Spowiedź narkomana

książkę #spowiedznarkomana poleciła mi ćpunka vibovitkurwo. po kilku przeczytanych stronach nie podszedł mi styl autora, więc odłożyłem na regał. jakiś czas temu sięgnąłem, zacisnąłem zęby i #przeczytałem.
_________
#filipbryła, autor, mieszkanie Warszawy, opisuje swoje zmagania z nałogami zarówno alkoholem jak i narkotykami. zaczyna od alkoholu. pije bez opamiętania, aż siada mu organizm. później pali zioło, wrzuca kwasy, wciąga amfę, by w końcu pogonić kroplę po srebrze czyli pali browna. kiedy brown mu nie wystarcza, zaczyna dawać w żyłę. 
_________
a miała to być prawdziwa spowiedź narkomana przed czytelnikiem wg. tzw. pięciu warunków dobrej spowiedzi. i momentami jest, bo rachunkiem sumienia można nazwać wszystkie historie ćpalnicze, które autor z wielkim entuzjazmem opisuje; żalem za grzechy przemyślenia na skręcie po heroinowym; mocnym postanowieniem poprawy, decyzje podejmowane w trakcie dochodzenia do siebie po odstawieniu.
_________
drażnił mnie styl autora, który w niektórych momentach na siłę chce być luzakiem i wstawia tak płytkie i nietrafne metafory, że traci się cały ćpalniczy nastrój. opisy alkoholowej, narkotycznej bani też momentami są infantylne i rozśmieszają pewnie samego autora, rzadko czytelnika. ciekawie natomiast opisana jest praca narkomana, który kradnie wszystko co popadnie by mieć na towar. i to jest fajnie, realnie opisane. zabrakło moim zdaniem przemyśleń autora na temat własnego zdrowia, opisów organizmu, który stopniowo niszczy się przez narkotyk. wielbicielom literatury ćpalniczej i socjologicznej jak i badaczom obyczajów #polecam. #książka to realny zapis życia ćpuna.

książkę #spowiedznarkomana poleciła mi ćpunka vibovitkurwo. po kilku przeczytanych stronach nie podszedł mi styl autora, więc odłożyłem na regał. jakiś czas temu sięgnąłem, zacisnąłem zęby i #przeczytałem.
_________
#filipbryła, autor, mieszkanie Warszawy, opisuje swoje zmagania z nałogami zarówno alkoholem jak i narkotykami. zaczyna od alkoholu. pije bez opamiętania, aż...

Treściwa, mroczna, wciągająca. Na początku myślałem, że będę się nudził ale nie. Można by rzec, że im bardziej beznadziejnie tym ciekawiej. Przez cały czas pytałem sam siebie "dlaczego ludzie w to brną?". Na uwagę zasługują dialogi (których niestety jest bardzo mało) oraz opisy, które działały mi na wyobraźnię. Szkoda tylko, że Warszawski klimat z dawnych lat rzadko kiedy jest wyczuwalny. Również same postacie też mogłyby mieć więcej poświęcone uwagi. Ale mimo wszystko polecam.

Treściwa, mroczna, wciągająca. Na początku myślałem, że będę się nudził ale nie. Można by rzec, że im bardziej beznadziejnie tym ciekawiej. Przez cały czas pytałem sam siebie "dlaczego ludzie w to brną?". Na uwagę zasługują dialogi (których niestety jest bardzo mało) oraz opisy, które działały mi na wyobraźnię. Szkoda tylko, że Warszawski klimat z dawnych lat rzadko kiedy...

Myślę, że większość zaawansowanych narkomanów może funkcjonować tylko w ośrodkach i półroczny pobyt, jak to ma miejsce w tej książce, to za mało. Jest duże prawdopodobieństwo, że nie znajdą swojego życia, prędzej czy później zamknie się nad nimi pułapka. Albo będzie to tylko alkohol, jako substytut, jednak łagodniejszy i bardziej dostępny przyjaciel. Albo pójdą na całość.
Cieszę się, że trafiłem na tę książkę, szukałem takiej „spowiedzi” i po porażce z „Heroiną” Piątka, Bryła mnie nie zawiódł. Książka jest i straszna i piękna, chwilami klimatem przypomina powieść „Chłopaki nie płaczą” Vargi, ale tylko do pewnego momentu. Dużo jest w niej zabawnych sytuacji, które oczywiście zabawne mogą być tylko do czasu.
Chciałem się dowiedzieć czegoś o autorze, jednak nie udało mi się.
Coś mi mówi, że pisarz sam sfinalizował wydanie tej książki, żeby zostawić jakiś ślad o sobie… Jeśli tak, to zrobił bardzo dobrze.

