Grimm City. Bestie

Książka trzyma klimat poprzedniej części, elementarne części fabuły fajnie się kleją. Ale zakończenie mi nie pasuje, za szybkie, za ogólne

Książka trzyma klimat poprzedniej części, elementarne części fabuły fajnie się kleją. Ale zakończenie mi nie pasuje, za szybkie, za ogólne

Ciekawy pomysl na historię ale brakuje mi rozwinięcia niektórych wątków. Zakończenie dla mnie żadne, jakby historia ucięta przed finałem. Wkurzyła mnie ta książka jak żadna inna...

Ciekawy pomysl na historię ale brakuje mi rozwinięcia niektórych wątków. Zakończenie dla mnie żadne, jakby historia ucięta przed finałem. Wkurzyła mnie ta książka jak żadna inna...

Grimm City. Bestie w mojej opinii jest słabsza od pierwszej części. Potencjał jest duży, fajny świat, ciekawe wątki, jednak zakończenie tej książki jest bardzo słabe.

Grimm City. Bestie w mojej opinii jest słabsza od pierwszej części. Potencjał jest duży, fajny świat, ciekawe wątki, jednak zakończenie tej książki jest bardzo słabe.

Naciągane 7 że względu na sympatię do autora , ale w porównaniu z pierwsza częścią, poziom niżej, duzy potencjał, lecz wgl nie rozwinięte pewne wątki a zakończenie jednego z nich ? Padaka

Naciągane 7 że względu na sympatię do autora , ale w porównaniu z pierwsza częścią, poziom niżej, duzy potencjał, lecz wgl nie rozwinięte pewne wątki a zakończenie jednego z nich ? Padaka

Dużo słabsza od części pierwszej.

Dużo słabsza od części pierwszej.

Druga część rozwija świat Grimm City, ukazując jeszcze więcej intryg i politycznych machinacji. Bohaterowie muszą zmierzyć się z brutalną rzeczywistością miasta, w którym każdy ma swoją cenę. Historia jest bardziej złożona, a Ćwiek zręcznie splata wątki kryminalne z baśniowymi motywami. Klimat noir jest jeszcze wyraźniejszy, a narracja pełna dynamicznych zwrotów akcji. To mroczna, wciągająca kontynuacja, która potwierdza, że świat Grimm City ma ogromny potencjał.

Druga część rozwija świat Grimm City, ukazując jeszcze więcej intryg i politycznych machinacji. Bohaterowie muszą zmierzyć się z brutalną rzeczywistością miasta, w którym każdy ma swoją cenę. Historia jest bardziej złożona, a Ćwiek zręcznie splata wątki kryminalne z baśniowymi motywami. Klimat noir jest jeszcze wyraźniejszy, a narracja pełna dynamicznych zwrotów akcji. To...

Druga część rozwija świat Grimm City, ukazując jeszcze więcej intryg i politycznych machinacji. Bohaterowie muszą zmierzyć się z brutalną rzeczywistością miasta, w którym każdy ma swoją cenę. Historia jest bardziej złożona, a Ćwiek zręcznie splata wątki kryminalne z baśniowymi motywami. Klimat noir jest jeszcze wyraźniejszy, a narracja pełna dynamicznych zwrotów akcji. To mroczna, wciągająca kontynuacja, która potwierdza, że świat Grimm City ma ogromny potencjał.

Druga część rozwija świat Grimm City, ukazując jeszcze więcej intryg i politycznych machinacji. Bohaterowie muszą zmierzyć się z brutalną rzeczywistością miasta, w którym każdy ma swoją cenę. Historia jest bardziej złożona, a Ćwiek zręcznie splata wątki kryminalne z baśniowymi motywami. Klimat noir jest jeszcze wyraźniejszy, a narracja pełna dynamicznych zwrotów akcji. To...

Druga część jest ciut lepsza niż pierwsza i bardziej mi się podobała pod kątem klimatu, ale dostanie ciut niższą ocenę. O wadach nieco później, najpierw zalety.

Nadal mamy ten noirowy klimat zanieczyszczonego miasta, przy czym tak, jak poprzednia część kojarzyła się z czarnym kryminałem, robotą pod przykrywką, nocą oraz przyjęciami u przestępców, tak tutaj mamy szerszą scenę, dzień, więcej miejsc akcji i kilka spraw. Bardziej mi to pasuje i może przez to patrzę na tę część życzliwiej niż na pierwszą. Jest to też książka, w której akcja dzieje się trochę leniwie - autor mocno "nadopisuje" sceny, nie spieszy się nigdzie i mimo że nie jest to historia wolna, to trzeba mieć do niej cierpliwość. Nie jest to wada - raczej cecha, która tutaj urzeka.

Natomiast wadą jest to, że tak wiele napoczętych wątków tutaj znajduje albo kiepskie, rozczarowujące zakończenie, albo go wręcz nie ma. Autor w swojej literackim kunszcie (bo czuć tutaj przemyślaną konstrukcję zdań, tempa i rozdziałów - widać wyższy poziom) trochę zagubił to, że to książka bliska kryminałowi, a tam musi być finał. I on jest, nawet całkiem dramatyczny, ale mam wrażenie, że co najmniej kilka wątków zostało niepotrzebnie pozostawionych do własnej interpretacji. Niektórzy powiedzą, że to zaleta, ale chyba za dużo jest tutaj pola do popisu dla czytelnika.

