Między ustami a brzegiem pucharu

Poszedłem za ciosem po przeczytaniu Dewajtis, wziąłem właśnie ten utwór Rodziewiczówny. W mig zrozumiałem, dlaczego Dewajtis był tak popularny, w odróżnieniu do jej innych dzieł. Tutaj mamy do czynienia z takim romansidłem początku XX wieku. Fabuła raczej łatwa do rozczytania od początku utworu. Pomimo różnych zabiegów, mających ja nieco skomplikować, czytelnik nie jest specjalnie zaskakiwany obrotem spraw, a wszystko toczy się dość powoli, meandrycznie. Szału nie ma, ale tragedii też nie.

Poszedłem za ciosem po przeczytaniu Dewajtis, wziąłem właśnie ten utwór Rodziewiczówny. W mig zrozumiałem, dlaczego Dewajtis był tak popularny, w odróżnieniu do jej innych dzieł. Tutaj mamy do czynienia z takim romansidłem początku XX wieku. Fabuła raczej łatwa do rozczytania od początku utworu. Pomimo różnych zabiegów, mających ja nieco skomplikować, czytelnik nie jest...

I to jest dobrze napisany romans. Motywy wprost z wattpadowych szmir, ale jak to jest napisane... z prawdziwą przyjemnością słuchałam tej polszczyzny. Bohaterowie zachowują godność, wyraźnie widać ich pasje, a przemiana i relacje są przekonujące.

I to jest dobrze napisany romans. Motywy wprost z wattpadowych szmir, ale jak to jest napisane... z prawdziwą przyjemnością słuchałam tej polszczyzny. Bohaterowie zachowują godność, wyraźnie widać ich pasje, a przemiana i relacje są przekonujące.

Arcydzieło! Humor wybitny! Przesłanie chwalebne! Czas spędzony przy lekturze... Poezja...

Arcydzieło! Humor wybitny! Przesłanie chwalebne! Czas spędzony przy lekturze... Poezja...

Niesamowita książka, świetny główny bohater. Świetnie ukazana przemiana Wentzela.

Niesamowita książka, świetny główny bohater. Świetnie ukazana przemiana Wentzela.

Przyjemne w czytaniu romansidło.

Przyjemne w czytaniu romansidło.

Arcydzieło! Wentzel to mój ulubiony fictional man ;)

Arcydzieło! Wentzel to mój ulubiony fictional man ;)

Zaskoczył mnie pomysł ulepszenia książki poprzez dopasowanie do słownictwa ówczesnego dlatego sięgnęłam po pozycję w której przepadłam. Bez reszty. Świetny jezyk Rodziewiczówny zabawne
dialogi i romans który ciekawił do do ostatniej strony. Polecam

Zaskoczył mnie pomysł ulepszenia książki poprzez dopasowanie do słownictwa ówczesnego dlatego sięgnęłam po pozycję w której przepadłam. Bez reszty. Świetny jezyk Rodziewiczówny zabawne
dialogi i romans który ciekawił do do ostatniej strony. Polecam

Świetna powieść pokazująca dynamikę ludzkich uczuć i wartości, w jakie wierzymy. Piękny portret kobiecy

Świetna powieść pokazująca dynamikę ludzkich uczuć i wartości, w jakie wierzymy. Piękny portret kobiecy

Ostatnio sięgnąłem po kolejnego polskiego klasyka wydanego w ramach serii Biblioteka Polska, którą prenumeruję. Następnym w kolejce była powieść "Między ustami a brzegiem pucharu" Marii Rodziewiczówny. To melodramat z 1889 roku opowiadający o pruskim arystokracie Wentzelu Croy-Dülmen, który zakochuje się w pięknej Jadwidze - Polce gdzieś z okolic Poznania. Wentzel wiedzie hulaszczy tryb życia. Liczne kochanki, popijawy, pojedynki na rewolwery i nienawiść do Polaków - tak, w telegraficznym skrócie, można scharakteryzować żywot tego nadętego typa. W pośladki najbardziej uwiera go to, że w połowie jest Polakiem i gdy ktoś mu to wyciągnie, gdy ktoś przypomni mu, że przecież jego matka była Polką, koleś robi się bardzo nerwowy i najczęściej z tego powodu pojedynkuje się. Jadwiga zmienia go jednak, a gdy jeszcze okazuje się, że jest wychowanicą jego babki od strony matki, w Wentzelu zachodzi przemiana i gość odkrywa w sobie uśpionego Polaka...
"Między ustami a brzegiem pucharu" powstało "ku pokrzepieniu serc". Ten klasyczny melodramat na patriotyczną modłę został jednak napisany całkiem przyzwoicie. Jest tu sporo dialogów i to bardzo dobrych, a opisy Rodziewiczówna ograniczyła do minimum, choć w tym minimum oddała cały klimat polskiej prowincji pod zaborami. Mimo upływu ponad 130 lat, tę powieść nadal czyta się lekko i przyjemnie. W końcu to XIX-wieczny odpowiednik dzisiejszych czytadeł obyczajowych, choć napisany dużą piękniejszą polszczyzną. Książka raczej dla kobiet, ale i niejeden chłop też się będzie całkiem nieźle bawił czego jestem żywym dowodem. 😉

Ostatnio sięgnąłem po kolejnego polskiego klasyka wydanego w ramach serii Biblioteka Polska, którą prenumeruję. Następnym w kolejce była powieść "Między ustami a brzegiem pucharu" Marii Rodziewiczówny. To melodramat z 1889 roku opowiadający o pruskim arystokracie Wentzelu Croy-Dülmen, który zakochuje się w pięknej Jadwidze - Polce gdzieś z okolic Poznania. Wentzel wiedzie...

W książkach Marii Rodziewiczówny zaczytywałam się gdy byłam nastolatką. Jako dorosła kobieta również lubię wracać do tych pięknych naiwnych i trochę ckliwych historii. Widzę wszystkie wady prozy Rodziewiczówny, ale nie mają one dla mnie najmniejszego znaczenia. Ja po prostu lubię te historię o mężczyznach walczących o miłość i zaufanie kobiety. Lubię czytać o honorze ponad wszystko, o odwadze i ostatecznej wygranej dobra nad złem. Te książki są dla mnie niczym ciepły kocyk otulający w zimne wieczory. Niosą za sobą taki pozytywny przekaz, który w obecnych czasach jest nam tak bardzo potrzebny.

Lata mijają a ja nadal jestem fanką Marii Rodziewiczówny. To na pewno nie pierwsza i ostatnia książka tej autorki do której wróciłam po latach. Polecam wszystkim przeczytać choć jedną książkę pani Marii. Jeśli Wam się spodoba to kolejne pozycje spodobają Wam się tylko bardziej.

W książkach Marii Rodziewiczówny zaczytywałam się gdy byłam nastolatką. Jako dorosła kobieta również lubię wracać do tych pięknych naiwnych i trochę ckliwych historii. Widzę wszystkie wady prozy Rodziewiczówny, ale nie mają one dla mnie najmniejszego znaczenia. Ja po prostu lubię te historię o mężczyznach walczących o miłość i zaufanie kobiety. Lubię czytać o honorze ponad...