Nie wiem, co mam czuć, co myśleć. Czuję się urażony, choć nie powiedziała nic, co miało we mnie ugodzić. Czuję się zawiedziony, choć nie miałem oczekiwań. Czuję się zmęczony i nie ma to nic wspólnego z tym, że nie spałem minionej nocy. Lecz przede wszystkim czuję, jakbym zboczył, jakbym został zepchnięty z oznaczonej drogi.

Słuchaj, jeśli dwoje ludzi jest sobie pisanych, to odnajdą do siebie drogę.

Słuchaj, jeśli dwoje ludzi jest sobie pisanych, to odnajdą do siebie drogę.

Bywa, że nie starcza nam życia, by móc zapomnieć ludzi, których się kochało; niektórych nigdy się nie zapomni.

Bywa, że nie starcza nam życia, by móc zapomnieć ludzi, których się kochało; niektórych nigdy się nie zapomni.

(...) nieważne, kogo się kocha, ale jak się go kocha.

(...) nieważne, kogo się kocha, ale jak się go kocha.

Często myślę o tym, jak zabawne bywa życie, jak wiele się w nim zmienia. Jak l u d z i e się zmieniają.

Często myślę o tym, jak zabawne bywa życie, jak wiele się w nim zmienia. Jak l u d z i e się zmieniają.

Gdzie będzie nasz nowy dom? To pytanie powtarzałam jak mantrę przez ostatnich kilka tygodni. Dokąd się przenieść, gdzie będzie nam dobrze, bezpiecznie? Gdzie będziemy mogli żyć tak, by zapomnieć o tej jednej chwili, która pchnęła nas w najciemniejszy róg ludzkiej podłości, znieczulicy naszego prawa, tworzonego przez takich samych oprawców, jak ci, przed którymi to prawo powinno nas chronić?

Gdzie będzie nasz nowy dom? To pytanie powtarzałam jak mantrę przez ostatnich kilka tygodni. Dokąd się przenieść, gdzie będzie nam dobrze, bezpiecznie? Gdzie będziemy mogli żyć tak, by zapomnieć o tej jednej chwili, która pchnęła nas w najciemniejszy róg ludzkiej podłości, znieczulicy naszego prawa, tworzonego przez takich samych oprawców, jak ci, przed którymi to prawo powinno...

Ale my w rzeczywistości nie jesteśmy ani Egipcjanami, ani Arabami, ani ludźmi. My do niczego nie należymy, tylko do tej barki...

Ale my w rzeczywistości nie jesteśmy ani Egipcjanami, ani Arabami, ani ludźmi. My do niczego nie należymy, tylko do tej barki...

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Do tego powiedzenia André dodawał drugą część – kto ma pieniądze, ten ma prawo po swojej stronie.

Jest pewna ironia w próbie przekupienia kogoś, od kogo chce się otrzymać pieniądze, panie Gheni.

Jest pewna ironia w próbie przekupienia kogoś, od kogo chce się otrzymać pieniądze, panie Gheni.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...