Książka ma dobry klimat, nie ma tutaj kryształowych postaci (choć odróżniają się dziennikarka i Bekka - bardzo je polubiłem, ale jednak klimatycznie odstają od reszty bohaterów),jest często brudno, jest smutno nawet, ale jest też za dużo niedomówień. Dla mnie to akurat lekka wada.

Druga część jest ciut lepsza niż pierwsza i bardziej mi się podobała pod kątem klimatu, ale dostanie ciut niższą ocenę. O wadach nieco później, najpierw zalety.

Nadal mamy ten noirowy klimat zanieczyszczonego miasta, przy czym tak, jak poprzednia część kojarzyła się z czarnym kryminałem, robotą pod przykrywką, nocą oraz przyjęciami u przestępców, tak tutaj mamy szerszą...

Zachęcona pierwszym tomem "Grimm City", niemal od razu sięgnęłam po drugi. I czar prysł.
Miasto Grimm jest tak samo brudne i brutalne jak w tomie pierwszym, ale straciło większość swojego "uroku". Podstawowym problemem są bohaterowie. Po pierwsze - jest ich za dużo. Już w pierwszej części narracja śledziła kilka osób, czasem przeskakiwała na perspektywę postaci, która pojawiała się raz, by po chwili zniknąć z pola widzenia. Tutaj jest to bardziej widoczne i nie pozwala czytelnikowi przywiązać się emocjonalnie do bohaterów. Tym bardziej, że żaden z nich nie jest nawet trochę sympatyczny, brakuje im głębi. Znany z pierwszej części Alfie zostaje tylko raz wspomniany, a jego miejsce zajmuje Emeth Braddock, były bokser, mieszkający w tej mniej ciekawej części i tak nieciekawego miasta. Z tym że o ile Alfie był fajnym chłopakiem, trochę nierozgarniętym, ale w gruncie rzeczy sympatycznym, Emeth jest po prostu brutalny i nieprzyjemny. Nie czułam żadnej przyjemności w śledzeniu jego historii. Drugim moim zarzutem jest brak inspektora Evansa i agenta McShane'a. Byli to bohaterowie bardzo wyraziści, charakterni i połączeni wspólną przeszłością, która kładła się cieniem na ich obecnej reakcji. W tej książce po prostu znikają, dostają kilka minut czasu antenowego i nic nie wnoszą do fabuły. Pozostali bohaterowie, znani czy też nowi, migali mi gdzieś w tle nie wzbudzając zainteresowania.
Książka cierpi również na zbyt duże nagromadzenie wątków. Śledzimy dwa główne, pod które jest podczepionych kilka mniejszych. W pewnym momencie wątki się łączą, rozłączają, przenikają, tylko że nic z tego nie wynika. Jakby tego było mało, historia tak naprawdę nie ma zakończenia albo ja go nie zrozumiałam - jasne, rozumiem zakończenia otwarte, ale tu po prostu kilka wątków zostawionych jest w domyśle, kilka rozwiązanych skrótowo, a kilka zamkniętych bardzo skomplikowanymi aluzjami. Nie wiem, czy był zamysł na trzecią część, która nie powstała, ale nie jest to najlepszy sposób na zakończenie kryminału.
Warsztatowo książka moim zdaniem też jest słabsza od poprzedniego tomu. Nie wiem, czy wynika to z mojej frustracji fabułą i bohaterami, ale raziły mnie sztuczne dialogi i długie akapity opisów, z których nic nie wynikało. Niektóre zdania wydawały mi się przesadnie rozwleczone, okrągłe i tak bardzo poprawne językowo, że brakowało w nich życia. A jakby tego było mało jeden z bohaterów w połowie strony zmienił nazwisko - przez pół rozdziału był pisany przez "a", zaś przez resztę książki prze "e".
Ogólnie jestem zawiedziona. Spodziewałam się kolejnego mięsistego kryminału, mrocznego i krwawego, ale pełnego silnych bohaterów, a dostałam historię złożoną z wielu urwanych, niepasujących do siebie wątków.

Zachęcona pierwszym tomem "Grimm City", niemal od razu sięgnęłam po drugi. I czar prysł.
Miasto Grimm jest tak samo brudne i brutalne jak w tomie pierwszym, ale straciło większość swojego "uroku". Podstawowym problemem są bohaterowie. Po pierwsze - jest ich za dużo. Już w pierwszej części narracja śledziła kilka osób, czasem przeskakiwała na perspektywę postaci, która...

Po przebrnięciu przez połowę tekstu, nadal nie jestem w stanie powiedzieć, o czym ta książka właściwie jest. Blurb Bondy na okładce tylko potwierdza, że blurby są pisane za kasę. Nikt przy zdrowych zmysłach nie podpisałby się pod książką, której nawet nie przeczytał. A Bonda jej nie przeczytała.

Po przebrnięciu przez połowę tekstu, nadal nie jestem w stanie powiedzieć, o czym ta książka właściwie jest. Blurb Bondy na okładce tylko potwierdza, że blurby są pisane za kasę. Nikt przy zdrowych zmysłach nie podpisałby się pod książką, której nawet nie przeczytał. A Bonda jej nie przeczytała.