Kronika polska

Ocenianie takich pozycji jest dosyć trudne. Biorąc pod uwagę doniosłość historycznoliteracką, nie da się zapewne tej książki przecenić. Ale czysto wrażeniowo - w trakcie lektury były takie momenty, że nudziłem się jak cholera. Gdybym nie czytał wydania krytycznego z ciekawymi przypisami Mariana Plezi, pewnie bym nie dokończył.

Ocenianie takich pozycji jest dosyć trudne. Biorąc pod uwagę doniosłość historycznoliteracką, nie da się zapewne tej książki przecenić. Ale czysto wrażeniowo - w trakcie lektury były takie momenty, że nudziłem się jak cholera. Gdybym nie czytał wydania krytycznego z ciekawymi przypisami Mariana Plezi, pewnie bym nie dokończył.

Aby nie było w Królestwie dwóch równych sobie a poróżnionych między sobą współrządców.
Ja zawsze jestem pełen uznania dla takich kronikarzy i ich dzieł.
Czy Piastowie to Piktowie ? A czy Piktowie to Celtowie ?
Gall Anonim się do tego nie ustosunkowuje.
Natomiast samo dziełko jest niesamowicie ciekawe.
Ciekawy opis pogańskich czarów w trakcie walk o Nakło w 1091 (czyli Kaszubi?).
I tak samo ciekawy cud św. Wojciecha, czyli w odwrotnym kierunku.
Tak samo taktyka obronna piechoty Pomorzan ... etc. Całe dziełko jest świetne. Tylko mało.
Oczywiście jest to tendencyjne, ale miło się to czyta.

Aby nie było w Królestwie dwóch równych sobie a poróżnionych między sobą współrządców.
Ja zawsze jestem pełen uznania dla takich kronikarzy i ich dzieł.
Czy Piastowie to Piktowie ? A czy Piktowie to Celtowie ?
Gall Anonim się do tego nie ustosunkowuje.
Natomiast samo dziełko jest niesamowicie ciekawe.
Ciekawy opis pogańskich czarów w trakcie walk o Nakło w 1091 (czyli...

Losy Polski opisane są zaskakująco klarownie językowo jak na dzieło średniowieczne. Opis czynów władców już bardzo subiektywny, choć nie razi to tak przy władcach innych niż Bolesław Chrobry, który jest wychwalany niczym święty. Np. takiemu Bolesławowi Szczodremu/Śmiałemu Gall Anonim już nadaje zalety (opowieść o ubogim kleryku jest moją ulubioną),ale również wady. Czytając Kronikę polską przypominały mi się czasy podstawówki, gdy przedstawiane były postacie takie jak król Popiel, Siemowit czy Otton II i tutaj jest to ukazane w podobnie przystępnej formie krótkich przypowieści.

Losy Polski opisane są zaskakująco klarownie językowo jak na dzieło średniowieczne. Opis czynów władców już bardzo subiektywny, choć nie razi to tak przy władcach innych niż Bolesław Chrobry, który jest wychwalany niczym święty. Np. takiemu Bolesławowi Szczodremu/Śmiałemu Gall Anonim już nadaje zalety (opowieść o ubogim kleryku jest moją ulubioną),ale również wady....

Bardzo ciężko się czytało. Pomimo tego, że nie stronię od literatury polskiej tak tutaj milion razy traciłam wątek. Książka bardziej dla freakow historycznych, którzy już doskonale wiedzą, czego dokładnie dotyczyły wydarzenia i jak faktycznie się skończyły. Od pewnego momentu już nie słuchałam, żeby czegokolwiek się dowiedzieć, a raczej jak Gall przedstawiał wydarzenia. Bardzo żałuję, ale nie potrafię docenić tej pozycji.

Bardzo ciężko się czytało. Pomimo tego, że nie stronię od literatury polskiej tak tutaj milion razy traciłam wątek. Książka bardziej dla freakow historycznych, którzy już doskonale wiedzą, czego dokładnie dotyczyły wydarzenia i jak faktycznie się skończyły. Od pewnego momentu już nie słuchałam, żeby czegokolwiek się dowiedzieć, a raczej jak Gall przedstawiał wydarzenia....

