Ludzie czystego serca

Taka sobie historia... zaginiony chłopiec, śledztwo i już. W sumie książka o życiu policjanta prowadzącego śledztwo, jego relacje rodzinne I roztetki.

Taka sobie historia... zaginiony chłopiec, śledztwo i już. W sumie książka o życiu policjanta prowadzącego śledztwo, jego relacje rodzinne I roztetki.

Może trochę słabsza niż pierwsza część, ale nadal czytało mi się naprawdę dobrze.

Może trochę słabsza niż pierwsza część, ale nadal czytało mi się naprawdę dobrze.

Autorka zdaje się zapomniała o zakończeniu. Bardzo frustrujące po przebrnięciu przez nudą, ponurą i senną powieść.

Autorka zdaje się zapomniała o zakończeniu. Bardzo frustrujące po przebrnięciu przez nudą, ponurą i senną powieść.

Brak nawet częściowego zamknięcia wątków z książki.

Brak nawet częściowego zamknięcia wątków z książki.

Miałkie i płytkie, aż trudno uwierzyć, że to ta sama autorka, która napisała "W labiryncie ulubionych miejsc". Przeczytałam, bo mam nadzieję, że w kolejnych tomach autorka się ogarnie. Poza tym przyzwyczajam się do postaci literackich.
Niemniej - dialogi słabe, nic się nie dzieje- nie ma ani akcji, ani ciekawego rysunku postaci. Ożywiałam się tylko na moment.

Miałkie i płytkie, aż trudno uwierzyć, że to ta sama autorka, która napisała "W labiryncie ulubionych miejsc". Przeczytałam, bo mam nadzieję, że w kolejnych tomach autorka się ogarnie. Poza tym przyzwyczajam się do postaci literackich.
Niemniej - dialogi słabe, nic się nie dzieje- nie ma ani akcji, ani ciekawego rysunku postaci. Ożywiałam się tylko na moment.

Nie wiem, czy tylko ja mam wrażenie, że ta książka nie ma końca? Nie mam na myśli tego, że się ciągnie. Raczej kompletny brak zakończenia. I do tego cała masa wątków pobocznych, które nijak się mają do głównego.
Ta jedna gwiazdka to za Dianę, której postawa ubawiła mnie do łez, biorąc pod uwagę jej wiek.
Nie polecam i nie sięgnę do pozostałe części.

Nie wiem, czy tylko ja mam wrażenie, że ta książka nie ma końca? Nie mam na myśli tego, że się ciągnie. Raczej kompletny brak zakończenia. I do tego cała masa wątków pobocznych, które nijak się mają do głównego.
Ta jedna gwiazdka to za Dianę, której postawa ubawiła mnie do łez, biorąc pod uwagę jej wiek.
Nie polecam i nie sięgnę do pozostałe części.

Przyznaję uczciwie, nie przebrnąłem przez książkę, rzekomo kryminał. Po prostu się nie da...

Przyznaję uczciwie, nie przebrnąłem przez książkę, rzekomo kryminał. Po prostu się nie da...

"Jeśli nie wiesz co robić, najlepiej nie rób nic".

Sennie było na początku. Sennie bardzo. Nawet po porwaniu chłopca nie czuło się wzrostu tempa akcji. To oczywiście moje subiektywne odczucia. I byłam nawet trochę zła. I nie wiedziałam czy aby na pewno przeczytam tę książkę, ale...

Mając jakieś sto stron do zakończenia tej powieści, stwierdziłam, że nie o akcję tu chodzi. Tu chodzi o pokazanie uczuć i przemyśleń. Każde jakieś miał.
Coś tam kiedyś czytałam już o takich zaginięciach. Człowiek zapada się pod ziemię i śladu po nim nie ma. Brak świadków. Czegokolwiek. Najgorsza w tym całym ogromie tragedii jest jednak niepewność. W mojej ocenie lepsza jest nawet najgorsza wiadomość niż ta pustosząca duszę niewiedza. I chyba o to w tej książce chodziło...

Najbardziej szokującym momentem, a właściwie jedynym takim, był ten, w którym matka chłopca, będąc w jego pokoju, rozmyślała nad jego zaginięciem. Porównywała swoje dzieci i żałowała wręcz, że to nie córka jej zaginęła, tylko właśnie on - syn. Stwierdziła bowiem, że z zaginięciem córki jakoś by się uporała po pewnym czasie. Ze zniknięciem syna nie potrafiła sobie poradzić! Szok i niedowierzanie! Naprawdę w rodzicielskich uczuciach występują takie dysonanse?! Można kochać jedno dziecko mniej niż drugie? Nie mogę tego sprawdzić osobiście, a własnych rodziców nie chcę pytać. Chyba najzwyczajniej boję się poznać odpowiedź...


"Nieodwzajemniona miłość sprawia, że ludzie działają gwałtownie".

"Jeśli nie wiesz co robić, najlepiej nie rób nic".

Sennie było na początku. Sennie bardzo. Nawet po porwaniu chłopca nie czuło się wzrostu tempa akcji. To oczywiście moje subiektywne odczucia. I byłam nawet trochę zła. I nie wiedziałam czy aby na pewno przeczytam tę książkę, ale...

Mając jakieś sto stron do zakończenia tej powieści, stwierdziłam, że nie o akcję tu chodzi....

Spodobał mi się wątek resocjalizacji eks więźniów.
Temat trudny, kontrowersyjny, a autorka próbuje się z nim zmierzyć.
Czy jej się udaje?
Należy sprawdzić samemu

Spodobał mi się wątek resocjalizacji eks więźniów.
Temat trudny, kontrowersyjny, a autorka próbuje się z nim zmierzyć.
Czy jej się udaje?
Należy sprawdzić samemu

Cóż opis książki zachęca, sama treść już mniej. Czyta się ją szybko, jednak więcej tu obyczajówki, niż kryminału. Wiem,że powstały kolejne części, może niektóre wątki były budowane dla kolejnych części, bo inaczej trudno wyjaśnić czemu zostały poruszone. Nie zachywyciła mnie tak książka, biorąc pod uwagę ile rzeczy jest do przeczytania, to trochę szkoda czasu, ale gdyby kolejna część trafiła mi w ręce, z ciekawości przeczytałabym, by zobaczyć jak ta część ma się do kolejnych

Cóż opis książki zachęca, sama treść już mniej. Czyta się ją szybko, jednak więcej tu obyczajówki, niż kryminału. Wiem,że powstały kolejne części, może niektóre wątki były budowane dla kolejnych części, bo inaczej trudno wyjaśnić czemu zostały poruszone. Nie zachywyciła mnie tak książka, biorąc pod uwagę ile rzeczy jest do przeczytania, to trochę szkoda czasu, ale gdyby...