rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Młodość

Okładka książki Młodość autorstwa Paolo Sorrentino
Okładka książki Młodość autorstwa Paolo Sorrentino
Paolo Sorrentino
6,5 / 10
Wydawnictwo: Rebis Seria: Bel Paese. Mistrzowie współczesnej literatury włoskiej literatura piękna
192 str. 3 godz. 12 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Seria:
Bel Paese. Mistrzowie współczesnej literatury włoskiej
Tytuł oryginału:
La giovinezza
Data wydania:
2015-09-08
Data 1. wyd. pol.:
2015-09-08
Liczba stron:
192
Czas czytania
3 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788378187868
Tłumacz:
Alicja Bruś
Hit festiwalu w Cannes w 2015 roku. Powieść Paola Sorrentina to zbeletryzowany scenariusz jego najnowszego filmu z Michaelem Cainem, Harveyem Keitlem, Rachel Weisz i Jane Fondą w rolach głównych.

Dwaj przyjaciele Fred i Mick - wybitny kompozytor i sławny reżyser - spędzają wakacje w alpejskim kurorcie pełnym niezwykłych gości. Wspominają swoje życie, próbując, każdy na swój sposób, rozliczyć się z przeszłością, pogodzić z tym, co nieuniknione.

W tej niezwykłej książce, pełnej emocji i błyskotliwego humoru, Paolo Sorrentino przypomina, że metryka to nie wszystko. Że człowiek jest młody, póki nosi w sobie pasję, i że jesień życia nie musi się sprowadzać do ciągłego wsłuchiwania się w nieubłagane tykanie zegara.
Średnia ocen
6,5 / 10
22 opinii 158 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Młodość w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Młodość

wiech
wiech
763 563

Oceny książki Młodość

Średnia ocen
6,5 / 10
158 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
4 ocen
9
8 ocen
8
26 ocen
7
46 ocen
6
41 ocen
5
18 ocen
4
8 ocen
3
3 ocen
2
2 ocen
1
2 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Młodość

avatar
1700
840
Voldemort
26.07.2025
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Literatura włoska
,
2025

„Młodość” Paolo Sorrentino to powieść oparta na scenariuszu filmu o tym samym tytule. Autor, znany z niezwykle plastycznego stylu i specyficznej wrażliwości, próbuje przenieść na papier to, co w kinie działało obrazem, muzyką i rytmem.

Pomysł sam w sobie jest ciekawy – książka ukazuje historie i przemyślenia bohaterów wypoczywających w luksusowym szwajcarskim hotelu. Sorrentino porusza tematy przemijania, starości, wspomnień i tego, czym właściwie jest młodość, kiedy czas nieubłaganie biegnie naprzód.

Jednak powieść nie do końca mnie przekonała. Nie jestem zwolennikiem zbeletryzowanych scenariuszy – często brakuje im oddechu właściwego literaturze, a jednocześnie tracą to, co film ma najlepszego: wizualny magnetyzm i muzyczny rytm. W „Młodości” są piękne fragmenty, ale całość wydaje się momentami pozbawiona spójności i napięcia, które trzymało widza podczas seansu.

„Młodość” mogę polecić głównie osobom, które cenią kino Sorrentino i chcą ponownie zanurzyć się w jego estetyce, tym razem w wersji książkowej. Jako samodzielna powieść to lektura nierówna, momentami nużąca, choć pełna pojedynczych olśnień.

„Młodość” Paolo Sorrentino to powieść oparta na scenariuszu filmu o tym samym tytule. Autor, znany z niezwykle plastycznego stylu i specyficznej wrażliwości, próbuje przenieść na papier to, co w kinie działało obrazem, muzyką i rytmem.

Pomysł sam w sobie jest ciekawy – książka ukazuje historie i przemyślenia bohaterów wypoczywających w luksusowym szwajcarskim hotelu....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
72
36
Kinga
14.05.2024
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Biblioteka
,
Rok 2024

Mam ochotę ponownie obejrzeć film. Fajne, proste, gorzkie.

