Opowiadania cieszyńskie

Z niezapomnianego wyjazdu do śląskiego Cieszyna przywiozłam także "Opowiadania Cieszyńskie" Kornela Filipowicza.
Zupełnie nie wiedząc, co trzymam w dłoniach, ani nie zastanawiając się nad wartością książki przeżyłam istne katharsis.

Opowiadania Kornela stanowią mądrą, wyważoną, dojrzałą i przemyślaną prozę.
Zachwyca ona uważnością i zmysłem obserwatorskim pisarza.
Filipowicz, z refleksją nad codziennością i ludzką naturą, opisuje z perspektywy już dorosłego mężczyzny, zdarzenia i fakty że swojego dzieciństwa i młodzieńczych lat. Antologia rozpoczyna się opowiadaniem "Ziemia obiecana", w której Kornel wspomina swoje wrażenia z przeprowadzki do Cieszyna - niedużego miasta leżącego na pograniczu dwóch państw, a nawet światów i czasów: "Ładnie tu jest (...) Ładne jest miasto, które ojciec obiecał dla nas znaleźć. Ale jak ojciec wiedział, że tu jest ładnie, skoro znał tę okolicę tylko z mapy?"
Filipowicz w sposób mistrzowski oddaje niesamowitą, rzadko spotykaną gdzie indziej atmosferę miejsca, pełną specyficznego klimatu, lokalnych tradycji i zwyczajów. Jego słowa, zdania, całe akapity oddają piękno przyrody, jak i wewnętrzne rozterki bohaterów. Opowiadania Filipowicza to same perły czytelnicze, niezatarte obrazy, kwintesencja życia: rozliczne prawdy życiowe, zwykła codzienność, uczucia i gorzkie lekcje życiowe. Z nich dowiadujemy się wiele o domu rodzinnym pisarza, jego ojcu i babce. Poznajemy ich zwyczaje i wartości, którymi kierują się w życiu. Z opowiadań wyłania się sam obraz Kornela. Poznajemy jego pierwsze miłości i kolegów wyznania mojżeszowego, na zawsze straconych na wojnie. Czytamy o przewrotności uczuć, tęsknocie, nadmiarze, wspomnieniach, wojnach religijnych, sile plotek.

Wszystko to podane jest w niezwykle bliskiej sercu formie, gdzie język, choć prosty, jest pełny ekspresji, a realizm poddany jest lirycznej nienachalnej obróbce. I taki zabieg sprawia, że od razu w tej prozie się odnajdujemy, ale i zatapiamy.
Jednym z największych atutów "Opowieści cieszyńskich" jest umiejętność Filipowicza do subtelnego budowania napięcia i niespodziewanych zwrotów akcji.

Nawet najbardziej prozaiczne sytuacje potrafią u niego nabrać głębszego sensu, stając się pretekstem do filozoficznych refleksji. Opowiadania te nie są jedynie prostymi historiami - to literackie miniatury, które w niewielkiej formie zawierają wielkie treści.
"Opowieści cieszyńskie" stanowią niezwykle wartościowy zbiór, który ukazuje zarówno talent narracyjny autora, jak i głębokie zrozumienie małych społeczności oraz losów jednostek. Pisarz pokazuje ich w momentach codziennych i odświętnych, w chwilach radości i smutku. Dzięki temu czytelnik ma szansę zbliżyć się do ich doświadczeń, a także zastanowić się nad uniwersalnymi prawdami o ludzkiej egzystencji.
Kornel Filipowicz dokumentuje życie lokalnej społeczności, stawia pytania o sens istnienia, relacje międzyludzkie i rolę jednostki w społeczeństwie. Jego proza jest pełna empatii i zrozumienia, co sprawia, że lektura tych opowiadań jest nie tylko intelektualnym, ale i emocjonalnym przeżyciem.
"Opowieści cieszyńskie" są zbiorem, który zachwyca literackim kunsztem, głęboką analizą ludzkich losów oraz niezwykłą wrażliwością na otaczający świat. To lektura, która pozostanie ze mną na długo, którą wciąż trawię refleksyjnie.

Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej:
https://www.instagram.com/anemonenemorose/

Z niezapomnianego wyjazdu do śląskiego Cieszyna przywiozłam także "Opowiadania Cieszyńskie" Kornela Filipowicza.
Zupełnie nie wiedząc, co trzymam w dłoniach, ani nie zastanawiając się nad wartością książki przeżyłam istne katharsis.

Opowiadania Kornela stanowią mądrą, wyważoną, dojrzałą i przemyślaną prozę.
Zachwyca ona uważnością i zmysłem obserwatorskim...

*KSIĄŻKA* Opowiadania cieszyńskie, Kornel Filipowicz, wstęp Zbigniew Machej, wydawnictwo Dobra Prowincja.
Wydane ponownie Opowiadania cieszyńskie, oddają niepowtarzalny klimat tego miejsca, historii rodziny Filipowiczów, ich pobyt w Krakowie i w Cieszynie oraz prywatne perypetie. Polecam wam uważnie oglądnąć zdjęcia, na których starałam się pokazać dokładnie, jak wygląda ta publikacja i o czym jest. Dla czytających, ten krótki opis. Niestety, nie posiadam jeszcze książki, może kiedyś, dlatego gdzie, jak nie w Cieszynie, w nastrojowej księgarnio - kawiarni, mogłam się jej dokładnie przyglądnąć?
Wybierzcie się ze mną w tę sentymentalną podróż z czasów Kornela Filipowicza, w rolce i przede wszystkim na kartach opowiadań.

