Takeshi. Cień Śmierci

Szybciej przeszukiwałam internet w poszukiwaniu drugiego tomu, niż ją skończyłam. Już po 50 stronach wiedziałam, że mnie wciągnęła, pochłonęła, wgryzła się we mnie i już nie puści. Rozwaliła mnie na łopatki, było takie dobre. Ten lekko szorstki, gburowaty, twardy główny bohater, doprawiony honorem i nutą odpowiedzialności za innych, czasem przewyższającym własne dobro. Bo ileż łatwiejsze jego życie by było, gdyby odwrócił się na pięcie lub pogonił na cztery wiatry, młodziutką, naiwną, rozpieszczoną przez ojca i całą wioskę dziewczynę. Acz różne się plątają losy. Dawnych przyjaciół, kochanków, niespełnionej miłości, gdy cele życiowe i oddanie zostały nad nie przełożone. A wśród zgiełku i plątających się nici budzi się Cień.

Szybciej przeszukiwałam internet w poszukiwaniu drugiego tomu, niż ją skończyłam. Już po 50 stronach wiedziałam, że mnie wciągnęła, pochłonęła, wgryzła się we mnie i już nie puści. Rozwaliła mnie na łopatki, było takie dobre. Ten lekko szorstki, gburowaty, twardy główny bohater, doprawiony honorem i nutą odpowiedzialności za innych, czasem przewyższającym własne dobro. Bo...

Nie wierzę, że teraz muszę czekać Bór jeden wie jak długo na kolejny tom. I nie wierzę w to zakończenie. Po prostu nie. I kropka. Chcę więcej (mimo że Japonii w tym niewiele).

Nie wierzę, że teraz muszę czekać Bór jeden wie jak długo na kolejny tom. I nie wierzę w to zakończenie. Po prostu nie. I kropka. Chcę więcej (mimo że Japonii w tym niewiele).

Złapałam za ten tom z uwagi na sympatię do autorki po serii z aniołkami. Trochę ciężej było mi się wgryźć, ale wciąż to była całkiem ciekawa historia, która zakończyła się w sposób, który chcąc nie chcąc, nakazuje przeczytać kontynuację, by dowiedzieć się co dalej.

Złapałam za ten tom z uwagi na sympatię do autorki po serii z aniołkami. Trochę ciężej było mi się wgryźć, ale wciąż to była całkiem ciekawa historia, która zakończyła się w sposób, który chcąc nie chcąc, nakazuje przeczytać kontynuację, by dowiedzieć się co dalej.

Krew. Gniew. Strach. Miłość. Zdrada. Błysk. Demony.
A wszystko to utrzymane w klimacie dawnej Japonii z elementami nowoczesności. Ależ ta książka trafiła w mój gust.
Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to Antilla - nie wiem po co była w książce ale zakładam, że odegra jakąś większą rolę w późniejszych tomach. Podobnie jak intrygi zakonu otwartej pieczęci czy demony. Fajne ale mało. Chcę więcej :)

Krew. Gniew. Strach. Miłość. Zdrada. Błysk. Demony.
A wszystko to utrzymane w klimacie dawnej Japonii z elementami nowoczesności. Ależ ta książka trafiła w mój gust.
Jedyne do czego mógłbym się przyczepić to Antilla - nie wiem po co była w książce ale zakładam, że odegra jakąś większą rolę w późniejszych tomach. Podobnie jak intrygi zakonu otwartej pieczęci czy demony....

Na początku byłam zdziwiona, bo spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Z czasem jednak zaczęłam doceniać oryginalny styl autorki i sposób, w jaki elementy steampunku połączyła z mitologią japońską. Szkoda tylko, że w miarę lektury książka utraciła nieco swoją aurę tajemniczości.

Na początku byłam zdziwiona, bo spodziewałam się czegoś zupełnie innego. Z czasem jednak zaczęłam doceniać oryginalny styl autorki i sposób, w jaki elementy steampunku połączyła z mitologią japońską. Szkoda tylko, że w miarę lektury książka utraciła nieco swoją aurę tajemniczości.

Czy artysta wędrujący traktem może wpłynąć na przeznaczenie świata? Czy wypad do gospody może być znamienny dla losu? Czarna Gejsza poszukuje szermierza. Haro, córka zarządcy wioski, księżniczka, czeka na swojego bohatera. Tymczasem Takeshi wędruje traktem, uciekając przed przeszłością. Ich wszystkich połączy przewrotny los w okrutnej rozgrywce. A cień śmierci zawiśnie nad wszystkimi.

Maja Lidia Kossakowska w swojej powieści odnosi się do luźnej interpretacji mitologii i kultury japońskiej. Świat jest tu przedstawiony za pomocą holoprojektorów, co czyni go równocześnie kiczowatym, jak i majestatycznym. Jest tu wiele świecących krwawo elementów.

Bowiem jest to historia naznaczona krwawą walką i to na miecze! Napisana świetnym stylem, pełna dynamicznych i barwnych opisów. Ostatecznie sama opowieść nie jest bardzo skomplikowana. Mamy tu jednak mnogość wątków i postaci, przez co na początku wszystko wydaje się dość zagmatwane. Ostatecznie wszystko łączy się w ładną całość.

Od pierwszych stron nie mogłam się oderwać. Miałam wrażenie, jakbym wpadła w sam środek filmu Tarantino (skojarzenie z Kill Billem jest trochę oczywiste). Jest to świetna zabawa, a wisienką na torcie jest naprawdę dobre zakończenie.

Czy artysta wędrujący traktem może wpłynąć na przeznaczenie świata? Czy wypad do gospody może być znamienny dla losu? Czarna Gejsza poszukuje szermierza. Haro, córka zarządcy wioski, księżniczka, czeka na swojego bohatera. Tymczasem Takeshi wędruje traktem, uciekając przed przeszłością. Ich wszystkich połączy przewrotny los w okrutnej rozgrywce. A cień śmierci zawiśnie nad...