Mam ochotę ponownie obejrzeć film. Fajne, proste, gorzkie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
145
74
marcin
20.02.2024
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

uwielbiam film, a powieść także bardzo dobra

uwielbiam film, a powieść także bardzo dobra

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

339 użytkowników ma tytuł Młodość na półkach głównych
  • 185
  • 154
70 użytkowników ma tytuł Młodość na półkach dodatkowych
  • 48
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Młodość

literatura włoska film włoski Sorrentino

Inne książki autora

Więcej
więcej
Paolo Sorrentino
Paolo Sorrentino
Włoski reżyser, scenarzysta i pisarz. Opublikował „Hanno tutti ragione” (2010),która znalazła się w finale nagrody Stregi, oraz „Tony Pagoda e i suoi amici” (2012). Za „Wielkie piękno” (2013) zdobył Oscara oraz Złoty Glob w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. Wyreżyserował także serial „Młody papież” (2016) z Judem Law w roli głównej. Wydawnictwo Rebis wydało jego zbeletryzowany scenariusz do filmu „Młodość” oraz powieść o ludzkiej egzystencji „Nieistotne wizerunki”.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Przepaść czasu Jeanette Winterson
Przepaść czasu
Jeanette Winterson
Projekt Szekspir to inicjatywa godna uznania. To jedyna jak dotąd książka w ramach tego projektu, którą przeczytałem. I dowodzi ona tego czego dowieść miała uniwersalności i aktualności motywów szekspirowskich. Autorce umiejętnie udało się przenieść strukturę narracyjną Zimowej Opowieści w nasze czasy i dopasować ją do realiów XX/XXI wieku. Czyta się to znakomicie, bo to wytrawne literackie rzemiosło. Jednakże tej powieści Jeanette Winterson brakuje tej wewnetrznej dynamiki, żywiołowosci i subtelnej ironii, jaką charakteryzują się jej najlepsze dzieła. Dlatego tylko 7 gwiazdek. Tylko bo JW to pisarka wybitna, ale wtedy gdy jest u siebie.
romeo - awatar romeo
ocenił na78 miesięcy temu
Lost and Found. Opowiadania Zadie Smith
Lost and Found. Opowiadania
Zadie Smith
Na początku zaznaczę , że lubie opowiadania jako gatunek literacki, jednak trzy opowiadania pod tytułem "Lost and Found " Zadie Smith nie usatysfakcjonowały mnie. Oczywiście uznaje fakt , że pisarstwo tej autorki jest bardzo doceniane i uznawane za dobre lub wręcz znakomite. Nigdy nie zachwyciły mnie jej powieści , liczyłam więć na te opowiadania , ale i tu sie zawiodłam,bardzo sucha proza, dziwne dialogi. Sorry...I have lost but I haven't found.
grared - awatar grared
ocenił na63 lata temu
Przebaczenie Lawrence Osborne
Przebaczenie
Lawrence Osborne
Bardzo interesująca książka. Podobało mi się napięcie budowane wokół każdej postaci i każdej sytuacji. Autor użył słów w tym celu, by czytelnik mógł w nich uczestniczyć a także po to by poznał punkt widzenia poszczególnych bohaterów. Wyłoniła się z tego dość zaskakująca konkluzja. Otóż bohaterowie książki nie rozwiązywali swoich spraw, nie zastanawiali się nad motywami które nimi kierowały i nad konsekwencjami które wywołali. Łatwiej im było rozwiązywać sprawy cudze. Zdumiewające ale chyba zdarza się to dość często.
ganabika - awatar ganabika
oceniła na92 lata temu
Pewnego razu w Moskwie Simone de Beauvoir
Pewnego razu w Moskwie
Simone de Beauvoir
