Wysoko wrażliwi. Jak funkcjonować w świecie, który nas przytłacza

Obowiązkowa pozycja dla każdego WWO.

Obowiązkowa pozycja dla każdego WWO.

Kompletnym przypadkiem odkryłam, że jestem WWO i ta książka była jak światełko w ciemności. Zawsze czułam się inna, jakbym nigdzie nie pasowała, mówiono mi, że przesadzam, że wymyślam, wyolbrzymiam, a tym czasem okazało się, że wszystko rzeczywiście jest dla mnie zbyt duże i mam problem, by sobie z tym poradzić. To nie był mój wymysł tylko moja budowa układu nerwowego. Ta książka pokazała mi, że nie oszalałam, że wszystko jest ze mną w porządku, że nie potrzebuję naprawy. Napisana zrozumiałym i przystępnym językiem, nawet dla osoby, która o psychologii ma niewielką wiedzę. Polecam każdemu, kto ma w swoim otoczeniu lub jest osobą wysoko wrażliwą!

Kompletnym przypadkiem odkryłam, że jestem WWO i ta książka była jak światełko w ciemności. Zawsze czułam się inna, jakbym nigdzie nie pasowała, mówiono mi, że przesadzam, że wymyślam, wyolbrzymiam, a tym czasem okazało się, że wszystko rzeczywiście jest dla mnie zbyt duże i mam problem, by sobie z tym poradzić. To nie był mój wymysł tylko moja budowa układu nerwowego. Ta...

Książka, która wiele wyjaśnia. Książka drogowskaz, jak nie zagubić się we wrażliwości własnej oraz otaczających nas ludzi. Książka, która pomaga zrozumieć jak funkcjonują osoby wysoko wrażliwe (wszystko przetwarzają głębiej, szukają relacji pomiędzy wszystkim, co postrzegają). Daje narzędzia do oswojenia tego, co do tej pory traktowane było, jako zbędny balast. Zamienia słabość w siłę.

„Osoby wysoko wrażliwe, które w dzieciństwie i okresie dojrzewania musiały zmagać się z ekstremalnymi trudnościami, dotyka większe ryzyko zaburzeń lękowych, depresji i samobójstwa, dopóki nie pogodzą się ze swoją przeszłością i ze swoją cechą”.

Jest tu sporo wskazówek, jak się z tym uporać. Całość napisana nienachalnie, ale dająca pewne poczucie komfortu i zrozumienia, a to jest często pierwszym krokiem do uleczenia z ran.

Ale nie jest to laurka dla wrażliwców. Autorka opisuje też elementy cienia takiej osobowości, części niechciane, odrzucone, wypierane. Zapoznanie się z nimi jest trudne, nie bez powodu zostały odrzucone. To bolesne i krępujące, ale tylko odkrywając „okropne”, sekretne aspekty samego siebie, możemy je oswoić i nad nimi zapanować. Elementy cienia są potrzebne, aby człowiek stał się silną, scaloną jednostką. Każdy je posiada. Dobrze je znać i nauczyć się czerpać z nich siłę.

Jest też sporo o nieocenianiu i akceptacji :
„Osoby wysokowrażliwe ulegają często nadpobudzeniu, potrzebują pauzy aktywacyjnej, aby zoptymalizować swój dobrostan (…) nie są zaburzone - są inne".

Ktoś (kilka recenzji wcześniej) wydrwił powyższy cytat ( z pozycji dyplomowanego psychologa). Cóż, ja - również z pozycji dyplomowanego psychologa - uważam, że to niebywale ważny moment na drodze poznania samego siebie i nie można podważać jego istotności. Gdy wiele osób, w rożnych sytuacjach społecznych, daje ci odczuć, że jesteś nadwrażliwy (przewrażliwiony),uszkodzony, neurotyczny.. olbrzymim komfortem jest usłyszeć, że po prostu masz inny układ nerwowy. Że jesteś tylko inny. I przede wszystkim, że nie ma w tym twojej winy. To ściąga brzemię odpowiedzialności za bycie odmiennym. A przemienienie w zaletę tego, co dotąd uważałeś za wadę, usterkę – to bezcenne. Ale mogą to zrozumieć tylko inne osoby wysokowrażliwe. Po wpisach przy niskich ocenach tej książki łatwo zorientować się, że są zamieszczane przez nie WWO, które zapewne przez pomyłkę sięgnęły po książkę nie dla nich.

Książka, która wiele wyjaśnia. Książka drogowskaz, jak nie zagubić się we wrażliwości własnej oraz otaczających nas ludzi. Książka, która pomaga zrozumieć jak funkcjonują osoby wysoko wrażliwe (wszystko przetwarzają głębiej, szukają relacji pomiędzy wszystkim, co postrzegają). Daje narzędzia do oswojenia tego, co do tej pory traktowane było, jako zbędny balast. Zamienia...

