Instrumenty dęte, blaszane... fraszkami przyodziane

„Sto wierszyków atrakcyjnych do ćwiczeń dykcyjnych” to kolejna część serii „STO wierszyków” autorstwa Elżbiety i Witolda Szwajkowskich. Jest ona kontynuacją dwóch poprzednich publikacji i wprowadza naukę poprawnej wymowy polskich głosek na nowy poziom trudności. Tym razem autorzy skupili się już nie jedynie na właściwym wymawianiu poszczególnych zestawień czy szeregów głosek, ale podeszli do problemu poprawności językowej bardziej całościowo. Książka bowiem stanowi swoisty „podręcznik” do nauki idealnej dykcji. Z tego względu jest ona skierowana już nie do dzieci przedszkolnych, dopiero uczących się wymawiać wyrazy, ale do osób, które osiągnąwszy poprawność artykulacyjną, pragną teraz usprawnić swą dykcję i wymawiać wyrazy i zdania tak, by brzmiały one w sposób poprawny i wyrażały właściwy sens wypowiedzi. Zbiór wierszyków podzielony jest na sześć części, stopniujących trudność ćwiczeń. I tak: począwszy od szeregów szumiącego i syczącego, przez przypomnienie poprawnej wymowy głoski „r” w zestawieniach oraz samogłosek nosowych w różnych pozycjach, dochodzimy do treningu wymowy głosek rzadko występujących, aż po klasyczne łamańce językowe. Oczywiście, przy każdym z utworów znajduje się informacja o tym, na jakie aspekty należy zwrócić uwagę, aby nasza wymowa była poprawna, a zamierzona interpretacja zdania właściwie zaznaczona. Dzięki temu publikacja idealnie sprawdzi się jako pomoc w ćwiczeniach dykcyjnych np. u aktorów, prezenterów telewizyjnych, obcokrajowców uczących się języka polskiego i wszystkich tych, którzy pragną dbać o jego czystość i poszukują odpowiednich wskazówek jak to robić. Wszystkie rymowanki są niezwykle rytmiczne, logiczne i na tyle krótkie, by łatwo można było je zapamiętać. Książka jest skomponowana w sposób klarowny, a piękne ilustracje zachęcają do sięgnięcia po nią i pomagają skupić uwagę nawet najbardziej energicznego malucha. Pod każdym z wierszy zamieszczone jest pytanie, które może inicjować rozmowę z dzieckiem i pomagać w poszerzeniu jego wiedzy ogólnej. Co za tym idzie, publikacja jest idealna dla najmłodszych czytelników, nie tracąc nic na profesjonalizmie w podejściu do zagadnienia właściwej artykulacji. „Sto wierszyków atrakcyjnych…” otrzymało pozytywne opinie ekspertów, którzy zgodnie stwierdzają, że autorzy w sposób właściwy i innowacyjny podeszli do – tak powszechnego obecnie - problemu niewłaściwej dykcji i „niedbalstwa” językowego. Gorąco polecam kolejną publikację państwa Szwajkowskich, gdyż jestem głęboko przekonana, że może ona przysłużyć się wszystkim użytkownikom języka polskiego w celu upowszechnienia puryzmu językowego i popularyzacji klasycznych wzorców polszczyzny.

Kiedy za oknem szaro, buro, zimo i ponuro, warto wybrać się w podróż, nawet jeśli miałaby to być wyłącznie podróż palcem po mapie. Warto odwiedzić ciekawe, dotąd nieznane miejsca. Warto o świecie, jego najdalszych, a nawet najbliższych zakątkach, dowiedzieć się czegoś nowego, z całą pewnością również ciekawego. Warto w taką podróż udać się również z dzieckiem. Warto pokazać mu piękny i bardzo interesujący świat, nawet jeśli właśnie siedzimy na swej własnej, prywatnej kanapie a za oknem pada listopadowy deszcz bądź prószy pierwszy śnieg. By podróż była ciekawa, pasjonująca i rozwijająca, warto mieć do tego ciekawą mapę. Nie może być to jednak zwykła mapa jakich w atłasach znaleźć można wiele. By podróż była interesująca dla naszego dziecka, dawała mu sporo dziecięcej radości i pozytywnie wpływała na jego rozwój, wzbogaciła jego wiedzę, musi być to mapa idealnie dopasowana do jego poznawczych potrzeb. Dziś chcę zatem zaproponować Wam mapę i podróż dookoła świata, które zostały stworzone z myślą o młodych, żądnych przygód podróżnikach. Za tę niezwykłą podróż odpowiedzialna jest Nikola Kucharska, której książka Podróż dookoła świata. Północ-południe. Wschód-zachód ukazała się niedawno nakładem Wydawnictwa Nasza Księgarnia. Podróż dookoła świata. Północ-południe. Wschód-zachód to wciągająca podróż palcem po mapie, poprzez kontynenty, morza, oceany, rzeki… To ogromna ilość informacji, które przyswajamy podczas dwóch wypraw wzdłuż i wszerz świata, w które ruszają dwie sympatyczne rodziny, główni bohaterowie tej niezwykłej książki. Jedna z nich podróżuje z północy na południe. To podróżnicy, którzy nie boją się ryzyka i prawdziwej przygody. Wraz z nimi w podróż ruszamy zaczynając przygodę z książką od jej pierwszej strony. Gdy zaś odwrócimy książkę i zaczniemy wertować strony od tyłu, poznamy sympatyczną rodzinkę, która woli bardziej zorganizowane wycieczki. Z nią świat poznamy podróżując ze wschodu na zachód. Podróż dookoła świata. Północ-południe. Wschód-zachód to książka do oglądania, czytania (ma formę komiksu) i dyskutowania. Młodzi podróżnicy wraz z jej bohaterami poznają nie tylko świat od strony geograficznej czy przyrodniczej, zagłębiają się również w kulturę odwiedzanych miejsc czy dowiadują się wielu ciekawostek z historii danych terenów czy mieszkających tam ludzi. Informacji jest po prostu mnóstwo. Forma przekazu jest zaś dość prosta i niejednokrotnie okraszona dowcipem. Na kartach książki odnajdziemy również sporo zadań do wykonania, które z pewnością mocno zaabsorbują młodych odkrywców. Wydana w twardej oprawie, pozwalająca oglądać świat w sposób tradycyjny – strona po stronie, jak również dająca możliwość rozłożenia i stworzenia długiej mapy, do oglądania na przykład na podłodze książka Podróż dookoła świata. Północ-południe. Wschód-zachód to spora dawka wiedzy jak i wyśmienitej zabawy. Nie jest to jednak książka dla dzieci najmłodszych. Jej forma, szata graficzna i ogromna ilość informacji najlepiej sprawdzi się u dzieci co najmniej 6-7 letnich. Polecam.

