Metallica. Wczesne lata i rozkwit metalu

Moja przygoda z Metallicą rozpoczęła się bardzo późno czyli już w czasach licealnych. Na topie była wówczas płyta ReLoad oraz utwór pod tytułem Unforgiven II. Później na salony wkroczyła płyta S&M znano jako Metallica symfonicznie. Na tej płycie pojawiły się utwory ze wcześniejszych płyt tego zespołu. Wówczas zacząłem słuchać "...And Justice For All", a potem jeszcze wcześniejsze płyty i byłem zachwycony, szczególnie czwartym i drugim albumem.
Po około 25 latach od tamtych wydarzeń rozpocząłem czytać książkę autorstwa pana Neila Danielsa pt. Metallica. Wczesne lata i rozkwit metalu. Tytuł ten ukazał się nakładem Wydawnictwa Anakonda w serii Gwiazdy Sceny. Autor ukazuje w tej książce początki zespołu, kompletowanie składu, o pierwszych płytach i ich wpływie na międzynarodową scenę thrash metalową. Niby tych faktów było sporo, ale jakoś nie mogłem się przebić przez tą książkę. Miałem wrażenie, że czytam encyklopedię, by za chwilę autor opisał każdą z płyt i utworów na nich zawartych.
Tytuł ten to ledwie 203 strony, na przeczytanie których potrzebowałem pięciu dni i pięciu posiedzeń. Wynik taki plasuje tytuł ten na 139 miejscu wśród 217 Przeczytanych Na Tronie. Mnie z nią nie było po drodze, ale może Wam bardziej przypadnie do gustu.

https://www.facebook.com/czytamnatronie

Moja przygoda z Metallicą rozpoczęła się bardzo późno czyli już w czasach licealnych. Na topie była wówczas płyta ReLoad oraz utwór pod tytułem Unforgiven II. Później na salony wkroczyła płyta S&M znano jako Metallica symfonicznie. Na tej płycie pojawiły się utwory ze wcześniejszych płyt tego zespołu. Wówczas zacząłem słuchać "...And Justice For All", a potem jeszcze...

Książka przeznaczona dla ludzi interesujących się historią metalu. Fajny opis klimatu i inspiracji wczesnych thrash metalowców. Szczególnie podobało mi się omówienie inspiracji NWOBHM. Może nie jest napakowana ciekawostkami, ale mnie przypadła do gustu.

Książka przeznaczona dla ludzi interesujących się historią metalu. Fajny opis klimatu i inspiracji wczesnych thrash metalowców. Szczególnie podobało mi się omówienie inspiracji NWOBHM. Może nie jest napakowana ciekawostkami, ale mnie przypadła do gustu.

Niechlujnie napisana książka, zawiera wiele błędów. Np. w rozdziale "Amerykanski thrash metal - przegląd twórczości" autor pominął takie zespoły jak Dark Angel, Flotsam and Jetsam czy Sacred Reich.
Momentami czytanie przypomina drogę przez mękę.

Niechlujnie napisana książka, zawiera wiele błędów. Np. w rozdziale "Amerykanski thrash metal - przegląd twórczości" autor pominął takie zespoły jak Dark Angel, Flotsam and Jetsam czy Sacred Reich.
Momentami czytanie przypomina drogę przez mękę.

Książka raczej dla miłośników suchy faktów. Spodziewałem się wielu smaczkow i pikantnych szczegółów z życia zespołu. Niestety nic z tego. Warto przeczytać jeśli ktoś chce wiedzieć jak i dla czego powstała Metallica, kiedy wydała pierwsza plyta i gdzie zagrała koncert. Nic poza tym.

Książka raczej dla miłośników suchy faktów. Spodziewałem się wielu smaczkow i pikantnych szczegółów z życia zespołu. Niestety nic z tego. Warto przeczytać jeśli ktoś chce wiedzieć jak i dla czego powstała Metallica, kiedy wydała pierwsza plyta i gdzie zagrała koncert. Nic poza tym.

