Statek państwowy płynie po rozhukanej fali, nieudolne ręce przy sterze. Przewidywanie katastrofy ogarnąć musi każdy umysł, zdający sobie sprawę z natury zjawisk. Badacz w takiej chwili zawiesza swoje sądy, oczekując, dopóki nie ustąpią się wzburzone żywioły, dopóki wody nie opadną. Publicysta i spostrzegacz nie jest badaczem. Nie wolno mu oczekiwać końca burzy, tem więcej, że burza rosyjska potrwać może kilka lub kilkanascie lat. Jedne z jego spostrzeżeń mogą, drugie muszą być błędne, intuicya go niejednokrotnie zawiedzie, niektórym wnioskom zabraknie podstawy. (...) Publicysta mimo to chwytać musi rzeczywistość na gorącym uczynku, pisać historyę dnia bieżącego. Powstrzymywać go nie powinny ani nierozwikłane krwawe przeciwieństwa w Rosyi, wstrząsanej do głębi dreszczem rewolucyi politycznej i moralnej, ani potok gorącej lawy u nas, gromadzonej przez lat czterdzieści i płynącej gwałtownie otwartym oto kraterem. (...) W tej pamiętnej jesieni obecnej wydarzenia mkną za szybko, ażeby im pióro podołać mogło. Od zawarcia pokoju w Portsmouth po dziś dzień, to cały okres historyczny, który niezatarte pozostawi ślady w psychologii społecznej narodu rosyjskiego, może w kronikach Europy. Wielki strejk październikowy to fakt dla przemysłowo-mieszczańskiego świata niesłychanie znamienny.

Miłość jest jak nauka tańca, gdy dwoje ludzi słyszy pierwsze takty muzyki ogarnia ich pasja i mają gdzieś, czy ktoś na nich patrzy, bo pragną tylko szaleć. Tańczą niezdarnie, źle stawiają kroki i upadają, a czasami nawet tańczą do innej melodii, ale tego nie zauważają, bo tak bardzo porywa ich muzyka. Ale potem muzyka cichnie i zaczynają deptać sobie po palcach. [...] Dopiero wtedy dwoje ludzi zaczyna się uczyć swoich rytmów i tego, jak się zgrać. I jeśli wytrwają wystarczająco długo, może nawet nauczą się tańczyć z gracją.

Miłość jest jak nauka tańca, gdy dwoje ludzi słyszy pierwsze takty muzyki ogarnia ich pasja i mają gdzieś, czy ktoś na nich patrzy, bo pragną tylko szaleć. Tańczą niezdarnie, źle stawiają kroki i upadają, a czasami nawet tańczą do innej melodii, ale tego nie zauważają, bo tak bardzo porywa ich muzyka. Ale potem muzyka cichnie i zaczynają deptać sobie po palcach. [...] Dopiero w...

Łączyła nas miłość. Byliśmy dwiema połówkami, zawsze gotowymi wspierać się nawzajem. Żadne z nas nie było doskonałe, ale to nie miało znaczenia.

Łączyła nas miłość. Byliśmy dwiema połówkami, zawsze gotowymi wspierać się nawzajem. Żadne z nas nie było doskonałe, ale to nie miało znaczenia.

Ulga z niepokojem - najdziwniejsza obok miłości i nienawiści mieszanka uczuć następujących po sobie.

Ulga z niepokojem - najdziwniejsza obok miłości i nienawiści mieszanka uczuć następujących po sobie.

Jedni ludzie dojrzewają, inni gniją. Czasami dorastamy, ale nigdy się nie zmieniamy.

Jedni ludzie dojrzewają, inni gniją. Czasami dorastamy, ale nigdy się nie zmieniamy.

Kiedy Amyas malował, stawał się zupełnie innym człowiekiem.

Kiedy Amyas malował, stawał się zupełnie innym człowiekiem.

Mówię ci, że istnieje tylko jedna odmiana ludzi. Ludzie.

Mówię ci, że istnieje tylko jedna odmiana ludzi. Ludzie.

Zbyt wielu ludzi wydaje pieniądze, których nie ma, na rzeczy, których nie potrzebuje, aby zrobić wrażenie na ludziach, których nie lubi – Will Smith (z rozdziału: Mądre postępowanie z pieniędzmi).

Zbyt wielu ludzi wydaje pieniądze, których nie ma, na rzeczy, których nie potrzebuje, aby zrobić wrażenie na ludziach, których nie lubi – Will Smith (z rozdziału: Mądre postępowanie z pieniędzmi).

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Wiedział, że to ludzie zarabiają pieniądze, ale też pieniądze czyniły ich ludźmi.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.

Całe postępowanie Lucy oraz fortunka, która je ukoronowała, mogą stanowić niezwykle zachęcający przykład tego, że poważna i nieustanna dbałość o własne interesy - nawet jeśli napotyka pewne przeszkody - może zapewnić człowiekowi wszelkie dary losu, zdobyte wyłącznie kosztem czasu i sumienia.