Dziewczyna z szyją żyrafy

Przeczytałam całą serię o białej Masajce i bardzo zżyłam się z bohaterką, dlatego ucieszyłam się z tego, że na rynku czytelniczym pojawiła się kolejna książka opisująca jej życie, ale z czasów zanim stała się znana jako biała Masajka. I pomimo, iż jest to powieść spoza afrykańskiego cyklu, to jednak są tam liczne nawiązania do pobytu Corinne w Afryce, co jest naturalne, biorąc pod uwagę fakt, że opisuje tu swoje życie na różnych jego etapach, wymienia kluczowe wydarzenia ze swojego życia, które na nią w różny sposób wpłynęły i ukształtowały jej osobowość oraz zahartowały ją, dając siłę do walki z przeciwnościami losu.

Cofamy się więc do czasów dzieciństwa i młodości Corinne, śledzimy losy jej rodziców, to jak się poznali i budowali wspólną przyszłość. Możemy zauważyć, że Corinne od dziecka była zaradna, przedsiębiorcza, odważna, lubiła balansować na granicy ryzyka. Nie była materialistką, szła zawsze za głosem serca, twierdząc, że:" Prawdziwa miłość ma swoje prawa. Daje, nie oczekując niczego w zamian, i nie można jej przeliczyć na pieniądze. Jest szczera, lojalna, przynosi spełnienie i nie odbiera sił, tylko sprawia, że rosną nam skrzydła." Nie bała się ryzyka i kilka razy w życiu podejmowała decyzję o rozpoczęcia wszystkiego od nowa, zmieniając prace, miejsce zamieszkania czy partnerów życiowych. Bardzo podoba mi się, że konsumpcjonizm i materializm były jej zupełnie obce. Potrafiła wszystko rzucić i pójść za głosem serca. Niezwykła kobieta, która w jednym życiu miała jakby kila żyć. Bogata wewnętrznie o licznych zainteresowaniach a przede wszystkim dobry człowiek. Nie miała jednak szczęścia do przyjaciół. Według niej:" Bycie przyjaciółką oznacza bowiem zaglądanie sobie nawzajem w najgłębsze zakamarki duszy, dzielenie się osobistymi tajemnicami i pragnieniami." A ja myślę, że jej przyjaźnie rozpadały się, bo zapewne "przyjaciółki" nie mogły udźwignąć sukcesu, jaki stał się jej udziałem po opublikowaniu książek o białej Masajce i nakręceniu filmu na ich podstawie.

Za mną cztery książki o Corinne Hofmann.I wcale nie uważam, iż jest tylko autorką a nie pisarką, bo jej książki były dla mnie o wiele ciekawsze od literatury pisanej przez niektóre osoby szumnie i bez kompleksów nazywające siebie pisarkami, chociaż ich "dzieła" nawet w połowie nie są tak interesujące jak opowieści Corinne. Przez ludzi, którzy ją krytykują przemawia zwykła zawiść, bo kobieta nie bała się pójść za marzeniami i dobrze na tym wyszła, a jakie prawo do oceny jej decyzji mają postronne osoby? To jej życie, jej wybory i wyłącznie ona ponosiła ich konsekwencje. Zapewne ci co krytykują sami niewiele w życiu osiągnęli. Mio był się spotkać z Corinne ponownie, aczkolwiek ta książka podobała mi się troszkę mniej od cyklu o białej Masajce, ale i tak uważam to spotkanie za udane i żałuję, że to już koniec, aczkolwiek liczę na to, że może jeszcze coś napisze, bo ma dar opowiadania.

Przeczytałam całą serię o białej Masajce i bardzo zżyłam się z bohaterką, dlatego ucieszyłam się z tego, że na rynku czytelniczym pojawiła się kolejna książka opisująca jej życie, ale z czasów zanim stała się znana jako biała Masajka. I pomimo, iż jest to powieść spoza afrykańskiego cyklu, to jednak są tam liczne nawiązania do pobytu Corinne w Afryce, co jest naturalne,...

Corinne Hofmann w swojej nowej książce szczerze opowiada o dorastaniu w trudnych warunkach i o ważnych naukach, które z tego wyciągnęła.

Inspirująca historia silnej kobiety, która potrafi czerpać radość z życia i odnosić sukcesy. Zaskakująca i motywująca.


Corinne Hofmann mieszkała w skromnym domu z dala od wioski. Wcześnie nauczyła się zaradności, pierwsze pieniądze zarobiła jako siedmiolatka, sprzedając własnoręcznie zrobione bukieciki. Jako Niemka w Szwajcarii lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych czuła się outsiderką, a z powodu wysokiej, szczupłej sylwetki przezywano ją w szkole „żyrafią szyją”. Dzieciństwo Corinne Hofmann nie było najłatwiejsze, jednak właśnie dzięki niemu stała się silną kobietą, która w wieku dwudziestu siedmiu lat wyruszyła do Afryki i która do dziś zawsze umie poradzić sobie w trudnych sytuacjach.