Podobało mi się. Pomysł, który z pewnością wielu osobom nie przypadnie do gustu, u mnie akurat się wpasował. Dostajemy tu opowieść, która z początku pozostawi nas nieco skołowanymi. Niby jesteśmy w feudalnej Japonii, ale jednak mamy tu samochody, sporo nowoczesnych gadżetów, pojawiają się demony... Po jakimś czasie okazuje się nawet, że powieść bardziej niż historycznym fantasy, jest po prostu czystym science-fiction! Akcja poprowadzona jest bardzo sprawnie, autorka odnalazła się w skonstruowanym przez siebie, niezwykle zawiłym uniwersum. Bohaterowie są brutalni, nieczuli, a większość scen to ujęcia niczym z filmu akcji. Złapałem klimat tej książki, jednak jestem pewny, że równie wiele osób zupełnie tego nie poczuje. Biorę się za ciąg dalszy.

Podobało mi się. Pomysł, który z pewnością wielu osobom nie przypadnie do gustu, u mnie akurat się wpasował. Dostajemy tu opowieść, która z początku pozostawi nas nieco skołowanymi. Niby jesteśmy w feudalnej Japonii, ale jednak mamy tu samochody, sporo nowoczesnych gadżetów, pojawiają się demony... Po jakimś czasie okazuje się nawet, że powieść bardziej niż historycznym...

Kiedy zaczęły wychodzić książki Kossakowskiej, stałam się jej wielką fanką i kupowałam, każdą kolejna pozycje z pod znaku jej nazwiska. "Takeshi" również wylądował na mojej półce zaraz po wydaniu i pamiętam, że na pewno zaczęłam czytać... Teraz jednak, kiedy po 10 latach wróciłam do tej opowieści w formie audiobooka, wiem już, że nie przeczytałam do końca. Przesłuchać też niestety nie dałam rady - po 2/3 na dość sporej szybkości, porzuciłam bo szkoda mi było czasu.

Książka kipiąca od inspiracji Japonią, pełna orientalnego klimatu, z początku nawet dość fajnie się rozwijająca, finalnie zmęczyła mnie zbyt skomplikowaną strukturą świata i powiązaniami polityczno religijnymi. Ostatecznie za dużo konwenansów, dyskusji itp, a za mało działania i rozwoju akcji.

Pomysł naprawdę ciekawy - samurajskie miecze, demony Kitsune obok bio roboty i jakiś rodzaj post apo. Niestety coś jakby poszło nie tak. Czuć potencjał oraz to jakby autorka chciała "za bardzo".

Ale też dzięki temu powrotowi zachciało mi się wrócić do innej serii Pani Maji, którą dobrze wspominam i jestem ciekawa jak odbiorę ją po latach - "Zakon Krańca Świata"

Kiedy zaczęły wychodzić książki Kossakowskiej, stałam się jej wielką fanką i kupowałam, każdą kolejna pozycje z pod znaku jej nazwiska. "Takeshi" również wylądował na mojej półce zaraz po wydaniu i pamiętam, że na pewno zaczęłam czytać... Teraz jednak, kiedy po 10 latach wróciłam do tej opowieści w formie audiobooka, wiem już, że nie przeczytałam do końca. Przesłuchać też...

Ten tom był fajny, ale najsłabszy z całej serii (opinia subiektywna).
Uwielbiam Japonię i ta książka bardzo do mnie trafiła. Lubię bohaterów. Bogaty świat, zachwyt nad którym mogę porównać tylko z zachwytem jaki wzbudziła we mnie wielokrotnie Ursula Leguin i "Kwestia wyboru" MarMaxa Borowskiego, tylko tam wszystko szybciej się dzieje (+ jego wojownicy <3).
Bardzo mi się cała seria podobała. Mam nadzieję, że Jarosław Grzędowicz zdoła dokończyć tę serię. Szkoda, że nie dowiemy się, co zaplanowała autorka, ale wierzę w jej genialnego męża.

Ten tom był fajny, ale najsłabszy z całej serii (opinia subiektywna).
Uwielbiam Japonię i ta książka bardzo do mnie trafiła. Lubię bohaterów. Bogaty świat, zachwyt nad którym mogę porównać tylko z zachwytem jaki wzbudziła we mnie wielokrotnie Ursula Leguin i "Kwestia wyboru" MarMaxa Borowskiego, tylko tam wszystko szybciej się dzieje (+ jego wojownicy <3).
Bardzo mi się cała...

Jak na polską fantastykę jest to całkiem udana seria.
Zwłaszcza pierwsze dwa tomy, będące karkołomnym, aczkolwiek o dziwo, trzymającym się kupy, zlepkiem kalek z filmów akcji klasy B. Podobało mi się i tylko szkoda, że z czasem fabuła powoli rozłazi się w szwach. Samo zakończenie tomu trzeciego jest – jak dla mnie oczywiście – strasznie durnowate i dość mocno męczące.
Być może miało się to jeszcze rozwinąć w jakiś, trudny do wyobrażenia sposób, którego na ten moment nie widzę. Ale ciągu dalszego, niestety, nie będzie.

Jak na polską fantastykę jest to całkiem udana seria.
Zwłaszcza pierwsze dwa tomy, będące karkołomnym, aczkolwiek o dziwo, trzymającym się kupy, zlepkiem kalek z filmów akcji klasy B. Podobało mi się i tylko szkoda, że z czasem fabuła powoli rozłazi się w szwach. Samo zakończenie tomu trzeciego jest – jak dla mnie oczywiście – strasznie durnowate i dość mocno męczące.
Być...