A mawiał w ten sposób: w polskich książkach bohaterowie nigdy nie chodzą za stodołę za małą lub większą potrzebą, zawsze mają pusty pęcherz i czyste jelita, nie czkają, nie miewają zgagi po przepiciu. A jeśli koniecznie muszą umrzeć, to zawsze umierają malowniczo i z niezbędnym romantycznym gestem. Preferowane są dwa warianty zejścia polskiego bohatera z tego świata: albo na polu bitwy, oczywiście po pokonaniu wroga, albo z artystycznej gruźlicy, koniecznie w paryskiej mansardzie, z kieliszkiem szampana dobrego rocznika i najlepszej marki. No, Polak, jak już musi, może umrzeć ostatecznie jeszcze nostalgicznie, z tęsknoty za płaczącymi wierzbami i mazurkami Chopina.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Kiedy jest się zakochanym... wtedy się wie, po co się żyje. Kiedy kocha się każdego dnia. Budzi się z miłością, ucieka do niej podczas burzy i po sennym koszmarze. Kiedy miłość jest azylem, w którym można schronić się przed otaczającą nas śmiercią i kiedy wypełnia cię tak całkowicie, że nie potrafisz tego wyrazić.

Kiedy jest się zakochanym... wtedy się wie, po co się żyje. Kiedy kocha się każdego dnia. Budzi się z miłością, ucieka do niej podczas burzy i po sennym koszmarze. Kiedy miłość jest azylem, w którym można schronić się przed otaczającą nas śmiercią i kiedy wypełnia cię tak całkowicie, że nie potrafisz tego wyrazić.

Może nie najważniejsze jest chcieć iść z kimś do łóżka, ale chcieć wstać następnego dnia i zrobić sobie nawzajem herbatę.

Może nie najważniejsze jest chcieć iść z kimś do łóżka, ale chcieć wstać następnego dnia i zrobić sobie nawzajem herbatę.

Ciekawe, że im mniej taki człowiek jest wart, im głupszy i podlejszy, im mniejszy, tym bardziej nadęty, tym bardziej przekonany o swojej wartości.

Ciekawe, że im mniej taki człowiek jest wart, im głupszy i podlejszy, im mniejszy, tym bardziej nadęty, tym bardziej przekonany o swojej wartości.

Jeśli człowiek w młodości jest zbyt rozsądny i nie popełnia błędów, to jest nudny.

Jeśli człowiek w młodości jest zbyt rozsądny i nie popełnia błędów, to jest nudny.

Później powróciła bezkresna dżungla i zdał sobie sprawę, że gdyby nie gdakanie silnika, taką samą scenerię można by tu zobaczyć sto lat temu. Albo nawet pięćset. Wojny zaczynały się i kończyły. Zmieniały się ideologie i ustroje. Tylko ziemia i ludzie pozostali tacy sami. I jeśli spojrzeć na to trzeźwym okiem, okazywało się, że ludzie wcale nie chcą polityki. Chcieli tylko jednego - żeby zostawiono ich w spokoju.

Później powróciła bezkresna dżungla i zdał sobie sprawę, że gdyby nie gdakanie silnika, taką samą scenerię można by tu zobaczyć sto lat temu. Albo nawet pięćset. Wojny zaczynały się i kończyły. Zmieniały się ideologie i ustroje. Tylko ziemia i ludzie pozostali tacy sami. I jeśli spojrzeć na to trzeźwym okiem, okazywało się, że ludzie wcale nie chcą polityki. Chcieli tylko jedne...

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.

Jutro zarobimy kupę szmalu, a dzisiaj nie ma co się martwić."

Jutro zarobimy kupę szmalu, a dzisiaj nie ma co się martwić."