Najdłuższa droga zaczyna się od pierwszego kroku

Nie wiem czy powinnam się wstydzić tego, że chcę, abyś mnie dziś obejmował, czy może być wdzięczna, że mimo wszystko tęsknota za tobą doprowadziła mnie aż tutaj.

Nie wiem czy powinnam się wstydzić tego, że chcę, abyś mnie dziś obejmował, czy może być wdzięczna, że mimo wszystko tęsknota za tobą doprowadziła mnie aż tutaj.

Miłość to nic osobliwego", pomyślała, słysząc własne dyszenie. W gruncie rzeczy wiesz, że już po tobie, ale nie jesteś w stanie się od tego uwolnić. Zaślepienie jest na tyle trwałe, że po każdej zniewadze, jaką usłyszysz od obiektu miłości, szukasz jego usprawiedliwienia. I w końcu jakieś wynajdujesz. Zawsze.

Miłość to nic osobliwego", pomyślała, słysząc własne dyszenie. W gruncie rzeczy wiesz, że już po tobie, ale nie jesteś w stanie się od tego uwolnić. Zaślepienie jest na tyle trwałe, że po każdej zniewadze, jaką usłyszysz od obiektu miłości, szukasz jego usprawiedliwienia. I w końcu jakieś wynajdujesz. Zawsze.

Kobiety istnieją po to, aby je kochać, a nie, aby je rozumieć.

Kobiety istnieją po to, aby je kochać, a nie, aby je rozumieć.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

(…) jego dystans był z tych, co czynią człowieka w oczach innych tępym jak nóż, pod którym kruszy się chleb. Tak tępym, że wszyscy dają mu spokój, nawet wtedy, kiedy jest potrzebny, kiedy jest podejrzany, albo kiedy nie ma nikogo poza nim.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

- Zaprosiłeś mnie na kolacje - stwierdził Cezar siadając na wygodnym krześle. - Mam nadzieje, że nie okażesz się jednym z tych oszustów, którzy proponują dziewczynom kolację, a zamiast tego zabierają je do hotelowego pokoju. Jeśli tak, to wychodzę, zanim mnie przelecisz.

(...) niebiosa nie są humanitarne i człowiek, który się para myśleniem, także humanitarny nie jest.

(...) niebiosa nie są humanitarne i człowiek, który się para myśleniem, także humanitarny nie jest.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

Nie ma dobrych pieniędzy ani złych. Są tylko pieniądze.

Nie ma dobrych pieniędzy ani złych. Są tylko pieniądze.

Rany! Stary centuś zawsze bierze te prośby za bardzo do siebie. Przecież to tylko pieniądze!

Rany! Stary centuś zawsze bierze te prośby za bardzo do siebie. Przecież to tylko pieniądze!