rozwińzwiń

Anastazja. Przestrzeń miłości

Okładka książki Anastazja. Przestrzeń miłości autora Władimir Megre, 9798391515784
Okładka książki Anastazja. Przestrzeń miłości
Władimir Megre Wydawnictwo: WiS Cykl: Dzwoniące Cedry Rosji (tom 3) filozofia, etyka
170 str. 2 godz. 50 min.
Kategoria:
filozofia, etyka
Format:
papier
Cykl:
Dzwoniące Cedry Rosji (tom 3)
Data wydania:
2006-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2006-01-01
Liczba stron:
170
Czas czytania
2 godz. 50 min.
Język:
polski
ISBN:
9798391515784
Średnia ocen

7,5 7,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Anastazja. Przestrzeń miłości w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Anastazja. Przestrzeń miłości

Średnia ocen
7,5 / 10
73 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Anastazja. Przestrzeń miłości

avatar
64
52

Na półkach:

Trzeci tom serii czyta się lekko i z zaciekawieniem, a niesamowita wizja świata Anastazji inspiruje do głębokiej refleksji nad swoim życiem i podejsciem do wielu różnych spraw. To książka pełna odniesień do życia w harmonii z naturą. Potrafi zachwycić oraz skłonić do samodzielnych poszukiwań. Dla fanów cyklu i osób szukających nietuzinkowych lektur o wartościach – zdecydowanie warta uwagi.
Moja ocena: 8/10.

Trzeci tom serii czyta się lekko i z zaciekawieniem, a niesamowita wizja świata Anastazji inspiruje do głębokiej refleksji nad swoim życiem i podejsciem do wielu różnych spraw. To książka pełna odniesień do życia w harmonii z naturą. Potrafi zachwycić oraz skłonić do samodzielnych poszukiwań. Dla fanów cyklu i osób szukających nietuzinkowych lektur o wartościach –...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
2435
251

Na półkach: , ,

Mam problem z tą książką. Gdy ją po raz pierwszy czytałam, byłam bardzo, bardzo młoda i niezbyt krytycznie podchodziłam do tego, co czytam. Po prostu lubiłam czytać i nie byłam zbyt wybredna. Poza tym przedstawiono mi ją jako ważną i wartościową. Wprawdzie nie przejęłam się nią jakoś bardzo, nie na tyle, by wprowadzać w życie zalecenia (zresztą tam nie ma konkretów),ale na swój sposób... podobała mi się? Zgadzałam się tymi, co mi ją podsunęli, że ważna? Na tyle podobała mi się, że ją poleciłam dalej. Książka jest napisana ładnym językiem, dość wciągająca, na swój sposób magiczna. I na tym plusy się kończą. Trzy gwiazdki z sentymentu.
Po latach, zebraniu własnych doświadczeń i zobaczeniu trochę świata nie mogę pozbyć się wrażenia, że to utopia, fantasy, romantyczne marzenia o wspaniałej przeszłości i niesamowitej przyszłości, będącej niemal na wyciągnięcie ręki (odnoszę się do całej serii, nie tylko do pierwszego tomu). Książka jest tak romantyczna, wręcz romantyzująca pewne postawy, zachowania, usprawiedliwiającą je, że aż mnie zatyka. Nie mogę pozbyć się myśli, że ta ach, piękna, zwiewna, gibka, cudowna Anastazja właściwie zmanipulowała Władimira, przesypiając się z nim i po fakcie informując, że tak właściwie to mają razem dziecko. Nie powiedziałabym wprawdzie, że jest on całkowicie niewinną ofiarą, jednak no takie podejście do tworzenia związku nie bardzo mi odpowiada... odnoszę się do całego cyklu.

Mam problem z tą książką. Gdy ją po raz pierwszy czytałam, byłam bardzo, bardzo młoda i niezbyt krytycznie podchodziłam do tego, co czytam. Po prostu lubiłam czytać i nie byłam zbyt wybredna. Poza tym przedstawiono mi ją jako ważną i wartościową. Wprawdzie nie przejęłam się nią jakoś bardzo, nie na tyle, by wprowadzać w życie zalecenia (zresztą tam nie ma konkretów),ale na...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
263
167

Na półkach:

Przeczytałam do 8 części i więcej nie chcę i tak trochę zmarnowany czas na pierdoły. Zła nie jest, coś jak kryminały mroza, można przeczytać, ale nie wnoszą do życia nic i język pisany poniżej moich wymogów.