MIgawki z życia pary sześćdziesięciolatków, przeżywających, każde na swój sposób, nieuchronność zbliżającej się starości. Jest to również studium małżeńskich nieporozumień wynikających ze zwykłych niedopowiedzeń. Wszystko to na tle ZSRR lat sześćdziesiątych. Jest to przyjemna, acz nieporywająca lektura. Powiastka z mądrym przesłaniem, o konsekwencjach unikania rozmowy i zamykania się w swoim świecie. Można, ale niekoniecznie.
zoska111 - awatar zoska111
ocenił na66 lat temu
Jabłko Olgi, stopy Dawida Marek Bieńczyk
Jabłko Olgi, stopy Dawida
Marek Bieńczyk
Długo czytałam książkę Marka Bieńczyka. Wymaga bowiem uważności, namysłu, bieżącej refleksji. Mobilizowała mnie do sprawdzania pojawiających się, niestety często nieznanych mi, nazwisk autorów i tytułów. To nie tylko pisarze, poeci, także malarze, aktorzy, muzycy. Pisze Bieńczyk pięknym językiem i z wielką erudycją, nie tylko wprost o literaturze, ale i o np. gestach, przywołując nawet przypominany ostatnio często gest Kozakiewicza. Zdania przenikają się, przechodząc od spraw zwykłych, właśnie wspomnianych gestach, do literatury, muzyki, filozofii. Autor zatrzymuje się i niemalże pochyla nad kreacją francuskiej aktorki Dominique Sandy w filmie "Łagodna". Analizuje detale jej twarzy, przypominając przy okazji okrągłe lusterka z fotografiami idoli swej młodości. Są tu Pola Raksa, Dalida czy Halina Kunicka. Za moment przytacza wiersz Herberta pt. "Dalida". Najlepiej poczułam się w rozdziale poświęconym "książkom pierwszym". Znalazłam tam autorów, których powieści i ja czytałam z dużym przejęciem: Adam Bahdaj, Aleksander Minkowski, Edmund Niziurski. Zwłaszcza ten ostatni i jego "Sposób na Alcybiadesa" - to była jedna z moich ulubionych książek; pozbawiona okładki, z rozpadającymi się stronami, wciąż stoi na półce. Ciamciara, Słaby, Zasępa, Wątłusz, poszukiwania sposobu na "gogów"- to była naprawdę wspaniała lektura. Pisze Bieńczyk, że bohaterowie "przemawiają tu prześmieszną, ale świetną polszczyzną, w której tony wysokie mieszają się z niskimi" - pełna zgoda. Dalej stwierdza: "Po szkolnych, dziecięcych latach tylko Zgrywa przesyła z przeszłości tęskne wezwanie". Do tęsknoty pasują ucieczki i to do nich płynnie przechodzi w kolejnych tekstach; od "wyjścia Czejenów", włóczącego się Humberta Humberta z "Lolity", znikającej na jedenaście dni Agaty Christie czy uciekającego z Syberii Rufina Piotrowskiego. Nad tekstami unosi się duch Marcela Prousta. To do jego dzieła "o poszukiwaniu straconego czasu" często nawiązuje. Trochę mi wstyd, ale nie czytałam. Znam tylko małe fragmenty, w tym ten, chyba najsłynniejszy, o magdalence. W eseju "Żółta ściana" nawiązującym wprost do Prousta i jego dzieła skupia się Bieńczyk na obrazie Vermeera "Widok Delft", "najpiękniejszym obrazie świata". Obejrzałam reprodukcję, rzeczywiście robi wrażenie, ale skoncentrowałam się też na analizowanej w tekście "żółtej ścianie", która stanowi w nim istotę rozważań. Oglądałam obrazy Edwarda Hoppera, którym też poświęca sporo uwagi, powtarzałam za Bieńczykiem pytania, na które być może szuka odpowiedzi kobieta przedstawiona na plakacie "Morning Sun": "Co się zdarzy?, Czy coś się jeszcze zdarzy?, Czy może lepiej, żeby się nie zdarzyło?" Obok Prousta powracają w książce Olga i Dawid. Są na początku, wieńczą koniec, czasem zjawiają się w środku. Kim są? Autor w jednym z wywiadów nazywa ich swoimi przewodnikami. To bliskie mu osoby, Dawid to świadek Zagłady. Bieńczyk z ich pomocą, jak mówi prowadzący rozmowę Maciej Robert, "przekracza gatunkowe ramy eseju i przesuwa się ku prozie". To bardzo wymagająca proza, warto się zatrzymać na niej na dłuższy czas dla pięknego języka, wielu estetycznych doznań, melancholijnej tęsknoty za tym, co minione, utracone i co wciąż trwa - zaklęte w słowach, w literaturze, w muzyce, w obrazach, gestach.