Książeczki z serii “Przesuń, baw się, pociągnij” są jednymi z ulubionych pozycji naszego szkraba. Dostał je jako maluszek, którego fascynowało to jak mama rusza w tajemniczy sposób obrazkami. Teraz jest na tyle duży aby samemu wprawiać je w ruch wydając przy tym dźwięki zaskoczenia i zadowolenia. Małym problemem owych książeczek jest to, że najlepiej jak są oglądane pod czujnym wzrokiem opiekuna, bo ciekawość naszych szkraba powoduje, że owe elementy ruchome niestety często zaczynają żyć życiem poza książką.

Bardzo ważnym elementem edukacji i wychowania jest otwartość na dziecięcą ciekawość. Wspólne poszukiwanie odpowiedzi na pytania, niezbywanie dziecka sprawia, że nawiązujemy ze swoją pociechą niepowtarzalny kontakt, budujemy swój autorytet, pozwalamy na rozszerzanie zainteresowań. Kilkuletnie dziecko potrafi poruszyć naprawdę bardzo zaskakujące tematy, na które nie zawsze znamy odpowiedź i nie zawsze potrafimy przełożyć to, że znajdziemy w książkach dla dorosłych na dziecięcy język z poszanowaniem dla nauki i wprowadzaniem małego odkrywcy w świat pojęć, symboli, teorii. Łączenie prostoty, obrazowego wyjaśnienia z naukowością nie jest zadaniem łatwym, dlatego warto wesprzeć się odpowiednią literaturą. Na polskim rynku regularnie pojawiają się książki powstałe na zasadzie „pytań i odpowiedzi”. Jedne z nich lepiej radzą sobie z przybliżaniem świata dziecku, inne maja problem z wejściem w świat dziecięcego odbioru i rozumienia, dlatego przed kupnem książki warto przeczytać wybiórczo jedno z pytań i odpowiedź na nie. Ważne w takich książkach jest też to, aby wizualnie była interesująca dla dzieci, potrafiła zainteresować także nastolatków i pomogła znaleźć im odpowiedzi na pytania, których nie zadali lub nie potrafili znaleźć satysfakcjonującej odpowiedzi. „Jak to możliwe? Odpowiedzi na pytania ciekawskich dzieci” Kathy Wollard z ilustracjami Debry Solomon jest pozycją obszerną, poruszającą wiele ważnych tematów, które dziecko na pewno pozna w szkole. Jednak w tej lekturze znajdziemy taki sposób wyjaśniania, że małym czytelnikom będzie dużo łatwiej zrozumieć szkolny materiał, a cierpliwym przedszkolakom znaleźć odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Rozszerzanie wiedzy pomoże poszerzyć wiedzę, czyli zwiększyć obszar zainteresowań, zadawanych pytań, nauczy poszukiwanie odpowiedzi, zachęci do eksperymentów. Minimum wiedzy z każdej dziedziny sprawia, że dziecko z większą otwartością i ufnością podchodzi do prób odkrywania tajników otoczenia. Co znajdziemy w opasłym tomie? Pytania i odpowiedzi na mniej lub bardziej oczywiste tematy dotyczące naszego otoczenia. Z tego powodu pojawią się rozwiązania zagadek błękitu nieba, tęczy, cieni, refrakcji, czerwonych oczu, prześwietleń, kolorowych kałuż, złudzeń optycznych, miraży, odbić, symetrii, filmach, efektu Dopplera, złudzeń słuchowych, powstawania nieprzyjemnych dźwięków, powstawania dźwięków pod wpływem różnych czynności, czym jest dźwięk, wiatr, światło, cząstki, atomy, budowy bąbelek, odgłosów wydawanych przez niektóre napoje, elektryczności statycznej, stanów skupienia materii i ich właściwości, właściwości szyb, tajemnice przylegania kropelek wody do szyb i szklanek, niemożności zmieszania określonych substancji ze sobą, właściwości wody, jej zachowania w niskiej i bardzo wysokiej temperaturze, powstawania fal, wagi powietrza, grawitacji, świecących słodyczy, strzelającego popcornu, działania kompasu, siły odśrodkowej, przypływów, ciśnienia, próżni, siły bezwładności, działania jo-jo, efektu wpływu siły na materię, wpływu materii na odczuwaną temperaturę, powstawania mgły, zamarzania wody, efektu utleniania, „zjawiska Cheerios”, ułożenia pewnych produktów w puszkach według wielkości, działania ciśnienia, objętości kosmosu i wiele innych (to nie jest nawet połowa poruszanych tematów). Każdemu zagadnieniu poświęcono tyle miejsca, aby najlepiej przybliżyć je młodemu czytelnikowi. Czasami jest to strona. Innym razem kilka stron. Wprowadzenie do określonych zagadnień poprzedza pytanie. Jeśli nasza pociecha nie sama nie potrafi prawidłowo sformułować pytania (ze względu na brak odpowiedniej wiedzy i umiejętności logicznego myślenia) to książka przyjedzie z pomocą. Po pytaniu często mamy śmieszną ilustrację wprowadzającą w obszar zagadnienia. Następnie w prosty sposób wyjaśniono zjawiska. Wielkim plusem są ramki z ciekawostkami, ilustracje „z życia wzięte” pozwalające małym słuchaczom i czytelnikom lepiej zrozumieć przekazywane wiadomości. Całość bardzo obszerna, niesamowicie pomocna, napisana prostym językiem. Solidne klejenie, dobry papier i tekturowa okładka sprawiają, że z jednej strony nie jest do książka ciężka, a z drugiej świetnie sprawdza się w czasie „wypraw poszukiwawczych”, czyli na spacerach. Lektura może być świetnym pretekstem do przeprowadzania z dzieckiem eksperymentów, do których mogą wykorzystać otoczenie, domowy sprzęt. Takie łączenie teorii i praktyki pozwoli podtrzymać dziecięcą ciekawość świata oraz ukształtować pozytywne nastawienie do nauki. Zdecydowanie polecam wszystkim dzieciom i rodzicom. Jeśli Waszym pociechom nie chce się zadawać pytań to ta książka rozbudzi ich ciekawość i zachęci do tej ważnej czynności intelektualnej. Lektura sprawdzi się zarówno w przypadku przedszkolaków, jak i uczniów szkoły podstawowej oraz gimnazjum, a nawet licealistów.