Przeczytałam do 8 części i więcej nie chcę i tak trochę zmarnowany czas na pierdoły. Zła nie jest, coś jak kryminały mroza, można przeczytać, ale nie wnoszą do życia nic i język pisany poniżej moich wymogów.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

168 użytkowników ma tytuł Anastazja. Przestrzeń miłości na półkach głównych
  • 111
  • 55
  • 2
40 użytkowników ma tytuł Anastazja. Przestrzeń miłości na półkach dodatkowych
  • 25
  • 8
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Władimir Megre
Władimir Megre
Władimir Megre jest rosyjskim przedsiębiorcą i pisarzem. Jest autorem cyklu "Dzwoniące cedry Rosji". Zajmował się organizowaniem ekspedycji handlowych na rzece Ob. Podczas jednej z takich ekspedycji spotkał w tajdze pustelnicę Anastazję, która zainspirowała go do 10. tomów tworzących serię. Wśród czytelników cyklu narodził się ruch mający na celu tworzenie własnych "rodowych siedlisk". Książki Megre zostały przetłumaczone na 20 języków, w tym ukraiński, białoruski, niemiecki, hebrajski, angielski, francuski oraz polski.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Księga kobiet. Duchowa siła kobiecości Osho
Księga kobiet. Duchowa siła kobiecości
Osho
Bez wątpienia Osho jest twórcą, do którego dzieł zbierałam się dość długo. Głównie dlatego, że dopiero niedawno poczułam się wystarczająco dojrzała, aby chłonąć jego nauki o życiu. Z jakim skutkiem? Masa kobiet nie jest świadoma swojej potęgi. Nie zdaje sobie nawet sprawy, że kobiecość jest siłą duchową i może nas, kobiety (lub inne osoby czujące potrzebę kobiecości 😌) niesamowicie uskrzydlać. Książka ukazuje początkowo trud i w pewnym stopniu nieprzyjemne piętno bycia kobietą. Neguje szczerość uczuć obu stron w związkach, a co mnie jeszcze bardziej zszokowało - neguje zawieranie małżeństw i (co jeszcze bardziej zadziwiające) wychowywanie dzieci w domu rodzinnym! Bez krzty ironii, Osho twierdzi, że najlepszym sposobem na wychowanie dzieci jest oddanie ich do jakiegoś ośrodka, gdzie nie będą mieć kształtowanych wzorców idealnego mężczyzny, czy idealnej kobiety na wzór swoich rodziców. Naprawdę zaskakujące, ale czytając dalej wyjaśnienia - w pewnym sensie nie sposób się nie zgodzić z tym radykalnym przemyśleniem. Książkę czyta się bardzo przyjemnie, to przede wszystkim. Język używany przez Osho jest na tyle prosty i przystępny, że nie powinien sprawić kłopotu żadnemu czytelnikowi. Ba! Jest wiele momentów humorystycznych. „Księga kobiet” bez wątpienia z dumą może nosić swój tytuł. Otwiera umysł i duchową cząsteczkę rozwoju osobistego w każdym z nas. I wbrew pozorom - jest na tyle uniwersalna, że odbiorcom może być każdy, niezależnie od płci.
weronkavx - awatar weronkavx
ocenił na83 lata temu
Anastazja. Dzwoniące cedry Władimir Megre
Anastazja. Dzwoniące cedry
Władimir Megre
Recenzja tomu 2 „Dzwoniące Cedry Rosji” – ocena 8/10 Drugi tom serii Władimira Megre to książka naprawdę specyficzna - podobnie jak poprzednik. Na najbardziej angażujących stronach potrafi głęboko wzruszyć i zachwycić – jak w bardzo szczegółowym opisie dnia, w którym ludzie od rana boso witają słońce, dotykają roślin z konkretną intencją i wdzięcznością, a potem zasiadają wspólnie do stołu, żeby spędzić jakościowy pod wieloma względami czas. Takie fragmenty niosą piękny, uniwersalny przekaz szacunku do Ziemi i życiu w harmonii z naturą. Jednocześnie książka bywa nierówna – momentami zanudza szczegółami realiów i mentalności lat 90. w Rosji. Na szczęście męski bohater jest tu nieco bardziej znośny niż w pierwszym tomie, a postać Anastazji nieustannie zachwyca