AC/DC Elektryczne Kangury

Name: AC/DC Elektryczne Kangury
Rating: 6,9 (243 reviews)
Author: Adrian Orest
ISBN: 978-83-60157-53-4

Okładka książki AC/DC Elektryczne Kangury

Adrian Orest

6,9 / 10

243 ocen

22 opinii

InRock

Wydawnictwo: InRock biografia, autobiografia, pamiętnik

328 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: AC/DC
Data wydania:: 2010-05-12
Data 1. wyd. pol.:: 2010-05-12
Liczba stron:: 328
Czas czytania: 5 godz. 28 min.
Język:: polski
ISBN:: 978-83-60157-53-4

Oto historia najbardziej paradoksalnego zespołu świata. Zespołu, który uchodzi za australijski, choć jego założyciele urodzili się w Szkocji. Zespołu, który jest uosobieniem bezpretensjonalnej prostoty, a występuje na stadionach, dając efektownie wyreżyserowane koncerty dla dziesiątków, a czasem setek tysięcy ludzi. Zespołu, który opiewając rozrywkowe podejście do życia, przetrwał tragedię po śmierci swojego charyzmatycznego wokalisty i jest uznawany za jedną z najbardziej pracowitych formacji na świecie. Zespołu, który wyrastał z rock’n’rolla lat 50. i dalej twierdzi, że nie gra nic innego, a odbierany jest jako zespół hardrockowy lub metalowy. Zespołu, który jest wielki, choć jego liderzy mają mniej niż metr sześćdziesiąt wzrostu. Oto historia AC/DC.

Średnia ocen

6,9 / 10

22 opinii 243 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup AC/DC Elektryczne Kangury w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki AC/DC Elektryczne Kangury

Średnia ocen

6,9 / 10

243 ocen

Twoja ocena

0 / 10

14 ocen

44 ocen

76 ocen

67 ocen

21 ocen

4 ocen

3 ocen

0 ocen

Opinia

459

283

mynameism

15.11.2021

8 / 10

Na półkach: ,

Tak sobie myślę, że ciężko jest napisać dobrą biografię zespołu. Ale powiedziałabym, że ta biografia jest dobra. Może i zatwardziali fani AC/DC nie znajdą w niej nic nowego i zaskakującego (ale czy łatwo zaskoczyć takich fanów, którzy wszystko już wiedzą?), jednak dla wszystkich innych czytelników, którzy muzykę zespołu lubią i cenią będzie to ciekawa lektura. Informacje zawarte w książce są przejrzyście usystematyzowane, co w moim odczuciu jest szczególnie ważne, jeżeli pisze się o grupie działającej od ponad 40 lat. Imponujące jest również to, jak dogłębnie zbadany został temat – biografia obfituje nie tylko w fakty, ale i fragmenty wypowiedzi czy anegdoty, po które autor musiał sięgnąć do licznych, bardzo różnych źródeł. Publikacji przydałaby się troszkę lepsza korekta i wznowienie (to wydanie kończy się na roku 2009, od którego w AC/DC bardzo wiele się zmieniło), ale całość wypada naprawdę dobrze i bardzo polecam ją wszystkim, którzy chcieliby dowiedzieć się o tym wyjątkowym w swej prostocie zespole nieco więcej.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

492 użytkowników ma tytuł AC/DC Elektryczne Kangury na półkach głównych

Przeczytane 326
Chcę przeczytać 161
Teraz czytam 5

183 użytkowników ma tytuł AC/DC Elektryczne Kangury na półkach dodatkowych

Posiadam 143
Ulubione 15
Biografie 12
Muzyka 6
Muzyczne 3
2014 2
2013 2

Tagi i tematy do książki AC/DC Elektryczne Kangury

biografia AC/DC muzyka rock'n'roll

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Enter Night: Metallica. Biografia

