Cienie

Przechodząc do drugiej części "Nevermore" byłam rozstrzęsiona. Szukałam ukojenia i wierzyłam, że jak najszybciej wszystko będzie dobrze. Jednak będąc za połową czułam się przytłoczona, to co się tam działo zasmucało mnie i szczerze mówiąc, mam wrażenie jakbym w 100% utożsamiła się z Isobel. Czułam to, co ona czuła. Ogromny smutek, udręka oraz wbrew pozorom rezygnacja, że mimo, iż mam nadzieję to nic nie mogę zrobić. Oczy pozostawały przez większość czasu zaszklone i po każdym rozdziale potrzebowałam minuty, żeby się ogarnąć. Miałam wrażenie, że jestem zdana na autorkę historii i tylko ona jest w stanie wyrwać mnie z tego okropnego stanu. Dlatego też nie chciałam przerywać czytania mając nadzieję, że jeszcze chwila i wszystko będzie dobrze - w wyniku czego również tę kontynuację, podobnie jak pierwszy tom, przeczytałam na jednym wdechu.

Zapewniam, że żadna historia nigdy nie wzbudzała we mnie tak intensywnych emocji. Byłam w tej książce, brałam udział we wszystkim co się tam działo, czułam to, co czuli bohaterowie i za to oceniam tę część na mocne 10/10.

Przechodząc do drugiej części "Nevermore" byłam rozstrzęsiona. Szukałam ukojenia i wierzyłam, że jak najszybciej wszystko będzie dobrze. Jednak będąc za połową czułam się przytłoczona, to co się tam działo zasmucało mnie i szczerze mówiąc, mam wrażenie jakbym w 100% utożsamiła się z Isobel. Czułam to, co ona czuła. Ogromny smutek, udręka oraz wbrew pozorom rezygnacja, że...

Rewelka!!! Proszę Państwa co tu się odwaliło!!!!

Książka trzymła mnie w ciagłym napięciu. Chwilami aż obgryzałam paznokcie z emocji! Akcja świetnie sie rozwija. Klimat grozy nie zanikł a wrecz się wzmógł! Granice między jawą a snem praktycznie już nie istnieją. Varen znika a Isobel mknie mu na ratunek. Wrogowie okazują sie sojusznikami a przyjaciele wrogami. I ta końcówka 😱

Rewelka!!! Proszę Państwa co tu się odwaliło!!!!

Książka trzymła mnie w ciagłym napięciu. Chwilami aż obgryzałam paznokcie z emocji! Akcja świetnie sie rozwija. Klimat grozy nie zanikł a wrecz się wzmógł! Granice między jawą a snem praktycznie już nie istnieją. Varen znika a Isobel mknie mu na ratunek. Wrogowie okazują sie sojusznikami a przyjaciele wrogami. I ta końcówka 😱

5 lipca premierę miał drugi tom serii Nevermore w nowym wydaniu, które prezentuje się świetnie i znakomicie pasuje do innych,nowych książek wydawnictwa. Drugi tom jest równie mroczny co pierwszy,a nawet pokusiła bym się o stwierdzenie,że bardziej. Edgar Allan Poe nadal jest ważną częścią fabuły,jednak jego życie schodzi na dalszy plan. Tym razem pierwsze skrzypce w pełni należą do Isobel,która nie może poradzić sobie z brakiem Varena. Najbardziej doskwiera jej świadomość,że przez kłamstwa Reynoldsa porzuciła chłopaka na pastwę demonów. Udając, więc dobrą córke,uczennice i chirliderke próbuje ukryć fakt,że nadal szuka sposobu by ocalić Varena. Życie nastolatki nie jest jednak łatwe i trzeba pogodzić się z faktem,że na pewne rzeczy nie mamy wpływu i jesteśmy uzależnieni od rodziców. Jak przekonać ojca by zabrał ją do Boltimore? Jak pokonać rzesze przeciwników i ocalić ukochanego? Samemu pewnie byłoby ciężko,ale od czego ma się przyjaciół? Czy z pomocą Gwen uda jej się dotrzeć do drugiego świata i ocalić Varena nawet przed nim samym? Przekonajcie się sami! Ja gwarantuje,że nie znudzi was ta opowieść,a to co pod koniec pierwszego tomu myśleliście,że już wiecie możecie wyrzucić do kosza. Pełna niedopowiedzeń, tajemnicy i mroku opowieść o odrzuceniu,samotności i zniszczeniu.

5 lipca premierę miał drugi tom serii Nevermore w nowym wydaniu, które prezentuje się świetnie i znakomicie pasuje do innych,nowych książek wydawnictwa. Drugi tom jest równie mroczny co pierwszy,a nawet pokusiła bym się o stwierdzenie,że bardziej. Edgar Allan Poe nadal jest ważną częścią fabuły,jednak jego życie schodzi na dalszy plan. Tym razem pierwsze skrzypce w pełni...

„Ze swojego miejsca Isobel widziała tylko sterczące ponad dachem cztery iglice wieży, która stanowiła główne wejście do szkoły. W przyćmionym świetle niezliczone okna lśniły bielą jak tysiące ślepych oczu.”

Minęło już trochę czasu, odkąd zrobiłam reread pierwszego tomu. Tak się złożyło, że w 2022 czytałam go również podczas halloweenowego maratonu z Fantastyczną Karczmą. Teraz, z dość mglistymi wspomnieniami, ale z ogólnym pojęciem co się wydarzyło, sięgnęłam po kontynuację – i szczerze mówiąc, mocno przepadłam.

