Spiders in the Grove

Izabel jak i Naeva znowu trafiają do miejsca,gdzie zadaniem Izabel jest odkryć kim jest Vonnegut,a przy okazji ma się wtopić w tłum jako jedna z niewolnic by mieć czas sobie rozpracować kto jest Vonnegutem w końcu jest jedną z osób która go widziała chociaż nie ma żadnej pewności,że to on.Czy w rzeczywistości, którą znasz możesz stać się kimś innym dla dobra misji?

Izabel miała się stać jedną z kobiet,które będą zdane na łaskę w tym miejscu,gdzieś już kiedyś spędziła swoje życie.Wiedziała jak tam jest,więc liczyła,że będzie radzić sobie lepiej,ale kiedy dochodzi do sytuacji w której Izabel jako Lydia ma zginąć, ponieważ nikt jej nie kupi,ratuje ją Naeva.Dziewczyna, którą wraz Izabel łączy bolesna historia 💔.Izabel chcąc udowodnić,że nie zależy jej na Naevie musi ją uderzyć,a wtedy zamiast roli niewolnicy,dostaje rolę kobiety,która każe inne kobiety tylko po to by zapewnić sobie jakieś miejsce,żeby móc później pomóc Naevie,która stała się Izabel bardziej bliska niż przypuszczała.Izabel radzi sobie całkiem nieźle w nowej roli mimo,że nie chciałaby być taka,ale jakby musi dostosować się do sytuacji i zdobyć zaufanie kobiety,która ją mogła zabić,a ja ocaliła i dała jej pracę.Naeva ma dla Izabel ogromne znaczenie i dlatego chociaż próbuje zachować maskę niewzruszonej pragnie jak najszybciej wypełnić swoje zadanie i zabrać ze sobą Naeve.Czy może jeden w trzech wieczorem będzie dla Izabel powodem by zaryzykować swoją misję?

Ten tom skupia się głównie na Izabel,która zszokowała mnie swoją postawą.To waleczna dziewczyna, która jak bardzo chciałaby być nieczuła na krzywdę innych robi to co dyktuje jej serce.Tu był tak zwrot,że myślałam,że może autorka przybliżając nam pewną scenę z książki zrobiła mi deja vu.Rozumiem motywy Izabel i dlaczego podjęła taką decyzję, dlaczego znalazła się w miejscu z którego uciekła,miała cel,który był jej priorytetem pierwszym było znalezienie Vonneguta,a drugim tego wam nie powiem,ale naprawdę rozumiem ją i muszę przyznać,że wiedziałam,że siła jest kobietą,a Izabel udowadnia jak silna się stała dzięki temu,że poznała Victora.

Victor złamał się w tym w tym tomie,chociaż miłość stała się jego słabością,bo cały czas chronił Izabel tak wydaje mi się,że to co zrobił swoim wyznaniem ją dobiło jeszcze mocniej😔

Fredrik szuka zabójcy,który dokonuje zabójstw w podobny sposób do niego,ale nie spodziewałam się kim jest osobą, której szukał😯.

Niklas zostaje postawiony pod ścianą,dostaje telefon,który jak sam stwierdza,nie zapowiada się,że miałby wyjść z tej sytuacji żywy 😯

Nora,która miała być wtyczką Victora podczas pewnej ratuje go w najmniej oczekiwanym momencie,ale cieszę,że Nora nie posłuchała Victora,bo mógł przecież zginąć.

Ten tom jest taki,że mam wiele pytań,nadal nie wiem kim jest Vonnegut,chociaż liczyłam na jakiś przełom w tym tomie.Strasznie mi przykro,że Izabel została sama,że nie ma już nikogo kto by był w nią w tej nowej rzeczywistości,gdzie już nic nie jest takie samo😔Niklas,Fredrik,Nora,Izabel,Victor to są postacie z którymi się z tomu na tom coraz bardziej zżyłam i chociaż myślałam,że ich karty się odwrócą na ich korzyść,ale po tym co się wydarzyło w tym tomu już nie jestem pewna czy autorka idzie ku upadkowi bohaterów,czy próbuje dać mi jakąś nadzieję,że zamierza ich ocalić 🤔W sumie nie wiem dokąd zmierza autorka byłam pewna,że wiem przy tym tomie nie jestem już niczego pewna.

