Cytaty z tagiem "łatwowierność" [17]

Starość jest wodą na młyn łatwowierności. Kiedy śmierć stuka do drzwi, sceptycyzm wyskakuje przez okno. Wystarczy mały zawalik, a człowiek gotów jest uwierzyć nawet w Czerwonego Kapturka.

Nie ma prawie faktu - czy to rzeczywistego, czy wyobrażonego - który zadziwiłby nas na bardzo długo, nie dysponujemy bowiem zrozumiałym i spójnym obrazem świata, w którym fakt ten jawiłby się jako sprzeczność nie do zaakceptowania. Wierzymy, bo nie ma powodu, żeby nie wierzyć.

- Jakie plany?
- Nie uwierzyłbyś, nawet gdybym Ci powiedział.
- Spróbuj. Mam wysoki próg łatwowierności.

Uświadomienie sobie własnej łatwowierności było gorzką pigułką do przełknięcia.

Czuję w nim jakiś brak, jest nazbyt abstrakcyjny i łatwowierny. Bierze zawsze ludzi i rzeczy tak, jak one chcą być widziane. Dlatego może, że on sam podaje się za takiego, jakim jest.

... dobry nastrój, intuicja, twórcze myślenie, łatwowierność oraz zwiększona skłonność do polegania na Systemie 1 są ze sobą powiązane.
Na przeciwległym biegunie mamy inne połączenie – smutku, czujności, podejrzliwości, podejścia analitycznego i wzmożonego wysiłku.
Dobry nastrój rozluźnia kontrolę Systemu 2 nad wykonywanymi zadaniami: w dobrym nastroju ludzie działają bardziej intuicyjnie i twórczo, ale zarazem są mniej czujni i bardziej narażeni na logiczne błędy.

Możesz nazwać to niewinnością, a równie dobrze łatwowiernością, ale Celia popełniała najczęstszy błąd ludzi o dobrym sercu: zakładała, że każdy inny człowiek był taki, jak ona.

Możesz nazwać to niewinnością, a równie dobrze łatwowiernością, ale Celia popełniała najczęstszy błąd ludzi o dobrym sercu: zakładała, że każdy inny człowiek był taki, jak ona.

Dance nie znosi ludzi, którzy próbują go oszukać, uważa to za przejaw łatwowierności albo głupoty. Aby w ogóle podjąć taką próbę, kłamca musi się uważać za inteligentniejszego od osoby, którą chce wprowadzić w błąd, a takie założenie Dance uważa za groteskową obelgę.

W pewnym sensie Partia najskuteczniej narzucała swój światopogląd ludziom, którzy nie byli zdolni go zrozumieć. Można było ich tak urobić, że godzili się z najbardziej jaskrawym wypaczaniem rzeczywistości, bo nigdy nie pojmowali w pełni potworności tego, czego od nich wymagano, i nie interesowali się wydarzeniami publicznymi na tyle, by zauważyć, co się naprawdę dzieje. Dzięki ignorancji pozostawali przy zdrowych zmysłach. Łykali wszystko, co im wmawiano, i zupełnie im to nie szkodziło, ponieważ nie pozostawały po tym żadne resztki, jak po ziarnie zboża, które przechodzi niestrawione przez układ pokarmowy ptaka.