W poszukiwaniu tożsamości, czyli pieszo po miejskim bruku. Flâneur i idea flânerie na przestrzeni dziejów - zarys problematyki

Zwierzę na dwóch nogach, tylko bez piórek, w palcie, palące fajkę i przechadzające się bez celu – tak widzi flȃneura XIX wieczny słownik. Dr Beata Świerczewska w swojej świeżo wydanej książce przedstawia tę na wskroś frapującą postać w ujęciu znacznie szerszym (tak szerokim, chciałoby się powiedzieć, jak paryski bulwar),pokazując, że flâneur istniał zawsze, że nie umarł, i że bywa nim każdy z nas.
Całkowite przeobrażenie, jakiemu uległo miasto nowoczesne, dynamiczne i systematyczne przekształcanie się środowiska miasta ponowoczesnego oraz pojawienie się i ekspresywny rozwój społeczeństwa konsumpcyjnego - wszystko to przyczyniło się do powstawania kolejnych reinterpretacji figury flaneura oraz wykorzystywania jej do tworzenia rozmaitych koncepcji badawczych. Tak duże zainteresowanie ową figurą i samą ideą flanerie przedstawicieli różnych dziedzin naukowych zwróciło moja uwagę i nasunęło pytania, na które staram się w tej książce odpowiedzieć: czy możemy z całą pewnością stwierdzić, iż omawiana figura, mimo swych dziewiętnastowiecznych korzeni, należy ściśle do tej konkretnej czasoprzestrzeni, czy ze względu na swą niezwykłą nośność można jednak wykorzystywać ją do nazywania i interpretowania nowych zjawisk społeczno-kulturowych? A jeśli tak, to czy ze względu na pewne stałe, niezmienne cechy, jakimi charakteryzuje się figura flaneura, możliwe jest wykorzystanie jej do opisywania zjawisk, które miały miejsce zanim otrzymała ona swoją nazwę?Całkowite przeobrażenie, jakiemu uległo miasto nowoczesne, dynamiczne i systematyczne przekształcanie się środowiska miasta ponowoczesnego oraz pojawienie się i ekspresywny rozwój społeczeństwa konsumpcyjnego - wszystko to przyczyniło się do powstawania kolejnych reinterpretacji figury flaneura oraz wykorzystywania jej do tworzenia rozmaitych koncepcji badawczych. Tak duże zainteresowanie ową figurą i samą ideą flanerie przedstawicieli różnych dziedzin naukowych zwróciło moja uwagę i nasunęło pytania, na które staram się w tej książce odpowiedzieć: czy możemy z całą pewnością stwierdzić, iż omawiana figura, mimo swych dziewiętnastowiecznych korzeni, należy ściśle do tej konkretnej czasoprzestrzeni, czy ze względu na swą niezwykłą nośność można jednak wykorzystywać ją do nazywania i interpretowania nowych zjawisk społeczno-kulturowych? A jeśli tak, to czy ze względu na pewne stałe, niezmienne cechy, jakimi charakteryzuje się figura flaneura, możliwe jest wykorzystanie jej do opisywania zjawisk, które miały miejsce zanim otrzymała ona swoją nazwę?