wiesia - awatar wiesia
oceniła na82 lata temu
Próba Eleanor Catton
Próba
Eleanor Catton
Autorka miała zaledwie 22 lat w chwili napisania tej książki i z jednej strony trochę to czuć, a z drugiej budzi to zdumienie. Czuć to w konstrukcji powieści, która bywa chaotyczna i czasami kręci sie wokół własnej osi. Zdumiewa natomiast łatwość posługiwania się językiem i oryginalny styl. "Próba" porusza temat autokreacji bohatera, młodego człowieka wchodzącego w dorosłość, ale jednocześnie bawi się konwencją teatru i kreacji postaci scenicznej. Autorka opisuje role w jakie wpisujemy się sami oraz te, w jakie wpisuje nas społeczeństwo i rodzice. Czy tylko ja tu widzę Gombrowiczowskie upupianie bohaterów? 🤔 "Próba" stanowi pewnego rodzaju grę z czytelnikiem, w której granica między rzeczywistością a sztuką zaciera się. Przez niejasną akcję i konstrukcję, tajemniczych bohaterów, o których nie wiadomo zbyt wiele, książka może być trudna w odbiorze. Z pewnością intryguje i budzi zaciekawienie co do dalszych dzieł Eleanor Catton.
oceuce - awatar oceuce
ocenił na67 miesięcy temu
Jolanta Sylwia Chutnik
Jolanta
Sylwia Chutnik
Historia Joli, dziewczyny dorastającej w rozbitej rodzinie. Czasy PRL. Ojciec nie interesuje się rodziną. Brat Joli żyje własnym życiem, matka Joli nie żyje, a mąż ledwo, co ją rozumie. Topienie smutków w alkoholu. Wódki trzeba... Jest lepsza od chleba. Zbyszek kieliszek przyda Ci się. Nie wiem, dlaczego, ale zawsze jak ktoś łapie doła musi sięgnąć właśnie po procenty. Nie lepiej przewałkować temat ze specjalistą? Nie ma się czego wstydzić. Fakt, faktem, że gdy mama i tata się rozstają, cierpią dzieci. Syndrom dzieciaka niekochających się rodziców. Taka osoba nie umie normalnie żyć, żyje jak na autopilocie. Nie ma wpływu na swoje życie, czy warto? Moim zdaniem to żaden wstyd szukać pomocy u specjalistów.
bARTosz - awatar bARTosz
ocenił na82 lata temu
Temat na pierwszą stronę Umberto Eco
Temat na pierwszą stronę
Umberto Eco
Książka opowiada o kulisach powstawania gazety „Jutro”. Jednocześnie narrator wydarzeń, jeden z zatrudnionych tam pracowników, ma zostać ghostwriterem. Jego zadaniem jest napisanie książki o tworzeniu i funkcjonowaniu redakcji, jednak w sposób celowo podkoloryzowany. Powieść składa się również z rozmów z jednym z redaktorów, który przedstawia fakty i mity z historii Włoch (m.in. dotyczące śmierci Mussoliniego). Jego celem jest ujawnienie nieznanych dotąd spraw na łamach nowo powstającej gazety. Styl Eco jest jednocześnie filozoficzny i satyryczny. Fabuła rozwija się powoli, ale zakończenie było dla mnie całkowitym zaskoczeniem. Nie jest to książka, którą czyta się jednym tchem, jednak nie żałuję, że dotarłam do końca. Choć nieznane mi wcześniej fakty z historii Włoch były nużące, całość okazała się dość interesująca. Bohaterowie zostali przedstawieni wiarygodnie – są różnorodni i intrygujący. Tworzą ciekawy obraz społeczeństwa, nie tylko włoskiego. Nie brakuje także wątku kryminalnego. Polecam tę książkę miłośnikom historii oraz osobom zainteresowanym tematyką manipulacji i szeroko pojętej socjologii.
joanna_czyta - awatar joanna_czyta
oceniła na72 miesiące temu
Podkrzywdzie Andrzej Muszyński
Podkrzywdzie
Andrzej Muszyński