Ten tom podobał mi się nawet bardziej niż pierwszy, mimo że postać Varena pojawia się tu prawie wcale. Może właśnie to napięcie i oczekiwanie na jego obecność sprawiły, że chłonęłam kolejne strony jeszcze szybciej. Historia wciąż opiera się na znanych schematach: ona za nim tęskni, on nie może do niej wrócić, ona chce go ratować a on ją odpycha. Mimo wszystko jest w tej serii coś intrygującego, niezwykłego, mrocznego co przyciąga mnie do niej i sprawia, że z przyjemnością sięgnęłam po drugi tom. Mam nadzieję, że trzeci będzie równie dobry, a nawet lepszy.

„Ze swojego miejsca Isobel widziała tylko sterczące ponad dachem cztery iglice wieży, która stanowiła główne wejście do szkoły. W przyćmionym świetle niezliczone okna lśniły bielą jak tysiące ślepych oczu.”

Minęło już trochę czasu, odkąd zrobiłam reread pierwszego tomu. Tak się złożyło, że w 2022 czytałam go również podczas halloweenowego maratonu z Fantastyczną Karczmą....

Druga część jest zdecydowanie gorsza od pierwszej. Jak na taką ilość stron samej akcji jest bardzo mało. Niestety Varena w tej książce praktycznie nie ma, a szkoda, ponieważ pierwsza część stała głównie na relacji bohaterów. Sama bohaterka działa mocno na nerwy, a jej postępowanie było wielokrotnie głupie. Mocno się zawiodłam na tej pozycji, miałam zdecydowanie większe oczekiwania. Nie polecam i nie wiem, czy sięgnę po kolejną część.

Druga część jest zdecydowanie gorsza od pierwszej. Jak na taką ilość stron samej akcji jest bardzo mało. Niestety Varena w tej książce praktycznie nie ma, a szkoda, ponieważ pierwsza część stała głównie na relacji bohaterów. Sama bohaterka działa mocno na nerwy, a jej postępowanie było wielokrotnie głupie. Mocno się zawiodłam na tej pozycji, miałam zdecydowanie większe...

~ Drugi tom czyta się rewelacyjnie bardzo wciąga natomiast zakończenie 🤯 kto normalny kończy tak książki 😅 Najlepiej od razu mieć pod ręką tom 3👌

~ Drugi tom czyta się rewelacyjnie bardzo wciąga natomiast zakończenie 🤯 kto normalny kończy tak książki 😅 Najlepiej od razu mieć pod ręką tom 3👌

Drugi tom, na który pamiętam, że czekałam z niecierpliwością. Nie zawiódł i okazał się równie dobry jak pierwszy. Więcej odniesień do Edgara Alana Poe (uwielbiam jego twórczość - a to zasługa Nevermore). Isobel odkrywa ciemną stronę mroku a tajemnic rodzi się coraz więcej. Przez cały czas czytania towarzyszyło mi napięcie i niepokój co się wydarzy. Wydawało mi się, że nie zaskoczę się - ale jednak ..światy zacierają się i momentami ciężko jest określić co jest jawą a co snem - to jednak nie jest przeszkoda a zaleta bo świat snów jest bardzo dobrze opisany.

Drugi tom, na który pamiętam, że czekałam z niecierpliwością. Nie zawiódł i okazał się równie dobry jak pierwszy. Więcej odniesień do Edgara Alana Poe (uwielbiam jego twórczość - a to zasługa Nevermore). Isobel odkrywa ciemną stronę mroku a tajemnic rodzi się coraz więcej. Przez cały czas czytania towarzyszyło mi napięcie i niepokój co się wydarzy. Wydawało mi się, że nie...

Historia rozpoczęta w pierwszym tomie wciąż zaskakuje i wciąga, tajemnice mnożą się, atmosfera gęstnieje i robi się coraz mroczniejsza. Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że akcji jest tutaj nieco mniej niż w poprzedniej części, w trakcie czytania ma się uczucie ciągłego niepokoju, który wywołuje ten przyjemny rodzaj dyskomfortu, zmuszającego do zastanowienia się, kto tak naprawdę jest wrogiem, a kto sprzymierzeńcem.

Historia rozpoczęta w pierwszym tomie wciąż zaskakuje i wciąga, tajemnice mnożą się, atmosfera gęstnieje i robi się coraz mroczniejsza. Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że akcji jest tutaj nieco mniej niż w poprzedniej części, w trakcie czytania ma się uczucie ciągłego niepokoju, który wywołuje ten przyjemny rodzaj dyskomfortu, zmuszającego do zastanowienia się,...

Książka ciekawa ale niektóre opisy za długie. Mroczne cienie, kruki i nie wytłumaczalne zdarzenia polukrowane poezją.

Książka ciekawa ale niektóre opisy za długie. Mroczne cienie, kruki i nie wytłumaczalne zdarzenia polukrowane poezją.

Nieco lepsza niż pierwsza część. Wątek miłosny mniej męczący. Zmniejszyła autorka również ilość nieistotnych tematów. Dalej jednak dla mnie jest niezrozumiały związek głównych postaci.
Na duży plus wydarzenia ze świata snu.

Nieco lepsza niż pierwsza część. Wątek miłosny mniej męczący. Zmniejszyła autorka również ilość nieistotnych tematów. Dalej jednak dla mnie jest niezrozumiały związek głównych postaci.
Na duży plus wydarzenia ze świata snu.