Izabel jak i Naeva znowu trafiają do miejsca,gdzie zadaniem Izabel jest odkryć kim jest Vonnegut,a przy okazji ma się wtopić w tłum jako jedna z niewolnic by mieć czas sobie rozpracować kto jest Vonnegutem w końcu jest jedną z osób która go widziała chociaż nie ma żadnej pewności,że to on.Czy w rzeczywistości, którą znasz możesz stać się kimś innym dla dobra misji?

Izabel...

Jedna z moich ulubionych części. Warto, warto i jeszcze raz warto się z nią zapoznać, bo dzieje się. Autorka trzyma poziom. Nie mogę uwierzyć, że została mi już tylko ostatnia część do przeczytania. Ta seria ma potencjał na o wiele, wiele więcej.. naprawdę szkoda.

Jedna z moich ulubionych części. Warto, warto i jeszcze raz warto się z nią zapoznać, bo dzieje się. Autorka trzyma poziom. Nie mogę uwierzyć, że została mi już tylko ostatnia część do przeczytania. Ta seria ma potencjał na o wiele, wiele więcej.. naprawdę szkoda.

WOW!!!
To jedyne co jestem w stanie napisać po przeczytaniu te części. Zostało najgorsze - czekanie na ostatnią część.

WOW!!!
To jedyne co jestem w stanie napisać po przeczytaniu te części. Zostało najgorsze - czekanie na ostatnią część.

Totalnie nie mam słów... ten cykl jest mistrzowski.

Totalnie nie mam słów... ten cykl jest mistrzowski.

"Nie boję się. Potwory zwykle nie boją się innych potworów ”.

Nie spodziewałam się aż takich pokręconych gier umysłowych w tej książce. Autorka zafundowała mi prawie zawał.
Teraz czuję się pusta, moje serce krwawi z powodu tych wszystkich niesamowitych postaci. Nie czuję żadnej satysfakcji, w rzeczywistości czuję się bardzo odrętwiała. Tyle pytań i żadnych odpowiedzi, a ja muszę wiedzieć, co się stanie ze wszystkimi moimi ulubieńcami. Czuję się taka zagubiona i nie mam pojęcia, jak opanować te wszystkie emocje.
Teraz trzeba cierpliwie czekać na The Darkest Half.

"Nie boję się. Potwory zwykle nie boją się innych potworów ”.

Nie spodziewałam się aż takich pokręconych gier umysłowych w tej książce. Autorka zafundowała mi prawie zawał.
Teraz czuję się pusta, moje serce krwawi z powodu tych wszystkich niesamowitych postaci. Nie czuję żadnej satysfakcji, w rzeczywistości czuję się bardzo odrętwiała. Tyle pytań i żadnych odpowiedzi, a ja...

Tą częścią Pani Redmerski zaserwowała mi emocjonalny rollercoaster, który skutkował zawrotami głowy. Dla mnie najlepszy tom w serii. Finał powala, gdyż prawie wszyscy bohaterowie staną w sytuacji bez wyjścia, będą zmuszeni walczyć o swoje życie.
Jak ujawniła autorka, w "The darkest half" ktoś z głównych postaci zginie. To mi łamie serce. Już się nie mogę doczekać tomu 8.

Tą częścią Pani Redmerski zaserwowała mi emocjonalny rollercoaster, który skutkował zawrotami głowy. Dla mnie najlepszy tom w serii. Finał powala, gdyż prawie wszyscy bohaterowie staną w sytuacji bez wyjścia, będą zmuszeni walczyć o swoje życie.
Jak ujawniła autorka, w "The darkest half" ktoś z głównych postaci zginie. To mi łamie serce. Już się nie mogę doczekać tomu...

Siódma część sławnej serii zabiera czytelnika w świat manipulacji. To co wydawało się oczywiste, takim nie jest. To co dotychczas przeczytaliśmy w poprzednich częściach nie wydaje się takie sielankowe. Do końca nie wiadomo jak potoczą się dalsze losy wszystkich bohaterów. Niektórzy martwi, wcale nie są nimi. Zaufanie do wspólników pęka jak bańka mydlana. Przeszłość nie zapomina, kroczy za bohaterami i naznacza ich nowy początek lub ich zgubę. Miłość to nie znaczy trwać przy tej osobie, miłość to pozwolić jej odejść, aby mogła żyć. Wiele poświęcenia i opiekuńczowości, ale czy ona tego potrzebuje? Czy to ciemność, która ją spowija pozwoli jej zacząć od nowa?

