Najdłuższa noc

Minęło już ponad 8 lat od emisji serialu „Belle Epoque”. Jak ten czas pędzi… Pomimo niezbyt pochlebnych opinii, ten cykl o dziwo nawet mi się podobał, może to po prostu sentyment do kryminałów retro ? Podobał mi się duet rodzeństwa Skarżyńskich, charakterystyczny komisarz Jellinek i ten pulsujący rytm gitary basowej „Psycho Killer” z repertuaru Talking Heads w czołówce filmu.
„Najdłuższa noc” bazuje na scenariuszu do serialu. Poznajemy głównych bohaterów, losy oraz genezę powrotu Jana Edigeya-Koryckiego do Krakowa. I ciekawa rzecz – w mojej ocenie książka wypada słabiej od serialu. Właściwie zagadka kryminalna w powieści nie jest potrzebna, bo postać Koryckiego dominuje przez większość stron. Ważniejsza jest historia młodzieńczej miłości, przyczyny ucieczki z miasta, marynarska podróż przez siedem mórz, trudna relacja z rodzicami… Zbyt wiele wątków pobocznych. Motywy zbrodni niezwykle pokrętne i mało przekonujące. Zakończenie niezrozumiałe i bardzo dziwne. Średnio wyszło, ocena poniżej przeciętnej.

Minęło już ponad 8 lat od emisji serialu „Belle Epoque”. Jak ten czas pędzi… Pomimo niezbyt pochlebnych opinii, ten cykl o dziwo nawet mi się podobał, może to po prostu sentyment do kryminałów retro ? Podobał mi się duet rodzeństwa Skarżyńskich, charakterystyczny komisarz Jellinek i ten pulsujący rytm gitary basowej „Psycho Killer” z repertuaru Talking Heads w czołówce...

Miejscami bardzo się dłużyła, widać, że została napisana przez dwóch autorów. Jednak przyjemnie czyta się o znajomych ulicach. Zakończenie mnie rozczarowało a wątek kryminalny był najsłabszy.

Miejscami bardzo się dłużyła, widać, że została napisana przez dwóch autorów. Jednak przyjemnie czyta się o znajomych ulicach. Zakończenie mnie rozczarowało a wątek kryminalny był najsłabszy.

Nie widziałem serialu, ale mam wrażenie, że autorzy po prostu oglądali "Belle Epoque" i pisali, co widzą na ekranie. Niektóre wątki są bez sensu - właściwie nie wiadomo, po co je wprowadzono. Zakładam, że w serialu wypełniano nimi czas wolny, ale w książce było to po prostu pozbawione logiki.

Historia jest raczej nierealistyczna, wiele wątków nie trzyma się kupy. Bohater raz jest geniuszem i Brucem Lee w jednej osobie, aby później zrobić coś głupiego.

Słabe, choć czyta się łatwo.

Nie widziałem serialu, ale mam wrażenie, że autorzy po prostu oglądali "Belle Epoque" i pisali, co widzą na ekranie. Niektóre wątki są bez sensu - właściwie nie wiadomo, po co je wprowadzono. Zakładam, że w serialu wypełniano nimi czas wolny, ale w książce było to po prostu pozbawione logiki.

Historia jest raczej nierealistyczna, wiele wątków nie trzyma się kupy. Bohater...

Serialu nie oglądałam, zachęciły mnie miejsce i czas akcji ( Kraków,secesja- lubię takie klimaty).Książka reklamowana jako kryminał jest raczej obyczajówką z wątkiem kryminslnym. Pisana przez dwóch autorów ,co jest niestety bardzo widoczne. Każdy rozdział zaczyna się szczegółowym opisem miejsc,pomieszczeń,przedmiotów,po czym zapewne drugi autor tworzy partię dialogową,która niewiele wnosi do rzekomej akcji.Zakończenie jakby z zupełnie innej bajki.No i ten irytujący główny bohater...

Serialu nie oglądałam, zachęciły mnie miejsce i czas akcji ( Kraków,secesja- lubię takie klimaty).Książka reklamowana jako kryminał jest raczej obyczajówką z wątkiem kryminslnym. Pisana przez dwóch autorów ,co jest niestety bardzo widoczne. Każdy rozdział zaczyna się szczegółowym opisem miejsc,pomieszczeń,przedmiotów,po czym zapewne drugi autor tworzy partię dialogową,która...

