Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć

Okładka książki Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć autora Jorge Bucay, 8391736199
Okładka książki Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć
Jorge Bucay Wydawnictwo: Replika literatura piękna
228 str. 3 godz. 48 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Recuentos para Demian
Data wydania:
2004-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2004-01-01
Liczba stron:
228
Czas czytania
3 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
8391736199
Tłumacz:
Ilona Ziętek-Segura
Średnia ocen

7,4 7,4 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć



książek na półce przeczytane 505 napisanych opinii 440

Oceny książki Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć

Średnia ocen
7,4 / 10
105 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć

avatar
31
29

Na półkach:

Książkę otrzymałam jako prezent. Przyznam, że jej forma skłoniła mnie do czytania ok. dwóch historii na raz, niektóre z nich zapadły mi w pamięć i podzieliłam się nimi z bliskimi i współpracownikami. Bajki są ilustracją różnych sytuacji z którymi człowiek mierzy się w życiu.

Książkę otrzymałam jako prezent. Przyznam, że jej forma skłoniła mnie do czytania ok. dwóch historii na raz, niektóre z nich zapadły mi w pamięć i podzieliłam się nimi z bliskimi i współpracownikami. Bajki są ilustracją różnych sytuacji z którymi człowiek mierzy się w życiu.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
327
32

Na półkach:

Piękny pomysł na książkę, niektóre bajki na pewno długo ze mną zostaną.
Brawo za pomysł

Piękny pomysł na książkę, niektóre bajki na pewno długo ze mną zostaną.
Brawo za pomysł

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
18
15

Na półkach:

Ciekawa forma, krótkich bajek, które poruszają wiele ważnych tematów. Dzięki formie do książki łatwo wracać nawet po dłuższym czasie.

Ciekawa forma, krótkich bajek, które poruszają wiele ważnych tematów. Dzięki formie do książki łatwo wracać nawet po dłuższym czasie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

2650 użytkowników ma tytuł Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć na półkach głównych
  • 1 540
  • 1 038
  • 72
379 użytkowników ma tytuł Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć na półkach dodatkowych
  • 238
  • 44
  • 27
  • 19
  • 19
  • 16
  • 16