Mick Wall

Bogata w szczegóły biografia kapeli, która ciągle gromadzi tłumy na koncertach. Autor dużo miejsca poświęcam Cliffowi Burtonowi, tragicznie zmarłemu basiście zespołu, który "na swój sposób był liderem zespołu". Lars i James "traktowali go jako osobę, której zawsze można było się poradzić". Dzięki książce można zanurzyć się w życiu zespołu i jego muzyków. Dowiemy się z niej dlaczego Lars uważa, że nie miał po słynnym ojcu talentu do tenisa i dlaczego założył heavy metalowy zespół. W książce jest wiele fragmentów związanych z innymi zespołami, fajnie jest podana ewolucja gatunku ciężkiego grania, że Metallica chciała być jak Iron Maiden dla swojego pokolenia, Iron Maiden chciał być jak Deep Purple, a Deep Purple? Z książki dowiemy się dlaczego utworem otwierającym ich koncerty jest muzyka Enrico Moriccone z fragmentem filmu ""The Good, the Bad and the Ugly". Na tym zakończę bo wyłapywanie i wpisywanie wszystkich ciekawostek zajęło by mi zbyt wiele godzin. Pewnie jeszcze coś znajdę i dopiszę. Pozycję polecam fanom metalu.

Miłosław

ocenił na 8 1 rok temu

Mustaine

Dave Mustaine Joe Layden

Jak już kiedyś wspominałem, mam ogromną słabość do muzyki Megadeth. Choć w metalowym świecie zwykło się go określać mianem zespołu numerem 2 (zaraz po innej grupie na literę „M”), to dokonania Mustaine’a uważam za dużo bardziej ciekawsze i inspirujące. Przede wszystkim charakterystyczny głos, trudny do podrobienia styl gry oraz równy poziom płyt. Bardzo też cenię tego muzyka za ambicję i konsekwencję w działaniu. Odporność na niepowodzenia oraz uparte dążenie co celu. Za dbałość o melodyjność piosenek. Choć z drugiej strony, Dave łatwego charakteru nie miał, co dobrze widać choćby w rotacjach składu. Książka ujawnia poza częścią muzyczną, także prywatną sferę życia lidera Megadeth (randka curiosum z Belindą Carlisle :), ale także okoliczności rozstania z kolegami z Metalliki, genezę powstania nazwy grupy czy problemy z nałogami. Publikacja nie doczekała się wprawdzie szczególnie ładnej oprawy (szkoda), za to treść wynagradza te mankamenty. Szkoda słów, dla fana tego rodzaju muzyki – pozycja godna polecenia.

Kedar

ocenił na 8 4 lata temu

Przystanek Woodstock. Historia najpiękniejszego festiwalu świata

Jan Skaradziński Jurek Owsiak

Wow, jestem osobą, która dodaje opinię nt. tego reportażu po dwóch latach od poprzedniej. Książkę znalazłam przypadkiem w bibliotece osiedlowej, na regale bookcrossingowym (czy ktoś w ogóle jeszcze pamięta o takiej akcji?^^). Ciekawie było zapoznać się z narodzinami polskiego Woodstocku, kolejnymi lokalizacjami, perypetiami, zespołami, przygodami czy przeciwnościami. Ja na swój pierwszy Woodstock pojechałam bodaj w 2010 r., a historia w książce kończy się na 2009 r., więc szkoda... Teraz chętnie przeczytałabym o Woodstocku (a raczej już - Poland Rocku) z lat 2010-2024 r. I chociaż teraz nie jeżdżę już na Woodstock, to co roku odpalamy sobie z mężem transmisję live na youtubie, by posłuchać dobrej muzyki :).