Corinne Hofmann w swojej nowej książce szczerze opowiada o dorastaniu w trudnych warunkach i o ważnych naukach, które z tego wyciągnęła.

Inspirująca historia silnej kobiety, która potrafi czerpać radość z życia i odnosić sukcesy. Zaskakująca i motywująca.


Corinne Hofmann mieszkała w skromnym domu z dala od wioski. Wcześnie nauczyła się zaradności, pierwsze pieniądze...

Corinne Hofmann, jak sama przyznaje, jest raczej autorką anie pisarką. Doceniam jej szczerość i właściwą ocenę swojej twórczości.
Przeczytałam cały cykl o białej Masajce, ale daleka byłam od zachwytów właśnie ze względu na styl pisania autorki. Z tego też powodu właściwie nie chciałam czytać jej najnowszej książki, lecz spotkało mnie miłe zaskoczenie, bo w moim odczuciu ta książka jest o wiele lepsza. Chyba najbardziej nieudane w niej były wtrącane fragmenty dotyczące pobytu w Aftyce.
Ta książka to taka opowieść o własnych korzeniach, dzieciństwie, okresie dorastania, rodzinie, przyjaciołach, pierwszych zauroczeniach i miłościach.
Autorka analizuje swoje postawy i okoliczności, które ukształtowały ją w kobietę, która dla miłości do egzotycznego Masaja była w stanie porzucić swoje uporządkowane życie w Szwajcarii i wyjechać na koniec świata.
Nie dziwię się, że wiele osób jej życie fascynuje.
Polecam do przeczytania, bo jest to chyba najlepsza spośród wszystkich autobiografii autorki nawet mimo braku tej nuty egzotyki, która towarzyszyła innym jej książkom.

Corinne Hofmann, jak sama przyznaje, jest raczej autorką anie pisarką. Doceniam jej szczerość i właściwą ocenę swojej twórczości.
Przeczytałam cały cykl o białej Masajce, ale daleka byłam od zachwytów właśnie ze względu na styl pisania autorki. Z tego też powodu właściwie nie chciałam czytać jej najnowszej książki, lecz spotkało mnie miłe zaskoczenie, bo w moim odczuciu ta...

Przeczytałam ale nie jest to druga "Biała Masajka"

Przeczytałam ale nie jest to druga "Biała Masajka"

Książka jest wg mnie swoistym uzupełnieniem losów Białej Masajki. Autorka wraca do czasów dzieciństwa, ale też okresu po powrocie z Kenii, pojednaniu z ojcem i obecnego życia. Rzuca swoimi wspomnieniami światło na swe przeżycia i to, co ją ukształtowało. Co sprawia, że jesteśmy tym, kim jesteśmy, co rzutuje na nasze życiowe wybory? Pisarka stara się odpowiedzieć na pytania jak to było z nią. Lekka, wakacyjna lektura dla fanów wcześniejszych historii autorki.

Książka jest wg mnie swoistym uzupełnieniem losów Białej Masajki. Autorka wraca do czasów dzieciństwa, ale też okresu po powrocie z Kenii, pojednaniu z ojcem i obecnego życia. Rzuca swoimi wspomnieniami światło na swe przeżycia i to, co ją ukształtowało. Co sprawia, że jesteśmy tym, kim jesteśmy, co rzutuje na nasze życiowe wybory? Pisarka stara się odpowiedzieć na pytania...

Autobiograficzna historia Corinne Hofmann opowiada o swoim dzieciństwie, dorastaniu i o życiu z Kenijskim Masajem.
W otoczce dzikiej głuszy, w Afryce przeżyła niesamowite, ciekawe przygody nabrała nowych doświadczeń życiowych.
Dzieciństwo Corinne Hofmann nie należało do łatwych, jako Niemka mieszkając w Szwajcarii zawsze czuła się obco nie na swoim miejscu.
Mieszkała w biednym domu na uboczu wioski, w trudnych warunkach,które nauczyły jej jak radzić sobie w każdej sytuacji w życiu.
Jako siedmioletnia dziewczynka nauczyła się wcześnie zaradności i zarobiła pierwsze pieniądze za zrobione własnoręcznie bukieciki.
Wyróżniała się ze swojego wyglądu zawsze, w porównaniu ze swoimi rówieśnikami nazywano ją "żyrafią szyją"
W pięknej, egzotycznej scenerii rozgrywa się ta opowieść o miłości Corinne Hofmann, która podążyła do dzikiej Afryki w poszukiwaniu swojego szczęścia.
Historia przejmująca, poruszająca za serce,zachwyciła mnie i oczarowała jestem oczarowana tą książką wspaniale napisana,pod urokiem jestem powieści.
Przepiękna, wzruszająca książka dodaje ją do ulubionych w swojej biblioteczce urzekająca powieść.

