Czy ta, którą kochamy, nie jest zawsze dla nas arcydziełem stworzenia?

Nagle okazało się, że po starych ranach wojennych zostały tylko maleńkie draśnięcia na ich wzajemnych relacjach. Byli dla siebie uprzejmi i oboje cieszyli się z towarzystwa kogoś znajomego, kogoś, kogo kiedyś kochali.

Nagle okazało się, że po starych ranach wojennych zostały tylko maleńkie draśnięcia na ich wzajemnych relacjach. Byli dla siebie uprzejmi i oboje cieszyli się z towarzystwa kogoś znajomego, kogoś, kogo kiedyś kochali.

Jestem częściowo zrobiony ze szkła i Kocham cię.

Jestem częściowo zrobiony ze szkła i Kocham cię.

Tego dnia nabrała ostatecznej pewności co do dwóch spraw: bardzo ją drażnił, ale gdyby mogła, zostałaby z nim na zawsze.

Tego dnia nabrała ostatecznej pewności co do dwóch spraw: bardzo ją drażnił, ale gdyby mogła, zostałaby z nim na zawsze.

Miejsce wyglądało na takie, gdzie nawet wrony zawracają, bo myślą, że to koniec świata.

Miejsce wyglądało na takie, gdzie nawet wrony zawracają, bo myślą, że to koniec świata.

I podobnie jak rysunki na mrozie, które wydają się takie dziwne, tak całkowicie swobodne i fantastyczne, są przecież uwarunkowane niewzruszonymi prawami, tak i to kiełkujące we mnie uczucie zaczęło się oblekac w formę, poddając się niezmiennym prawom. Całe moje jestestwo reagowało na dyktaty atmosfery nigdy przedtem przez nie nie doświadczonej; to, co mógłbym nazwac sobą, zdawało się kurczyc, gęstniec i opuszczac przyjęte granice ciała, którego obwody znały jedynie modulacje koniuszków nerwów.
I im bardziej krzepł, im bardziej konkretny kształt przybierał rdzeń mego ja, tym delikatniejsza i bardziej dostępna wydawała się ta bliska, namacalna rzeczywistośc, z której byłem wypychany. W tym samym stopniu, w jakim ja stawałem się coraz bardziej metaliczny, pęczniała także scena przed moimi oczami. Stan napięcia był już tak subtelnie nakreślony, że - jak wspomniałem - wprowadzenie jednej obcej cząsteczki, bodaj zupełnie miniaturowej, rozsadziłoby całośc. Może przez ułamek sekundy doświadczyłem tej całkowitej jasności widzenia, która - jak mówią - dana jest epileptykom. W tej jednej chwili straciłem złudne poczucie czasu i przestrzeni: świat rozpostarł swój dramat jednocześnie w każdym punkcie wytrąconego z równowagi południka. W tej jakby króciutkiej chwili wieczności poczułem, że wszystko ma swoje uzasadnienie, głębokie uzasadnienie; poczułem wewnątrz te wojny, które pozostawiły po sobie miazgę i ruinę; poczułem, jak kipią tu zbrodnie, by jutro pojawic się w krzykliwych sensacyjnych tytułach gazet; poczułem wreście cierpienie i niedolę, ścierane na coraz drobniejsze cząsteczki w moździerzu, długotrwałą szarą niedolę kapiącą kropla po kropli z brudnych chustek do nosa.

I podobnie jak rysunki na mrozie, które wydają się takie dziwne, tak całkowicie swobodne i fantastyczne, są przecież uwarunkowane niewzruszonymi prawami, tak i to kiełkujące we mnie uczucie zaczęło się oblekac w formę, poddając się niezmiennym prawom. Całe moje jestestwo reagowało na dyktaty atmosfery nigdy przedtem przez nie nie doświadczonej; to, co mógłbym nazwac sobą, zdaw...

I tak sobie myślę, jaki to byłby cud, gdyby ów upragniony, od niepamiętnych czasów oczekiwany przez człowieka cud okazał się niczym innym jak tylko dwoma kawałkami gówna wrzuconymi do bidetu przez wiernego apostoła. Co by to było, gdyby w ostatniej chwili, kiedy nakryto stół, przygotowano bankiet i słychac już uderzenia w czynele, pojawił się nagle, bez żadnego ostrzeżenia, srebrny półmisek, na którym nawet ślepy dostrzegłby ni mniej, ni więcej, tylko dwa wielkie kawały gówna. Sądze, że byłoby to cudowne jako rzecz zupełnie niespotykana w najbardziej nawet zwariowanych snach, ponieważ każdy byłby w stanie wyobrazic sobie coś takiego, ale nikt tego nigdy nie uczynił i prawdopodobnie nie uczyni.
Kiedy zdałem sobie sprawę, że nie można żywic żadnych nadziei, podziałało to na mnie wręcz zbawiennie. Tygodniami, miesiącami, całymi latami, tak naprawdę przez całe życie oczekiwałem, że coś się stanie, że nastąpi we mnie przełom, który odmieni moje zycie. I nagle teraz, pobudzony absolutną beznadzieją wszystkiego, poczułem ulgę, jakby mi zdjęto z ramion ogromny ciężar.

I tak sobie myślę, jaki to byłby cud, gdyby ów upragniony, od niepamiętnych czasów oczekiwany przez człowieka cud okazał się niczym innym jak tylko dwoma kawałkami gówna wrzuconymi do bidetu przez wiernego apostoła. Co by to było, gdyby w ostatniej chwili, kiedy nakryto stół, przygotowano bankiet i słychac już uderzenia w czynele, pojawił się nagle, bez żadnego ostrzeżenia, sre...

... tyle masz szacunku, ile masz pieniędzy...

... tyle masz szacunku, ile masz pieniędzy...

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.

Małżeństwo, u nas - tu położył nacisk - jest związkiem dwojga imion sobie równych lub dwojga fortun. Miłość jest prerogatywą plebsu.

Historia jest wprawiana w ruch przez wszystko, co da się wymienić na pieniądze.

Historia jest wprawiana w ruch przez wszystko, co da się wymienić na pieniądze.