bogactwem wewnętrznego pełnego mistyki świata. Są w niej też fragmenty o historii ludzkości, właśnie pod tym kątem, wszelkie przemyślenia tego typu zachwycają bogactwem głębi i mądrości. To lektura, która inspiruje – do prostszego życia w szacunku dla wszystkich czujących istot i roślin, do celebracji ziemi i pielęgnacji własnego (także wewnętrznego) ogrodu, do zadumy nad sensem istnienia. Zachęca również do rozwoju wewnętrznej integralności choćby poprzez pozytywne zmiany w stylu życia, dietę czy realizację marzeń. Mimo swoich niedoskonałości książkę czyta się z przyjemnością i trudno oprzeć się pokusie, by sięgnąć po kolejne tomy.
Andrzej Brzostowski - awatar Andrzej Brzostowski
ocenił na87 miesięcy temu
Anastazja Władimir Megre
Anastazja
Władimir Megre
Pierwszy tom „Dzwoniących Cedrów Rosji” to książka, która wzbudza silne emocje i nie pozostawia obojętnym. Z jednej strony przyciąga świeżością duchowych koncepcji, z drugiej potrafi drażnić postawą głównego bohatera. Mocne strony: Największą wartością książki jest sama Anastazja – postać niemal mityczna, obdarzona darami, które można określić jako ekstrasensoryczne. Jej zdolności widzenia na odległość, jasnowidzenia, jasnoczucia i jasnosłyszenia są opisane nie tyle jako sensacja, co naturalne dary rozwiniętej świadomości. Duchowość Anastazji wyrasta z głębokiej więzi z naturą i Matką Ziemią, co nadaje całej narracji mistyczny i ekologiczny fundament. Niektóre koncepcje przedstawione w książce – jak idea „promyczka” – są niezwykle oryginalne i inspirujące. Promień serca, zdolność tkwiąca w każdym człowieku, może uzdrawiać, przekazywać energię i wpływać na rzeczywistość, jeśli płynie z czystych intencji. To przesłanie o wewnętrznym świetle, intuicji i sile marzeń stanowi duchowy rdzeń książki i nadaje jej wyjątkowość. Słabe strony: Na minus działa sam narrator – jego do bólu materialny styl życia i pełne pogardy podejście do Anastazji oraz innych ludzi. Zbyt często patrzy na duchowe dary jak na coś, z czego można czerpać praktyczne korzyści. Ten kontrast między duchową czystością Anastazji a materialistycznym nastawieniem bohatera bywa bardzo trudny do zniesienia. Niekiedy wręcz psuje odbiór, szczególnie w wątkach relacji damsko-męskich, które chwilami chce się po prostu ominąć. Przykładowe treści z jednego rozdziału: 1. Sen, intuicja i marzenie to subtelne narzędzia świadomości – mogą kształtować przyszłość, jeśli są prowadzone z uważnością. 2. „Promyczek” to wewnętrzne światło obecne w każdym człowieku – źródło uzdrawiania i kreacji, zależne od czystości serca. 3. Przeszłość i przyszłość łączy nić uczuć – to one są niezmienne, niezależnie od epoki 4. Bóg objawia się nie jako osoba, lecz jako wszechświadomy umysł, którego cząstkę każdy nosi w sobie 5. Świat współczesny zagubił tę wiedzę, ale wciąż można do niej powrócić przez prostotę serca i szczerość uczuć. Podsumowanie: Książka zasługuje na uwagę wszystkich poszukujących głębszej duchowości. Mimo niedoskonałości narracyjnych i drażniącej postawy bohatera, jej przesłanie pozostaje niezwykle wartościowe. To opowieść o tym, że człowiek jest stworzony do kierowania sobą i światem nie poprzez technologię, lecz poprzez światło serca, intuicję i świadomość. Dlatego moja ocena to 8/10 – z nadzieją, że w kolejnych tomach nastąpi duchowa transformacja bohatera, co nada serii jeszcze większej mocy.
Andrzej Brzostowski - awatar Andrzej Brzostowski
ocenił na87 miesięcy temu

Cytaty z książki Anastazja. Przestrzeń miłości

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Anastazja. Przestrzeń miłości