Pani Akne

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Iron Maiden. Historia Żelaznej Dziewicy

Paul Stenning

Od pierwszych stron książki widać, że autor jest oddanym fanem zespołu. Wydaje mi się, że z tego powodu biografia jest wygładzona i nie ma w niej miejsca na słowa krytyki oraz ostrzejsze spojrzenie na niektóre sytuacje. Na plus książki działa to, że autor przeprowadził wiele wywiadów z muzykami przez lata, które połączył w zgrabną całość i przeprowadza nas krok po kroku przez historię Iron Maiden, ich inspiracje oraz dorzuca ciekawe anegdoty.

murarz

ocenił na 7 7 lat temu

Red Hot Chili Peppers. Kalifornizacja

Bartek Koziczyński

Na początek: John Frusciante > Josh Klinghoffer Przez całe gimnazjum i liceum byłem "katowany" RHCP przez kolegę, który miał i ma fioła na ich punkcie. Solówki, koncerty itd. W związku z tym, czytanie książki, która jest naszpikowana ciekawostkami, historią, recenzjami i genezami utworów było bardzo ciekawe. Mocno wytłuszczony jest temat projektów solowych członków zespołu. Trochę mało Chada. Wydanie z 2017 opiewa w informacje odnośnie nowej płyty.

Joker

ocenił na 9 8 lat temu

Gościu. Auto-bio-Grabaż

Krzysztof Gajda Krzysztof Grabowski

Szczerzę mówiąc, podchodziłem do książki sceptycznie. Pożyczył mi ją kolega, który w rozmowie zorientował się, że kojarzę kilka kawałków Pidżamy oraz Strachów. - Musisz zatem przeczytać biografię Grabaża- stwierdził. Kiedy zanurzyłem się w historię punkrocka, rocka, lat 80. i 90. to zostałem wchłonięty na kilka dni, a przy każdej wolnej chwili nadrabiałem tę część mojej muzycznej niewiedzy. Podobały mi się również wątki poznańskie, ze względu na bliskość Poznania. Początkowy sceptycyzm zamienił się w zaskoczenie, a po oddaniu książki, musiałem koledze przyznać rację- dobrze było przeczytać tę biografię. Polecam zatem, nawet jak kogoś w ogóle nie kręci ten rodzaj muzyki.

JaceG

ocenił na 7 1 rok temu

Bądź jaki bądź. Historia Nirvany

Michael Azerrad

Nie znam nikogo, przynajmniej z mojego pokolenia, kto nie przechodziłby choćby chwilowej tzw. zajawki na Nirvanę. No może znalazłoby się trochę takich osób, niemniej one tylko potwierdzają regułę. Nirvana to zespół legenda, jeden z najważniejszych w historii rocka, który stawiam na równi obok mojego ulubionego Led Zeppelin. Na czym polega fenomen muzyczny Nirvany? Bardzo umiejętne połączenie melodyjnego popu z rockiem alternatywnym i surowością punk rocka. To sprawiło, że ewoluował zupełnie nowy gatunek muzyczny o nazwie grunge (czyt. grandż). Ponadto jak to ktoś powiedział o płycie „Nevermind” to wesołe melodie ze smutnymi tekstami. I w tym tkwi chyba ich siła. Głównym sprawcą zamieszania pod szyldem Nirvany był oczywiście frontman, wokalista i gitarzysta a także kompozytor i tekściarz Kurt Cobain. Postać mocno kontrowersyjna, jedni go kochali, inni nienawidzili. Jaki był naprawdę Kurt? Na pewno bardzo wrażliwy artysta, może nie przewrażliwiony bo przewrażliwionym można być wyłącznie na swoim punkcie (choć to może trochę też) a on był raczej nadwrażliwy, gdyż bardzo mocno dotykało go cierpienie innych ludzi jak np. dzieci chorych na raka. Jego żywot był bardzo krótki, żył zaledwie 27 lat, ale zdążył poznać co to prawdziwa sława i rozgłos, choć to paradoksalnie wcale go nie uskrzydlało a raczej uwierało. Nic dziwnego skoro doświadczył medialnej nagonki, po tym jak na własne życzenie wpakował się w narkotyki. Na co dzień Kurt był raczej miłym, cichym i spokojnym facetem, ale kiedy wychodził na scenę dawał upust emocjom i po każdym koncercie rozwalał sprzęt grający, zresztą do spółki z całym zespołem co stało się znakiem firmowym Nirvany. Pochodził z małej miejscowości pod Seattle i w wieku ośmiu lat jego rodzice się rozwiedli co bardzo mocno przeżył. Można zastanawiać się czy to nie przyczyniło się do jego samobójczej śmierci jak również to, że jako artysta w pewnym momencie poczuł się wypalony. Można by tak długo jeszcze opowiadać, ale zainteresowanych odsyłam do książki. „Bądź jaki bądź. Historia Nirvany.” to bardzo ciekawa pozycja, choć niewątpliwie skierowana tylko do fanów tego zespołu. Zawiera obszerne wypowiedzi członków zespołu i osób z jego otoczenia, omówienie płyt jakie nagrał i czarno białe zdjęcia i grafiki. Książkę czytało mi się świetnie i mogę powiedzieć, że to naprawdę solidny kawał dziennikarskiej roboty. Po śmierci Kurta książkę uzupełniono o ostatni rozdział, który szerzej omawia sprawy związane z jego samobójstwem. Czy polecam? Dla fanów zespołu jak najbardziej, jest to pozycja „must read” a reszcie niekoniecznie, ale to już według uznania. Osiem gwiazdek (rewelacyjna).