Jeśli już zrozumie się i zauważy wspaniałą subiektywność Galla i uwielbienie, jakim darzy Bolesława oraz polskie dzieje, czytanie jest całkiem ciekawe. Trzeba mieć tylko trochę rezerwy i być gotowym na opisy największych walk Bolesława i nie tylko, bo znajdziemy tam także dzieje poprzednich władców, które pojawiają się dla szerszego kontekstu. Oczywiście nie ma ani zdania wprost o tym, że Bolkowi zdarzyło się oślepić brata, ale mamy za to opis jego przerażająco wielkiej pokuty, jakiej podjął się po tym haniebnym czynie. Naprawdę nie było to złe, zachęcam!!

Jeśli już zrozumie się i zauważy wspaniałą subiektywność Galla i uwielbienie, jakim darzy Bolesława oraz polskie dzieje, czytanie jest całkiem ciekawe. Trzeba mieć tylko trochę rezerwy i być gotowym na opisy największych walk Bolesława i nie tylko, bo znajdziemy tam także dzieje poprzednich władców, które pojawiają się dla szerszego kontekstu. Oczywiście nie ma ani zdania...

Niewielki format, lekkość woluminu oraz przyjemny, szaro-żółty papier sprawiają, że wydanie to jest najlepszym do noszenia pod pachą i czytania w podróży.

Obszerny wstęp autorstwa czołowego znawcy tematu, zmarłego w 1996 r. prof. Mariana Plezi jest przejrzysty i podzielony na krótkie wątki tematyczne w formie akapitów, z których początek każdego sygnalizowany jest wytłuszczonym drukiem. To sprawia, że posuwamy się do przodu przez meandry naukowych ustaleń metodą żabich skoków, z jednego dwu-stronnicowego zagadnienia, na drugie. Dotyczy to takich kwestiach, jak pochodzenie, tożsamość, narodowość, motywy anonimowego pisarza, etc.

W pracy można znaleźć wiele usystematyzowanych wiadomości na temat najstarszej polskiej książki, co ze względu na sporą dozę domniemywań i założeń w niej się znajdujących, jest spacerem przez intelektualną procesję wielu badaczy starających się ustalić jak najwięcej faktów na temat tego naszego tajemniczego, pierwszego dziejopisa.

P.s. Być możne nie wszystkie ustalenia są świeże ale większość jest zapewne aktualna.

Niewielki format, lekkość woluminu oraz przyjemny, szaro-żółty papier sprawiają, że wydanie to jest najlepszym do noszenia pod pachą i czytania w podróży.

Obszerny wstęp autorstwa czołowego znawcy tematu, zmarłego w 1996 r. prof. Mariana Plezi jest przejrzysty i podzielony na krótkie wątki tematyczne w formie akapitów, z których początek każdego sygnalizowany jest...

Kronika i czyny książąt czyli władców polskich (łac. Cronica et gesta ducum sive principum Polonorum) – pierwsza polska kronika, nieukończona. Spisana po łacinie, prawdopodobnie w latach 1112–1116, przez anonimowego autora zwanego Gallem Anonimem. Najstarszy zachowany rękopis, będący częścią zbioru dzieł historycznych nazywanych Kodeksem Zamoyskich, pochodzi z drugiej połowy XIV wieku i znajduje się w zbiorach Biblioteki Narodowej.

Nie wiadomo, kto był twórcą pierwszej polskiej kroniki, nieznane jest nawet jego imię. Kronikę pisał na zamówienie, z nadzieją na materialną nagrodę. O tę nagrodę dopominał się we wstępach do ksiąg pierwszej i drugiej, a hojność Bolesławów Chrobrego i Szczodrego z wyraźnym naciskiem stawiał za wzór Krzywoustemu.

Kronika jest zbiorem chronologicznie uporządkowanych opowieści historycznych, których bohaterami są władcy Polski z dynastii Piastów.

Tekst dzieli się wyraźnie na dwie części. Pierwsza (pokrywająca się z księgą pierwszą) składa się ze scenek i zwięzłych narracji powiązanych z kolejnymi przodkami Bolesława Krzywoustego. Druga (księgi druga i trzecia),nieukończona, to opowiedziane z epickim rozmachem czyny Bolesława Krzywoustego.

Historycy na ogół mają sporo zaufania do opowieści Galla Anonima. Najbardziej wiarygodne są te opowieści, w których Gall opierał się na relacjach bezpośrednich świadków, zawarte w księgach drugiej i trzeciej.

Przyjęte przez Anonima forma i kompozycja przedstawienia pierwszych wieków dziejów Polski wywarły wielki wpływ na historiografię polską, a w podręcznikach szkolnych i literaturze popularnej jest obecna do dnia dzisiejszego.

