Marcowe fiołki

Piękna opowieść o życiu, o zaczynaniu wszystkiego od nowa i o miłości, której nie pokona mijający czas. Główna bohaterka odkrywając swoją przeszłość zaczyna zupełnie nowe życie. Jej losy dają nam nadzieję na to, że nawet kiedy wydaje nam się, że wszystko co dobre odeszło odkryjemy inne drzwi, za którymi czeka na nas szansa na lepsze jutro. Trzeba tylko mieć odwagę by przekroczyć próg…

Piękna opowieść o życiu, o zaczynaniu wszystkiego od nowa i o miłości, której nie pokona mijający czas. Główna bohaterka odkrywając swoją przeszłość zaczyna zupełnie nowe życie. Jej losy dają nam nadzieję na to, że nawet kiedy wydaje nam się, że wszystko co dobre odeszło odkryjemy inne drzwi, za którymi czeka na nas szansa na lepsze jutro. Trzeba tylko mieć odwagę by...

Sama się czyta. Przyjemny romans z ładnie opisanymi emocjami i małym kryminałem w tle.

Sama się czyta. Przyjemny romans z ładnie opisanymi emocjami i małym kryminałem w tle.

Podczas pierwszego zapoznawania się z twórczością autorki, po zachwycie nad Domem na plaży, Jeżynowa zima, Dom nad jeziorem i Marcowe fiołki wydały mi się odrobinę słabszymi powieściami. Wracając do książek pani Jio o dwóch z nich diametralnie zmieniłam zdanie, oceniając jej wyżej niż za pierwszym razem. Byłam przekonana, że Marcowe fiołki powtórzą ten schemat. Niestety nie. Jedyne co się zmieniło to to, że nie uważam tej książki za najsłabszą, bo to miano przypadło Kameliowemu ogrodowi, którego za pierwszym razem nie udało mi się przeczytać.
Bohaterką powieści jest Emily, którą poznajemy w dość trudnym momencie jej życia. Jej świat rozpadł się na kawałki, kiedy jej mąż postanowił odejść do innej kobiety. Emily postanawia odciąć się od przykrych wspomnień i wyjechać na wyspę, na której jako dziecko spędzała wakacje. Na miejscu w jednej z szuflad trafia na pamiętnik tajemniczej Esther. Czytając go, nie wie jeszcze, że historia nieznajomej doprowadzi ją do odkrycia tajemnicy sprzed lat dotyczącej jej rodziny.
Nieustannie jestem zauroczona pomysłami na fabułę pani Jio. Konfrontacja przeszłości z przyszłością, odkrywanie tajemnic sprzed lat – to zawsze mi się dobrze i przyjemnie czyta. Tym razem jednak odczuwam niedosyt, którego za pierwszym razem nie doświadczyłam. Sześć lat temu nie uważałam tej pozycji za najsłabszą, bo miała swój urok, ale teraz, gdyby nie Kameliowy ogród, niestety musiałabym tak o niej napisać. Gdzieś uleciał tamten blask, magia tamtej chwili, bo historia, która pierwotnie była bliska tego, by mnie zachwycić, teraz momentami lekko mnie irytowała. Mnogość trójkątów miłosnych, miłosnych zawirowań, sekretów, podejrzeń – to mnie aktualnie w takim wydaniu nie przekonuje. Trochę żałuję, że akurat ta książka przy drugim czytaniu wypadła tak blado. To jest historia z potencjałem, która na pewno zachwyci niejedną osobę. Mnie też zachwyca, żeby nie było, że spisuje tę powieść całkowicie na straty, lecz ten zachwyt jest o wiele mniejszy, niż bym chciała. Sama samą siebie zawodzę. A właściwie to moje uczucia mnie zawodzą. Ode mnie 7/10

Podczas pierwszego zapoznawania się z twórczością autorki, po zachwycie nad Domem na plaży, Jeżynowa zima, Dom nad jeziorem i Marcowe fiołki wydały mi się odrobinę słabszymi powieściami. Wracając do książek pani Jio o dwóch z nich diametralnie zmieniłam zdanie, oceniając jej wyżej niż za pierwszym razem. Byłam przekonana, że Marcowe fiołki powtórzą ten schemat. Niestety...

Ciekawa historia, dość skomplikowana ale wciągająca. Przyjemnie się czyta a zakończenie powoduje uśmiech i kilka łez w oku.

Ciekawa historia, dość skomplikowana ale wciągająca. Przyjemnie się czyta a zakończenie powoduje uśmiech i kilka łez w oku.

Świetna historia ciekawie opowiedziana. Sięgnę też po inne książki tej autorki.

