Polubić miejsca, w których przebywamy. To nie będzie łatwe, bo zawsze zazdrościmy innym ich miejsc i rzeczy, myślimy, że najpiękniej i najlepiej jest tam, gdzie nas nie ma. Nasz brzeg rzeki wydaje się zawsze brzydki i jałowy, a ten drugi, nieznany, kryje w sobie najwspanialsze niespodzianki. Tymczasem może być na odwrót. Dobrze i pięknie jest tu, gdzie jesteśmy, ale nie umiemy tego dostrzec, docenić ani polubić, bo coś gna nas tam, gdzie nas nie ma.

Tylko że wiesz, będę zniesmaczony, pijany, będę marudził, będę odrywał z nudów nalepki z każdej butelki piwa, będę wkurwiał się każdym kolejnym wychodzącym na scenę zespołem, wysłanym tutaj z delegacją z domu kultury, z każdą pijaną dredziarą, która się o mnie potknie i z niemym plaskiem wyląduje pyskiem w błocie.
Ale jeśli to ma być dla Ciebie coś fantastycznego, jeśli masz wpiąć sobie we włosy jakieś durne, plastikowe kwiaty, obwiesić się jakimiś drewnianymi kuleczkami i amuletami przeciw torsjom, jeśli masz przez sześć godzin siedzieć mi na barana i bić brawo, i gwizdać, i pokazywać cycki, to nie ma sprawy, jeśli chcesz iść ze mną, iść nad ranem kraść śledzie od namiotu, wdychać eter, pluć na ludzi, wybijać szyby w sklepach, naprawdę, nie ma najmniejszego problemu.

Tylko że wiesz, będę zniesmaczony, pijany, będę marudził, będę odrywał z nudów nalepki z każdej butelki piwa, będę wkurwiał się każdym kolejnym wychodzącym na scenę zespołem, wysłanym tutaj z delegacją z domu kultury, z każdą pijaną dredziarą, która się o mnie potknie i z niemym plaskiem wyląduje pyskiem w błocie.
Ale jeśli to ma być dla Ciebie coś fantastycznego, jeśli m...

Spraw, aby dobrze cię traktował. Spróbuj go w sobie rozkochać. Tylko tak to przetrwasz.

Spraw, aby dobrze cię traktował. Spróbuj go w sobie rozkochać. Tylko tak to przetrwasz.

....już zawsze będzie mi się kojarzył z gorącą czekoladą. Czułam, jak jej słodkie ciepło przenika przez moje ciało, dociera aż do kości. Tak, ten napój smakował jak czysta dobroć i radość, czyli dokładnie to, co chciał mi dać...

....już zawsze będzie mi się kojarzył z gorącą czekoladą. Czułam, jak jej słodkie ciepło przenika przez moje ciało, dociera aż do kości. Tak, ten napój smakował jak czysta dobroć i radość, czyli dokładnie to, co chciał mi dać...

Nie rozumiemy z ludzi nikogo
I właśnie dla tej przyczyny,
Swych bliźnich zawsze sądzimy wrogo
Myśli, uczucia i czyny.

Nie rozumiemy z ludzi nikogo
I właśnie dla tej przyczyny,
Swych bliźnich zawsze sądzimy wrogo
Myśli, uczucia i czyny.

Cokolwiek stanie się później, nie jest ważne. Po co
zaprzątać sobie tym głowę? Przecież czasu już się nie cofnie. Nie można walczyć z czymś, co i tak jest nieuniknione. A je￾śli to ostatnie chwile, gdy morze jest błękitne, a powietrze smakuje solą? Przecież w końcu nikt z nas nie wie, co robi właśnie po raz ostatni w życiu.

Cokolwiek stanie się później, nie jest ważne. Po co
zaprzątać sobie tym głowę? Przecież czasu już się nie cofnie. Nie można walczyć z czymś, co i tak jest nieuniknione. A je￾śli to ostatnie chwile, gdy morze jest błękitne, a powietrze smakuje solą? Przecież w końcu nikt z nas nie wie, co robi właśnie po raz ostatni w życiu.

Człowiek jest tym, czego dokonuje społecznie.

Człowiek jest tym, czego dokonuje społecznie.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Za wiele wycierpiał z powodu braku pieniędzy, żeby gardzić nimi teraz, kiedy je miał. Jednak wbrew temu, w co długo wierzył, przekonał się, że same pieniądze nie wystarczą. Potrzebuje kogoś, z kim mógłby je dzielić. Jeśli nie miał nikogo, kto by mu towarzyszył, nie chciał nigdzie iść; jeśli nie było nikogo, kto by go słuchał i coś do niego mówił, jego życie było puste; jeśli nie miał przy sobie bliskiej osoby, to tak, jakby nie istniał.

Za wiele wycierpiał z powodu braku pieniędzy, żeby gardzić nimi teraz, kiedy je miał. Jednak wbrew temu, w co długo wierzył, przekonał się, że same pieniądze nie wystarczą. Potrzebuje kogoś, z kim mógłby je dzielić. Jeśli nie miał nikogo, kto by mu towarzyszył, nie chciał nigdzie iść; jeśli nie było nikogo, kto by go słuchał i coś do niego mówił, jego życie było puste; jeśli ni...

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.

Jego dochody - skromne, aczkolwiek bynajmniej nie do pogardzenia - pozwalały mu wieść dość hulaszczy żywot, bez żadnego poważnego zajęcia, co ustawiało go w kategorii dżentelmenów.