Kronika i czyny książąt czyli władców polskich (łac. Cronica et gesta ducum sive principum Polonorum) – pierwsza polska kronika, nieukończona. Spisana po łacinie, prawdopodobnie w latach 1112–1116, przez anonimowego autora zwanego Gallem Anonimem. Najstarszy zachowany rękopis, będący częścią zbioru dzieł historycznych nazywanych Kodeksem Zamoyskich, pochodzi z drugiej...

Pierwsza kronika opisująca dzieje Polski, w której to na początku przedstawieni są władcy z rodu Piastów wraz ze swoimi czynami czy związanymi z nimi legendami np o ślepocie Mieszka I czy też jakoby ślub z katoliczką doprowadził do ochrzczenia kraju.
Po tej części większość kroniki poświęcona jest życiorysowi panującego wtedy Bolesława Krzywoustego, gdzie kronikarz wyraźnie podlizuje się władcy wychwalając pod niebiosa każdy jego czyn - nawet potępianie Bolesława za np oślepienie brata jest tam przedstawione niczym komplement, bo przecież tak wspaniale pokutował Bolesław!
Nie mówiąc już o licznych tytułach jakie ma w kronice Bolesław - "książę północy", "syn Marsowy", "ognisty smok" itp itd

Ciekawie było obcować z tak starym i klasycznym dla naszego kraju dziełem; tłumaczenie jest przystępne i nie sprawia trudności

Pierwsza kronika opisująca dzieje Polski, w której to na początku przedstawieni są władcy z rodu Piastów wraz ze swoimi czynami czy związanymi z nimi legendami np o ślepocie Mieszka I czy też jakoby ślub z katoliczką doprowadził do ochrzczenia kraju.
Po tej części większość kroniki poświęcona jest życiorysowi panującego wtedy Bolesława Krzywoustego, gdzie kronikarz wyraźnie...

Kronika historii Polski, spisana po łacinie przez nieznanego autora zwanego Gallem w latach 1112–1116.
Kronika powstała na dworze Bolesława Krzywoustego.

Jest to publikacja wyjątkowa - zaliczana do najstarszych dzieł polskiego piśmiennictwa.
💚💛🧡❤️🤎💜💙🩵🩶🖤

Napisana łaciną, często rymowaną, niejednokrotnie posługuje się elementami fikcyjnymi, takimi jak listy, mowy czy pieśni.

Ma charakter moralistyczny.

Jakoś nie wskoczyłam w zachwyt diatrybami "Anonima zwanego (nudziarzem) i Gallem".

NIENAWIDZĘ NIENAWISTNEJ - drobniusieńkiej jak maczek rozsypany na serwecie - czcionki.
Bez problemów odczytuję ale to przesada, wzrok się jednak męczy potwornie brakiem kontrastu (szara czerń druku na sepii...).

"Do bani. Do luftu. Do kitu." - Cytując moją śp. wiekową Babcię.

Nie czas tej skądinąd WYBITNEJ Kroniki polskiej.

Może na emeryturze wchłonę jak gąbka? 🤔

Kronika historii Polski, spisana po łacinie przez nieznanego autora zwanego Gallem w latach 1112–1116.
Kronika powstała na dworze Bolesława Krzywoustego.

Jest to publikacja wyjątkowa - zaliczana do najstarszych dzieł polskiego piśmiennictwa.
💚💛🧡❤️🤎💜💙🩵🩶🖤

Napisana łaciną, często rymowaną, niejednokrotnie posługuje się elementami fikcyjnymi, takimi jak listy, mowy czy...

Podobno był Hiszpanem, ale napisał na podstawie wspomnień i przekazów historię państwa piastowskiego. Oczywiście trzeba pamiętać że kroniki były pisane pod zamówienie władcy więc pewne sprawy bieżące zostały wygładzone lub przedstawione inaczej. Nie można było również nic drażliwego napisać na Kościół. Ale to pierwsza kronika i to jej podstawową zaletą.

Podobno był Hiszpanem, ale napisał na podstawie wspomnień i przekazów historię państwa piastowskiego. Oczywiście trzeba pamiętać że kroniki były pisane pod zamówienie władcy więc pewne sprawy bieżące zostały wygładzone lub przedstawione inaczej. Nie można było również nic drażliwego napisać na Kościół. Ale to pierwsza kronika i to jej podstawową zaletą.