Bursztyn i popiół

Miłe zaskoczenie. Czytałem to już kiedyś, ale nie do końca pamiętałem co się w książce działo. Mina po śmierci swojej bogini z ostatniej trylogii (Wojna dusz) nadal czuje się niespełniona i dogaduje się z kolejnym bogiem. Wcale nie lepszym od Takhisis. Niewiele już zostało po bohaterach Kronik, miejsca, rodzina, wspomnienia - ale mamy teraz nowych bohaterów. Czyta się to nieźle, dla miłośników serii to pozycja obowiązkowa. A Zysk - wydawca, a szczególnie osoba odpowiadająca za zaniechanie wydawania serii niech się smaży w piekle, albo niech trafi na wieczność do Otchłani za wydanie dwóch z trzech części trylogii. To kpina z czytelnika. Żenujące zachowanie, po którym straciłem zaufanie do Zysku - są inne wydawnictwa, inne serie, jest co czytać. Was drogi Zysku - jeśli mogę - omijam.

Miłe zaskoczenie. Czytałem to już kiedyś, ale nie do końca pamiętałem co się w książce działo. Mina po śmierci swojej bogini z ostatniej trylogii (Wojna dusz) nadal czuje się niespełniona i dogaduje się z kolejnym bogiem. Wcale nie lepszym od Takhisis. Niewiele już zostało po bohaterach Kronik, miejsca, rodzina, wspomnienia - ale mamy teraz nowych bohaterów. Czyta się to...

Bogowie powrócili i walczą między sobą o dominacje. Mina, po śmierci swojej ukochanej bogini w jednej z licznych walk nie potrafi dojść do siebie... do chwili, gdy spotyka Boga Śmierci i zaczyna mu służyć.

Dragonlance to seria książek stworzona jako dodatek do gry Duegons & Dragons. Gdy tylko się o tym dowiedziałam, mniej więcej spodziewałam się tego, co znajdę wewnątrz niej i z resztą, wcale się nie pomyliłam.
Bursztyn i popiół przypomina mi swoją formą mieszankę trylogii o Darthu Bane oraz książki Lawheada, W służbie króla smoków. Co to oznacza dla samej pozycji? Dobrze wykreowany świat, fabułę może nieco nawiną, ale dalej - ciekawą, połączoną ze specyficznym, tanim stylem, z którym niby wszystko gra, ale jednak... coś w nim nie leży i sprawia, że książkę czyta się dość opornie.
Ta powieść to po prostu najzwyklejszy w świecie przeciętniak. Mina to nie najgorsza bohaterka, podobnie jak pewien mnich oraz jego przyjaciel i pies, którzy odgrywają w historii dość istotną rolę. Nic w nich szczególnie nie zaskakuje, ale mają swój urok. Bóg śmierci? Zwykły i zwyczajny, podobnie, jak pozostali bogowie. Ci kreowani są na dumne postacie, które... są przy tym po prostu głupkowate.
Fabularnie wszystko w miarę się klei i mimo wszystko, tworzy historię w której nie brakuje zwrotów akcji. Tu nie ma zastojów. Co chwilę coś się zmienia i całość w miarę trzyma się kupy. Chwilami miałam nawet wrażenie, że styl jest jaki jest nie przez autorkę, a przez tłumaczenie. W końcu, książka wydana została w 2005 roku, więc kto wie, może wydawca po prostu zrobił to trochę na odwal się?
Bursztyn i popiół to historia, która zapewne spodoba się wiernym fanom D&D. Innym - niekoniecznie. Ma sporo wad, jest bardzo prosta w konstrukcji i w gruncie rzeczy, jest w każdej mierze zwyczajna. Sama nie widzę w niej nic bardzo złego, ale wiem, że bardzo szybko o niej zapomnę.

Bogowie powrócili i walczą między sobą o dominacje. Mina, po śmierci swojej ukochanej bogini w jednej z licznych walk nie potrafi dojść do siebie... do chwili, gdy spotyka Boga Śmierci i zaczyna mu służyć.

Dragonlance to seria książek stworzona jako dodatek do gry Duegons & Dragons. Gdy tylko się o tym dowiedziałam, mniej więcej spodziewałam się tego, co znajdę wewnątrz...

Tak na początek. Tym którzy nigdy nie czytali żadnej książki ze świata Dragonlance i boją się, że czytając tą książkę się nie odnajdą- odpowiem: nie trzeba. Książka ta to moje pierwsze podejście do świata Dragonlance. I odnalazłem się. Wszystko było dobrze opisane, jakieś ważne wydarzenia, które miały miejsce wcześniej, dobrze wyjaśnione. Czyli można spokojnie sięgnąć po tą książkę i zacząć ją czytać.

Stęskniłem się za dobrą fantastyką. Już dawno nie czytałem prawdziwej, dobrej fantastyki. Jakoś nic nie mogło wpaść mi w ręce.

Gdy "dorwałem" I i II część trylogii "Mroczny uczeń"(trzecia część niestety nie została przetłumaczona i wydana w języku polskim) od razu zabrałem się za czytanie.

Akcja szybka,bardzo dobrze się czyta, charakterystyczni bohaterowie. Można powiedzieć, że Mina to postać niezwykle tajemnicza, mroczna, kusząca swoim mistycyzmem. Rhys kolejny z głównych bohaterów to raczej odwrotność Miny- opanowany, stonowany. Wszystkie postaci dobrze zarysowane i "czytelne".

