Reguły uległości

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Druga część cyklu "Walka o miłość" była dla mnie zdecydowanie ciekawsza, niż pierwsza. Vi jest zdecydowanie bardziej interesującą postacią z przeszłością. Jackson też okazuje się całkiem ciekawy, więc ich połączenie całkiem dobrze się sprawdza.

Sama historia jest dość ciekawa, chociaż opis z książki raczej mnie nie zachęcał do czytania. Znów trzecia osoba w narracji - tym razem jednak aż tak bardzo mi to nie przeszkadzało.

Podsumowując - całkiem w porządku poczytadło, szału nie robi, ale można poczytać :)

Druga część cyklu "Walka o miłość" była dla mnie zdecydowanie ciekawsza, niż pierwsza. Vi jest zdecydowanie bardziej interesującą postacią z przeszłością. Jackson też okazuje się całkiem ciekawy, więc ich połączenie całkiem dobrze się sprawdza.

Sama historia jest dość ciekawa, chociaż opis z książki raczej mnie nie zachęcał do czytania. Znów trzecia osoba w narracji - tym...

Szukałam czegoś lekkiego na niedziele, a miałam całkiem dobre wspomnienia z poprzednią książką autorki. Niestety to nie był dobry wybór.

Przewidywalna do bólu od samego początku, momentami bywało lepiej, ale miałam wrażenie, że im dalej tym gorzej. Pod sam koniec książki niestety główna bohaterka okropnie działała mi na nerwy.

Szukałam czegoś lekkiego na niedziele, a miałam całkiem dobre wspomnienia z poprzednią książką autorki. Niestety to nie był dobry wybór.

Przewidywalna do bólu od samego początku, momentami bywało lepiej, ale miałam wrażenie, że im dalej tym gorzej. Pod sam koniec książki niestety główna bohaterka okropnie działała mi na nerwy.

Książka stanowi drugą część cyklu „Walka o miłość”. Przyznaję, że nie przeczytałam pierwszej części, lecz od razu zaczęłam do drugiej.
W książce mamy opowieść o Vanessie najlepszej przyjaciółce Lucie. Dziewczyna jedzie na Hawaje by koordynować przygotowania do ślubu Lucie i Reida. Na miejscu poznaje brata przyjaciółki – Jacksona.
Książka jest tak przewidywalna, że trudno napisać o niej cokolwiek dobrego. Zresztą im dalej zanurzałam się w las tym było gorzej, więc mówię zdecydowane nie dla tej pozycji.

Książka stanowi drugą część cyklu „Walka o miłość”. Przyznaję, że nie przeczytałam pierwszej części, lecz od razu zaczęłam do drugiej.
W książce mamy opowieść o Vanessie najlepszej przyjaciółce Lucie. Dziewczyna jedzie na Hawaje by koordynować przygotowania do ślubu Lucie i Reida. Na miejscu poznaje brata przyjaciółki – Jacksona.
Książka jest tak przewidywalna, że trudno...

Jako romans, erotyk... zdecydowanie na plus. Fajnie i po ludzku napisana, całkiem przyjemnie się czytało. Fabuła czy sami bohaterowie nie wzbudzili we mnie jakichś większych emocji, podejrzewam więc, że książka nie utkwi mi w głowie na długo, ale na przeczytanie "do poduszki" mogę polecić.

Jako romans, erotyk... zdecydowanie na plus. Fajnie i po ludzku napisana, całkiem przyjemnie się czytało. Fabuła czy sami bohaterowie nie wzbudzili we mnie jakichś większych emocji, podejrzewam więc, że książka nie utkwi mi w głowie na długo, ale na przeczytanie "do poduszki" mogę polecić.

Lekka, w miare przyjemna, nie licząc scen erotycznych po kilka kartek 😅 co mnie bardzo wynudzilo, ale jeśli ktos takie lubi, moze byc zadowolony.