Inne książki autora

Jorge Bucay
Jorge Bucay
Argentyński pisarz, z wykształcenia lekarz psychiatra. Mieszka i pracuje w Argentynie, dzieląc czas pomiędzy praktykę lekarską oraz konferencje, seminaria i wykłady w Ameryce i Europie. Poza tym pisze książki, artykuły, uczestniczy w audycjach radiowych i programach telewizyjnych o tematyce psychologicznej. Członek Amerykańskiego Stowarzyszenia Terapii Gestaltycznej i koordynator grup terapeutycznych i naukowych w Hiszpanii (Grenada) i Meksyku. Jego książki przetłumaczono na kilkanaście języków.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Znajdź spokój wewnętrzny. Pomoc dla DDD i DDA w odzyskaniu emocjonalnej trzeźwości Tian Dayton
Znajdź spokój wewnętrzny. Pomoc dla DDD i DDA w odzyskaniu emocjonalnej trzeźwości
Tian Dayton
Bardzo, bardzo dobra pozycja. Mądra i konkretna. Autorka zaprasza nas w podróż ku TRZEŹWOŚCI EMOCJONALNEJ(opartej na umiejętności AUTOREGULACJI). Porusza ona zagadnienie emocji (*i tu ciekawa konstatacja - nawet miłość to uczucie, które służy naszemu byciu "w więzi", "w relacji"czyli uczucie adaptacyjne motywujące do bycia w grupie np. rodzinnej; kolejna (przynajmniej w założeniu) ochrona zaproponowana nam przez nas mózg). Autorka proponuje oddech, chwilę refleksji, o czym "mówią" nasze emocje, zachęca do zrównoważonej odpowiedzi "na bodziec" ;). Wyjaśnia mechanizm uczenia się autoregulacji (przytulenie przez matkę dziecka uczy je, że przykry stan emocjonalny możemy łagodzić, że przez trudną emocję "można przejść"). Zauważa, że to dorośli powinni robić wszystko (oczywiście w mądry sposób),aby przywrócić równowagę świata dziecka),a żadna sytuacja nie musi być traumatyczna, jeśli się nią zaopiekujemy. Autorka wskazuje nałogi jako przykłady chybionej autoregulacji, uczy nas pracować ze zdarzeniami z przeszłości (reinterpretacja),zaznacza pewne ukryte skrypty, omawia nieskuteczne strategie (genialny fragment o dziecku alkoholika, który obiecuje sobie, że nie skrzywdzi alkoholem własnego dziecka i tego nie robi, ale bezwiednie okalecza je nieadekwatnymi szablonami zachowań z dzieciństwa dotyczących radzenia sobie z trudnymi sytuacjami w życiu). Świetnie opisane obszary konfliktu między osobami w relacji i poparte badaniami prognozy, czy związek przetrwa; wskazówki, jak podnosić się po porażce. W książce oczywiście możemy odnaleźć omówioną listę "składowych" postawy trzeźwości emocjonalnej i sposoby wypracowania autoregulacji ... a także o wiele, wiele więcej... Ostatnio bardzo dużo czytam, ale tak dobrej pozycji dawno nie miałam w ręku. Zrobiła na mnie duże wrażenie i znacząco poszerzyła moje horyzonty. Polecam.
Anna_Kowalska - awatar Anna_Kowalska
oceniła na91 rok temu
Gdy ciało i dusza wysyłają SOS. Jak przyczyny chorób odnaleźć w psychice? Alexander Kugelstadt
Gdy ciało i dusza wysyłają SOS. Jak przyczyny chorób odnaleźć w psychice?
Alexander Kugelstadt
A. Kugelstadt (jako m.in. psychosomatyk) zapewnia nas, czytelników o ścisłym powiązaniu ciała i naszej psychiki. Swoje rozważania zaczyna od osobistego wstępu (wyjaśnienia, dlaczego zajął się tą właśnie tematyką),następnie przechodzi do filozoficznych rozważań, skąd wynika podział na sferę SOMA i PSYCHE. Wskazuje na znaczenie pierwszych lat naszego życia w kształtowaniu się wielu naszych wewnętrznych struktur, pisze o roli emocji, o działaniu układu nerwowego i odpornościowego ... o stresie. Zaznacza, że "psychika wyposażona jest w mechanizmy obronne, które spychają do obszaru nieświadomości niepożądane, bo nierozwiązywalne konflikty i wynikające z nich napięcia". Na konkretnych przykładach - historiach swoich pacjentów wyjaśnia, w jaki sposób objaw somatyczny wiąże się z problemem psychicznym. Książka buduje pewną świadomość czytelnika i zachęca do pracy nad sobą, niestety rady autora (bez wsparcia specjalisty) nie zawsze wydają się możliwe do zastosowania. A. Kugelstadt zamieszcza bardzo wiele objaśnień (czasem jest to objaśnienie do objaśnienia;) co czyni książkę nie do końca konkretną. Nie mniej bardzo poruszyła mnie historia kobiety, która nagle straciła władzę w nogach i wyjaśnienie psychosomatyka tej sytuacji (a następnie praca z pacjentką). Publikacja do przeczytania i do przemyślenia ...