Uwieeeeeeeeeeeelbiam tę książeczkę! Jest tak genialna, że przeczytałam ją podczas zajęć z przedszkolakami. Prawie każdy z nas lubi czekoladę, ale Maks ją kooooochał. Tak bardzo, że będąc na Czekoladowej Wyspie całymi dniami od rana do wieczora jadł tylko czekoladę, mył zęby czekoladową pastą, brał kąpiel w wannie pełnej gorącej czekolady, mieszkał w domku z czekoladowych herbatników i pił zupę czekoladową - tzw. czekoladnicę 😉 Tam nawet deszcz był czekoladowy. Przez to wszystko był najmniejszym i najsłabszym krokodylem świata, mniejszym od psa, kota, czy nawet świnki morskiej. Nie mógł bawić się z innymi krokodylami, był za lekki na puszczanie latawców, za słaby na robienie baniek mydlanych i za drobny na granie w piłkę i strzelanie golów. Po kilku dniach Maksa bardzo rozbolał brzuch, nie chciał już więcej czekolady. Kiedy wyzdrowiał pojawiła się tęcza, kolorowa i piękna - tak jak warzywa, owoce i cała zdrowa żywność -od tego czasu krokodylek jadł zdrowo, szybko urósł i mógł m.in. strzelać gole. Dzieciom podobała się książeczka i zgodnie uznały, że też lubią czekoladę, ale z umiarem, w stosownych proporcjach, na deser. Wiedzą, że należy jeść zdrowo. P.S. Pamiętajcie dzieci - nie myjcie zębów pastą z czekolady 🙂 😃 😉

Co kupić 6-ciolatce, gdy idzie się do niej w odwiedziny? Oczywiście, że książkę. Ale jaką? Na to pytanie musiałam odpowiedzieć sobie sama. A adresat jest, wierzcie mi, wymagający. Książka powinna więc spełniać następujące warunki: musi być estetycznie wydana, mieć kolorowe obrazki, duże literki, być ciekawa i zaskakująca. No i mamy to. „Dlaczego?” zawiera w sobie wszystko co powyżej: piękne, kolorowe, duże na całą stronę ilustracje. Na jednej stronie grubaśną czcionką postawione jest pytanie, tak że 6-letnia dziewczynka, która uczy się czytać może sama lub przy pomocy dorosłego je przeczytać, a na drugiej stronie odpowiedź na nie, którą przeczyta jej mama, tata, babcia, czy jak to było w moim przypadku-ciotka. Książka podzielona jest na rozdziały tematyczne, takie jak: w kąpieli, w supermarkecie, przed snem, na dworze, w kuchni, wśród zwierząt gospodarskich. Odpowiada na pytanie „dlaczego?” w sposób przystępny, krótki, ale ciekawy. Rysunki i opisy są pełne humoru, co również jest jej ogromną zaletą. Mnie wciągnęła tak bardzo, że prezent został wspólnie w całości „skonsumowany” na raz przez 6-latkę i jej ciotkę. „Czy coś mi się dzisiaj przyśni? Zdecydowanie tak. Wciągu jednej nocy miewasz dziesiątki snów-nawet jeśli po przebudzeniu nic z nich nie pamiętasz. Naukowcy sadzą, że podczas wizji nocnych nasze mózgi próbują uporać się ze wszystkim, co robiliśmy i czuliśmy w ciągu dnia. Uważają też, że zwierzęta również śnią, tak samo jak ty. Zatem słodkich snów!”