książka wpadła mi w ręce w księgarni - takczytam, kosztowała dychę, nabyłem, bo wcześniej przeczytałem Miedzę i bardzo mi się podobała. to opowieść o wsi, to opowieść o domu zamieszkałym przez babcię, dziadka oraz wnuka, to w zasadzie opowieść wnuka, który ich obserwuje i snuje domysły próbując odgadnąć ich świat. a ich świat jest pełen magii, wierzeń ludowych i zabobonów. dziadek wciąż coś szepta pod nosem, w swoim specjalnym notesie notuje zjawiska atmosferyczne, a jak czuje się źle chodzi na #Podkrzywdzie. babcia nie mówi nic tylko wszystkiemu się z boku przygląda. jest jeszcze stójkowy zamiast plebana. Andrzej Muszyński nie zawodzi warsztatem, czyta się sprawnie i szybko. historia rozwija się dobrze do ostatniego rozdziału oraz epilogu, w którym następuje zwrot i cała magia znika. autor chyba nie miał pomysłu na zakończenie i po najmniejszej linii oporu jakoś domknął tę książkę. a wydawało się, że perypetie bohaterów zaskoczą. nic bardziej mylnego. nie mniej jednak bardzo polecam Podkrzywdzie, powieść przenosi czytelnika w baśniowy świat okolic Pustyni Błędowskie skąd wywodzi się autor.
Polubic_czytanie - awatar Polubic_czytanie
ocenił na820 dni temu
Willa Triste Patrick Modiano
Willa Triste
Patrick Modiano
Do powieści Patricka Modiano bardzo pasowałby tytuł „W poszukiwaniu straconego czasu”, bo czuć w niej ducha Prousta zarówno w stylu, jak i podejmowanym temacie. Wyrażenie, które znalazło się w formule wyjaśniającej wyróżnienie tego autora literacką nagrodą Nobla najlepiej opisuje tę powieść- „kunszt pamiętania”. „Willa Triste” to bardzo intymna i niespiesznie tocząca się historia rodząca się ze wspomnień mężczyzny, który w latach 50. XX wieku przeżył fascynację tajemniczą Yvonne. Związek był krótki, ale intensywny. Jednak relacja bohatera jest szczątkowa, urywana, pełna luk, pomyłek lub zacierających się już w pamięci faktów. To co zapamiętał Victor to ułamki tamtego upalnego lata: dźwięki, zapachy, fragmenty obrazów. Na stałe i trwale zapisały się za to emocje- intensywne, silne, namiętne. Według mnie jest to literacka impresja o fenomenie ludzkiej pamięci, która działa w sposób zadziwiający. Przechowuje szczątki wspomnień, które odtwarzane po latach składają się w piękną imaginację. Dlatego o samej Yvonne wiemy niewiele. Jej wygląd nie uległ zapomnieniu, bo zachowały się trzy fotografie. Jednakże nie wiemy, kim była naprawdę, gdzie jest dzisiaj i przede wszystkim, dlaczego nagle zniknęła z życia Victora. Jej postać utkana jest z bardzo cienkiej nici, wydaje się być wręcz efemeryczna, nieuchwytna. To młoda kobieta (choć starsza od wielbiącego ją Victora),która żyje chwilą i wycofuje się wtedy, gdy trafia jej się szansa na zaistnienie w świecie. Znika z życia bohatera, pozostawiając po sobie wiele pytań, żalu, tajemnic. Tak jakby nie potrafiła wejść w prawdziwą rzeczywistość, bo wówczas utraciłaby swoją zagadkowość. W całej historii wyczuwa się nostalgię bohatera za czasem dawno minionym. Yvonne zapisała się w jego pamięci jako ta, która wprowadziła go w świat namiętności, szalonych imprez, wyuzdanych zabaw i dekadenckich rozrywek. Okres spędzony w jej towarzystwie wspomina jako czas zachłannego korzystania z życia, oderwania od prawdziwego funkcjonowania w społeczeństwie, efektowną pauzę w ustabilizowanym życiu. Może to dlatego nigdy nie próbował odnaleźć dawnej kochanki? Bo kto wie, kim by się okazała, gdyby zastał ją w jej prawdziwym życiu? Książka urzeka pięknym językiem, w którym czas teraźniejszy miesza się z przeszłym, a uwaga narratora skupia się często na detalach, ulotnych wrażeniach. Poetyckie to wszystko i tworzy niepowtarzalny klimat smutku i przemijania. Zauważalne są inspiracje prozą Manna i wspomnianego wcześniej Prousta. To naprawdę wyjątkowa pozycja, choć nie sądzę by spodobała się miłośnikom powieści z akcją. Raczej dla kontemplatorów.