Historia zaczyna się od wyjazdu Izabel do piekła swojej młodości, czyli Meksyku. Oczywiście nie jest to proste, ponieważ siostra Niklasa i Viktora - Naeva również żyła w tym pikle. Izabel jedzie zemścić się na rodzinie Ruiz, Naeva po to, by odnaleźć ukochanego Leo. Na miejscu wszystko nie idzie od razu zgodnie z planem. Wychodzą nowe fakty, zwroty akcji, umarli, którzy nigdy nie umarli i intrygi, manipulacje. Czy to koniec Zakonu Viktora Fausta? Czy nowy początek, z których popiołów powstaną silniejsi?

Gorąco polecam całą serię. Z niecierpliwością czekam na przeczytanie ósmej części.

Siódma część sławnej serii zabiera czytelnika w świat manipulacji. To co wydawało się oczywiste, takim nie jest. To co dotychczas przeczytaliśmy w poprzednich częściach nie wydaje się takie sielankowe. Do końca nie wiadomo jak potoczą się dalsze losy wszystkich bohaterów. Niektórzy martwi, wcale nie są nimi. Zaufanie do wspólników pęka jak bańka mydlana. Przeszłość nie...

"The answers will come; they will take time, but the most satisfying things in life always take time."
Pani Remerski kazała długo nam czekać na ten tom, ale nie żałuję. Trafny cytat jak się okazuje, i jakże prawdziwy. Choć nie jestem usatysfakcjonowana faktem że tak szybko skończyłam czytać nie żałuję tych dwóch wieczorów spędzonych na ciągłym zagryzaniu ust i myślom galopującym po głowie co może pójść nie tak. Autorka jest dla mnie geniuszem, czekam z niecierpliwością na kolejny tom.

"The answers will come; they will take time, but the most satisfying things in life always take time."
Pani Remerski kazała długo nam czekać na ten tom, ale nie żałuję. Trafny cytat jak się okazuje, i jakże prawdziwy. Choć nie jestem usatysfakcjonowana faktem że tak szybko skończyłam czytać nie żałuję tych dwóch wieczorów spędzonych na ciągłym zagryzaniu ust i myślom...

"...you never know what kind of spiders might be lurking in our midst."

Brak mi słów... naprawde brak mi słów by opisać co przeżyłam czytając już siódmą część serii "In the Company of Killers", na która przyszło nam czekać prawie dwa lata. Przed samą premierą spiełam sie w sobie, by przeczytać wcześniejsze części i odświeżyć sobie nieco pamięć i przyznam szczerze - było warto, bo tak wiele istotnych rzeczy w ciągu tych kilku lat umknęło mojej pamięci, że teraz byłabym po części zagubiona we wszystkim co tutaj miało miejsce.

"Spiders in the Grove" jest przepełniona manipulacjami do tego stopnia, że ani jednego słowa nie byłam pewna na 100%. Wciąż goniły mnie obawy i wątpliwości w którym kierunku autorka zechce pokierować fabułą. Nie spodobała mi się tylko jedna rzecz, ale żeby nie spoilerować, to dodam tylko, że wybaczam autorce, bo całość wyszła fenomenalnie. No i zakończenie... najbardziej smutne zakończenie jakiego w ogóle się nie spodziewałam. Pękło mi serce na pół. Nie umiem sobie znaleźć miejsca, bo w mojej głowie był zupełnie inny scenariusz... to nie tak miało się skończyć... wszystko poszło nie tak... Ta historia nie zasługuje na TAKIE momenty...
Nie wiem co więcej dodać... mam tylko nadzieję, że na "The Darkest Half" nie przyjdzie nam czekać tak długo, bo Victor, Niklas, Fredrik, Izabel... nawet Nora... oni zasługują na WIĘCEJ.

GORĄCO polecam cała serię.

"...you never know what kind of spiders might be lurking in our midst."

Brak mi słów... naprawde brak mi słów by opisać co przeżyłam czytając już siódmą część serii "In the Company of Killers", na która przyszło nam czekać prawie dwa lata. Przed samą premierą spiełam sie w sobie, by przeczytać wcześniejsze części i odświeżyć sobie nieco pamięć i przyznam szczerze - było...