Jakiś czas temu prezentowałam Wam rewelacyjną książkę "Jak się nie bać gramatyki" wydawnictwa Nasza księgarnia. Kiedy więc w nowościach zobaczyłam podobny tytuł tylko, że tym razem z ortografią w roli głównej, naprawdę nie mogłam się powstrzymać i musiałam go mieć :) Jesteście ciekawi co też znajduje się wewnątrz? Za moment Wam wszystko opowiem. Ortografia to nic innego jak zasady i reguły dotyczące odpowiedniego, bezbłędnego zapisywania słów. Ja osobiście raczej nigdy nie miałam zbyt wielkiego problemu z nauczeniem się odpowiedniej ortografii i myślę, że nie robię jakiś wielkich błędów ortograficznych podczas pisania, przynajmniej się staram, chociaż błędy z pewnością zdarzają się każdemu. Nikt nie jest nieomylny ;) Jednak mój Nikodem ma 9 lat i z ortografią jest niestety na bakier. Ogólnie cały język polski sprawia mu spore problemy więc tym bardziej cieszę się, że trafiłam na takie wspaniałe książki wspomagające zrozumienie tych wszystkich niełatwych zagadnień i zasad. Jestem za nie ogromnie wdzięczna :) Ale do rzeczy, bo ja jak zwykle się rozgadałam, a na temat samej książki nie napisałam jeszcze zbyt wiele. Może zacznę od tego, że znajdziemy w niej dużo rymowanych tekstów i to właśnie na ich podstawie dzieciaki będą uczyć się zasad ortograficznych. Dodatkowo jest tutaj także wiele zagadek, krzyżówek i okienek do samodzielnego wypełniania przez dziecko dzięki czemu zdobytą wiedzę będzie mogło sobie utrwalić i jednocześnie zacząć wykorzystywać w praktyce. Dla dzieciaków uwielbiających różnego rodzaju zadania to jak bonus - połączenie nauki z zabawą :) "Kiedy w szkole jest dyktando, zwykle kończy się to grandą. Wielu bowiem nie wie (szkoda!),że nasz język to przygoda. Trzeba tylko znać zasady - jak w grze - bez nich nie da rady!" Wewnątrz znajdziemy podział na różne literki. Mamy tutaj "ó", "u", "h", "ch", "rz", "ż", "ź", "zi", "ś", "si", ń" "ni", "ć", "ci", "ą" "om", "ę", "em", "nie" razem i osobno, wielka i mała litera". Nie będę Wam tutaj teraz wypisywała wszystkiego dokładnie, bo musiałabym przepisać Wam całą książkę. Tak jak wspominałam wewnątrz mamy różne rymowanki, niektóre nieco dłuższe, inne zupełnie krótkie, ale każda z nich zawiera w sobie odpowiednią literkę, aby szybko i łatwo zrozumiało o co chodzi, co na co się wymienia i gdzie co napisać :) Na przykład przy literce "Ó" mamy coś takiego - "Ó wymienia się na O", "Ó wymienia się na A", "Ó wymienia się na E", "ÓWKA na końcu wyrazu", "Ów na początku wyrazu", "Ó w liczebinikach" itd. A przy literze "Ż" mamy coś takiego "Ż wymienia się na G", "Ż wymienia się na Z, Ź", "Ż wymienia się na DZ" itd. Jak widzicie jest to książeczka, przy której nie ma czasu na nudę :) Świetne rymowanki, zadania do rozwiązywania i wspaniały wspomagacz w zapamiętywaniu bardzo, ale to bardzo ważnej wiedzy. Moim zdaniem jest to książka idealna dla dzieci zaczynających przygodę z nauką języka polskiego, a jak wiadomo język polski do łatwych nie należy i każda pomoc jest jak najbardziej mile widziana :) Wygląd tej książki uznałabym raczej za niepozorny. Mnie osobiście okładka niespecjalnie przyciągnęła i gdyby nie to, że znałam już poprzedni tego typu tytuł to pewnie ominęłabym tę książeczkę bez zwrócenia na nią jakiejkolwiek uwagi, a szkoda, szkoda, bo moim zdaniem naprawdę warto :) I co? Wam także taka rymowanka do nauki ortografii się przyda? Jestem pewna, że jeśli tylko macie w domu dziecko w wieku szkolnym to ta pozycja przypadnie Wam do gustu. Polecam jak najbardziej! W duecie z gramatyką to lektura obowiązkowa :)

Choć ta książeczka jest bardzo wyjątkowa, to nie odbierałam jej tak na samym początku. Po szybkim przekartkowaniu stwierdziłam, że jest dziwna, i że dziecku trudno będzie ją zrozumieć. Dopiero przyjrzenie się ilustracjom na spokojnie, uświadomiło mi jak bardzo się myliłam. Książka składa się z samych obrazków. Nie ma w niej żadnej treści. To dziecko ma opowiedzieć historię, którą widzi. To jego wyobraźnia powinna się uruchomić. W związku z tym, że na pierwszy rzut może wydać się trudna, warto stworzyć tę opowieść z dzieckiem. Według mojej wersji, książka opowiada następującą historię: Na pewnej wysepce, tuż u podnóża wulkanu, znajduje się niewielka wioska małych stworzeń. Któregoś dnia, dzieje się coś niezwykłego. Na wyspę dociera bardzo dziwna roślina. Małe stworzonka postanawiają przeciąć tę roślinę. Nasiona, które się z niej wysypują, mali ludkowie wsadzają w ziemię. Roślina rośnie, rozwija się. Aż pewnego dnia dochodzi do tragicznego zdarzenia, wybucha wulkan i wznieca pożar. Ludkowie muszą szybko ratować swoje życie i mienie. W ucieczce z wyspy pomocna okazuje się wsadzona roślina. Ta opowieść jest niezwykła. Ilustracje choć może nie są spektakularne, to wyrażają wszystko to co powinny. A im dłużej i częściej się je ogląda, tym bardziej przywiązuje się do przedstawionej historii. Pięknie pokazany jest proces, w którym mali ludkowie zaczynają dbać o roślinę, pielęgnować ją. Ich troska zostaje wynagrodzona, potem ona służy im pomocą. Książka oprócz poszerzania wyobraźni dziecka, może również stać się źródłem wiedzy. Opowieść może być punktem wyjścia do rozmów o życiu, o tym co nas spotyka, także o niespodziewanym nieszczęściu. Niesamowite ile mądrości można wywnioskować z samych obrazów. Czasem mówią one więcej niż słowa. Polecam, Więcej recenzji na fifraku.blogspot.com Zapraszam!

