
​Sprawi, że zapomnisz o gotującym się obiedzie.
​Wywoła u Ciebie dreszcze przy każdym dźwięku przekręcanego klucza.
​Skłoni do refleksji nad tym, jak mało wiemy o ludziach za ścianą.
​...to „Za zamkniętymi drzwiami” jest pozycją obowiązkową. To literacki emocjonalny rollercoaster, po którym człowiek czuje się zwyczajnie zmęczony, ale i dziwnie wdzięczny za swoją nudną, bezpieczną codzienność.
​Moja ocena: 8/10 (za emocje, które zostają pod skórą jeszcze długo po przewróceniu ostatniej strony).

Idealny obraz, który parzy w oczy
​Początek to klasyczny motyw „małżeństwa idealnego”. Jack i Grace są piękni, bogaci, a ich dom wygląda jak z katalogu. Jednak autorka bardzo szybko zrzuca maski. Siła tej książki nie leży w wielkiej tajemnicy, którą odkrywamy na końcu, ale w narastającym poczuciu bezsilności. Paris genialnie operuje kontrastem między tym, co widzą znajomi...

Może być

Może być

Drzwi niekoniecznie zamknięte

Drzwi niekoniecznie zamknięte

Czytasz jednym tchem, bez przerwy.

Czytasz jednym tchem, bez przerwy.

Po tak dobrej ocenie spodziewałam się naprawdę czegoś lepsze. Może już za dużo w ostatnim czasie pojawiło się książek, filmów opierających się na podobnych schemacie, więc średnio mnie to szokowało.
Czy to był thriller? Chyba jednak nie... Cała historia niemalże wyłożona od samego początku jak na tacy. Przewidywalna. Jedynie sama końcówka ciut mnie zaskoczyła.
Niektóre wątki po prostu tak mało prawdopodobne, że aż głupie.
Ale żeby nie było, na pewno na plus - prosty język jakim książka została napisana, dzięki czemu po prostu się przez nią płynęło.

Po tak dobrej ocenie spodziewałam się naprawdę czegoś lepsze. Może już za dużo w ostatnim czasie pojawiło się książek, filmów opierających się na podobnych schemacie, więc średnio mnie to szokowało.
Czy to był thriller? Chyba jednak nie... Cała historia niemalże wyłożona od samego początku jak na tacy. Przewidywalna. Jedynie sama końcówka ciut mnie zaskoczyła.
Niektóre...

Zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu niż "Terapeutka".

Grace jest przekonana, że złapała Pana Boga za nogi. Nieziemsko przystojny prawnik z nienagannymi manierami i podejściem do jej siostry z Zespołem Downa po krótkiej znajomości oświadcza się jej. Jednak noc poślubna jest koszmarem, a to dopiero początek gehenny. Wymarzony mąż okazuje się być wyrachowanym psychopatą-mordercą, którego ekscytuje czyjś strach... Odlicza dni, kiedy siostra Grace zamieszka z nimi, by móc do woli się nad nią pastwić aż do śmierci dziewczyny. Jest tylko jedno wyjście z tego patosu, a czasu coraz mniej...

Wymyślne psychologiczne i fizyczne tortury. Nieodparta chęć poznania sposobu, w jaki Grace uwolni się od męża. Krzywda dziecka, kobiet, a nawet psa. Doszukiwanie się potknięcia psychopaty. To wszystko sprawiło, że przeczytałam książkę w kilka godzin. Polecam.

Zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu niż "Terapeutka".

Grace jest przekonana, że złapała Pana Boga za nogi. Nieziemsko przystojny prawnik z nienagannymi manierami i podejściem do jej siostry z Zespołem Downa po krótkiej znajomości oświadcza się jej. Jednak noc poślubna jest koszmarem, a to dopiero początek gehenny. Wymarzony mąż okazuje się być wyrachowanym...