Wszyscy musimy być podobni
jeden do drugiego. Wszyscy nie rodzą się wolni i równi, jak Konstytucja powiada,
lecz każdego trzeba uczynić równym.

(..)nadchodzi taki moment w życiu, że jedyne, o czym marzysz, to spokój.

(..)nadchodzi taki moment w życiu, że jedyne, o czym marzysz, to spokój.

Miłość, jeżeli jest poważna, zawsze przeraża. Miłość do kogoś wyjątkowego tylko zwiększa ten strach.

Miłość, jeżeli jest poważna, zawsze przeraża. Miłość do kogoś wyjątkowego tylko zwiększa ten strach.

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

Ludzie silni godzą się z tym, co nieuniknione, akceptują nową sytuację i próbują wykorzystać traumę do wzmocnienia samych siebie.

Ludzie silni godzą się z tym, co nieuniknione, akceptują nową sytuację i próbują wykorzystać traumę do wzmocnienia samych siebie.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

Związki i relacje z ludźmi często są odwrotnością tego, jak się je określa.

Związki i relacje z ludźmi często są odwrotnością tego, jak się je określa.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Luksus psuje. Bogactwo zniewala. Sprawia, że człowiek przestaje dostrzegać granice, zatraca poczucie przyzwoitości, jeśli w ogóle o niej pamięta.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...