Kiedyś poleciła mi tę książkę jedna z czytelniczek na LC, w odniesieniu do jakiejś dyskusji o emocjach. Kupiłam ją dość szybko, odnosząc wrażenie, że pomoże mi zrozumieć moje emocje i moją wrażliwość na niektóre aspekty. Nie pamiętam z jakiego powodu wstawiłam ją na półkę i czekała długo na swoją kolej. Teraz kiedy w końcu po nią sięgnęłam, kompletnie rozjechała się z moim poczuciem wrażliwości i zupełnie mnie nie przekonała. Mam poczucie, że to książka dla osób, które faktycznie nie wiedzą dlaczego są emocjonalni i nie są też do końca tego świadomi. Ja chyba nie jestem tym targetem. To, co w kolejnych rozdziałach książki wydaje się być odkryciem na miarę żarówki, dla mnie jest oczywiste i lata pracy nad sobą pozwoliły mi rozumieć moje emocje. Kompletnie nie odnalazłam w tej książce poczucia odkrycia siebie i też niczym mnie nie zaciekawiła. Odnoszenie się do swoich odczuć z okresu dzieciństwa albo rozmowy z rodzicami o tym kiedy w dzieciństwie płakałam a kiedy byłam spokojna są dla mnie od czapy, bo ani ja ani moi rodzice tego już nie pamiętają. Z kolei przypominanie sobie w jakim ubraniu i w jakim stanie emocjonalnym byłam, kiedy poznałam moich obecnych przyjaciół wydaje mi się śmieszne. Nie byłam w stanie dokończyć książki. Nie wiem czy kiedyś do niej wrócę i nie jestem w stanie Wam jej polecić ani też ocenić. Jest zbyt naszpikowana wynikami badań amerykańskich psychologów, odniesieniami do nieprzemawiających do mnie przykładów ludzi i ich zachowań i w kółko odnosi się do tych samych wniosków, że WWO są wrażliwsi niż inni i to jest ok. I w zasadzie to zdanie oddaje cały sens tej książki, reszta to wypełniacze stron i nic nie wnoszące odniesienia.

Kiedyś poleciła mi tę książkę jedna z czytelniczek na LC, w odniesieniu do jakiejś dyskusji o emocjach. Kupiłam ją dość szybko, odnosząc wrażenie, że pomoże mi zrozumieć moje emocje i moją wrażliwość na niektóre aspekty. Nie pamiętam z jakiego powodu wstawiłam ją na półkę i czekała długo na swoją kolej. Teraz kiedy w końcu po nią sięgnęłam, kompletnie rozjechała się z moim...

Ma dobre momenty i można dowiedzieć się dużo ciekawych aspektów dotyczących WWO. Niestety są też momenty, które niewiele mają wspólnego z wiedzą psychologiczna

Ma dobre momenty i można dowiedzieć się dużo ciekawych aspektów dotyczących WWO. Niestety są też momenty, które niewiele mają wspólnego z wiedzą psychologiczna

Autorka opisuje badania dotyczące wysokiej wrażliwości, które przeprowadziła sama oraz wraz z mężem. Ciekawie czytać książkę naukową pisaną w formie "my". Moim zdaniem warta zapoznania się z tematem, nowe spojrzenie które niejednemu może ulżyć na duszy i wspomóc w obecnych czasach.

Autorka opisuje badania dotyczące wysokiej wrażliwości, które przeprowadziła sama oraz wraz z mężem. Ciekawie czytać książkę naukową pisaną w formie "my". Moim zdaniem warta zapoznania się z tematem, nowe spojrzenie które niejednemu może ulżyć na duszy i wspomóc w obecnych czasach.

Myślę, że jak ktoś dopiero odkrywa, że jest osobą wysoko wrażliwą to jest to pozycja dla niego. Ja już dużo o sobie wiem i w sumie nic mnie tutaj nie zaskoczyło.

Myślę, że jak ktoś dopiero odkrywa, że jest osobą wysoko wrażliwą to jest to pozycja dla niego. Ja już dużo o sobie wiem i w sumie nic mnie tutaj nie zaskoczyło.

Książka, która pomaga zrozumiec siebie i otaczający świat z poziomu wysokiej wrażliwości. Pieknie uwydatnia wyjątkowość WWO choć pokazuje też z czym taka osoba mierzy się na codzień. Napisana przystępnym językiem bez medycznych sformułowań.

Książka, która pomaga zrozumiec siebie i otaczający świat z poziomu wysokiej wrażliwości. Pieknie uwydatnia wyjątkowość WWO choć pokazuje też z czym taka osoba mierzy się na codzień. Napisana przystępnym językiem bez medycznych sformułowań.

Dobra, pełna wyjaśnień książka, z chęcią wrócę ponownie. Napakowana wiedzą, to taki przewodnik po świecie wysoko wrażliwych.

Dobra, pełna wyjaśnień książka, z chęcią wrócę ponownie. Napakowana wiedzą, to taki przewodnik po świecie wysoko wrażliwych.

Sięgając po tę pozycję, spodziewałam się bardziej popularnonaukowej książki. Niestety miałam poczucie, że autorka próbuje „ojojać” czytelników identyfikujących się z WWO, co było dla mnie niezręczne. Chociaż temat WWO jest dla mnie istotny, to nie wydaje mi się, żeby to było najlepsze źródło do edukacji w tym kierunku. Niewiele wyciągnęłam z tej lektury, biorąc pod uwagę, że miała prawie 400 stron

Sięgając po tę pozycję, spodziewałam się bardziej popularnonaukowej książki. Niestety miałam poczucie, że autorka próbuje „ojojać” czytelników identyfikujących się z WWO, co było dla mnie niezręczne. Chociaż temat WWO jest dla mnie istotny, to nie wydaje mi się, żeby to było najlepsze źródło do edukacji w tym kierunku. Niewiele wyciągnęłam z tej lektury, biorąc pod uwagę,...