ucho_igielne

ocenił na 8 2 lata temu

Patrząc jak krwawisz. Saga Guns N' Roses

Stephen Davis

Stephen Davis, znany biograf rockowych legend, opowiada w niej historię jednego z najbardziej kontrowersyjnych i wpływowych zespołów w historii muzyki - tak przynajmniej twierdziły różne media na wielu etapach kariery zespołu. Od początków w brudnym i niebezpiecznym Los Angeles, przez szczyt sławy i bogactwa, po upadek i rozpad grupy. Davis nie szczędzi szczegółów, opisując zarówno muzyczne sukcesy i kreatywność Guns N' Roses, jak i ich skandaliczne zachowania, uzależnienia, konflikty i tragedie. Książka jest napisana w ciekawy i wciągający sposób, bazując na licznych wywiadach z członkami zespołu, ich przyjaciółmi, rodzinami i współpracownikami. Davis pokazuje zarówno świetlane i ciemne strony Guns N' Roses, nie oceniając ani nie gloryfikując ich. To obiektywny i rzetelny portret grupy, która zmieniła oblicze rocka na zawsze. "Patrząc jak krwawisz. Saga Guns N' Roses” to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika rockowej muzyki i kultury. To fascynująca opowieść o pasji, szaleństwie, geniuszu i destrukcji, która nie pozostawi nikogo obojętnym.

Krystian Ozon

ocenił na 6 2 lata temu

Kto zabił Kurta Cobaina? Tajemnicza śmierć legendy rocka

Max Wallace

Książka przybliża nam życie Kurta oraz jego żony Courtney Love od najwcześniejszych lat, ich relacje z rodziną i przyjaciółmi, początki fascynacji muzyką, wzloty i upadki. Pozwala zobaczyć w nich ludzi, z własnymi problemami i nałogami, a nie tylko parę muzyków uśmiechających się do obiektywu. Jest w niej też sporo ciekawostek na temat Nirvany, wypowiedzi osób, które znały osobiście małżeństwo Cobain’ów, a nawet zdjęcia policyjnych raportów. A wszystko to zmierza do jedynego i nieuchronnego końca, o który autorzy pytają w tytule. W tym roku minęło 27 lat od samobójstwa Cobaina, ale czy na pewno było to samobójstwo? Ian Halperin i Max Wallace poddają w wątpliwość oficjalną przyczynę śmierci legendy rocka, a wiele tropów podsunął im Tom Grant, prywatny detektyw wynajęty przez Courtney jeszcze przed śmiercią jej męża. Według autorów książki na broni, z której padł strzał, nie było wyraźnych odcisków palców, a w organizmie muzyka wykryto śmiertelną dawkę heroiny, po której nie byłby w stanie utrzymać strzelby. Dodatkowo list pożegnalny był napisany dwoma różnymi charakterami pisma, a niedługo przed śmiercią, muzyk uporał się z męczącym go od lat bólem. Te oraz inne sytuacje przytoczone przez autorów pozwalają wątpić w oficjalną wersję o samobójstwie, jednak zachęcam, by każdy wyrobił sobie własną opinię. Mimo że książka ma zaledwie 255 stron, momentami nudziła mnie na tyle, że odkładałam ją na kilka tygodni. Nie jest to jednak kwestia opisanych wydarzeń, a sposobu prowadzenia narracji. Dodatkowo trafiłam na sporo literówek, choć podejrzewam, że te zostały poprawione w nowym wydaniu. Jest to pozycja obowiązkowa dla fanów Nirvany i miłośników teorii spiskowych. Osoby zainteresowane Stanami w latach 80 i 90 (choć głównie Seattle) oraz muzyką z tamtego okresu, też powinny znaleźć tu coś dla siebie.