"Jedyna taka książka, opisująca olbrzymi wpływ pierwszych czterech albumów zespołu Metallica na międzynarodową scenę trash metalu".

Neil Daniels miał jasno postawiony cel - nikogo nie wkurzyć. W jaki sposób próbował tego dokonać? Pod przykrywką rozpracowywania początków trash metalu po prostu pominął kwestię tych bardziej kontrowersyjnych, późniejszych płyt. Doczekały się one jedynie krótkich, neutralnych i zupełnie nic nie wnoszących komentarzy.

Jeżeli liczycie na jakieś dobre, szczegółowe i ciekawe opracowanie - nie tym razem. Wszystko już było, a "przegląd twórczości amerykańskiego trash metalu" to jakaś kpina. Anthrax został opisany w mniej niż dziesięciu zdaniach!

Poza tym autor sprzedaje nam takie ciekawostki jak:
"Zespół wydał też kolekcję nagrań wideo pamięci zmarłego basisty, zatytułowaną Cliff 'Em All. Było to nawiązanie do klasycznego debiutu Metalliki Kill 'Em All".

Dzięki stary, bez tej informacji nikt by na to nie wpadł!

"Jedyna taka książka, opisująca olbrzymi wpływ pierwszych czterech albumów zespołu Metallica na międzynarodową scenę trash metalu".

Neil Daniels miał jasno postawiony cel - nikogo nie wkurzyć. W jaki sposób próbował tego dokonać? Pod przykrywką rozpracowywania początków trash metalu po prostu pominął kwestię tych bardziej kontrowersyjnych, późniejszych płyt. Doczekały się...

ciekawy zbiór, aczkolwiek bez rewelacji. Oparta w głównej mierze na dobrze i powszechnie znanych źródłach

ciekawy zbiór, aczkolwiek bez rewelacji. Oparta w głównej mierze na dobrze i powszechnie znanych źródłach

zdecydowanie za krótko, czemu tylko kilka lat a nie całokształt twoprczości, nie mogę tego wybaczyć temu autorowi

zdecydowanie za krótko, czemu tylko kilka lat a nie całokształt twoprczości, nie mogę tego wybaczyć temu autorowi

Najlepszy czas dla thrash metalu to lata 81-90. Autor książki oczywiście skupił się na Metallice - symbolu tego gatunku muzycznego (dla niektórych :P). Niestety każdy rozdział wygląda tak samo - nagrywamy płytę, ruszamy w trasę (wypisana główna setlista),opinie prasy, opis poszczególnych utworów i następny rozdział. Jest wiele książek o Metallice - ta nie jest najgorsza, ale do najlepszych również się nie zalicza.

Najlepszy czas dla thrash metalu to lata 81-90. Autor książki oczywiście skupił się na Metallice - symbolu tego gatunku muzycznego (dla niektórych :P). Niestety każdy rozdział wygląda tak samo - nagrywamy płytę, ruszamy w trasę (wypisana główna setlista),opinie prasy, opis poszczególnych utworów i następny rozdział. Jest wiele książek o Metallice - ta nie jest najgorsza,...

Naprawdę szkoda czasu na tę pozycję. Totalna katastrofa. Jedna gwiazdka za fajne zdjęcie i twardą okładkę.
To po prostu zbiór ciekawostek? zebranych z internetu. Przeciętnemu fanowi napisanie tej książki zajęłoby max. 2 dni.

Naprawdę szkoda czasu na tę pozycję. Totalna katastrofa. Jedna gwiazdka za fajne zdjęcie i twardą okładkę.
To po prostu zbiór ciekawostek? zebranych z internetu. Przeciętnemu fanowi napisanie tej książki zajęłoby max. 2 dni.

