Maciek i łowcy duchów

Tak jak pierwszy tom mnie urzekł ten zanudził na śmierć.
Maciek udaje się z wizytą do swojej karykaturalnie narcystycznej rodziny. Mamy więc całą masę nowych bohaterów. Często bardzo niemiłych dla Maćka. Duszek nie uczy się stawiać granic. Owszem, wszystko kończy się dobrze, wszystkich uratował, wszystko ponaprawiał, ale czy zyskał szacunek. To jest trochę, no cóż, niewychowawcze.
Poza tym dużo przechodzonego stereotypu.

Tak jak pierwszy tom mnie urzekł ten zanudził na śmierć.
Maciek udaje się z wizytą do swojej karykaturalnie narcystycznej rodziny. Mamy więc całą masę nowych bohaterów. Często bardzo niemiłych dla Maćka. Duszek nie uczy się stawiać granic. Owszem, wszystko kończy się dobrze, wszystkich uratował, wszystko ponaprawiał, ale czy zyskał szacunek. To jest trochę, no cóż,...

Nieraz lubię sięgać po książki dla młodzieży i powracać do autorów kiedyś czytanych lub do takich, z którymi miałem małą styczność kojarząc ich obecnie. Maciek i łowcy duchów napisaną przez autorkę Annę Onimichowską jest taka pozycją, gdzie skojarzyłem sobie autorkę i postanowiłem przeczytać nawet jeśli jest to druga część cyklu nie wiedząc o tym. Mogę zaznaczyć, że nie ma wiele nawiązań w niej do poprzedniego tomu, a nawet wcale i dlatego można czytać nawet nie znając poprzedniej części.

Książka Maciek i łowcy duchów jest pozycją skierowaną do młodego czytelnika z przygodami ducha Maćka, który zostaje zaproszony na okrągły jubileusz swojej mamy. Szykuje się wielka impreza z tego powodu, ale po drodze czyhają na nich samych łowcy duchów chcący złapać każdego z nich tworząc swoją kolekcję duchów. Autorka z niebywałą wprawą i niezwykle ciekawą historią wciąga od pierwszych stron w przygody dziejące się po tamtej stronie w krainie duchów i zjaw. Nie mogło zabraknąć małego miasteczka mającego własną legendę i miejsce do którego po zmroku nie chodzi się wcale, bo uważane jest za nawiedzone. Pojawiającą się na wieży zjawa dodaje lokalnego kolorytu i ściąga na głowę rodziny Maćka kłopoty za sprawą łowców duchów gotowych do działania. Przygody poszczególnych członków rodziny zostały przedstawione w uroczy sposób, lekko mroczny i klimatyczny na dodatek. Może nie ma tutaj gęstej atmosfery niepokoju w czasie czytania, bo kilka sytuacji przypomina połączenie nadprzyrodzonych zjawisk z dawką humoru po drodze bawiącego od samego początku. Autorka wykorzystując schemat nawiedzonego starego zamczyska, mieszkających tam duchów i przeciwników w postaci łowców duchów, do stworzenia przyjemnej i lekkiej opowieści dla młodego czytelnika. Poznajemy mieszkańców tego miejsca od taty po braci i innych duchów jacy pojawiają się w historii. Zamiast straszyć nas i wywoływać dreszczyk w czasie czytania, bawią ich przygody i niebezpieczne sytuacje w jakich znaleźli się. Wydarzenia w miasteczku i na starym zamku są przedstawione ciekawie i mnie wciągnęły od początku mimo moich obaw. Czuć podczas czytania do kogo jest skierowana książka, ale nie przeszkadza cieszyć się z przyjemnej lektury jaką dostałem od autorki. Historia zawiera kilka zwrotów akcji i niesamowitych bohaterów, którzy uwikłani w zagrożenie próbują sobie poradzić z nim na swój sposób. Jednocześnie wywołując wiele zamieszania wokół siebie tworząc zabawne momenty w jakich znaleźli się jak na przykład zakup mebli w sklepie. Nie można odmówić klimatu jaki pojawia się od pierwszych stron i niezwykłych przygód w jakie wciągnięty zostaje Maciek próbujący wraz z rodziną przechytrzyć łowców duchów. Książka Maciek i łowcy duchów okazała się idealną pozycją do odpoczynku, przy której można spędzić przyjemnie czas.