Świat Dragonlance jest ciekawy, Bogowie integrujący w życie swoich wyznawców- ciekawe. W paru słowach- ta książka to dobra fantastyka; taka w której spotkamy gnomy, elfy, czarnoksiężników, magiczne artefakty czy smocze wysłanniczki. Czyli wszystko to co ja lubię, dlatego też książkę polecam !

Tak na początek. Tym którzy nigdy nie czytali żadnej książki ze świata Dragonlance i boją się, że czytając tą książkę się nie odnajdą- odpowiem: nie trzeba. Książka ta to moje pierwsze podejście do świata Dragonlance. I odnalazłem się. Wszystko było dobrze opisane, jakieś ważne wydarzenia, które miały miejsce wcześniej, dobrze wyjaśnione. Czyli można spokojnie sięgnąć po tą...

Ciężko powiedzieć coś złego na temat tej książki, ale i ciężko powiedzieć coś dobrego. Fabuła poprawna, nieszczególnie zaskakująca, ale też nie oczywista. Postacie może nie tak ciekawe jak w początkowych częściach Daragonlance, ale nie są też kompletnie płytkie. Nie mogę się jednak oprzeć wrażeniu, że to tylko cień po zręcznie napisanych Kronikach, czy Legendach... ale może to tylko takie wrażenie...

Ciężko powiedzieć coś złego na temat tej książki, ale i ciężko powiedzieć coś dobrego. Fabuła poprawna, nieszczególnie zaskakująca, ale też nie oczywista. Postacie może nie tak ciekawe jak w początkowych częściach Daragonlance, ale nie są też kompletnie płytkie. Nie mogę się jednak oprzeć wrażeniu, że to tylko cień po zręcznie napisanych Kronikach, czy Legendach... ale może...

Jakoś nie mogłem się do tej książki przekonać, może dlatego, że nie czytałem nic z poprzednich części i po prostu czułem jakąś pustkę logiczną.

Jakoś nie mogłem się do tej książki przekonać, może dlatego, że nie czytałem nic z poprzednich części i po prostu czułem jakąś pustkę logiczną.

Książka mnie wciągnęła i z chęcią przyznam, że była nawet interesująca♥

Książka mnie wciągnęła i z chęcią przyznam, że była nawet interesująca♥

Książka, którym kupiłem w jakiejś księgarni na wyprzedaży, w związku z czym nie miałem co do niej zbyt dużych oczekiwań. Zdecydowanie się pomyliłem. Od początku można wczuć się w klimat, w jakim utrzymana jest cała powieść. W stosunku do głównej bohaterki możemy mieć mieć mieszane uczucia. Zgodnie z założeniem jest do postać zdecydowanie negatywna, ale przyznam szczerze, że jest w niej coś co przyprawia mnie o szybsze bicie serca. Jeśli chodzi o pozostałych bohaterów, którymi są mnich całe życie żyjący w odosobnieniu i kender o pewnej fascynującej umiejętności, to praktycznie od samego początku wręcz trzeba ich lubić, gdyż ich zachowanie nie pozwala nam im tego odmówić. Jeśli chodzi o samą autorkę, to co do niej również mam mieszane odczucia. Jestem oczywiście zdenerwowany, że podzieliła opowieść na dwie części, ale zrobiła to w taki sposób jak robią to profesjonalni autorzy scenariuszy do seriali, aby zachęcić widza do obejrzenia następnego odcinka i to sprawia, że nie kryję do niej aż takiej urazy.

Książka, którym kupiłem w jakiejś księgarni na wyprzedaży, w związku z czym nie miałem co do niej zbyt dużych oczekiwań. Zdecydowanie się pomyliłem. Od początku można wczuć się w klimat, w jakim utrzymana jest cała powieść. W stosunku do głównej bohaterki możemy mieć mieć mieszane uczucia. Zgodnie z założeniem jest do postać zdecydowanie negatywna, ale przyznam szczerze, że...

Bursztyn i Popiół to książka z gatunku dark fantasy. To znaczy że zamiast druidów hasających po łące, mamy wkurzonych i kapryśnych bogów / boginie.
Jak na ten gatunek przystało, jest tam dużo śmierci, są upiorne opisy i nieumarli. Autorka lubi pisać zwięźle i z akcją. Warte uwagi.

Bursztyn i Popiół to książka z gatunku dark fantasy. To znaczy że zamiast druidów hasających po łące, mamy wkurzonych i kapryśnych bogów / boginie.
Jak na ten gatunek przystało, jest tam dużo śmierci, są upiorne opisy i nieumarli. Autorka lubi pisać zwięźle i z akcją. Warte uwagi.

Świetna książka z najbardziej intrygującą postacią świata Dragon Lance - Miną jak również mnichem boga Majere, który ma dość biernej postawy swojego boga i wyrusza na wyprawę napędzany chęcią zemsty i odkrycia prawdy w co zamienił się jego brat.

Świetna książka z najbardziej intrygującą postacią świata Dragon Lance - Miną jak również mnichem boga Majere, który ma dość biernej postawy swojego boga i wyrusza na wyprawę napędzany chęcią zemsty i odkrycia prawdy w co zamienił się jego brat.

Świetnie napisana, godna kontynuacja sagi Dragonlance. Ciekawe spojrzenie na świat bogów.....

Świetnie napisana, godna kontynuacja sagi Dragonlance. Ciekawe spojrzenie na świat bogów.....