Czarny Wygon. Słoneczna Dolina

Bardzo dobra książka. Jest klima, mała wioska, przeklęta.

Bardzo dobra książka. Jest klima, mała wioska, przeklęta.

Mizerne (w porównaniu z Wyrębami nawet bardzo). Odgrzewany kotlet z fabułą opartą o zapiski, notatki i śledztwo, które niczego nie przynosi. Akcja sprowadzona do poruszania się pomiędzy trzema punktami geograficznymi i jednym czasowym. Dłużyzny. Uproszczone sylwetki bohaterów (ciężko mi określić czym różni się Witek od dwóch pozostałych i to nie dlatego, że każdemu umarła żona). Mało realny obraz społeczności zawieszonej w bezczasie. Trzy quasi upiory na krzyż. Ostrzyłam zęby na pozostałe tomy - zrezygnuję.

Mizerne (w porównaniu z Wyrębami nawet bardzo). Odgrzewany kotlet z fabułą opartą o zapiski, notatki i śledztwo, które niczego nie przynosi. Akcja sprowadzona do poruszania się pomiędzy trzema punktami geograficznymi i jednym czasowym. Dłużyzny. Uproszczone sylwetki bohaterów (ciężko mi określić czym różni się Witek od dwóch pozostałych i to nie dlatego, że każdemu umarła...

Podobnie jak pozostałe części - fajnie się czyta, niezły pomysł, dobry język.

Podobnie jak pozostałe części - fajnie się czyta, niezły pomysł, dobry język.

Podobnie jak pierwsza książka Dardy - "Dom na Wyrębach", tak i "Słoneczna Dolina" jest książką rewelacyjną. Choć po raz kolejny i z uporem powtarzam, iż nie lubię książek fantasy to Stefan Darda powala mnie na kolana. Może nakłada się na to fakt pięknie opisanego Roztocza, a w szczególności Zwierzyńca, Guciowa i Krasnobrodu, gdzie spędziłam tegoroczny urlop. Mogę stwierdzić, że na wycieczkę po Roztoczu ze "Słoneczną Doliną" można ruszać bez mapy :) Autor szczegółowo opisuje położenie wszystkich miejsc, co więcej jest to w 100% zgodne z prawdą. Na szczęście książka jest dopiero pierwszą częścią serii o Czarnym Wygonie, więc... sięgam po następną dawkę tej świetnej literatury :)

Podobnie jak pierwsza książka Dardy - "Dom na Wyrębach", tak i "Słoneczna Dolina" jest książką rewelacyjną. Choć po raz kolejny i z uporem powtarzam, iż nie lubię książek fantasy to Stefan Darda powala mnie na kolana. Może nakłada się na to fakt pięknie opisanego Roztocza, a w szczególności Zwierzyńca, Guciowa i Krasnobrodu, gdzie spędziłam tegoroczny urlop. Mogę...

8+

8+

Całkiem ciekawy pomysł, natomiast po horrorze spodziewałam się więcej napięcia i scen powodujących gęsią skórkę. Myślę też, że książka zyskałaby, gdyby tempo akcji było bardziej dynamiczne, a bohater nie snuł się w tę i z powrotem pomiędzy punktem A a punktem B.
Ale poza tym okej, ot, taka lekturka dla relaksu.

Całkiem ciekawy pomysł, natomiast po horrorze spodziewałam się więcej napięcia i scen powodujących gęsią skórkę. Myślę też, że książka zyskałaby, gdyby tempo akcji było bardziej dynamiczne, a bohater nie snuł się w tę i z powrotem pomiędzy punktem A a punktem B.
Ale poza tym okej, ot, taka lekturka dla relaksu.

‘’Słoneczna dolina’’ Stefana Dardy to kolejny dowód na to że Polscy pisarze umieją w horror.
Nie jest to oczywiście powieść przez którą ze strachu nie zmrużymy oka , ale ma swoje dobre momenty, które potrafią wzbudzić niepokój.
To, co bez wątpienia udało się autorowi, to wykreowanie wsi, której próżno szukać na mapie, z której nie sposób się wydostać, a nad którą — jakby tego było mało — ciąży klątwa. Po zmroku zaś snują się tam dziwolągi rodem z piekła.”
Schemat dosyć znany jednak należy pamiętać że książka ta miała premierę w 2010r. Nie było jeszcze wtedy fenomenalnego serialu HBO „Stamtąd” więc w mojej opinii ‘’Słoneczna dolina’’ na tamte lata mogła uchodzić za jedyną w swoim rodzaju.
Fabuła wciąga od samego początku, zwłaszcza przez słowa wypowiedziane przez jednego z bohaterów powieści „ ..Ktoś tam na górze postanowił że będziemy żyć sami dla siebie – i dla nikogo więcej”
Ten cytat genialny w swojej prostocie towarzyszył mi przez całą lekturę, nadając jej dodatkowej głębi i podkreślając izolację bohaterów wsi. Dodatkowo sprawił ze za wszelką cenę chciałem poznać co tam tak naprawdę się wydarzyło, niestety odpowiedzi zapewne uzyskam w drugim tomie

‘’Słoneczna dolina’’ Stefana Dardy to kolejny dowód na to że Polscy pisarze umieją w horror.
Nie jest to oczywiście powieść przez którą ze strachu nie zmrużymy oka , ale ma swoje dobre momenty, które potrafią wzbudzić niepokój.
To, co bez wątpienia udało się autorowi, to wykreowanie wsi, której próżno szukać na mapie, z której nie sposób się wydostać, a nad którą — jakby...