Autobiograficzna historia Corinne Hofmann opowiada o swoim dzieciństwie, dorastaniu i o życiu z Kenijskim Masajem.
W otoczce dzikiej głuszy, w Afryce przeżyła niesamowite, ciekawe przygody nabrała nowych doświadczeń życiowych.
Dzieciństwo Corinne Hofmann nie należało do łatwych, jako Niemka mieszkając w Szwajcarii zawsze czuła się obco nie na swoim miejscu.
Mieszkała w...

Chociaż w wielu sprawach mam inne zdanie niż pani Hofmann i nie potrafię niektórych rzeczy zrozumieć to muszę przyznać, że Jej życie mnie bardzo zafascynowało.
Myślę, że jest to najlepsza z pośród wszystkich autobiografii Autorki - mimo, że w przeciwieństwie do np. "Białej Masajki" nie zaskakuje egzotyką ani niczym nowym, to tak przepięknie sentymentalnie napisana książka o rodzinie, dorastaniu, miłości i chęci akceptacji, że od razu zapadła mi w serce. Polecam, nawet bardziej niż "Białą Masajkę" - zwłaszcza pod względem narracji. Tam denerwował mnie sztywny styl, tutaj poruszała czułość w każdym rozdziale.

Chociaż w wielu sprawach mam inne zdanie niż pani Hofmann i nie potrafię niektórych rzeczy zrozumieć to muszę przyznać, że Jej życie mnie bardzo zafascynowało.
Myślę, że jest to najlepsza z pośród wszystkich autobiografii Autorki - mimo, że w przeciwieństwie do np. "Białej Masajki" nie zaskakuje egzotyką ani niczym nowym, to tak przepięknie sentymentalnie napisana książka...

Egzotyczna historia miłości przedstawiona przez Corinne Hofmann potrafi zaciekawić i wciągnąć w ostępy afrykańskiej dziczy. Historia kobiety, która podążyła w ślad swej miłości, aż do dzikiej afryki, zaskakuje i ciekawi podczas czytania. Miłość do kenijskiego Masaja zwyciężyła nad wygodnym życiem w Szwajcarii i powiodła kobietę ku największej przygodzie jej życia.

Dzieciństwo Corinne Hofmann nie należało do łatwych, jako Niemka mieszkająca w Szwajcarii zawsze czuła się obco i nie na miejscu. Mieszkała w biednym domu na uboczu wioski, w trudnych warunkach, które nauczył ją jak sobie radzić w niemal każdej sytuacji. Z wyglądu zawsze się wyróżniała, w porównaniu z rówieśnikami, z powodu wysokiej, szczupłej sylwetki nazywano ją "żyrafią szyją". Gdy miała dwadzieścia siedem lat postanowiła wyjechać do Afryki i zakosztować nowej przygody i wyzwań. Podczas, której odnalazła wiele bezcennych doświadczeń.

Różnorodność tej pozycji jest od razu widoczna i sprawia, że książkę czyta się w ekspresowym tempie. Corinne Hofmann ma ogromny talent w przeplataniu wątków i tym samym przyspieszając lekturę. Książka napisana jest językiem barwnym i ciekawym, przez co czytanie upływa przyjemnie. Bohaterowie pierwszo jak i drugoplanowi wypadają interesująco. Corinne Hofmann porywa swoimi burzliwymi losami, które opisuje z dużą dozą wiarygodności. Spodobały mi się również opisy Afryki, które zostały napisane w sposób intrygujący i malowniczy. Autorka miejscami pisze w sposób mocny i dosadny, tym samym sprawiając, że książkę odbiera się mocniej. Dramatyczne i zaskakujące wybory, których musi dokonywać główna bohaterka nie raz potrafią wstrząsnąć czytelnikiem.

Lektura spełniła moje oczekiwania odnośnie lektury. Losy Corinne Hofmann wypadają ciekawie, a opisy Afryki wypadają nad wyraz realistycznie. Miejscami podczas czytania mamy wrażenie jakbyśmy sami tam byli i wraz z autorką przemierzali te pierwotne tereny. Jest to książka, która przypadła mi do gustu. Co i rusz mamy do czynienia z burzliwymi przygodami, z których często naszej bohaterce trudno się wykaraskać. Dreszczyk emocji towarzyszy podczas całego czasu z lekturą, a atmosfera afrykańskiej dziczy jest bardzo odczuwalna.

http://fantasy-bestiarium.blogspot.com/2016/09/dziewczyna-z-szyja-zyrafy-corinne.html

Egzotyczna historia miłości przedstawiona przez Corinne Hofmann potrafi zaciekawić i wciągnąć w ostępy afrykańskiej dziczy. Historia kobiety, która podążyła w ślad swej miłości, aż do dzikiej afryki, zaskakuje i ciekawi podczas czytania. Miłość do kenijskiego Masaja zwyciężyła nad wygodnym życiem w Szwajcarii i powiodła kobietę ku największej przygodzie jej...