Irene

ocenił na 7 4 lata temu

Żyć znaczy umrzeć. Historia życia legendarnego basisty zespołu Metallica

Joel McIver

Do książki podchodziłem niepewnie. Cliff Burton żył zaledwie 24 lata, a okres jego faktycznej kariery (tj. od kiedy wstąpił w szeregi Metalliki do śmierci) trwała mniej niż 4 lata. Czy takie krótkie życie i tak krótki okres twórczy starczy na napisanie przyzwoitych rozmiarów książki bez lania wody? No cóż, autor wyszedł z tego starcia zwycięsko, napisał ciekawą biografię, ale troszkę lania wody jest. Nie czarujmy się: książka to bardziej hagiografia niż biografia. Autor jest dogłębnie zafascynowany, wręcz zakochany (niegejowsko, ale kto wie...) w Cliffie. Peany ku jego czci wręcz wylewają się z kolejnych kartek mocniej niż groza opuszczonych tuneli z "Metro 2033". Pomijając jednak akapity chwalebne, książka napisana sprawnie i ciekawie, sporo jest faktów, ciekawostek o których nie każdy fan zespołu wie; z drugiej jednak strony - czytałem dużo lepsze biografie w życiu.

Hubert

ocenił na 6 7 lat temu

Jimi Hendrix. Pokój pełen luster

Charles R. Cross

Bardzo dobrze udokumentowana i świetnie napisana biografia wspaniałego muzyka, gitarzysty Jimiego Hendrixa. Książkę czyta się rewelacyjnie, wciąga swoją niesamowitą atmosferą brytyjskiej i amerykańskiej muzycznej sceny lat 60. i 70. XX wieku. Poznajemy życie Hendrixa od dzieciństwa po jego śmierć. Przechodzimy przez kolejne etapy jego fascynacji i obsesji gitarowej, wczuwamy się w jego dylematy rodzinne i zawodowe. Nie obcy nam staje się wszechobecny rasizm, dyskryminacja ze strony innych muzyków, liczne romanse, bieda, narkotyki, alkohol. Książkę czyta się z ogromną przyjemnością, wiele faktów okraszonych jest licznymi anegdotami czy wspomnieniami osób związanych z geniuszem gitarowym. Autor rzetelnie i bardzo obiektywnie przedstawia nam całą historię, nie ubarwia, nie stawia zdecydowanych opinii, snuje przypuszczenia powołując się na źródła rozmów, wspomnień czy nagrań. Cross bazuje m.in. na biografii ojca muzyka, którą też bierze pod dziennikarską lupę i weryfikuje stwierdzenia Jamesa Allena. Przede wszystkim daje się wypowiedzieć faktom, ludziom czy wspomnieniom. Niesamowity upór, ogromna determinacja w dążeniu do perfekcjonizmu w opanowaniu gitary i nowatorskich sztuczek na tym instrumencie, to przede wszystkim wyłania się z kolejnych stron biografii. Gitara okazuje się być przedłużeniem ciała i umysłu Jimiego, i takim go powinniśmy zapamiętać. 1 Ps. To co najbardziej mnie zaskoczyło, to fakt, że Jimi nie umiał czytać nut, był introwertykiem i miał poważną wadę wzroku, a mimo to tworzył niesamowite kompozycje gitarowe, które dzisiaj już są niemal legendarne. 2 Ps. W kolejce czeka kolejna biografia tego autora tym razem o Kurcie Cobainie, jeżeli będzie tak dobrze napisana, to czeka mnie niezła jazda bez trzymanki:) Serdecznie polecam.