Anna_Kowalska - awatar Anna_Kowalska
oceniła na64 miesiące temu
6 filarów poczucia własnej wartości Nathaniel Branden
6 filarów poczucia własnej wartości
Nathaniel Branden
Książka z tych życiowych, poruszających swoją zawartością. Autor podzielił książkę na wewnętrzne źródła poczucia wartości oraz zewnętrzne. Nie ukrywam, że te wewnętrzne poruszyły mnie bardziej. Wśród sześciu filarów poczucia wartości wyróżnione zostały: praktyka świadomego życia praktyka samoakceptacji praktyka odpowiedzialności za siebie praktyka asertywności praktyka życia celowego. Słowo praktyka oznacza tu dyscyplinę, sposób regularnego postępowania, sposób bycia. Jako ćwiczenia w budowaniu poczucia własnej wartości autor stosuje metodę dokańczania zdań. Większość z tych zdań ma zwiększyć naszą samo świadomość, albo pobudzić nas samych do samo uzdrowienia, do zmiany sposobu postrzegania siebie. Ciekawe było stwierdzenie autora, że tylko psychoterapeuta, który sam odbudowywał swoje poczucie wartości jest w stanie przeprowadzić innych przez ten proces, którego sam doświadczył i zrozumiał. Nathaniel Branden uświadomił mi w tej książce jak bardzo jesteśmy odpowiedzialni za swoje myśli, budowanie szczęścia, życia i samoświadomości. Czy pozwolimy by czyjaś opinia o nas lub decyzja życiowa miała druzgocący wpływ na nas, nasze samopoczucie, szczęście czy przyszłość? To jak zareagujemy w danym momencie często wypływa z naszego poczucia wartości i samoświadomości. Poczucie własnej wartości musimy znaleźć w sobie a nie szukać go w opiniach innych. Miłość męża czy żony nie sprawi, że sam będę kochać siebie. Autor stwierdza, że nie można mieć za wysokiej samo oceny, tak samo jak nie można być zbyt zdrowym. Zdrowe poczucie własnej wartości ułatwia nam podejmowanie życiowych wyzwań i wychodzenie z życiowych problemów. Osoba o niskiej samoocenie bardziej przeżywa porażki i rzadziej stawia sobie ambitne cele lub wyzwania. Często staje się bierna. Na drodze do odbudowania poczucia własnej wartości staje lenistwo i unikanie dyskomfortu. Wysiłek i niewygoda sprzyjają budowaniu naszej siły i tym samym dobrej opinii o sobie. Ciężko streścić 478 stron wiedzy m.in o asertywności, wyznaczaniu celów, niezależności, moralności, życiu z zasadami, czy braku systemu edukacji, który uczyłby ludzi myślenia a nie przystosowywania się do reguł i otoczenia (zabijania kreatywności). Nie ukrywam, że ta książka w wielu aspektach była o mnie. O moim wewnętrznym dziecku, wiecznie pod krytyką z powodu wyglądu, zamkniętym w sobie, cichym, grzecznym, przynoszącym dobre oceny, ale w środku smutnym, samotnym i nie wychylającym się. Kimś kto nie wierzył, że szczęście jeszcze przyjdzie. Lektura rozwinęła moją samoświadomość. Cytaty: "Jeśli nie zasługuję na miłość jest mi trudniej uwierzyć, że ktoś inny mnie pokocha" "Kto nie kocha samego siebie, nie potrafi pokochać innych"
Ewa - awatar Ewa
oceniła na1026 dni temu
Duchowość ciała Alexander Lowen
Duchowość ciała
Alexander Lowen
