Lektor z pociągu 6:27

*po książkę sięgnęłam z polecenia księgarza z mojej ulubionej (i jedynej w okolicy) księgarni. Znudzona przez rozwleczony w nieskończoność 'Wielki Świat' Lemaitre'a poprosiłam o coś 'lekkiego, łatwego i przyjemnego' na odtrutkę. I dostałam to, I nie żałuję*

Ta zwięzła, idealna na jeden wieczór książeczka, to:
*mistrzostwo* - wielcy pisarze, piszą o wielkich rzeczach, tak? G~+ prawda! Spłucz to przekonanie w klozecie i zdezynfekuj domestosem! Prawdziwy talent potrafi nalać z pustego i znaleźć inspiracje nawet w kafelkach w publicznej toalecie, czy w maszynie niszczącej książki.
*kilka w jednym* - teksty z uratowanych kartek, czy zapiski babci klozetowej (chyba wolę francuskie określenie tej profesji - 'madame pipi') stają się odskocznią od głównego wątku
*antidotum na czasy naznaczone Netflixową 'Emily w Paryżu' - nasz bohater jest poniżej przeciętnej nie tylko jeśli chodzi o jego masę ciała, ale też życiowe dokonania. Jest tego brutalnie świadomy i w sumie pogodzony z losem, choć się go wstydzący (okłamuje matkę, co do tego, czym się zajmuje)
*zagadka* - czy bohater odnajdzie autorkę tekstów ze znalezionego pendrive'a?
*humorystyczne określenia, czy tautologie ciotki - zgrabne i zabawne, oszczędne w słowach.
*feel good factor* - zakończenie, czyli to co bohater napisał do madame pipi, to majstersztyk komedii romantycznej.

Polecam (ale raczej fanom Amelie, niż Emily ;))

*po książkę sięgnęłam z polecenia księgarza z mojej ulubionej (i jedynej w okolicy) księgarni. Znudzona przez rozwleczony w nieskończoność 'Wielki Świat' Lemaitre'a poprosiłam o coś 'lekkiego, łatwego i przyjemnego' na odtrutkę. I dostałam to, I nie żałuję*

Ta zwięzła, idealna na jeden wieczór książeczka, to:
*mistrzostwo* - wielcy pisarze, piszą o wielkich rzeczach, tak?...

Ta książka to jakiś żart. Nie polecam…

Ta książka to jakiś żart. Nie polecam…

Jean-Paul Didierlaurent był francuskim pisarzem, laureatem licznych konkursów na opowiadania. “Lektor z pociągu 6:27” była jego pierwszą powieścią.
“Lektor z pociągu 6:27” to historia Guylaina Vignollesa, pracującego w zakładzie recyklingu książek, której nienawidzi. Swoją niechęć okazuje poprzez wykradanie stamtąd pojedynczych stron książek, które nie zostały zniszczone i czytaniu ich na głos w pociągu, którym dojeżdża do pracy. Jego codzienność jest dość monotonna dopóki nie zostaje zaproszony do domu starców jako lektor oraz nie znajduje tajemniczego pendrive’a z zapiskami młodej kobiety.
Historia opisana w tej krótkiej powieści jest niezwykła w swojej zwykłości. Akcja jest spokojna, nie dzieje się tu nic nadzwyczajnego czy wzniosłego, a bohaterowie są zwyczajnymi ludźmi. Każda z postaci żyje swoim życiem i robi wszystko, by było ono bardziej znośne i robi to z uwzględnieniem swojej wyjątkowej wrażliwości. W opisywanej codzienności nuda, frustracje i lęki mieszają się z nadzieją, humorem, drobnymi przyjemnościami i miłymi zbiegami okoliczności. Dla bohaterów bardzo ważnymi chwilami jest obcowanie z literaturą, która pozwala im na ucieczkę do bezpiecznej i kojącej przestrzeni, a także pozwala na nawiązywanie zaskakujących, ale bardzo radosnych i może nawet romantycznych znajomości. Niemal czułam ból, wstręt i pogardę Guylaina do maszyny, która niszczyła książki i miałam myśl, że gdyby podobny pomysł na fabułę miałby Stephen King to ta historia potoczyłaby się zupełnie inaczej…
-----
https://www.instagram.com/kofeinowe.ksiazki/

Jean-Paul Didierlaurent był francuskim pisarzem, laureatem licznych konkursów na opowiadania. “Lektor z pociągu 6:27” była jego pierwszą powieścią.
“Lektor z pociągu 6:27” to historia Guylaina Vignollesa, pracującego w zakładzie recyklingu książek, której nienawidzi. Swoją niechęć okazuje poprzez wykradanie stamtąd pojedynczych stron książek, które nie zostały zniszczone i...