,,Dom na Wyrębach " bardzo mi się podobał. Kontynuacja zdecydowanie mniej. Dlatego miałem mieszane uczucia sięgając po kolejny tytuł tego autora.
Obawy były niepotrzebne. Czarny Wygon poniekąd przypomina mi Dom na W. I nawet nie chodzi o kilka tych samych chwytów jak np. zapiski. Chodzi głównie o klimat. Mroczny. Ponury, zły.
Tu wszystko gra. Bohaterowie dobrze wykreowani-jacyś. Pomysł na fabue- świetny. Napięcie-jest. Klimat-MEGA. Tu nawet umiejscowienie akcji jest super (kto nie zna Roztocza- polecam wycieczkę).
Właściwie trudno tu się o coś przyczepić.
Audiobook przesłuchany w dwa dni co mi się prawie nigdy nie zdarza i już chcę zaczynać kolejną część. Mega mnie interesuje co będzie dalej zwłaszcza z Paulinką i Anielką.

,,Dom na Wyrębach " bardzo mi się podobał. Kontynuacja zdecydowanie mniej. Dlatego miałem mieszane uczucia sięgając po kolejny tytuł tego autora.
Obawy były niepotrzebne. Czarny Wygon poniekąd przypomina mi Dom na W. I nawet nie chodzi o kilka tych samych chwytów jak np. zapiski. Chodzi głównie o klimat. Mroczny. Ponury, zły.
Tu wszystko gra. Bohaterowie dobrze...

zmieniłam ocenę 3.5 ---> 4⭐
❗TW: śmierć, sam*bó*stwo, zabicie psa, morderstwa, wypadek samochodowy

Czytałam ją kilka lat temu i od tego czasu wracałam kilkukrotnie do niej w myślach, więc musiałam zrobić reread. I dobrze, bo podniosłam jej ocenę.

Fabuła początkowo trochę przypominała serial ,,Stamtąd". Wioska, która nie istnieje, do której trafia się przypadkiem, z której nie da się wydostać i w której w nocy straszą upiory. Brzmi znajomo?

Podobał mi się podział na dwie perspektywy. W audiobooku ciężko było je rozróżnić, ale w książce strony z przeszłości były oznaczone czarną poświatą. Przeszłość mieszała się z teraźniejszością. Z jednej strony byli bohaterowie, którzy próbowali wydostać się z wioski, a z drugiej dziennikarz, który zamierzał sprawę tej rzekomo istniejącej wioski zbadać. No i morderca, brutalny i przerażający, łączący się oczywiście jakoś z tą całą sytuacją.

Osobiście wolałam perspektywę z przeszłości, to, jak bohater próbował się odnaleźć w nieznanym miejscu i je zrozumieć - fascynują mnie takie psychologiczne aspekty. Była też tajemnica ukrywana przez mieszkańców, którzy podobno znaleźli się tam, aby odpokutować swój grzech (juz dobrze nie pamiętam, ale wydaje mi się, że nie została w całości wyjaśniona).

Niestety bardzo bolało mnie to, że owe upiory zostały tak słabo rozbudowane. Początkowo byłam zachwycona, a potem pojawił się zawód. Pojawiły się one w książce w 2(?) sytuacjach, nie czułam, aby były niebezpieczne i tym samym główny element horroru praktycznie nie istniał. Mimo tego, miała swoje straszniejsze lub szokujące momenty, które były rozłożone równomiernie, przez co miałam nieustanną ochotę czytać. Mam nadzieję, że w kolejnych częściach zostalo to lepiej zrobione (chociaż wątpię).

zmieniłam ocenę 3.5 ---> 4⭐
❗TW: śmierć, sam*bó*stwo, zabicie psa, morderstwa, wypadek samochodowy

Czytałam ją kilka lat temu i od tego czasu wracałam kilkukrotnie do niej w myślach, więc musiałam zrobić reread. I dobrze, bo podniosłam jej ocenę.

Fabuła początkowo trochę przypominała serial ,,Stamtąd". Wioska, która nie istnieje, do której trafia się przypadkiem, z której...

Pierwszy tom powieści polskiego autora, który klimatem nawiązuje do dzieł Stephena Kinga. Bohaterem jest dziennikarz Uchmann, który postanawia rozwikłać tajemnicę przeklętej wioski na Roztoczu. W tej pozornie sielskiej okolicy zaczynają pojawiać się dziwne, mroczne postacie i mają miejsce przerażające incydenty, które coraz bardziej osaczają i pochłaniają Uchmanna.

Jest to trzymający w napięciu i porywający horror, który zgrabnie łączy tradycję Kinga z polskimi realiami. Skutecznie wywołuje strach i zmusza do rozwiązania zagadki przeklętej wioski.

Pierwszy tom powieści polskiego autora, który klimatem nawiązuje do dzieł Stephena Kinga. Bohaterem jest dziennikarz Uchmann, który postanawia rozwikłać tajemnicę przeklętej wioski na Roztoczu. W tej pozornie sielskiej okolicy zaczynają pojawiać się dziwne, mroczne postacie i mają miejsce przerażające incydenty, które coraz bardziej osaczają i pochłaniają Uchmanna.

Jest to...