siążka porusza temat zdrowia i duchowości w sposób, który łączy te dwa obszary, wskazując na ich nierozerwalną więź. Autor zwraca uwagę na fakt, że współczesna medycyna, choć potrafi leczyć objawy wielu schorzeń, pozostaje bezradna wobec ich głębszych, pierwotnych przyczyn. W poszukiwaniach źródeł chorób medycyna często nie bierze pod uwagę aspektu duchowego, który – jak wskazuje autor – odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu ludzkiego organizmu. Oddychanie, poruszanie się, odżywianie czy seksualność, te podstawowe funkcje życiowe, są w dużej mierze związane z naszą duchowością. To, co nazywamy „boskim duchem” działa w naszym ciele, tworząc jedność między sferą materialną a duchową. Autor podkreśla, że zdrowie to stan świętości, kompletności, w którym nasza cielesność i duchowość współdziałają. Kiedy jesteśmy zdrowi, przejawiamy to we wdzięku ruchów, w blasku naszej cielesnej energii i w żywotności. Z kolei „przygaszenie” tej energii, sztywność i toporność ruchów mogą być pierwszymi objawami poważnej choroby, wskazując na brak tej harmonii między ciałem a duchem. Książka zachęca do głębszego spojrzenia na zdrowie i życie, traktując je jako całość, w której duchowość ma nieocenioną rolę. To propozycja zrozumienia zdrowia jako harmonii między tym, co cielesne i duchowe, oraz przypomnienie, że nasza kondycja fizyczna często jest odbiciem naszej wewnętrznej, duchowej równowagi.
ania - awatar ania
oceniła na91 rok temu
Psychowzroczność Daniel J. Siegel
Psychowzroczność
Daniel J. Siegel
Książka wywarła na mnie bardzo duże wrażenie! Szczególnie ujął mnie opis rożnych ludzkich historii i pracy psychologa, który zbiera okruszki cudzego życia i pieczołowicie skleja je niczym sztukmistrz japońską porcelanę. "Każdy z nas ma w sobie własny mentalny świat, który z czasem zacząłem traktować, jak wewnętrzne morze. To niezwykle różnorodne miejsce, pełne myśli i odczuć, wspomnień i marzeń, nadziei oraz życzeń. Przetaczają się przez nie burze (...). Gdy mroczne głębiny morza zdają się nas wciągać, odnosimy wrażenie, że toniemy"... Aby uwolnić się od utrudniających życie schematów funkcjonowania umysłu, Siegel proponuje psychowzroczność rozumianą jako "forma skoncentrowanej uwagi , dzięki której możemy dostrzec wewnętrzny sposób funkcjonowania naszego umysłu, a także być świadomi przebiegu procesów mentalnych i nie padać ich ofiarą". Uczy jak przyjmować to, co nas spotyka, co z tym robić, jak to rozumieć i wykorzystać tę wiedzę, aby żyło nam się łatwiej np. w naszym społecznym otoczeniu. Wskazuje on na niezwykłą złożoność i potencję ludzkiego mózgu. Pokazuje swoją pracę z pacjentami - klientami nad uzyskaniem większej łączności między półkulami, nad aktywacją określonych ośrodków mózgowych ... Pozycja zawiera opis funkcjonowania mózgu, szczegółowy opis stylu pracy autora i jego spotkania z pacjentami ... polecam zainteresowanym neurobiologią.
Anna_Kowalska - awatar Anna_Kowalska
oceniła na88 miesięcy temu
Droga rzadziej przemierzana. Nowa psychologia miłości, wartości tradycyjnych i rozwoju duchowego Morgan Scott Peck
Droga rzadziej przemierzana. Nowa psychologia miłości, wartości tradycyjnych i rozwoju duchowego
Morgan Scott Peck
Książkę tę dość długo czytałam - a właściwie podczytywałam. Na początku bardzo mnie zainteresowała, jednak wraz z biegiem stron mój entuzjazm słabł. Nie chcę przez to powiedzieć, że mi się nie podobała, czy że to jest jakaś przeciętna pozycja, tylko że autor nie utrzymał mojej uwagi. Myślę, że winą tej sytuacji jest fakt, że obecnie na rynku mamy sporo książek poruszających podobne tematy. Gdy DROGA RZADZIEJ PRZEMIERZANA ukazała się po raz pierwszy, była pewną nowością, świeżością, czymś czego ludzie potrzebowali nawet o tym nie wiedząc. Teraz autorzy zasypują nas psychologicznymi radami - jak żyć, by żyć dobrze itp. M. Scott Peck przypomina mi trochę fenomen Paulo Coelho, czy Olivera Sacksa. Obaj panowie zaprezentowali coś oryginalnego w konkretnym czasie - coś, co się dobrze czytało i co zaspokajało ludzką ciekawość i potrzebę spojrzenia na życie z innej perspektywy. Uważam, że Sacks i Peck mają oczywiście więcej do powiedzenia niż Coelho... zwłaszcza, że bazują na własnym doświadczeniu i nauce, a nie na cudzym przyprawionym filozoficzną gadką. DROGA RZADZIEJ PRZEMIERZANA, to pozycja, w której znajdziecie bardzo dużo przykładów z gabinetu doktora (Peck jest amerykańskim psychiatrą i neurologiem). To