Myślę, że większość zaawansowanych narkomanów może funkcjonować tylko w ośrodkach i półroczny pobyt, jak to ma miejsce w tej książce, to za mało. Jest duże prawdopodobieństwo, że nie znajdą swojego życia, prędzej czy później zamknie się nad nimi pułapka. Albo będzie to tylko alkohol, jako substytut, jednak łagodniejszy i bardziej dostępny przyjaciel. Albo pójdą na...

Mocna, przejmująca, na pewno zapadająca w pamięć.

Mocna, przejmująca, na pewno zapadająca w pamięć.

Czytałam już wiele książek o tematyce narkomanii, ale ta wywarła na mnie szczególne wrażenie. Realizm opisów stopniowego staczania się na samo dno jest wstrząsający, a jednocześnie daje do myślenia. Myślę że nawet bardziej niż niejedna taka książka z fragmentami przestróg i umoralnień. Prostota przedstawiania życia narkomana jest najlepszą przestrogą samą w sobie.

Czytałam już wiele książek o tematyce narkomanii, ale ta wywarła na mnie szczególne wrażenie. Realizm opisów stopniowego staczania się na samo dno jest wstrząsający, a jednocześnie daje do myślenia. Myślę że nawet bardziej niż niejedna taka książka z fragmentami przestróg i umoralnień. Prostota przedstawiania życia narkomana jest najlepszą przestrogą samą w sobie.

Głównym bohaterem jest Filip Bryła, czyli sam autor. Opisuje on swoje życie. Mieszka w Warszawie, ma normalny dom, rodzinę i przyjaciół. Mimo to jego historia jest tragiczna. Wszystko zaczęło się od alkoholu, lecz z czasem sięga po narkotyki. Najpierw lżejsze, a potem amfetamina aż do heroiny.
Książka obrazuje życie narkomana z jego punktu widzenia. W chwilach gdy bohaterowie są pod wpływem narkotyków, zmieniają się nie do poznania. Jest wzmianka o kosmitach, a nawet bitwa o kałużę.
Można się jedynie domyślić co czuje narkoman.
Czy Filipowi udało się z tego wyjść?
Czy można z dnia na dzień przestać brać?
Oraz do czego jest zdolny uzależniony od narkotyków by kupić działkę amfetaminy bądź heroiny?
Książkę uważam za naprawdę dobrą. Ukazuje życie osoby uzależnionej. Jej konflikty z prawem, a co gorsze ze zdrowiem. Sama czytałam tę historię jako nastolatka, co zobrazowało mi bardzo dokładnie co się dzieje z taką osobą. Dzięki czemu nigdy nie sięgnęłam po tego typu używki. Książkę polecam zwłaszcza dojrzewającym nastolatkom.

Głównym bohaterem jest Filip Bryła, czyli sam autor. Opisuje on swoje życie. Mieszka w Warszawie, ma normalny dom, rodzinę i przyjaciół. Mimo to jego historia jest tragiczna. Wszystko zaczęło się od alkoholu, lecz z czasem sięga po narkotyki. Najpierw lżejsze, a potem amfetamina aż do heroiny.
Książka obrazuje życie narkomana z jego punktu widzenia. W chwilach gdy...

Książka wali między oczy, zwłaszcza, kiedy okazuje się, że autor jest...kolegą z klasy, którego się znało osobiście i nic nie wskazywało, że jego los potoczy się właśnie tak, jak się potoczył. Pozdrowienia Filip!

Książka wali między oczy, zwłaszcza, kiedy okazuje się, że autor jest...kolegą z klasy, którego się znało osobiście i nic nie wskazywało, że jego los potoczy się właśnie tak, jak się potoczył. Pozdrowienia Filip!

Przeczytałem dwukrotnie. Zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Wszystko było idealne: Język głównego bohatera, jego twardy charakter i ciągoty do ciągłego odurzania się. Gorąco polecam każdemu, przede wszystkim młodemu człowiekowi!

Przeczytałem dwukrotnie. Zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Wszystko było idealne: Język głównego bohatera, jego twardy charakter i ciągoty do ciągłego odurzania się. Gorąco polecam każdemu, przede wszystkim młodemu człowiekowi!

Książkę łatwo i przyjemnie się czyta. Napisana prostym i zrozumiałym językiem. Doskonała na rozpoczęcie przygody z czytaniem.

Książkę łatwo i przyjemnie się czyta. Napisana prostym i zrozumiałym językiem. Doskonała na rozpoczęcie przygody z czytaniem.

Początek mało zachęcający, ale gdy kacja sie rozkręca książka bardzo wciąga.
POLECAM!

Początek mało zachęcający, ale gdy kacja sie rozkręca książka bardzo wciąga.
POLECAM!