kasiaman55

ocenił na 8 3 lata temu

Biała gorączka

Ian Fraiser 'Lemmy' Kilmister

Zaskoczyła mnie „Biała gorączka”, nie powiem. Spodziewałem się wygładzonej dla potrzeb czytelnika historii człowieka, znanego lepiej jako Lemmy. Tymczasem czeka nas niezwykle naturalna i bezpośrednia wypowiedź muzyka, który z niejednego pieca jadł chleba. Nie unika tematów drażliwych, nie unika słów obraźliwych, mówi prosto z mostu, pozostając przy tym sobą. Czytając poszczególne rozdziały wręcz słyszałem jego charakterystyczny chrapliwy głos, tak jakby siedział tuż obok. Niektórych czytelników może razić swobodne podejście do spraw damsko-męskich, zażywanie narkotyków w ilościach „przemysłowych”, ale „Lemmy” Kilmister opowiada o tym niezwykle rubasznie, nie starając się kreować na inną osobę niż był. Prezentowane przezeń poglądy na temat społeczeństwa, muzyki czy polityki nie straciły na oryginalności, a czytane dziś nabrały niepokojąco prawdziwego wyrazu. Przy okazji udaje mu się odwzorować klimat muzyki rockowej, zwłaszcza ten z lat 60-tych i 70-tych: naprawdę można mu zazdrościć, ile zespołów było dane mu zobaczyć na własne oczy. Książka kończy się właściwie na etapie wydania płyty „Hammered” (2002 rok); niestety nie doczekała się wydania uzupełnionego choćby o kolejną dekadę z życia tego niezwykłego basisty. Jeżeli miałbym pretensje, to tylko o zbytni pośpiech w opisywaniu lat 90-tych, anegdoty z tras oraz sesji nagraniowych z tego okresu zostały opowiedziane zbyt pobieżnie. Kilkadziesiąt dodatkowych stron z pewnością by nie znudziło, zresztą książkę czyta się wartko i z zaciekawieniem. 7+/10

Kedar

ocenił na 7 4 lata temu

Jagger. Buntownik, rockman, włóczęga, drań

Marc Spitz

Standardowo w przypadku książek dotyczących znanych osób używa się określenia "biografia". Tymczasem to określenie kompletnie nie pasuje do niniejszej pozycji. To raczej portret artysty złożony z kilkunastu esejów tematycznych, które nie trzymają się ściśle chronologii. Lektura bardziej przypomina serię artykułów bądź specjalny numer jakiegoś magazynu poświęcony jednej postaci. Ciężko więc ocenić treść standardową miarą, ponieważ czytelnik z automatu będzie oczekiwał historii poprowadzonej raczej w typowy sposób. Fani żądni konkretów będą raczej zawiedzeni, ale niewtajemniczonym taka porcja informacji może przypaść do gustu, gdyż ukazuje bohatera bardziej jako człowieka niż rzemieślnika.