niezwykłe relacje, które mają dobitnie pokazać czytelnikowi, gdzie popełnia błędy, nawet o tym nie wiedząc. Ta książka to RADA, ale taka momentami wstrząsająca, bo prawda czasem boli, mimo to warto właśnie w niej żyć. Nie unikać problemów, tylko je rozwiązywać... a przede wszystkim na początku w ogóle je zauważać i zdiagnozować. Może nie oszalałam na punkcie tej książki, ale ją doceniam. Wiele można z niej wyciągnąć dla siebie. Jedną z ważniejszych prawd, od której zaczyna się cała "zabawa" jest fakt, że ŻYCIE JEST TRUDNE - banał, ale okazuje się, że wcale nie.... życie jest trudne Wydawnictwo Zysk i S-ka egzemplarz recenzencki
πPi - awatar πPi
ocenił na62 lata temu
Nieposkromiona Glennon Doyle Melton
Nieposkromiona
Glennon Doyle Melton
Glennon Doyle stała się dla milionów kobiet na całym świecie głosem sumienia, który mówi: „przestań przepraszać za to, że żyjesz”. Jej książka „Nieposkromiona” to hybryda pamiętnika, poradnika i duchowego manifestu, który uderza w fundamenty tego, co rozumiemy przez „dobrą kobietę”. Przyznając tej pozycji ocenę 7/10, doceniam jej ogromną siłę rażenia, odwagę w przełamywaniu tabu oraz niezwykle sugestywny język, choć momentami jej radykalizm może wydawać się zbyt uproszczony dla skomplikowanej rzeczywistości. Gepardzica w niewoli Metaforą otwierającą i spajającą całą książkę jest historia gepardzicy z zoo, która żyje zgodnie z oczekiwaniami treserów, zapominając o swojej dzikiej naturze. Doyle przekonuje, że każda kobieta została w procesie socjalizacji „udomowiona” – nauczona ciszy, poświęcenia i dbania o cudze potrzeby kosztem własnych. Autorka opisuje moment swojego przebudzenia: odejście od męża, zakochanie się w kobiecie i budowanie nowej, patchworkowej rodziny na własnych zasadach. To opowieść o buncie przeciwko systemowi, który wymaga od kobiet bycia „miłymi”, zamiast bycia „prawdziwymi”. Język emocji i radykalna szczerość Siłą prozy Doyle jest jej bezpośredniość. Autorka nie owija w bawełnę – pisze o uzależnieniach, bulimii, lękach i trudach macierzyństwa. Jej styl jest pełen krótkich, uderzeniowych zdań, które mają moc haseł transparentowych. „Nieposkromiona” to książka, która nie prosi o pozwolenie; ona rozkazuje czytelniczce, by ta zajrzała w głąb siebie i odnalazła tam „to, co wiedzą tylko one”. To literatura, która ma budzić, niepokoić i zmuszać do rewolucji we własnym salonie. Dla wielu kobiet lektura ta stała się impulsem do porzucenia nieszczęśliwych związków czy toksycznych prac. Siódemka to nota dla książki ważnej i potrzebnej, która jednak miejscami osuwa się w zbytni dydaktyzm. Doyle operuje bardzo amerykańskim, momentami wręcz kaznodziejskim tonem (wynikającym z jej przeszłości jako blogerki chrześcijańskiej). Niektóre z jej recept na szczęście mogą wydawać się naiwne lub dostępne tylko dla osób o określonym statusie materialnym i społecznym. Choć idea „płonięcia dla własnej prawdy” jest piękna, autorka czasem pomija fakt, że dla wielu kobiet na świecie bunt wiąże się z realnym zagrożeniem życia, a nie tylko z dyskomfortem towarzyskim. „Nieposkromiona” to solidne 7/10 – pozycja, którą warto przeczytać, by przetestować granice własnej wolności. Nawet jeśli nie zgadzasz się ze wszystkimi tezami Doyle, jej pasja i energia są zaraźliwe. To książka o tym, że największym aktem odwagi jest bycie sobą w świecie, który codziennie próbuje nas sformatować. To lektura, która zostawia z pytaniem: „Kim byłabyś, gdybyś przestała starać się być idealna?”.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na721 dni temu

Cytaty z książki Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć

Więcej
Jorge Bucay Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć Zobacz więcej
Jorge Bucay Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć Zobacz więcej
Jorge Bucay Pozwól, że ci opowiem... Bajki, które nauczyły mnie, jak żyć Zobacz więcej
Więcej