Bardzo ładnie ilustrowana książka, która pojawiła się u nas w związku z oczekiwaniem na nowego członka rodziny. Mój trzylatek lubi ją oglądać, zwłaszcza ze względu na okienka, które pozwalają podejrzeć maleństwo w brzuchu tytułowej mamy. Książka może być dobrym punktem wyjścia, by w prosty sposób wyjaśnić dziecku, co to znaczy, że mama jest w ciąży i że w domu pojawi się rodzeństwo. Może to być pomoc w oswojeniu się z tematem. Książka skupia się na oczekiwaniu na nowe dziecko skupiając się na pozytywnych emocjach z tym związanych. Jest to jeden z obrazów, jaki można przedstawić dziecku, by tak ważna zmiana była łatwiejsza do zaakceptowania przez malucha. Podejrzewam, że książka ta nie rozwiąże wszystkich problemów, które przyniesie powiększenie rodziny, ale i tak warto po nią sięgnąć, bo pewne rozmowy z dzieckiem na pewno może ułatwić.

Książeczka jest przestrzenna, czy jak kto woli trójwymiarowa. Dziecko ma do wykonania 10 zadań typu: pociągnij, popchnij, podnieś, obróć, przekręć, zagnij, popatrz i zajrzyj. Co ciekawe z każdym kolejnym zadaniem, należy znaleźć o jedną kropkę więcej, niż na poprzedniej stronie. Maluch uczy się nie tylko liczyć do 10, ale też koncentracji, myślenia, kolorów, które nawiasem mówiąc, są tutaj bardzo intensywne, przy czym jednocześnie się bawi. http://nhoryzonty.blogspot.de/2017/04/recenzja-znajdz-kropki-andy-mansfield.html

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/05/biblioteczka-jasia-4-nowosci-ksiazkowe.html Tytułowy bohater książki "Janek lubi się chwalić" jest bardzo dumny ze swojego taty pracującego w policji, zatem chwali się tym zawsze i wszędzie. Chłopiec opowiada kolegom o tym, że tata jest odważny, niczego się nie boi, ściga przestępców, a do tego posiada mundur, pas, czapkę z orzełkiem oraz tresowanego psa Brutusa. Przedszkolaki denerwują się przechwałkami Jasia, nazywając go przemądrzałym. Podczas wspólnej rozmowy, sprowokowanej przez panią, dzieci dowiadują się, że chwalenie się nie jest niczym złym, o ile nie przypomina to przechwalania się i robienia komuś przykrości. Zgodnie ze swoim wykształceniem, doskonale wiem, że dobry nauczyciel jest na wagę złota. To z nim dzieci spędzają dużą część swojego czasu, więc od jego podejścia zależy bardzo wiele. Pani Agnieszka jest wychowawczynią na medal - nie krzyczy, nie wyśmiewa i nie faworyzuje, ale wszystko wyjaśnia oraz upomina, że rozmowa opiera się na wzajemnym słuchaniu, a nie przekrzykiwaniu. Książki z serii 'Nasze przedszkole' zachwycą każdego przedszkolaka oraz młodego ucznia, ponieważ dzieci będą mogły utożsamić się z bohaterami, porównując ich do siebie czy swoich kolegów. W tę serię powinny zaopatrzyć się również nauczycielki, gdyż przedstawione historie idealnie nadają się do przeczytania i omówienia w grupie wychowanków, a zachowanie pani Agnieszki stanowi wzór do naśladowania. Na uwagę zasługuje także wydanie książki - twarda oprawa, śliskie strony, bogata kolorystyka, spora czcionka, a także ilustracje idealnie odwzorowujące zachowania oraz czynności przedstawianych bohaterów. Mam nadzieję, że wraz z Jasiem skompletujemy całą serię, ponieważ do takich historii warto wracać po wielokroć.

Dla dzieciaków super! Pokazuje takie wartości jak opieka nad zwierzętami, pomoc zwierzętom oraz prawa zwierzęcej natury. Książka naprawdę super. Dodatkowo można utrwalić kolejność nazw miesięcy. Bo cały rok spędzamy z Zuzią i jej kotka Izabelą... a co się dzieje gdy koty marcują... sami sprawdźcie ;)

🌿Jest to książka o Metodzie Montessori, skierowana przede wszystkim dla rodziców i ich dzieci. 🌿W książce znajdziemy garść informacji teoretycznych o Marii Montessori, założeniach systemu montessoriańskiego i adaptacji metody w Polsce. 🌿Największą zaletą książki są praktyczne wskazówki i gotowe materiały, które można wykorzystać w pracy z podopiecznymi. 🌿Książka podzielona jest na części, zgodne z metodą i działaniem dzieci: Życie codzienne; Zmysły, kształty i kolory; Język; Matematyka; Kosmos. 🌿Każdy rozdział opatrzony jest krótkim wstępem wprowadzającym oraz wskazówkami do pracy z materiałami, które znajdziemy na kolejnych stronach. 🌿Świetna pozycja dla rodziców, nauczycieli, logopedów. Połączenie praktyki i teorii sprawdza się tu znakomicie. 🌿Publikacja rekomendowana jest przez @instytutmontessori