Książka Maciek i łowcy duchów jest pozycją dla młodego czytelnika o duchach i ich kłopotach w jakie wpadają. Jednocześnie napisaną w taki lekki, zabawny, przystępny i przyjemny sposób, ze czyta się świetnie od samego początku. Autorka potrafiła stworzyć ciekawe postacie duchów jakimi można zainteresować się od razu. Mają swoje zachowania, cechy charakteru odróżniające ich od innych i przyzwyczajenia w pewnych kwestiach jakby żyli nadal, a nie byli duchami. Sylwetki poszczególnych postaci zostały zarysowane pod względem psychologicznym bardzo dobrze i stają się wyrazistymi bohaterami jakich z łatwością można polubić od pierwszych stron. Sympatycznie wypada Maciek wraz z rodzinką i innymi duchami jakie spotykamy w książce. Nawet przeciwnicy zostali nakreśleni dobrze i wypadają ciekawie w czasie czytania. Każdy z nich posiada głębie i nie sprawiają wrażenia papierowych czego obawiałem się trochę na samym początku sięgając po książkę. Mają w sobie odcienie szarości i wciągają w swoje przygody od razu. Relacje między nimi zostały ukazana świetnie. Nie brakuje w nich emocji, humoru i potraktowanych z przymrużeniem oka niektórych momentów związanych z pojawieniem się nadprzyrodzonych zdarzeń co spodobało mi się. Dialogi wypadają ciekawie i napisane zostały w lekki i przyjemny sposób przez autorkę. Nie brakuje w nich humoru, przekomarzań i zwyczajnych rozmów jakie występują w czasie relacji pomiędzy bohaterami. Dlatego postacie duchów wydają się takie jakby żyły, miały zwyczajne problemy i kłopoty wynikające z przeszkód pojawiających się na drodze. Stają się nam bliższe i ciekawsze przez takie podejście do tematu jakie zaserwowała mi autorka w swojej książce.

Książka Maciek i łowcy duchów jest przyjemną powieścią z klimatem i ciekawymi bohaterami jacy pojawiają się w niej. Z niezwykłą historią o nawiedzonym starym zamczysku i jego mieszkańcach żyjących po drugiej stronie w zaświatach. Wykorzystanie pewnych schematów na opowieść o duchach dla młodego czytelnika autorka stworzyła lekko podaną i zabawną historie, którą czyta się przyjemnie. Przygody bohaterów śledzi się z ciekawością i wciągają od pierwszych stron. Nie brakuje w nich miejsca na przykład tematykę rodzącej się przyjaźni, akceptacji, pomocy i wybaczenia. Sięgając nie spodziewałem się takiej miłej i sprawiającej sporo frajdy książki o duchach skierowanej do młodego czytelnika, która bawiła mnie przez cały czas i miło spędziłem z nią czas. Zakończenie było bardzo dobre i lekko podane. Dlatego finał okazał się ciekawy i spodobał mi się pozostawiając furtkę do kontynuacji. Książka Maciek i łowcy duchów jest pozycją bardzo dobra, zabawną i przyjemnie wypadającą mimo poruszania się w obrębie nadprzyrodzonych wydarzeń zabarwioną humorem jaki w niej występuje. Z szybko poprowadzoną akcją nie zwalniająca ani na moment. Wiele dzieje się podczas czytania i nie sposób nudzić się. Wydarzenia toczą się w szybkim tempie i wciągają w wir zdarzeń od początku. Książka jest przyjemną, miłą i sympatyczna opowieścią o duchach w lekkim wydaniu dla młodszego czytelnika, lecz nawet starszy może przy niej bawić się dobrze. Ciekawie poprowadzona akcja i wiele zabawnych momentów sprawiają, ze chętnie sięgnę po inne książki autorki jak będę miał okazje po temu. Maciek i łowcy duchów wypadły bardzo dobrze i nie spodziewanie fajnie podczas czytania, przy której spędziłem miło czas.

Nieraz lubię sięgać po książki dla młodzieży i powracać do autorów kiedyś czytanych lub do takich, z którymi miałem małą styczność kojarząc ich obecnie. Maciek i łowcy duchów napisaną przez autorkę Annę Onimichowską jest taka pozycją, gdzie skojarzyłem sobie autorkę i postanowiłem przeczytać nawet jeśli jest to druga część cyklu nie wiedząc o tym. Mogę zaznaczyć, że nie ma...