Ciemne, krakowskie zaułki, które niczym nie przypominają tych ze współczesnej pocztówki. Lokalna społeczność - zróżnicowana etnicznie, z różnych warstw społecznych, a przede wszystkim: z różnymi sekretami, które lepiej by nie zostały odkryte. I morderstwa - oczywiście, że są też morderstwa. Brutalne, powtarzające się, owiane szaleńczym niepokojem.

Jeśli zastanawiasz się, czego może brakować Ci w polskich kryminałach, to wysoce prawdopodobne jest, iż brakuje Ci w nich belle époque. Pięknej epoki tajemnic.

Niech Was nie zwiedzie tytuł - "Najdłuższą noc" w rzeczywistości czyta się zaskakująco szybko. Dzięki krótkim rozdziałom możemy śmiało obiecywać sobie, że "ten będzie ostatnim", a historia przemyka nam w dosłownie kilka chwil (czyt. kilka godzin). Tempo przyspiesza, bohaterowie nie próżnują, a kolejne odkrycia w ramach rozwiązywanej, misternie uplecionej zagadki wychodzą na światło dzienne. Po nitce do kłębka. 🧶

W chwilach wytchnienia czytelnik może zajrzeć do przeszłości głównego bohatera, który w pobocznym wątku rozgrywa swoje wydarzenia z czasów przed przyjazdem (powrotem) do Krakowa. Na ciekawskich czeka porcja faktów z początków sztuki kryminalistyki, a także kwestii zmian społecznych bądź emancypacji kobiet - dobre punkty zaczepienia do zgłębiania tematu na własną rękę, już po zakończeniu lektury.

Z polskimi powieściami często bywa tak, że gdy nie przypadną nam do gustu, to z dużo większą skłonnością poddajemy je skrupulatnej krytyce. Z drugiej jednak strony, gdy trafimy na udany tytuł, sympatia szybciej i łatwiej rośnie w naszych sercach. Nie to, że dobre, to jeszcze na dodatek: nasze, polskie.

"Nasza" "Najdłuższa noc" polskich autorów zdecydowanie MOŻE sprostać oczekiwaniom - gdy nie są zbyt wygórowane, potrafi nawet zaskoczyć. 💡

Ciemne, krakowskie zaułki, które niczym nie przypominają tych ze współczesnej pocztówki. Lokalna społeczność - zróżnicowana etnicznie, z różnych warstw społecznych, a przede wszystkim: z różnymi sekretami, które lepiej by nie zostały odkryte. I morderstwa - oczywiście, że są też morderstwa. Brutalne, powtarzające się, owiane szaleńczym niepokojem.

Jeśli zastanawiasz się,...

Plusy za fajny pomysł, próbę oddania atmosfery Krakowa z początku XX wieku, sprytne połączenie wątków. Poza tym strasznie mi się nużyła i dłużyła, opisy przydługie i mocno przegadane dialogi, masę jakiś wątków pobocznych do niczego nie potrzebnych. Fakt nie zgadłam kto jest mordercą, bo byłam tak znudzona, że mi się nie chciała. Akcja zupełnie mnie nie wciągnęła, ale lobię retro kryminały to dotrwałam do końca.

Plusy za fajny pomysł, próbę oddania atmosfery Krakowa z początku XX wieku, sprytne połączenie wątków. Poza tym strasznie mi się nużyła i dłużyła, opisy przydługie i mocno przegadane dialogi, masę jakiś wątków pobocznych do niczego nie potrzebnych. Fakt nie zgadłam kto jest mordercą, bo byłam tak znudzona, że mi się nie chciała. Akcja zupełnie mnie nie wciągnęła, ale lobię...

Ogólnie książka jest nawet lekka, ciekawy opis Krakowa w 1904 roku, ale niestety, przez całą książkę zastanawiałam się, czy aby na pewno tak to w tamtych czasach wyglądało. Czy jednak autorzy nie zrobili dobrego rozeznania. "Najdłuższa noc to książka inspirowana wydarzeniami z serialu Belle Epoque" - właśnie taka informacja sprawia, że mam ogromne wątpliwości. Niestety, z historii nigdy nie byłam dobra, więc potrafię we wszystko uwierzyć 🤣🙈

Przyznam szczerze, że jeśli chodzi o akcję, to była dosyć wolna. Jak zazwyczaj lubiłam obstawiać, kto jest winny, kto zabił, jak do tego doszło. To tutaj tego nie miałam. W ogóle książka nie wymuszała na mnie, żebym trochę ruszyła mózgownicą... Albo żebym żyła nią.

