Świat w moich oczach

Rozmowę z Józefem Czapskim przeczytałem jednym tchem. Niesamowita jest ta mnogość i szczegółowość wspomnień Czapskiego o poznanych osobach, przyjaźniach i miłościach. Podczas rozmowy przewijają się nazwiska wielkich postaci, malarzy, pisarzy i filozofów, których Czapski spotkał na drodze swojego długiego życia. Niewiarygodne jest to, że Czapski jest w tej rozmowie tak pełny życia, humoru i radości, a przecież jest to wywiad przeprowadzony już u schyłku jego drogi. Wszystkim zdecydowanie polecam poznanie i inspirowanie się tym niejednoznacznym i ciekawym człowiekiem!

Rozmowę z Józefem Czapskim przeczytałem jednym tchem. Niesamowita jest ta mnogość i szczegółowość wspomnień Czapskiego o poznanych osobach, przyjaźniach i miłościach. Podczas rozmowy przewijają się nazwiska wielkich postaci, malarzy, pisarzy i filozofów, których Czapski spotkał na drodze swojego długiego życia. Niewiarygodne jest to, że Czapski jest w tej rozmowie tak pełny...

Gdy "Próby" po latach zdecydowały o wznowieniu nie miałem cienia wątpliwości, że to będzie lektura tego roku. Moja lektura. Rozmowa Piotra Kłoczowskiego zaprowadziła mnie w rejony gdzie rzadko zaglądam. Obrazy i kolory. Malarskie przemyślenia. Inne widzenie tego samego. Ludzie i emocje które towarzyszą spotkaniu.
Józef Czapski spotykał wielu na swojej drodze. Szczególnie w Paryżu a także w Waszyngtonie, gdzie wstawiał się za Kulturą i polską sprawą. Jak sam mówił " Lata często przechodzą, gdy człowiek umie nareszcie czytać".
Czytając spoglądałem na obrazy. Towarzyszył mi katalog z warszawskiej "Kordegardy" gdzie niedawno mogliśmy oglądać obrazy tego niezwykłego autora. Niekiedy podczas podobnych doświadczeń, a te spotykają mnie niezwykle rzadko, czuję się jak trzeci milczący gość przy stole. Bo tego świata już nie ma z nami.
Zostały dokumenty, filmy i książki. Chylę czoła przed wydawnictwem "Próby" że przypominają co znaczy słowo i dobra literatura. Za oknem słońce, trochę mrozi... dobrze zakończyłem rok.

Gdy "Próby" po latach zdecydowały o wznowieniu nie miałem cienia wątpliwości, że to będzie lektura tego roku. Moja lektura. Rozmowa Piotra Kłoczowskiego zaprowadziła mnie w rejony gdzie rzadko zaglądam. Obrazy i kolory. Malarskie przemyślenia. Inne widzenie tego samego. Ludzie i emocje które towarzyszą spotkaniu.
Józef Czapski spotykał wielu na swojej drodze....

Po raz drugi przeczytałem i w dalszym ciągu ilość osób oraz zdarzeń mnie przerasta. Ten świat oczywiście nie istnieje, był mi kilkanaście lat temu bliższy, a teraz zauważyłem, że się bardziej oddalił, gdyż i inne lektury z tych czasów i o tych ludziach rzadsze (mam tu na myśli krąg Kultury paryskiej, ale także Maritain i Malraux np.). Ale jak się czyta książkę po raz kolejny, to i punkty ciężkości się przesuwają. Teraz, ponieważ krótko przed tym czytałem "Kabalistę", "Pogrzebacz Wittgensteina" oraz "Nazywam się Czerwień" Pamuka, uderzył mnie wątek homoseksualizmu i żydostwa. I tak nagle wydało mi się, że wcale to nie są sprawy marginesowe, że cały czas idą głównym nurtem, że próby otwartości, z niedawnymi sukcesami (jak pozwolenie na zawieranie małżeństw homoseksualnych) to po prostu uporządkowanie spraw, które ludzkość próbowała w niektórych epokach i kulturach wyplenić, ale to tylko hipokryzja. Co do żydostwa, to jest ogólnie wiadome, jak wielki wkład wnieśli w rozwój cywilizacyjny (naukę, kulturę, politykę itp.) i nie trzeba tego udowadniać. Te książki tylko to podkreślają. Co jeszcze u Czapskiego, to te zmagania się z wiarą katolicką i to w owym okresie powszechne otwarcie na konfrontację z wielkimi ideami epoki. To jakby już minęło, teraz wielka atomizacja i postawa "wszystkojestmożliwe" oraz zejście na poziom ekonomii, a nie idei. I wyciągnięte z tej książki ładne zdanie Prousta o książkach: lektura podprowadza na próg życia duchowego, ale nie stanowi tego życia duchowego.

Po raz drugi przeczytałem i w dalszym ciągu ilość osób oraz zdarzeń mnie przerasta. Ten świat oczywiście nie istnieje, był mi kilkanaście lat temu bliższy, a teraz zauważyłem, że się bardziej oddalił, gdyż i inne lektury z tych czasów i o tych ludziach rzadsze (mam tu na myśli krąg Kultury paryskiej, ale także Maritain i Malraux np.). Ale jak się czyta książkę po raz...

Wywiad - rozmowa zupełnie niezwykła z niezwykłym zupełnie człowiekiem, niezwykle świadectwo ....

Wywiad - rozmowa zupełnie niezwykła z niezwykłym zupełnie człowiekiem, niezwykle świadectwo ....