Nauka gramatyki jest dużo poważniejszą sprawą niż może nam się wydawać na pierwszy rzut oka. Od odpowiedniej odmiany wyrazów zależy sens słów, znaczenie całych zdań Ponad to świadomość językowa obejmująca język ojczysty przekłada się również na postępy w nauce języków obcych. Zawiłe zasady, rodzaje zdań, a w nich różnych części mowy lub zdania, odmiana ich przez przypadki, osoby, liczby, czasy i wiele innych składników może przyprawiać o zawrót głowy. Jak oswoić dzieci z tą trudną i bardzo potrzebną wiedzą? Warto sięgnąć po książkę Marcina Brykczyńskiego „Jak się nie bać gramatyki?” wprowadzającą małych czytelników w podstawy językoznawstwa. Autor wykorzystuje prostą zabawę słowem, zabiera nas w świat samogłosek, głosek, wyrazów, sylab, liter, zdań. Na trafnych przykładach pokazuje, w jaki sposób rozróżnić zdanie oznajmujące, pytające, rozkazujące i wykrzyknikowe, pojedyncze i złożone. Następnie przechodzi do rzeczowników i ich podziałów, a także zasad pisowni. Po wstępnym zaprzyjaźnieniu z rzeczownikiem poznajemy przypadki (każdy na oddzielnej stronie),liczbę mnogą i rodzaje rzeczowników, zdrobnienia. Następnie odkrywany czasowniki i ich odmianę przez osoby, liczby, czasy, aspekty. Na kolejnych stronach poznajemy przymiotniki i liczebniki z wszelkimi ich atrybutami. Całość podsumowuje wyjaśnienie dotyczące rodzin wyrazów. Publikacja jest przemyślana, dopracowana, pozwala w przyjemny sposób poznać najważniejsze zagadnienia gramatyki. Do tego całość wzbogacona interesującymi przykładami. Solidna oprawa, bardzo dobrze zszyte strony i piękne ilustracje autorstwa Oli Krzanowskiej sprawiają, że książka nie tylko jest wartościowa merytorycznie, ale i estetyczna, dzięki czemu młodzi czytelnicy chętnie będą po nią sięgać. Wielkim plusem jest też odpowiednie rozmieszczenie tekstu na stronie. Niewielka ilość tekstu, ciekawa ilustracja obrazująca zawarte w wierszu treści, ważniejsze rzeczy zebrane w tabelkach będących podsumowaniem wcześniej przeczytanego materiału. Wszystko to sprawia, że młody czytelnik może nie tylko przyswoić wiedzę, ale i uporządkować ją, posłużyć się książką jak ściągą pomagającą w odrabianiu lekcji i przygotowaniu do sprawdzianu. Myślę, że gramatyka w wierszowanym wydaniu to doskonała propozycja dla uczniów nauczania początkowego, a nawet uczniów do czwartych klas, kiedy to trzeba przyswoić sobie przypadki. Proponowane przez autora przykłady pozwolą lepiej zapamiętać teorię. Do tej pory nie spotkałam lepszej książki dla dzieci o gramatyce. Książka pozwala dzieciom odnaleźć się w całym materiale wymaganym od pierwszej do szóstej klasy szkoły podstawowej. Zebrane w jedną całość informacje, które zwykle rozrzucone są w różnych miejscach w podręcznikach ułatwiają porównywanie i systematyzowanie wiedzy, do tego prosty język, interesujące przykłady, nieduże rozmiary książki pozwalają na codzienne wracanie do lektury i przyjemne powtarzanie trudnego materiału. Zdecydowanie polecam.

Bardzo lubię tę książkę. Za zabawne ilustracje Macieja Szymanowicza, za ciekawy tekst, napisany w sposób przystępny, zrozumiały dla pięciolatka. Mój mały fan motoryzacji też polubił tę książkę, niektóre rozdziały czytaliśmy wiele razy (na przykład ten o pani Bercie Benz i jej synach). Lektura obowiązkowa dla wszystkich małych fanów czterech kółek.