Ale to było miłe. Pozytywnie zakręceni bohaterowie, z dziwnymi nawykami, trochę samotni, a na pewno trochę na uboczu życia. Niepozorna historia, nieśpieszna a jakże zajmująca. I jeszcze nietypowy wątek książkowy (a nawet dwa) w bonusie.

Ale to było miłe. Pozytywnie zakręceni bohaterowie, z dziwnymi nawykami, trochę samotni, a na pewno trochę na uboczu życia. Niepozorna historia, nieśpieszna a jakże zajmująca. I jeszcze nietypowy wątek książkowy (a nawet dwa) w bonusie.

Obojętnie gdzie jesteśmy teraz, jaki pracę wykonujemy, jakich ludzi mamy wokół nas, kiedy mamy swoją pasję zawsze odnajdziemy siłę w sobie i chęć do zżycia. Książka niepozorna a została we mnie na długo a może i na zawsze.

Obojętnie gdzie jesteśmy teraz, jaki pracę wykonujemy, jakich ludzi mamy wokół nas, kiedy mamy swoją pasję zawsze odnajdziemy siłę w sobie i chęć do zżycia. Książka niepozorna a została we mnie na długo a może i na zawsze.

Ciepła książka z nieskomplikowanym zakończeniem na jeden wieczór.

Niektóre jej elementy sprawiają wrażenie niedopasowanych, jakby autorowi zabrakło spójnej koncepcji na fabułę. Ale całość na plus. Dobrze czasami oderwać się od ekwilibrystyki literackich wygibasów i spojrzeć na świat z prostotą i łatwym uśmiechem.

Pracownik zakładu utylizacji książek czyta fragmenty dzieł podczas porannej podróży pociagiem do pracy. Wcześniej uratował je od zapomnienia, wyciągając pojedyncze kartki z maszyny do niszczenia. W jego życiu wszystko się zmienia, kiedy w pociągu znajduje "pendraka" z dziennikiem pisanym przez intrygującą babcię klozetową.

Ciepła książka z nieskomplikowanym zakończeniem na jeden wieczór.

Niektóre jej elementy sprawiają wrażenie niedopasowanych, jakby autorowi zabrakło spójnej koncepcji na fabułę. Ale całość na plus. Dobrze czasami oderwać się od ekwilibrystyki literackich wygibasów i spojrzeć na świat z prostotą i łatwym uśmiechem.

Pracownik zakładu utylizacji książek czyta fragmenty dzieł...

Początek lekko nudny, ale jak już bohater znajdzie tego pendriva, to ciężko odłożyć. Cytaty ciotki - złoto!

Początek lekko nudny, ale jak już bohater znajdzie tego pendriva, to ciężko odłożyć. Cytaty ciotki - złoto!

fragmenty wierszy z książce były przepięknie :))

fragmenty wierszy z książce były przepięknie :))

Wg mnie doskonała po powieściach albo reportażach, które są zbyt ciężkie i przygnębiające. Ta pięknie i lekko napisana niewielka książeczka obfituje w ubarwione postaci, wiarę w dobry los i wew. bogactwo człowieka oraz ciepły humor. Ciekawy wątek znajdą w niej miłośnicy książek o książkach i i pisaniu. Świetnie balansuje na granicy między ludzkimi problemami a "uśmiechem dobrych aniołów"

Wg mnie doskonała po powieściach albo reportażach, które są zbyt ciężkie i przygnębiające. Ta pięknie i lekko napisana niewielka książeczka obfituje w ubarwione postaci, wiarę w dobry los i wew. bogactwo człowieka oraz ciepły humor. Ciekawy wątek znajdą w niej miłośnicy książek o książkach i i pisaniu. Świetnie balansuje na granicy między ludzkimi problemami a "uśmiechem...

Za szybko się skończyła.

Za szybko się skończyła.