– Wykluczyć z grona podejrzanych, a więc w nim mnie pan widzi?

[...]miłość jest decyzją.

[...]miłość jest decyzją.

Każda dziewczyna ma prawo być kochana.

Każda dziewczyna ma prawo być kochana.

Motyle w brzuchu. Metafora do bani. Prędzej wściekłe pszczoły.

Motyle w brzuchu. Metafora do bani. Prędzej wściekłe pszczoły.

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego olbrzyma.
Jak większość fotografów z wyobraźnią, Diane odczuwała ograniczenia medium: obraz nabierał znaczenia dopiero w połączeniu z historią człowieka, z jego sekretami.

Fascynowały ją ludzkie losy. Cieszyła się, że ludzie się przed nią otwierają. Kiedy podnosiła aparat do oczu i naciskała spust, znikały wszelkie różnice, odgradzające ją od fotografowanych.
Dzielenie sekretów dawało poczucie więzi, stanowiło tak naprawdę istotę jej pracy. Kiedy coś jest sekretem, nabiera wartości. Sekretność uświęca skryte marzenia karła i żydowskiego ...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Może gdybyśmy wszyscy wiedzieli, że w każdej chwili umieramy i umierają wszyscy obok nas, bylibyśmy dla siebie odrobinę lepsi? niedużo, tyle... Maciupeńką odrobinę...

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem zakupionym na targowisku, bym na brzuchu czołgał się przed wami - nierobami, i składał u waszych stóp wszystko, co zrobię, i wszystko, co wiem? Czyż jestem panienką z lupanaru, której każe się unosic spódnicę albo zdejmowac bieliznę jak na licytacji, na skinienie pierwszego lepszego faceta, którego stac na garnitur od krawca?

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem ...

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Zasada trzecia: Zbójcy żądają pieniędzy tylko od tych, co je mają.

Zasada trzecia: Zbójcy żądają pieniędzy tylko od tych, co je mają.