Skłamałbym pisząc, że odkąd pamiętam byłem fanem zespołu. Coś tam znałem, coś tam słyszałem, ale pierwsze ciężkie dźwięki brzmiały inaczej. Na szczęście, przekonałem się do zespołu na M dość szybko. M. była zawsze, przynajmniej takie miałem odczucie. Poznawałem zespół, który miał już ugruntowaną pozycję na scenie, a jej legendarny status powodował, że właśnie dlatego podchodziłem nieco jak pies do jeża - kilku takich legend nie trawię lub co najwyżej są mi obojętne.
Koncept książki dotyczy właśnie początków, czy też może pierwszych kilku lat funkcjonowania zespołu. Jak reagowano na ukazywanie się kolejnych płyt - to uważam za najciekawsze. Wszak, jak już wspomniałem, muzyka ta była dla mnie od zawsze, i choć trafiała do mnie, to do czasu nie rozumiałem zachwytów nad przełomem, ale też i później (i teraz) trudno mi sobie wyobrazić tę różnicę, jaką robiły Master of Puppets czy Kill 'em All.
Nieco przybliża tę kwestię omawiana pozycja. Pozycja jednak niezadowalająca i - przynajmniej mnie - niesatysfakcjonująca. Czemu?
Mam wrażenie, że mimo wszystko traktuje te wczesne lata dość pobieżnie - może nie te najwcześniejsze, genezis samego zespołu, ale już później, okres w którym M. zyskiwała coraz lepszy status nie tylko w metalu. To raz.
Dwa - zbyt częste powtórzenia. Autor co jakiś czas przypomina, kto był największą inspiracją dla małego Duńczyka i jego wyższego kolegi z Kaliforni. Czytanie n-ty raz, że to Diamond Head, Motorhead i inne zespoły może wskazywać na pewien pośpiech w pisaniu lub/i pewną dozę niechlujności przy pisaniu i redagowaniu. Nie są to jedyne powtórzenia, ale najczęstsze. Mnie to w pewnym momencie nawet zaczęło irytować.
Irytuje również trzeci aspekt - autor stara się niemiłosiernie wszystko szufladkować. Tutaj thrash, tutaj speed, tutaj speedo-thrash... Z ostatnim przykładem może trochę przesadziłem, ale ogólnie Autorowi dość ciężko pozbyć się nadmiernego kategoryzowania.
Z punktem trzecim wiąże się punkt czwarty - stosunek Autora do zespołu i jego muzyki. Często odnosiłem wrażenie, że jest niekiedy aż nazbyt bałwochwalczy; tyczy się to przede wszystkim opisów kolejnych utworów z pierwszych czterech płyt. Poza tym nadmierne epatowanie epitetami typu: legendarny, kultowy, Wielka Czwórka itp. itd. Uznaję, że to mało profesjonalne, powielające obiegowe opinie schematy zbyt często używane w dziennikarstwie muzycznym (moim zdaniem St. Anger nie jest fatalną płytą! choć najlepszą też nie). Trzymanie pewnego dystansu wpłynęło by lepiej na jakość tekstu, przynajmniej w moim odczuciu.
Niemniej jednak, cieszę się, że przeczytałem tę książkę i wróciłem do czasów, kiedy to właśnie ten zespół był Tym Zespołem, w sumie: dalej jest, choć musi tolerować i inne. No ale to, co najlepsze w M., to właśnie Te Cztery Płyty, tutaj się zgadzam w stu procentach.
Książka dobra na sam początek poznawania historii czterech kolesi z Kalifornii (i Danii),jeśli ktoś miał w ręce inne książki o M., to potraktuje pewnie tę pozycję raczej w ramach ciekawostki (zdjęcia!).

Skłamałbym pisząc, że odkąd pamiętam byłem fanem zespołu. Coś tam znałem, coś tam słyszałem, ale pierwsze ciężkie dźwięki brzmiały inaczej. Na szczęście, przekonałem się do zespołu na M dość szybko. M. była zawsze, przynajmniej takie miałem odczucie. Poznawałem zespół, który miał już ugruntowaną pozycję na scenie, a jej legendarny status powodował, że właśnie dlatego...