Niewidzialna korona

„Niewidzialna korona” Elżbiety Cherezińskiej to mocna kontynuacja serii i wyraźny rozwój bohaterów, których decyzje coraz częściej zapadają w cieniu wojen, intryg i politycznych gier. Autorka zagęszcza atmosferę - pojawia się jeszcze więcej tajemnic, sekretów zabieranych do grobu i niedopowiedzeń.

Momentami tych sekretów jest tak dużo, że rodzi się pytanie, dlaczego ludziom aż tak brakowało zaufania do najbliższych - i jak wysoką cenę przychodziło za to płacić. To właśnie napięcia między lojalnością, strachem i ambicją napędzają tę część opowieści.

Na szczególną uwagę zasługuje ciekawy obrót spraw w rodzinie Zarembów, który wnosi nową dynamikę do fabuły i pokazuje, że nawet pozornie stabilne układy mogą się nagle rozsypać. To tom bardziej mroczny i polityczny, ale bardzo wciągający, pogłębiający całą historię.

„Niewidzialna korona” Elżbiety Cherezińskiej to mocna kontynuacja serii i wyraźny rozwój bohaterów, których decyzje coraz częściej zapadają w cieniu wojen, intryg i politycznych gier. Autorka zagęszcza atmosferę - pojawia się jeszcze więcej tajemnic, sekretów zabieranych do grobu i niedopowiedzeń.

Momentami tych sekretów jest tak dużo, że rodzi się pytanie, dlaczego...

Było całkiem ok

Było całkiem ok

Książka trafiła do mnie zupełnie przypadkiem – mąż wyszperał ją na pchlim targu, bo spodobała mu się okładka 😅 Jako że lubię historię, postanowiłam dać jej szansę i absolutnie nie żałuję. Wciągnęła mnie na wiele godzin. Nigdy bym nie pomyślała, że historię można przedstawić w tak ciekawy, przystępny sposób i jednocześnie nie pogubić się w tylu wątkach. Jedyny żal mam taki, że nie wiedziałam, iż to kolejna część – z przyjemnością zaczęłabym od pierwszej.

Książka trafiła do mnie zupełnie przypadkiem – mąż wyszperał ją na pchlim targu, bo spodobała mu się okładka 😅 Jako że lubię historię, postanowiłam dać jej szansę i absolutnie nie żałuję. Wciągnęła mnie na wiele godzin. Nigdy bym nie pomyślała, że historię można przedstawić w tak ciekawy, przystępny sposób i jednocześnie nie pogubić się w tylu wątkach. Jedyny żal mam taki,...

wg mnie autorka przesadziła z fantastyka która wg mnie nie była potrzebna dla atrakcyjności książki

wg mnie autorka przesadziła z fantastyka która wg mnie nie była potrzebna dla atrakcyjności książki

Doceniam pracę, jaką Autorka wykonała tworząc opowieść. Dla mnie ciut za dużo magii - cierpliwie poszukuję pod nią ukrytego sensu i najczęściej znajduję. Choć wiele razy przy lekturze odczuwałam złość (na to, że wieki przemijają, a ludzie u władzy wciąż ci sami jakby),z przyjemnością poznawałam bohaterów mojej i Twojej historii.
Dobro i zło.
A na końcu… na końcu będzie zwycięstwo.
Dziękuję za ten wspólny czas.
A.
——-
kazdywaznywdrodze.pl

Doceniam pracę, jaką Autorka wykonała tworząc opowieść. Dla mnie ciut za dużo magii - cierpliwie poszukuję pod nią ukrytego sensu i najczęściej znajduję. Choć wiele razy przy lekturze odczuwałam złość (na to, że wieki przemijają, a ludzie u władzy wciąż ci sami jakby),z przyjemnością poznawałam bohaterów mojej i Twojej historii.
Dobro i zło.
A na końcu… na końcu będzie...

Moim zdaniem część 1 była lepsza.

Moim zdaniem część 1 była lepsza.

Początkowo podobała mi się mnie od poprzedniej części, tęskniłem jeszcze za Przemysłem i nie byłem w stanie przenieść swoich uczuć na nowego głównego protagonistę, Władysława. Na szczęście z czasem ponownie wciągnąłem się w historię, podobało mi się wprowadzenie do historii krzyżaków, oraz pokazanie realnej i fantastycznej drogi Łokietka od ucieczki do tryumfalnego powrotu do kraju.

Początkowo podobała mi się mnie od poprzedniej części, tęskniłem jeszcze za Przemysłem i nie byłem w stanie przenieść swoich uczuć na nowego głównego protagonistę, Władysława. Na szczęście z czasem ponownie wciągnąłem się w historię, podobało mi się wprowadzenie do historii krzyżaków, oraz pokazanie realnej i fantastycznej drogi Łokietka od ucieczki do tryumfalnego powrotu...

Świetna powieść historyczna. Mogę jedynie dziękować autorce za jej pracę.

Świetna powieść historyczna. Mogę jedynie dziękować autorce za jej pracę.

Drugi tom sagi „Odrodzone królestwo” był dla mnie równie udany jak pierwsza część cyklu. Szczególnie ciekawe były losy Władysława Łokietka na banicji i jego powrót do kraju. Głównymi innymi bohaterami w tej części byli Czesi, z których wywodził się jeden z królów Polski, o czym często dzisiaj się zapomina. Nie mogę się doczekać aż przeczytam kolejne części tej sagi !

Drugi tom sagi „Odrodzone królestwo” był dla mnie równie udany jak pierwsza część cyklu. Szczególnie ciekawe były losy Władysława Łokietka na banicji i jego powrót do kraju. Głównymi innymi bohaterami w tej części byli Czesi, z których wywodził się jeden z królów Polski, o czym często dzisiaj się zapomina. Nie mogę się doczekać aż przeczytam kolejne części tej sagi !

Druga część i w mojej opinii dużo gorsza od poprzedniej, głównie przez zachowanie postaci jeśli mogę to tak nazwać. Mechtylda Askańska to postać, której nie da się lubić. Każdy rozdział w niej w roli głównej był dla mnie okropny. Zachowanie baronów Starszej Polski męczące, cały wątek Zarębów i złotego smoka przemilczę... mimo wszystko jednak na zdecydowany plus Łokietek. Z początku wątek Krzyżacki dosyć mi nie pasował, jednak z czasem się przyzwyczaiłem i Kuno wraz z Zyghardem nie męczyli aż tak bardzo. Na plus również wątek Jakuba Świnki.

Druga część i w mojej opinii dużo gorsza od poprzedniej, głównie przez zachowanie postaci jeśli mogę to tak nazwać. Mechtylda Askańska to postać, której nie da się lubić. Każdy rozdział w niej w roli głównej był dla mnie okropny. Zachowanie baronów Starszej Polski męczące, cały wątek Zarębów i złotego smoka przemilczę... mimo wszystko jednak na zdecydowany plus Łokietek. Z...