Anna-Maria - awatar Anna-Maria
oceniła na93 lata temu
Bez opamiętania Lena Andersson
Bez opamiętania
Lena Andersson
Przeczytałam 8 powieści Leny Andersson (po szwedzku) z czego dwie to kolejne perypetie miłosne Ester Nilsson. Co więcej dwie z nich czytałam dwa razy. Uwielbiam jej styl i język, analityczne i intelektualne podejscie do każdego tematu. Przyznaje, do „Bez opamiętania” potrzebowałam dwóch podejść, żeby się potem w niej rozczytać na dobre. Właśnie skończyłam trzecią książkę o Ester z wielkim żalem, że to już koniec.
Maja - awatar Maja
oceniła na1011 miesięcy temu
Lotnisko w Monachium Greg Baxter
Lotnisko w Monachium
Greg Baxter
Mając w pamięci debiutancką powieść autora "Pomieszkanie", z wielką nadzieją sięgnęłam po "Lotnisko w Monachium". Książka dobra, poruszająca tematykę relacji rodzinnych (nawet szerzej - międzyludzkich) a właściwie ich totalnego rozkładu, opisująca bezmiar samotności, której nikt z nas nie chciałby doświadczyć. Czyli bardzo ponuro i depresyjnie. Stwierdzam, że źle wybrałam czas na lekturę tej pozycji. Radosny czas wakacji i "słodkiego leniuchowania" nie sprzyja i nie nastawia na tak przygnębiające historie. Jednym słowem klimat książki całkowicie siadł. Stąd pewnie nie zachwyciła mnie tak jak pierwsza. Książka jest dla czytelnika przysłowiowym "zimnym prysznicem", zmusza do refleksji. Wszystko to zapakowane w schemat powieści modernistycznej, który ku mojemu zdziwieniu okazał się łatwo przystępny.
pochłaniacz - awatar pochłaniacz
ocenił na64 lata temu
Zuza albo czas oddalenia Jerzy Pilch
Zuza albo czas oddalenia
Jerzy Pilch
Po lekturze właściwie nie wiem co myślę o tej książce. Dobrze było przeczytać dla samego zapoznania się z historią i nową dla mnie perspektywą (starszy mężczyzna opisujący swoje życie miłosne i poniekąd erotyczne) ale na szczęście była to krótka książka, gdyby miała chociażby standardowe 300 stron to ciężko bym miała przez nią przejść.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na61 rok temu
Księga dziwnych nowych rzeczy Michel Faber
Księga dziwnych nowych rzeczy
Michel Faber
Dziwna to opowieść. Na pewno nie będę żałować, że ją przeczytałam, jakoś zapadła mi w serce, wzruszyła i oblepiła psychę emocjonalną melasą, ale z drugiej strony nie znam nikogo, komu mogłabym ją polecić. Ta książka jest straszliwie nudna (ale to takie czułe, pełne wyrozumiałości znużenie). Uparłam się, że ją przeczytam, z trudem przebrnęłam przez pierwszą połowę, potem już kliknęło, na końcu się popłakałam. Ale nadal nie wiem czy zadziałała tu moja wrażliwość, która dobudowała więcej niż tam rzeczywiście było, czy zamysł autora. Miałam dużo zastrzeżeń podczas czytania, kiedy jednak obejmuję myślą całość, uważam, że warto było przejść tę drogę.
dorcze - awatar dorcze
ocenił na72 miesiące temu
Reputacje Juan Gabriel Vásquez
Reputacje
Juan Gabriel Vásquez