Szaleje ostatnio z tymi różnymi edukacyjno zabawowymi książkami dla dzieci. Ale sami powiedzcie, jak tu ich nie kochać? U nas w domu te lektury dla najmłodszych cieszą się chyba największą popularnością. Nawet moja ośmiolatka uwielbia do nich zaglądać. Trzeba przyznać, że to bardzo wygodne. Nie musi się specjalnie wysilać ani dużo czytać, a i tak sporo się dowiaduje. Fajnie, co? Dziś pokażę Wam bardzo nietypowy, ale naprawdę fantastyczny atlas Polski. Choć brzmi to dość poważnie, to wcale tak nie jest. Bo z książki tej spokojnie może korzystać nawet najmniejszy członek naszej rodzinki, czyli dwuletnia Natalka. Jest to bowiem tak zwana lektura sztywnostronnicowa. Wiem, wiem. Takie książki zazwyczaj kojarzą nam się z krótkimi opowiadaniami lub wierszykami. Ostatnio dołączyły do nich także książki bez tekstu, a za to z całym mnóstwem szczegółów. Tym jednak razem jest to atlas, w którym nasze dzieciaczki znajdą mnóstwo ciekawych informacji. Tak więc, jak już wspomniałam - książka ta ma grube tekturowe strony. Taki maluch jak Natalka nie ma więc kłopotu, by ja obracać i może spokojnie korzystać z niej zupełnie sama. Nie musimy się także martwić, że zaraz któraś strona zostanie pognieciona lub podarta. A niestety w przypadku mojej dwulatki to niestety dość częste zjawisko. Moje dziecko to mały łobuziak, który jak dotąd jeszcze się nie nauczył, ze o książki trzeba dbać a nie pastwić się nad nimi niemiłosiernie. Dlatego też pomysł ze sztywnymi tronami uważam za bardzo trafiony. Dzięki temu, książka ta przetrwa u nas znacznie dłużej, nawet wtedy, gdy Natalka zechce częściej do niej zaglądać :) Ale oczywiście wygląd tej publikacji i jej niezawodność to nie wszystko. Najważniejsza jest treść. A ta, którą znajdziemy tutaj na pewno wszystkim bardzo się spodoba. Bowiem autorki tej książki pokazały nam w bardzo ciekawy i zabawny sposób wszystko to co każdy brzdąc powinien wiedzieć o swoim pięknym kraju. Zajdziemy tu zatem mapę Polski z podziałem na województwa i najważniejszymi miastami. A także poszczególne regiony Polski wraz ze wszystkimi charakterystycznymi dla nich elementami. A wszystko to przedstawione zostało w bardzo dziecinny, prosty sposób. Czyli obrazkowy! I tak patrząc na mapę naszego kraju zobaczymy pływająca łódeczkę na mazurach, Smoka Wawelskiego tuż obok Krakowa, dwa trykające się koziołki obok Poznania oraz surfera tuż obok półwyspu helskiego. A co zobaczymy dalej? Omawiając Mazowsze znajdziemy na mapie syrenkę warszawską, łowicka wycinankę, bazyliszka itp. Autorki umieściły na mapie charakterystyczne elementy regionu nawiązujące do różnych dziedzin życia. Są tu więc stroje ludowe, postacie z legend i bajek, typowe budownictwo, najważniejsze zabytki, a nawet tradycyjne dania! I tak omówiony jest każdy kolejny region! Wspaniale prawda? Na kolejnej stronie, te same okolice są rozrysowane w zupełnie inny sposób. Tutaj bowiem autorki pokazały nam przyrodę danego regionu. Na Mazowszu rosną wierzby, w górach spaceruje Salamandra Plamista, na Śląsku biegają Kuny Leśne i Bobry, A na Pomorzu rosną Mikołajki Nadmorskie i Nenufary. Oczywiście tych szczegółów jest tu znacznie więcej, ja wymieniłam Wam ich tylko kilka. Ale podczas oglądania tej książki znajdziemy znacznie więcej zwierząt i roślin. Niektóre z nich doskonale już znamy. Inne są dla nas zupełna nowością. Ale spokojnie. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, dookoła mapki są te same obrazki, ale podpisane. Więc zawsze możemy zerknąć na taką "ściągawkę" i dowiedzieć się więcej na temat tego regionu. Oczywiście podobna pomoc znajduje się na stronach z omówieniem cech charakterystycznych regionów Polski. Tak więc oglądanie tej lektury to czysta przyjemność. A ile możemy się z niej dowiedzieć! Jak dla mnie rewelacja. Cała ta książeczka jest bardzo kolorowa i śliczna. Obrazki są bardzo dziecinne i ciekawe, a kolorystyka niezbyt pstrokata. Ogólnie całość prezentuje się naprawdę fajnie i trzeba przyznać, że zaglądanie do tej książki sprawia sporo radości nie tylko najmłodszym czytelnikom. U nas wszyscy domownicy chętnie po nią sięgają. Oczywiście pretekstem jest Natalka i spędzanie z nią czasu, ale tak naradę w dużej mierze sami chętnie sobie ja oglądamy. Choć te wszystkie informacje znajdziemy także w atlasach dla dorosłych, to mimo wszystko ta publikacja znacznie bardziej przyciąga wzrok i zachęca do zabawy. Nam naprawdę bardzo się podoba. Myślę, ze takich książek powinno powstawać więcej. Nauka z nimi to czysta przyjemność! :)

"Król Gromoryk i zagadkowy smok" Wojciecha Widłaka jest to zabawna opowieść, w której tytułowy Gromoryk toczy na zamku walkę z bardzo tajemniczym smokiem. Nikt go nie widział, a mimo to król zacięcie upiera się by go złapać. Wywołuje tym wielki niepokój u swej małżonki Dobrochny. Aż z pomocą musi przybyć Doktor Pigułka. Jak skończy się ta na prawdę śmieszna historia? Koniecznie trzeba zajrzeć do lektury. Ilustracje, które bawią i uzupełniają tę przygodę, wykonała Ewa Poklewska-Koziełło. Na każdej stronie znajdują się krótkie zadania, polegające na przyklejeniu naklejek w odpowiedniej kolejności, czy też dorysowaniu określonych elementów. Dzięki temu, dziecko nie tylko poznaje nową opowieść, bawi się, ale również i uczy. Celem lektury, jest pobudzenie wyobraźni, zainteresowanie młodego czytelnika, ale również uaktywnienie u niego logicznego myślenia poprzez proste zadania matematyczne. Gorąco polecam całą serię książeczek "Czytam sobie" oraz "Czytam, Główkuję". Są to niewielkie lektury, dosyć tanie, a przy tym bardzo mądre. Zapewniają rozrywkę, edukację i miło spędzony czas. Czego chcieć więcej? Więcej recenzji na fifraku.blogspot.com Zapraszam