gumby

ocenił na 6 5 lat temu

Slash

Anthony Bozza Saul Hudson

W sumie całkiem nieźle napisana biografia jednego z najbardziej ekscentrycznych rockowych gitarzystów świata. Narracja skupia się głównie na latach 1984 - 2001. Poznajemy kulisy historii Guns n' Roses z perspektywy głównego bohatera. Slash wydaje się być całkiem sprawiedliwy w swoich ocenach i opiniach. Książkę ze względu na żywy język czyta się bardzo dobrze a ilość rockowych ekscesów tutaj opisanych może przyprawić czytelnika o prawdziwy zawrót głowy. Wiele biografii muzycznych już czytałem w tym imprezowych legend takich jak Ozzy Osbourne czy Motley Crue ale historia Slasha wydaje się miejscami stanowić swego rodzaju encyklopedię niedozwolonych substancji. W tym kontekście to, że gitarzysta jeszcze żyje może wydawać się swoistym cudem. Niestety niektóre tematy zostały potraktowane nieco po macoszemu. Liczyłem szczególnie na rozwinięcie wątku współpracy gitarzysty z Michaelem Jacksonem, który jednak zamknięty jest tutaj w kilku słowach. Zdecydowanie jeden z mocniejszych obrazów, który można by rzeczywiście podsumować utartym sloganem sex, drugs and rock n' roll. Slash jednak rozlicza się także z konsekwencjami swojego trybu życia ostatecznie dziękując za każdy dzień.

Pawliq88 Pawlica

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Klątwa rock and rolla. Gwiazdy, które odeszły za wcześnie

Michele Primi

Bardzo ciekawa pozycja! Album - tak należy ją traktować - część graficzna odgrywa tu ogromną rolę! Piękne, ciekawe zdjęcia! Oczywiście w tekst również możemy się zagłębić i przeczytać ciekawe fakty z życia gwiazd rocka and rolla. Nie ma tu raczej informacji, których nie znajdziemy nigdzie indziej, ale zebranie faktów w jednej książce pokazuje, jak wiele wspaniałych muzyków opuściło świat przedwcześnie. Smutne, że za większością śmierci stoją alkohol i narkotyki... Warto przeczytać lub chociaż przejrzeć, zobaczyć nazwiska...

Łukasz Zieliński

ocenił na 8 3 lata temu

Blizna

Larry Sloman Anthony Kiedis

Jest to pierwsza książka, którą przeczytałam po angielsku w wieku 15 lat, i bardzo mnie wtedy przejęła i zaabsorbowała. Cóż to dużo mówić- sex, drugs & rock'n' roll. Za drugim razem już trochę momentami nużąco, szczególnie opisy jego dziewczyn, gdzie każda była najwspanialsza. Trochę brakowało mi muzyki. Jednak wciąż to pozycja obowiązkowa dla fanów Papryczek.

Jagoda Strojanowska

oceniła na 6 2 lata temu

Życie Boba Marleya. Catch a Fire.