„Reputacje” (tudzież „Las reputaciones”, jakby ktoś wolał po hiszpańsku) to opowieść o podstarzałym, słynnym rysowniku-karykaturzyście. Podczas rautu wydanego na jego cześć spotyka dziennikarkę, która proponuje mu przeprowadzenie wywiadu. Okazuje się, że jej cele są zupełnie inne niż zapowiadane, zaś nieszczęsny Javier cofnąć się będzie musiał pamięcią do lat, kiedy jego rysunki znaczyły o wiele więcej, niż kilka czarnych kresek na gazetowym papierze – tworzyły rzeczywistość i obalały herosów. A zatem z jednej strony autorska niezależność, wolność myśli i przekonań, z drugiej pośpiech i pewne lekceważenie, duma z siły pióra (czy też ołówka),wiara we własny talent i zdolność obserwacji, bezkompromisowego pointowania wydarzeń politycznych i łatwość gaszenia płomieni z najświatlejszych ze świeczników (sic!) – tu połączona z bezkrytyczną wiarą, że papier przyjmie wszystko, a słowa w dymkach nigdy nie przerodzą się w czyny. W tle doskonale skomponowana opera małżeńska, ze wszystkimi możliwymi wzlotami i upadkami, ale nade wszystko Kolumbia i jej polityczne zawirowania. Tu nie ma „akcji” jako takiej, nie ma wielkiego finału – to płynna opowieść bez wyraźnego końca, chwila dla Javiera, by zatrzymał czas i zastanowił nad losem i własną (tytułową) (moralną?) reputacją. Z łatwością można odnieść „Reputacje” do czasów współczesnych, morderczej siły rażenia postów, zdjęć i tiktoków, destrukcyjnej mocy socialmediów i tego, że czasem kilka luźno wrzuconych na łola słów lub grupa odpowiednio dobranych pikseli mogą zmienić czyjeś życie. Może nie jest to książka równa rewelacyjnemu „Kształtowi ruin”, nie sądzę również, bym Vásqueza mógł nazwać godnym następcą señor Márqueza, ale płynie już do mnie „A gdy obejrzysz się za siebie”. I nie jest to moje ostatnie słowo.
Marcin Masłowski - awatar Marcin Masłowski
ocenił na71 rok temu
Budda z przedmieścia Hanif Kureishi
Budda z przedmieścia
Hanif Kureishi
"To książka niegrzeczna i kipiąca życiem. Wykłada kawę na ławę i robi to z niekłamaną przyjemnością. Żaden temat nie jest dla Karima zbyt bolesny - ani rasa, ani klasa społeczna, ani seks - wszystko jest interesujące, warte opowiedzenia, bez wstydu i bez krygowania się (...)." /ze wstępu Zadie Smith/ Książka napisana z dużą werwą i humorem. Czasem czarnym. Jest to książka, którą pierwszy raz czytałam na studiach. Powróciłam do niej po latach i o ile bardziej podobała mi się teraz niż wtedy (rzeczywiście dobrze się starzeje, w przeciwności do "Buszującego w zbożu" Salinger'a czy "W drodze" Kerouac'a),o tyle też pewne rzeczy nadal mnie w niej irytują i męczą. Jak tak teraz o tym myślę, to w całej książce nie ma ani jednej postaci męskiej, która wzbudziłaby moją sympatię. Wszyscy mężczyźni w książce uosabiają stereotypy rasowe, klasowe i inne, bądź przedstawiają młodych mężczyzn, którzy pomimo mijających lat nadal nie potrafią dojrzeć, ani zdać sobie sprawy z tego, co jest dla nich naprawdę ważne. Rozdarcie między światami i pokoleniami w książce jest bardzo istotne, jednak czy aby najważniejsze? Dla mnie jest to portret kryzysu męskości. Zagubienia między konserwatywnym ujęciem męskości, a czymś, co dopiero trzeba stworzyć aby nadążyć za zmieniającym się światem i odkrywającymi nowe możliwości kobietami. Pod wieloma względami rozumiem dlaczego była to istotna książka dla dojrzewających osobników, szczególnie płci męskiej. Wiele tematów w niej zawartych jest nadal aktualnych. Choć mam wrażenie, że dziś nieco inne rzeczy niż kiedyś wybijają się w niej na pierwszy plan. I niekoniecznie było to zamierzone przez autora.
athaiya - awatar athaiya
oceniła na72 lata temu
Najlepsza książka na świecie Peter Stjernström
Najlepsza książka na świecie
Peter Stjernström