Pamiętacie ducha Maćka? Mieszka na strychu starej kamienicy wraz ze sroką Wiesławą. Nie umie straszyć, dlatego przez rodzinę postrzegany jest jako odmieniec. To naprawdę przyjazny duch, równy gość. Jest dobry, sympatyczny, przyjacielski. Troszczy się o lokatorów swojej kamienicy, choć jest mały, niepozorny i przezroczysty. Bo Maciek to duch opiekuńczy. Ostatnio bohater nie z tego świata wygrał walkę z dzikimi lokatorami swojej kamienicy, lecz tym razem będzie miał dużo groźniejszych przeciwników. Prawdziwych łowców duchów! Co go czeka? Zapraszam na recenzję audiobooka Anny Onichimowskiej Maciek i łowcy duchów, drugiego tomu cyklu Duch Maciek. Cała recenzja: http://zycieipasje.net/2020/05/25/poczytaj-mi-na-ucho-duch-maciek-i-lowcy-duchow-anna-onichimowska-recenzja-audiobooka/

Pamiętacie ducha Maćka? Mieszka na strychu starej kamienicy wraz ze sroką Wiesławą. Nie umie straszyć, dlatego przez rodzinę postrzegany jest jako odmieniec. To naprawdę przyjazny duch, równy gość. Jest dobry, sympatyczny, przyjacielski. Troszczy się o lokatorów swojej kamienicy, choć jest mały, niepozorny i przezroczysty. Bo Maciek to duch opiekuńczy. Ostatnio bohater nie...

Kontynuacja przygód Maćka, bohatera „Ducha starej kamienicy”, wprowadza do opowieści elementy grozy. Żarty się skończyły.

Sympatyczny duch Maciek opuszcza bezpieczną kamienicę i sprawdzonych przyjaciół. Rodzinka wzywa na imieniny mamusi, prawdziwej celebrytki wśród zjaw. Mamusia – wyjątkowo dorodny okaz belleus ducheus – uwielbia błyszczeć i chętnie ukazuje się na zamkowej baszcie, lekceważąc związane z tym ryzyko. Jej ostatni spektakularny występ trafił na okładkę magazynu i tym samym niefrasobliwa rodzicielka ściągnęła sobie na głowę parę nieugiętych łowców duchów: Jacka Ducholińskiego, twórcę urządzeń do łapania i likwidacji zjaw, oraz jego potulną żonę Szarlotkę. Moment jest najmniej odpowiedni: wkrótce w zamku zaroi się od widmowych gości, którzy tłumnie przybędą świętować imieniny Porcji oraz oficjalne zaręczyny jej syna, Kalasantego, z utalentowaną śpiewaczką Petunią (zawodzący nad bagniskami singus grubus).

Rodzina Maćka swoim zwyczajem lekceważy zagrożenie: tata i Kalasanty tkwią z nosami w książkach, mama jest zajęta kupowaniem nowych mebli, a Sykstus przechodzi właśnie etap imprezowania. Cały ciężar odpowiedzialności za bezpieczeństwo rodziny i zaproszonych gości spada na wątłe barki Maćka (malus dreptus). A że nieszczęścia lubią chodzić parami, dodatkowo na głowę spada mu nieoczekiwana miłość (Karolina z dziupli).

„Maciek i łowcy duchów” to książka, która wprowadza do serii niesamowitość i grozę, czyli elementy w pierwszej części właściwie nieobecne. Zmianie ulega również sceneria: bezpieczną kamienicę zastępują krajobrazy bardziej typowe dla literatury grozy. Dzięki tym zabiegom opowiadana historia zyskuje na atrakcyjności, bo jednak łowcy duchów to nie ten sam kaliber co zwykłe mrówki, a nawiedzane zamczysko robi znacznie większe wrażenie niż zapchany starymi klamotami strych. Jest więc odrobinę straszniej, ale równie zabawnie i sympatycznie.

Recenzja opublikowana na blogu:
https://zapiskinamarginesie.pl/2017/11/08/rodzina-ach-rodzina/

Kontynuacja przygód Maćka, bohatera „Ducha starej kamienicy”, wprowadza do opowieści elementy grozy. Żarty się skończyły.

Sympatyczny duch Maciek opuszcza bezpieczną kamienicę i sprawdzonych przyjaciół. Rodzinka wzywa na imieniny mamusi, prawdziwej celebrytki wśród zjaw. Mamusia – wyjątkowo dorodny okaz belleus ducheus – uwielbia błyszczeć i chętnie ukazuje się na zamkowej...

Niby ciekawa opowieść ,a jakoś ciężko się czyta...

Niby ciekawa opowieść ,a jakoś ciężko się czyta...

Takie sobie.

Takie sobie.

Druga książka o przygodach zabawnego duszka. Bardzo ciekawa! Polecam!

Druga książka o przygodach zabawnego duszka. Bardzo ciekawa! Polecam!