Lekka, w miare przyjemna, nie licząc scen erotycznych po kilka kartek 😅 co mnie bardzo wynudzilo, ale jeśli ktos takie lubi, moze byc zadowolony.

Zdecydowanie słabsza niż część pierwsza. Nawet bohaterowie jacyś tacy papierowi. Fabuła nijaka, ale jako czytadło na bezstresowy wieczór się nadaje.

Zdecydowanie słabsza niż część pierwsza. Nawet bohaterowie jacyś tacy papierowi. Fabuła nijaka, ale jako czytadło na bezstresowy wieczór się nadaje.

Męcząca, reguły na plus.

Męcząca, reguły na plus.

Małe to, cienkie, niby do lekkiego, łatwego przyjemnego, ale czytałam i czytałam i czytałam. Pewnie dlatego, że głównie w środkach lokomocji, a czas w nich jednak mam ograniczony. Ale skończyłam, co najważniejsze.
Czy było trudno? Raczej nie, ale to głównie dlatego, że nie miałam wobec tej książki prawie żadnych oczekiwań. Potraktowałam jak poleconą książkę, która ma być przeczytana, niezależnie czy dobra czy zła, interesująca czy wręcz przeciwnie.
Dwójka młodych, cudownych, fantastycznie zbudowanych młodych ludzi spotykających się w klimacie słonecznych plaż i ślubu siostry/najlepszej przyjaciółki. Jax to zawodnik walczący surfer, właściciel części bardzo drogiego i prestiżowego ośrodka dla bogatych i prestiżowych. Vi prawniczka, z listą reguł których nie wolno złamać. Ona ja jego widok chciała go lizać po gałkach ocznych, on… już nie pamiętam, ale pewnie też coś. Jako, że „jego oddech owiewa jej wszystkie strefy erogenne”, a „jej chrząknięcia wywołują cierpnięcie w pachwinach” a do momentu kiedy „fiut staje na baczność”, a „jej srom cierpi w poczuciu odrzucenia” jest niedaleko, godzą się na zaproponowany przez Vanessę układ szybko. Ma być on równie szybki – trzy dni (to jedna z jej zasad, trzy dni, ani godziny więcej). On jest nie w ciemię bity, więc gdy wybiła północ nie marnował czasu. I tak dalej do finału w którym ona ma wielki pierścionek na palcu, a on nowy tatuaż na klacie.
Kurcze, nie kręcą mnie takie opowieści. Ani w warstwie fabularnej, ani erotycznej (zmienni są tutaj znacznie bardziej twórczy). A więc wyszło niby tak nijako. Bo ani fabuła zajmująca, ani seks odkrywczy. I chyba z takim właśnie poczuciem przeczytałam tę książkę. W zasadzie niby nic jakiegoś bijącego po oczach, ale w sumie nic na co bym zwróciła uwagę.
Może jest to kwestia nieodpowiedniego czasu na czytanie. Może wieku, może mojego ulubienia scen łóżkowych jako dopełnienia czegoś, a nie wartości samej w sobie. Nie wiem. W każdym razie, to było moje drugie podejście do Pani Maxwell i mam wrażenie, że nie do końca polubiłyśmy się.
Tak sobie pomyślałam, że gdyby powycinać co nie co, i tu nawet nie mówię o scenach, choć pewnie to byłoby najłatwiej, to mógłby wyjść z tego całkiem niezły HQ. I jako takiego pewnie lepiej bym oceniła całość. Bo tutaj mam wrażenie, że ktoś z czegoś małego próbował zrobić coś większego ze średnim skutkiem.

Małe to, cienkie, niby do lekkiego, łatwego przyjemnego, ale czytałam i czytałam i czytałam. Pewnie dlatego, że głównie w środkach lokomocji, a czas w nich jednak mam ograniczony. Ale skończyłam, co najważniejsze.
Czy było trudno? Raczej nie, ale to głównie dlatego, że nie miałam wobec tej książki prawie żadnych oczekiwań. Potraktowałam jak poleconą książkę, która ma być...

ING

ING