No i muszę zaznaczyć, że to jest historia na chwilę. Znaczy się... Ja o niej już za dwa tygodnie nie będę pamiętać. I ja miałam tego świadomość w trakcie czytania - po prostu ona nie ma w sobie nic, co sprawia, żeby wyryła się w pamięci.

Czy polecam? Na pewno nie odradzam, ale też nie nastawiajcie się na fajerwerki.

Ogólnie książka jest nawet lekka, ciekawy opis Krakowa w 1904 roku, ale niestety, przez całą książkę zastanawiałam się, czy aby na pewno tak to w tamtych czasach wyglądało. Czy jednak autorzy nie zrobili dobrego rozeznania. "Najdłuższa noc to książka inspirowana wydarzeniami z serialu Belle Epoque" - właśnie taka informacja sprawia, że mam ogromne wątpliwości. Niestety, z...

Staram się nie przeglądać streszczeń i opinii książek ,które zaczynam czytać. Niestety, w tym wypadku przeczytałem opinie. Błąd. To bardzo ciekawa powieść z niesamowicie wykreowaną atmosferą Krakowa początku XX wieku, ze wspaniałą postacią głównego bohatera - mroczną i smutną - idealnie pasującą do atmosfery miasta i epoki. Ciekawe "modus operandi" sprawcy, nietuzinkowe rozwiązanie zagadki. Warto było.

Staram się nie przeglądać streszczeń i opinii książek ,które zaczynam czytać. Niestety, w tym wypadku przeczytałem opinie. Błąd. To bardzo ciekawa powieść z niesamowicie wykreowaną atmosferą Krakowa początku XX wieku, ze wspaniałą postacią głównego bohatera - mroczną i smutną - idealnie pasującą do atmosfery miasta i epoki. Ciekawe "modus operandi" sprawcy, nietuzinkowe...

Fabuła skupia się na losach syna poważanego lekarza -Jana, który na skutek nieszczęśliwie ulokowanych uczuć i niewłaściwych decyzji, ucieka od problemów stając się marynarzem. Do kraju wraca po kilku latach spędzonych na morzu, dowiedziawszy się o śmierci matki.
Niby wszystko w porządku, ciekawa historia i dobrze czuć klimat Krakowa z początków XX w., a jednak niemiłosiernie męczyłam się przy tej pozycji. Prawdziwa akcja kryminału zaczyna się dopiero w 3/4 książki, pozostałą część stanowią perypetie protagonisty i wielu pobocznych bohaterów.
Zdecydowanie nie na to liczyłam. Sama fabuła raczej nie pozostanie w mojej pamięci na długo, zapamiętam raczej uczycie rozczarowania zmarnowanym potencjałem.

Fabuła skupia się na losach syna poważanego lekarza -Jana, który na skutek nieszczęśliwie ulokowanych uczuć i niewłaściwych decyzji, ucieka od problemów stając się marynarzem. Do kraju wraca po kilku latach spędzonych na morzu, dowiedziawszy się o śmierci matki.
Niby wszystko w porządku, ciekawa historia i dobrze czuć klimat Krakowa z początków XX w., a jednak...

📕Recenzja:

Zaczynająć ,,Najdłuższą noc" myślałam iż będzie to kryminał z tłem historycznym jakże się pomyliłam. Cała akcja jest raczej przeciągnięta w niektórych momętach, jednak rozwinięcie zagadki było niespodziewane. Co do zakończenia nie jestem do końca przekonana. Cała historia była naprawdę dobra i przesiąknięta XX w. Krakowem.

📕Recenzja:

Zaczynająć ,,Najdłuższą noc" myślałam iż będzie to kryminał z tłem historycznym jakże się pomyliłam. Cała akcja jest raczej przeciągnięta w niektórych momętach, jednak rozwinięcie zagadki było niespodziewane. Co do zakończenia nie jestem do końca przekonana. Cała historia była naprawdę dobra i przesiąknięta XX w. Krakowem.