To nie jest współpraca.

*KSIĄŻKA* Opowiadania cieszyńskie, Kornel Filipowicz, wstęp Zbigniew Machej, wydawnictwo Dobra Prowincja.
Wydane ponownie Opowiadania cieszyńskie, oddają niepowtarzalny klimat tego miejsca, historii rodziny Filipowiczów, ich pobyt w Krakowie i w Cieszynie oraz prywatne perypetie. Polecam wam uważnie oglądnąć zdjęcia, na których starałam się pokazać dokładnie, jak wygląda...

Wodzę wzrokiem za tekstem a podświadomość wędruje ulicami Cieszyna, miasta które wciąż jest, ale tak naprawdę już go nie ma. Jak to w zbiorze opowiadań, bywają lepsze i gorsze, ale są i takie, które rozdzierają serce i sadowią się w świadomości już na zawsze, tak jak "Ojciec milczy" czy "Guttman". Całość zatem niezbędna dla fana twórczości Filipowicza, ale i dla kogoś kto kocha Cieszyn i Śląsk Cieszyński. To jedna z niewielu okazji by poczuć go takim, jakim był przed wojenną apokalipsą.

Wodzę wzrokiem za tekstem a podświadomość wędruje ulicami Cieszyna, miasta które wciąż jest, ale tak naprawdę już go nie ma. Jak to w zbiorze opowiadań, bywają lepsze i gorsze, ale są i takie, które rozdzierają serce i sadowią się w świadomości już na zawsze, tak jak "Ojciec milczy" czy "Guttman". Całość zatem niezbędna dla fana twórczości Filipowicza, ale i dla kogoś kto...

Cieszyn to jedno z moich miejsc na Ziemi. Mam osobisty stosunek do tej książki.

Cieszyn to jedno z moich miejsc na Ziemi. Mam osobisty stosunek do tej książki.

Zaskakująco miły zbiór opowiadań. Niestety sam Cieszyn nie pojawia się dosłownie, ale możemy domyśleć się , że dzieciństwo głównego bohatera rozgrywa się właśnie w tym sympatycznym mieście. Najlepsze opowiadanko to to o miodzie. To taki zestaw impresji autora o jego dzieciństwie. Podobne w niektórych aspektach do Kinga, który też lubi opisywać swe dzieciństwo w latach 50.

Zaskakująco miły zbiór opowiadań. Niestety sam Cieszyn nie pojawia się dosłownie, ale możemy domyśleć się , że dzieciństwo głównego bohatera rozgrywa się właśnie w tym sympatycznym mieście. Najlepsze opowiadanko to to o miodzie. To taki zestaw impresji autora o jego dzieciństwie. Podobne w niektórych aspektach do Kinga, który też lubi opisywać swe dzieciństwo w latach 50.

Dotychczas postać i twórczość Kornela Filipowicza nie była mi bliżej znana. Niniejsza książka trafiła w moje ręce dopiero teraz, chociaż powstała ponad 10 lat temu, w związku z niedawną śmiercią Wisławy Szymborskiej. Pomimo iż nazwisko autora nie raz obiło się o moje uszy, zawsze łączyłam je z postacią naszej noblistki, nigdy natomiast z... moim rodzinnym miastem! Książka składa się z 18-stu opowiadań, które pozwalają przenieść się myślami do mojego malowniczego miasta i odkrywać znane mi doskonale ulice oczami wielkiego pisarza!

Całą książkę kończy rozmowa z Wisławą Szymborską, przeprowadzona przez Zbigniewa Machej. W odpowiedzi na pytanie, jak poetka, ukochana i wieloletnia partnerka Filipowicza, wspomina Cieszyn z tamtych lat odpowiada:

"Bardzo lubiłam jeździć do Cieszyna. I nie tylko dlatego, że w tak miłym towarzystwie. Coś było w ludziach, atmosferze tego miasta, co wydawało się rzadkie. Ustrój, w którym wtedy żyliśmy, dążył do tego, żeby wszystko maksymalnie ujednolicić. Począwszy od gazet, a skończywszy na smaku sera, poglądach na życie a nawet marzeniach... Otóż Cieszyn wydawał mi się jakiś inny, oporny. Jakby mniej było w nim krętactwa, pozerstwa, fałszywych słówek i wątpliwych aspiracji... Zapytałam kiedyś Kornela, na czym właściwie ta inność polega. - Może stąd - odpowiedział - że tutaj ludzie częściej niż gdzie indziej patrzą sobie prosto w oczy"...

Nic dodać nic ująć, poza tym, że mogę zapewnić, Cieszyn jest taki po dziś dzień i tacy są właśnie jego mieszkańcy ;)
Dla mnie osobiście bardzo interesująca książka i fascynujące odkrycie.

Dotychczas postać i twórczość Kornela Filipowicza nie była mi bliżej znana. Niniejsza książka trafiła w moje ręce dopiero teraz, chociaż powstała ponad 10 lat temu, w związku z niedawną śmiercią Wisławy Szymborskiej. Pomimo iż nazwisko autora nie raz obiło się o moje uszy, zawsze łączyłam je z postacią naszej noblistki, nigdy natomiast z... moim rodzinnym miastem! Książka...