Nienachalna z urody

Liczyłem, że będzie w niej więcej historii osobistych. Zastałem jakieś przemyślenia o politykach, nie najczylniejsze skany maszynopisów... Nie było to złe, ot, lekturka na jeden wieczór.

Liczyłem, że będzie w niej więcej historii osobistych. Zastałem jakieś przemyślenia o politykach, nie najczylniejsze skany maszynopisów... Nie było to złe, ot, lekturka na jeden wieczór.

Dla fanów, raczej bez ukazywania większych blizn na wizerunku

Dla fanów, raczej bez ukazywania większych blizn na wizerunku

Liczyłam, że książka będzie lepsza.

Liczyłam, że książka będzie lepsza.

Niby Czubaszek gotować nie potrafiła, ale groch z kapustą jej akurat wyszedł.

Niby Czubaszek gotować nie potrafiła, ale groch z kapustą jej akurat wyszedł.

Słuchałam tych felietonów i zastanawiałam się. Nad czym? Ot, choćby nad tym, jak to się stało, że osoba, która właściwie unika życia rodzinnego, sportu, podróży, kontaktu z innymi ludźmi (poza kilkoma wybranymi osobami) z taką swadą wypowiada się na temat tego, jak inni powinni żyć. I to na dodatek tak, aby jak najmniej autorce tekstów przeszkadzać. Dużo sobie obiecywałam po tej lekturze. Najprawdopodobniej – za dużo. Chciałam żeby było zabawnie. Zdarzało się, i owszem, lecz tylko pod warunkiem, iż ktoś jest fanem żartu absurdalnego i zakładającego, że kobieta równa się słodka idiotka. Kolejne rozdziały, to coraz to nowe porcje narzekactwa pospolitego. Na politykę, polityków, przepisy. Na ludzi i ich przywary. Na to, że palić w miejscach publicznych nie można. Na to, że… Lista jest naprawdę długa. Zdarzały się jednakże momenty, gdy zgadzałam się z poglądami pisarki. Najczęściej wtedy gdy czyniła obserwacje niepopularne – na przykład a propos hipokryzji wśród naszych współobywateli. Cóż, posłuchałam. Wracać do lektury nie będę, autorka postarała się, aby powtórzeń w teksie była wystarczająca ilość dla dobrego utrwalenia wiedzy na temat jej życia osobistego. Polecać lektury nie odważę się.

Słuchałam tych felietonów i zastanawiałam się. Nad czym? Ot, choćby nad tym, jak to się stało, że osoba, która właściwie unika życia rodzinnego, sportu, podróży, kontaktu z innymi ludźmi (poza kilkoma wybranymi osobami) z taką swadą wypowiada się na temat tego, jak inni powinni żyć. I to na dodatek tak, aby jak najmniej autorce tekstów przeszkadzać. Dużo sobie obiecywałam...

Miałam z panią Marią Czubaszek jedną wspólną rzecz - do parkowania potrzebowałyśmy więcej miejsca niż inni kierowcy 😅
Bardzo mi przykro, że "Nienachalną z urody" tak szybko się czyta, i nie ma już więcej tych tekstów. Pani Maria była niesamowita. Wiadomo, nie ze wszystkim się z nią zgadzałam, ale podziwiałam jej dystans do świata, szczerość, odwagę, autentyczność i to, że wcale nie myślała o sobie, że jest nie wiadomo kim. No i też podziwiałam jej talent pisarski, jej teksty są lekkie, zabawne, i nie czuć w nich nic pozerskiego. Czyta się je szybko, i nie wiadomo, kiedy się kończą. Rozdział o gotowaniu jest moim ulubionym, śmiałam się przy nim do łez bardzo długo. A jeśli chodzi o tekst o sprzątaniu... Popieram 👍
Może i pani Maria sądziła, że po jej śmierci nic ciekawego nie zostanie, ale była w błędzie. Zostawiła świetne teksty, wspomnienie nietuzinkowej osobowości i mnóstwo powodów do śmiechu czy refleksji.

Miałam z panią Marią Czubaszek jedną wspólną rzecz - do parkowania potrzebowałyśmy więcej miejsca niż inni kierowcy 😅
Bardzo mi przykro, że "Nienachalną z urody" tak szybko się czyta, i nie ma już więcej tych tekstów. Pani Maria była niesamowita. Wiadomo, nie ze wszystkim się z nią zgadzałam, ale podziwiałam jej dystans do świata, szczerość, odwagę, autentyczność i to, że...

Ciekawe wspomnienia ciekawej kobiety. Można się uśmiechnąć, a czasem nawet zachichotać. Polecam przeczytać dla odprężenia.

Ciekawe wspomnienia ciekawej kobiety. Można się uśmiechnąć, a czasem nawet zachichotać. Polecam przeczytać dla odprężenia.

Chylę czoła przed odwagą i bezkompromisowością Autorki, jej chęcią szczerego dzielenia się swoim życiem, opiniami i przekonaniami, które z pewnością niektórym czytelnikom wydadzą się kontrowersyjne. W Polsce, kraju nietolerancji i kołtuństwa, gdzie celebryci muszą schlebiać pospolitym gustom, by zyskać poklask - otwartość Pani Marii wydaje się naprawdę wyjątkowa. Jako manifest uczciwego stawiania kwestii i odważnie wyrażanych opinii - książka warta jest dziesięciu gwiazdek.

Inna sprawa, że mnie nie śmieszą i nie zachwycają teksty Autorki. Sprawne posługiwanie się piórem, umiejętność dobierania celnych cytatów i powtarzania cudzych powiedzonek - są fajne i przydają się w towarzystwie. Ale, jak dla mnie, niestety zgadzam się z Autorką, że była dobrym rzemieślnikiem, nie artystą. Najwięcej miała talentu do poznawania ciekawych osób a jej kunszt świeci światłem odbitym, jak Księżyc.

Chylę czoła przed odwagą i bezkompromisowością Autorki, jej chęcią szczerego dzielenia się swoim życiem, opiniami i przekonaniami, które z pewnością niektórym czytelnikom wydadzą się kontrowersyjne. W Polsce, kraju nietolerancji i kołtuństwa, gdzie celebryci muszą schlebiać pospolitym gustom, by zyskać poklask - otwartość Pani Marii wydaje się naprawdę wyjątkowa. Jako...

Pełna humoru i ciekawych opowieści

Pełna humoru i ciekawych opowieści

Uwielbiałam Marię Czubaszek i jej humor. Brakuje mi go teraz. Z przyjemnością przeczytałam jej opowieści o życiu swoim, innych w sarkastycznym wydaniu. Polecam każdemu aby poznać Marię z tej jej strony.
#WyzwanieLC2025

Uwielbiałam Marię Czubaszek i jej humor. Brakuje mi go teraz. Z przyjemnością przeczytałam jej opowieści o życiu swoim, innych w sarkastycznym wydaniu. Polecam każdemu aby poznać Marię z tej jej strony.
#WyzwanieLC2025