- Adeline Severson - wyczytuję. Dziewczyna o przeciętnym wzroście wychodzi na przód, by zająć pierwsze wolne miejsce. Adeline Severson jest najbardziej nijaką osobą, jaką kiedykolwiek spotkałam. Bez najmniejszego trudu jest w stanie wmieszać się w tłum. Jej włosy mają kolor papierowej torby na zakupy, a rysy twarzy, mimo że symetryczne, są bez wyrazu. Gdyby tylko zechciała, mogłaby być ładna, ale ona nie próbuje - ani trochę. Przyglądam się jej, gdy siada przy swoim stoliku i kładzie dłonie na blacie jak przykładna uczennica. Gdyby nie nazywała się Adeline Severson, nigdy nie pomyślałabym, że ta dziewczyna mogłaby być w stanie przysporzyć mi kłopotów.

Żaden mężczyzna nie miał tak mało czasu i nie dał mi tak wiele.

Żaden mężczyzna nie miał tak mało czasu i nie dał mi tak wiele.

Metafory są rzeczą niebezpieczną.
Z metaforami nie należy igrać.
Miłość może się narodzić z jednej metafory.

Metafory są rzeczą niebezpieczną.
Z metaforami nie należy igrać.
Miłość może się narodzić z jednej metafory.

- (...) Z dziesięciu tych, którzy mi się oświadczają, wybieram jednego, który wydaje mi się najciekawszym, bawię się nim, marzę o nim…
-A potem?
-Robię przegląd następnej dziesiątki i wybieram nowego.
-I tak często?
-Choćby co miesiąc. Co pan chce — dodała wzruszając ramionami — to miłość wieku pary i elektryczności.
-A tak. Nawet przypomina kolej żelazną.
-Leci jak burza i sypie iskry?…
-Nie. Jeździ prędko i bierze pasażerów, ilu się da.

- (...) Z dziesięciu tych, którzy mi się oświadczają, wybieram jednego, który wydaje mi się najciekawszym, bawię się nim, marzę o nim…
-A potem?
-Robię przegląd następnej dziesiątki i wybieram nowego.
-I tak często?
-Choćby co miesiąc. Co pan chce — dodała wzruszając ramionami — to miłość wieku pary i elektryczności.
-A tak. Nawet przypomina kolej ...

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest człowiekiem. Ale twój Ibsen, Zola, Shaw i Tołstoj nawet do tego nie doszli.

[...] Mam prawo gadać, co chcę. Człowiek jestem. Nie potrzebuję ani wyborów, ani księży. Powiadam: człowiek to człowiek! Tak powiadam. Jakby człowiek nie był człowiekiem, to czym by był? Zawsze powiadam: czym byłby człowiek jak nie człowiekiem? Jak widzę człowieka, to wiem, że to człowiek.[...] My, katolicy, w tej dziedzinie doszliśmy tylko do zrozumienia, że człowiek jest czło...

Mężczyznę można naprawdę poznać po tym, jak traktuje człowieka, który absolutnie na nic mu się nie przyda.

Mężczyznę można naprawdę poznać po tym, jak traktuje człowieka, który absolutnie na nic mu się nie przyda.

Im szczęśliwsi mogą być ludzie, tym bardziej nieszczęśliwymi się stają.

Im szczęśliwsi mogą być ludzie, tym bardziej nieszczęśliwymi się stają.

Kiedy ludzie uwierzą, że możesz dać im coś, czego nie dostaną od nikogo innego, będą stawać na głowie i wydawać góry pieniędzy, byle tylko to mieć.

Kiedy ludzie uwierzą, że możesz dać im coś, czego nie dostaną od nikogo innego, będą stawać na głowie i wydawać góry pieniędzy, byle tylko to mieć.

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.

Pieniądz jest jak każdy inny wirus: przeżarłszy duszę, w której zagościł, odchodzi w poszukiwaniu świeżej krwi.