Timothy White

Timothy White był dziennikarzem muzycznym, a przy tym jedym z największych znawców życia i twórczości Boba Marleya. "Catch a fire" to jego dzieło życia. Na potrzeby tej książki przeprowadził setki wywiadów, od dalekich krewnych muzyka z ubogiej jamajskiej wsi, poprzez całe środowisko muzyczne Kingston i okolic, po byłych pracowników policji amerykańskiej i CIA (sic!). Z benedyktyńską cierpliwością sprawdzał fakty, detale, historie. W bibliotekach studiował prace historyczne, socjologiczne i kulturoznawcze dotyczące Wyspy, a jednocześnie dla takich postaci jak Marley czy Chris Blackwell był gościem i znajomym, uczestnikiem imprez i koncertów, świadkiem wielu wydarzeń... Dzięki temu, ale też przez to, ta książka jest, jaka jest. White wpakował do "Catch a fire" masę wątków: 1) lekko "fabularyzowana" (są nawet "dialogi") historia Boba Marleya, 2) geneza i historia rozmaitych nurtów muzycznych na Jamajce (od afrykańskich i latynoskich źródeł, po nachodzące na siebie fale calypso, mento, ska, rocksteady, reggae i dancehall), 3) rastafarianizm jako składnik buzującego jamajskiego tygla religijnego (od magii Obeah, przez repatriacyjne interpretacje Biblii, po sekty protestanckie), 4) perypetie i szemrane biznesy donów i tuzów jamajskiej sceny muzycznej, rola kolejnych producentów wydających i popularyzujących ska, rocksteady i reggae, 5) walki polityczne i podziały klasowe, 6) szarpanie się w sądach o majątek po legendzie reggae, 7) życie "po Marleyu", czyli dalsze perypetie jego rodziny oraz wokalistów i muzyków the Wailers... Książka White'a jest rewersem "Krótkiej historii siedmiu zabójstw" Marlona Jamesa. To, co u Jamajczyka jest mistrzowskim i wielopłaszczyznowym kolażem literackim, w wykonaniu White'a jest monstrualnym tezaurusem, w którym ogrom zebranych treści najwyraźniej przerósł autora. Tej biografii Marleya po prostu brakuje (jakiejkolwiek) struktury, jest to "dzieło o wszystkim, co z Marleyem związane". Jednocześnie, ta książka jest po prostu okropnie napisana i (prawdopodobnie, bo nie miałem okazji mieć w ręku oryginału) fatalnie przetłumaczona i słabo zredagowana. Przy lekturze bolą zęby; zdania koszmarki i dygresyjne akapity bez ładu i składu doprowadzają czytelnika do rozpaczy. Dla fanów reggae pozycja kultowa i obowiązkowa, pozostałym odradzam zdecydowanie. Oceniam na 5,5 w skali od 0 do 10, ale - jak to ze średnią bywa - taka ocena nie oddaje skrajnych uczuć, które towarzyszyły mi przy lekturze.

trismegistos

ocenił na 6 2 lata temu

Dzienniki - Kurt Cobain

Kurt Cobain

Książka jest dokladnym tłumaczeniem zapisków Cobaina oraz jego rysunków z różnych etapów istnienia Nirvany. Widać w nich doskonale jakim Cobain artystą by - niepokornym, idącym pod prąd, nie godzącym się na komercjalizację swojej działalności i buntującym się przeciwko wszystkim i wszystkiemu. Dla fanów pozycja obowiązkowa.

mrix13

ocenił na 7 1 rok temu

Kurt Cobain. Pod ciężarem nieba

Charles R. Cross

Jedna z najsmutniejszych biografii jakie czytałam. Książkę kupiłam jeszcze jako nastolatka ale wtedy jej nie podołałam. Dziś po ponad 10 latach przeczytałam ją z pełną uwagą, wciągnęła mnie. Bardzo szczegółowa relacja praktycznie całego życia Kurta. Można chociaż odrobinę zrozumieć dlaczego jego życie tak szybko się skończyło. Kurt był najbardziej autodestrukcyjną osobą jaką można sobie wyobrazić.

Paulina Witas

ocenił na 8 4 miesiące temu

Młot Bogów - Saga Led Zeppelin

Stephen Davis

Do czytania biografii zespołu Led Zeppelin przystąpiłem z perspektywy neutralnego słuchacza zespołu. Oczywiście działalność grupy to zdecydowanie nie moje lata, ale z przyjemnością zagłębiłem się w historię jednego z prekursorów ciężkiego grania, od których wiele zespołów czerpało lub czerpie garściami. Książka to gratka dla fanów i katalog soczyście pikantnych momentami ciekawostek z życia legendarnych muzyków. To także dobry przegląd muzycznych trendów minionej epoki. Po wszystkim odsłuchałem kilku płyt z dyskografii Zeppelinów. Z nabytą wiedzą zaczerpniętą z biografii, ta muzyka przybrała dla mnie zupełnie nowego znaczenia. Szczególnie zaciekawił mnie wątek sądowego sporu odnośnie zaczerpnięcia inspiracji podczas tworzenia legendarnego utworu ”Stairway to Heaven”.

Red_Ginger_1985

ocenił na 7 4 miesiące temu

Cytaty z książki AC/DC Elektryczne Kangury

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki AC/DC Elektryczne Kangury