Czekała na półce 8 lat i się doczekała. Miałem przeczucie, że to nie jest najlepsza książka na świecie. Miała być zakręcona (Le Figaro),okrutna i dowcipna (Elle),czy frapująca, bardzo zabawna (Frankfurter Allgemeine). Dla mnie była po prostu dobra. Czytało się ją lekko, momentami przyjemnie. Książka o pisaniu, o pisarzu alkoholiku, który schodzi na dobrą drogę i jego koledze, wzięty poecie, zazdrosnym, pozbawionym weny. Obaj pod wpływem wpadają na pomysł... Chcecie, to przeczytajcie 🙂
mareksal - awatar mareksal
ocenił na62 lata temu
Za ścianą Sarah Waters
Za ścianą
Sarah Waters
Jest to moje pierwsze spotkanie z książkami Sarah Waters. Po prostu wybrałam jedną z pozycji dostępnych na Legimi. Nie wiedziałam czego mam się spodziewać ale na pewno nie tego, że romansidło osadzone w latach 20 nagle przerodzi się w kryminał. Książka trochę się dłużyła. Początek był nudnawy. Bardzo długo czekało się na jakieś ciekawsze rozwinięcie akcji. Gdy w końcu obie bohaterki nawiązują romans historia się rozkręca, aby potem znowu zwolnić. Nie powiem, druga część książki była znacznie ciekawsza ale trochę za bardzo moim zdaniem się to przeciągnęło. Za to zakończenie? Co to miało być? Tak na prawdę nic się nie rozwiązało. Czy kobiety będą ze sobą czy nie? Czy to miało oznaczać koniec ich relacji? Czy na prawdę wszystko uszło im na sucho? Za dużo pytań za mało odpowiedzi. Bardzo mnie to zakończenie rozczarowało. Więcej rozpisywać się nie będę. Książkę czytało się dobrze, historia była ciekawa aczkolwiek momentami nudna. Tak do przeczytania i zapomnienia 😂
Kyoko909 - awatar Kyoko909
ocenił na67 miesięcy temu
Nie posiadamy się ze szczęścia Karen Joy Fowler
Nie posiadamy się ze szczęścia
Karen Joy Fowler
Niesamowita historia, wciągająca od pierwszej do ostatniej strony. Dla mnie była momentami tak poruszająca, że musiałam odkładać ją na jakiś czas by przetrawić wszystko na spokojnie. Ogrom emocji w połączeniu z naturalnym, niewymuszonym językiem pozwalał mi identyfikować się z bohaterami i kibicować im z całych sił. Książka porusza kwestie tak fundamentalne jak to, co wyznacza granice człowieczeństwa, a jednocześnie nie trąci moralizatorstwem. Stawia wiele bardzo ważnych pytań i pozostawia nas bez jednoznacznych odpowiedzi. Na pewno pozostanie w mojej głowie na długie lata.
Agata Tr - awatar Agata Tr
ocenił na85 lat temu
Excentrycy Włodzimierz Kowalewski
Excentrycy
Włodzimierz Kowalewski
Książka z "iskrą" i jak dla mnie wielopoziomowa. Można ją czytać jako historię kryminalną czy obyczajową, można wyczochrać z niej opisy materii godne Bruno Schulza, a postaci jak spod pióra Chmielewskiej, można zadumać się nad historią Polski. Przede wszystkim można poczuć rytm swingu. Z minusów pod koniec trochę się dla mnie rozsypuje i zakończenie wątków jest na siłę. Dobrze zrobiłoby tu pozostawienie tych wątków jako materiał na 2 czy trzeci tom. Zapiszę się na kurs swinga, to pewne.
azw2 - awatar azw2
ocenił na71 rok temu

Inne materiały dotyczące książki Młodość

Cytaty z książki Młodość

Więcej

- Wie pani, co kiedyś znalazłem na szczycie K2?
- Co?
- Szafkę nocną.
- Niemożliwe.
- A jednak. Otworzyłem ją, a w środku nic nie było.

- Wie pani, co kiedyś znalazłem na szczycie K2?
- Co?
- Szafkę nocną.
- Niemożliwe.
- A jednak. Otworzyłem ją, a w ś...

Rozwiń
Paolo Sorrentino Młodość Zobacz więcej

- Ogromny wysiłek, Mick. Ogromny wysiłek, a rezultat skromny. Zawsze tak samo.

- Ogromny wysiłek, Mick. Ogromny wysiłek, a rezultat skromny. Zawsze tak samo.

Paolo Sorrentino Młodość Zobacz więcej
Więcej