Historie bez słów to seria wydawnictwa Zakamarki, w której znajdziemy książki obrazkowe. To dość specyficzne publikacje, gdyż nie zawierają tekstu. Pełno za to w nich obrazków. I to dzięki obrazkom my sami tworzymy własną opowieść. Może w niej być mnóstwo szczegółów, a może być krótka - wszystko dostosowujemy do potrzeb dziecka, dla którego przeznaczona jest historia. Dlatego te książki są uniwersalne. Tym razem w moje ręce wpadła pozycja o podróży pociągiem. Widzimy lokomotywa z wagonem i kilkoma pasażerami. Na stacjach dosiadają się nowe postacie (ludzie i zwierzęta),pociąg przejeżdża tunelem, polami... Ot zwykła podróż, ale ile w niej zawrzemy zależy od nas. Historia zawarta w tej publikacji od razu skojarzyła mi się z rodzimą Lokomotywą Juliana Tuwima (którą nota bene uwielbiam). Jednak dzięki książce Vincenta Bourgeau możemy pobudzać wyobraźnię dziecka. Aby ją opowiadać poszerzamy zasób słów dziecka, by w konsekwencji samo dziecko mogło opowiadać historię. Wyrabiamy tu też uwagę - za każdym razem możemy znaleźć coś nowego.

Cienie mają w sobie coś magicznego, nieuchwytnego, tajemniczego i pozwalają przenieść się w świat wyobraźni. Kiedy byłam mała uwielbiałam zabawy z latarką i cieniami na ścianie. Czasami korzystałam z projektora do klisz fotograficznych (używanego do wyświetlenia bajek) „ania”. Ostre, ukierunkowane światło pozwalało na eksperymenty i obserwowanie tego, co pojawia się na ścianie. Jednak brak odpowiednich wskazówek oraz literatury sprawił, że ograniczałam się do misia, kaczuszki i zajączka. Zawsze nurtowało mnie pytanie jak stworzyć kolejne postacie swojego teatrzyku wyobraźni, wieczornych zabaw. Z tego powodu z zainteresowaniem sięgnęłam po dwie najnowsze publikacje Wydawnictwa Egmont: „Teatrzyk cieni” oraz „Chińskie cienie”. Obie idealnie nadają się do wieczornych zabaw z małą nocną lampką rzucającą ukierunkowane światło (świetnie do tego nadają się też lampki biurowe). Obszar światła staje się sceną, na której dziecko z rodzicem może stworzyć niepowtarzalne przedstawienie. Taka zabawa pozwala na wyciszenie, rozwija wyobraźnię, a tworząc niezwykłe opowieści o bohaterach zachęca do mówienia, czyli bardzo ważnej pracy nad językiem. W „Teatrzyku cieni” znajdziemy słonia, wielbłąda, goryla, lwa, niedźwiedzia, lisa, rekina, kurę, świnię, kota, zamek, palmy, drzewa, człowieka idącego i biegnącego. Czarne kształty na białym trzeba wyciąć, dzięki czemu nasza pociecha może ćwiczyć swoje umiejętności motoryczne. Następnie nakleić je na patyki i rozpocząć zabawę. Poza funkcją teatrzyku cieni publikacja doskonale sprawdza się jako karty kontrastowe. Po rozcięciu wszystkich kart. Można na początku wykorzystać ją do zabawy w rozpoznawanie kształtów. To pozwoli młodszym dzieciom na oswojenie się z szablonami oraz pracę nad koncentracją, skupieniem uwagi na określonym przedmiocie, rozwijanie myślenia globalnego, przez dopasowywanie zdjęć, pluszaków i innych zabawek z wizerunkami zwierząt. Z kolei „Chińskie cienie” bazują na tradycyjnej zabawie palcami. Wymagają większej wprawy, umiejętności odtwarzania ułożenia dłoni, większego skupienia. Ponad to taka zabawa pozwala na ćwiczenie koordynacji, zachęca do eksperymentowania, pomaga w rozwijaniu wyobraźni. W książce znajdziemy pomysły na stworzenie: Baby Jagi, osła, gęsi, Anglika, zająca, królika, słonia, koguta, chłopa, psa, , wilka, wesołego kuma, krowy, profesora, chłopca, św. Mikołaja, wielbłąda, walk kogutów, mówcy, kozy, orła, wesołych kumoszek, kota, żołnierza. Poza zabawą dłońmi autorka podaje przykłady wykorzystania wzorów, tworzenia własnych, dzięki czemu taki teatrzyk może się rozrastać. „Chińskie cienie” formatem przypomina blok rysunkowy. Solidna oprawa, grube strony (blok techniczny) sprawiają, że książka jest solidna. Czarno-białe strony, niedługie rymowanki dotyczące każdej ilustracji, wskazówki dotyczące ułożenia dłoni zachęcają do zabawy. Lektura będzie doskonałym wstępem do rozwijania swoich umiejętności tworzenia wzorów. Proponowane połączenia dłoni i innych materiałów zachęcą do eksperymentowania. Zabawa z cieniami jest świetnym pomysłem na terapię dla dzieci mających problem z naśladowaniem, odtwarzaniem, mówieniem. Naśladowanie ułożenia dłoni pomaga w nawiązaniu relacji społecznych, a mówienie pomaga w rozwijaniu mowy lub jej kształtowaniu. Zabawa pomaga zapewnić interesującą rozrywkę wieczorem, wzmocnić relacje rodzinne.