Świetna historia ciekawie opowiedziana. Sięgnę też po inne książki tej autorki.

Bardzo pomysłowa pisarka, która fajnie wymyśliła historię łączącą przeszłość z teraźniejszością. Historia z 1943 roku była według mnie ciekawsza od współczesnego romansu, który okazał się byle jaki i mało przekonujący. Nie spodobała mi się współczesna bohaterka, która przez trzy tygodnie spędzała czas na proszonych herbatkach, kawkach, śniadankach, obiadkach i kolacyjkach i w tym czasie, w trakcie tych posiłków udało się jej zakochać z wzajemnością. Jednak książkę czytało mi się po prostu dobrze.

Bardzo pomysłowa pisarka, która fajnie wymyśliła historię łączącą przeszłość z teraźniejszością. Historia z 1943 roku była według mnie ciekawsza od współczesnego romansu, który okazał się byle jaki i mało przekonujący. Nie spodobała mi się współczesna bohaterka, która przez trzy tygodnie spędzała czas na proszonych herbatkach, kawkach, śniadankach, obiadkach i kolacyjkach i...

Ledwo przebrnęłam. Cóż za infantylna, przewidywalna i żałosna książka. Niekonsekwentne zachowania postaci i żałosne dialogi. Już po bodajże 30 stronach przewracałam z niedowierzania oczami. Treść niespójna i wyolbrzymiona, autorka chyba sama pogubiła się w treści bo jest kilka nieścisłości (podczas czytania specjalnie cofałam się do wcześniejszych treści żeby sprawdzić czy dana sytuacja miała miejsce).
Współczuję osobom które oceniły tę książkę na 7 i wyżej, bo to oznacza że nie trafiły na pozycje literatury pięknej które są o wiele bardziej wartościowe niż ta. Ktoś w opiniach napisał że ta książka jest szkodliwa i ja się całkowicie z nią zgadzam.

Ledwo przebrnęłam. Cóż za infantylna, przewidywalna i żałosna książka. Niekonsekwentne zachowania postaci i żałosne dialogi. Już po bodajże 30 stronach przewracałam z niedowierzania oczami. Treść niespójna i wyolbrzymiona, autorka chyba sama pogubiła się w treści bo jest kilka nieścisłości (podczas czytania specjalnie cofałam się do wcześniejszych treści żeby sprawdzić czy...

Lekka, pełna tajemnic historia miłosna na jeden wieczór.

Lekka, pełna tajemnic historia miłosna na jeden wieczór.

„Marcowe fiołki” to saga rodzinna z tajemnicą sprzed lat, która dzieli, ale i łączy ludzi. To historia o miłości, przyjaźni, wsparciu i o wybaczaniu. Tajemnica rodzinna jest dość ciekawie zaprezentowana i nieodgadniona. Autorka skutecznie zwodzi czytelnika, zmienia wątki tak, że wyjaśnienie powiązania Esther i Emily wcale nie jest proste. Kiedy doda się do tego skomplikowane związki uczuciowe, wychodzi nawet w miarę dobra powieść. Dodam jeszcze, że książka jest dobrze napisana i szybko się ją czyta i to są chyba jej największe atuty.
Napisałam aż tyle i tylko tyle, bo książka, nie porwała mnie. Zupełnie nieudany, dla mnie, relaks.

„Marcowe fiołki” to saga rodzinna z tajemnicą sprzed lat, która dzieli, ale i łączy ludzi. To historia o miłości, przyjaźni, wsparciu i o wybaczaniu. Tajemnica rodzinna jest dość ciekawie zaprezentowana i nieodgadniona. Autorka skutecznie zwodzi czytelnika, zmienia wątki tak, że wyjaśnienie powiązania Esther i Emily wcale nie jest proste. Kiedy doda się do tego...

To też moje pierwsze spotkanie z tą autorką i myślę ,że sięgnę po kolejne jej książki. Bardzo fajna , ciepła i im dalej tym ciekawsza historia pokoleniowa. Z chęcią sama uciekła bym na taką wyspę do takiej cioci ,żeby podleczyć swoje "życie". Nie do końca romans dlatego dla mnie tym bardziej super. Czyta się milutko-szybciutko, polecam

To też moje pierwsze spotkanie z tą autorką i myślę ,że sięgnę po kolejne jej książki. Bardzo fajna , ciepła i im dalej tym ciekawsza historia pokoleniowa. Z chęcią sama uciekła bym na taką wyspę do takiej cioci ,żeby podleczyć swoje "życie". Nie do końca romans dlatego dla mnie tym bardziej super. Czyta się milutko-szybciutko, polecam